Dlaczego książkowe zasady snu mnie wykończyły (i co tak naprawdę zadziałało)

Stałam w kuchni o 3:17 w nocy, ubrana w szary stanik do karmienia, który agresywnie pachniał zsiadłym mlekiem i desperacją. Mój mąż, Dave, spał — albo tylko udawał, skubany — podczas gdy ja wściekle wpisywałam z błędami medyczne zapytania w telefon, używając do tego jednego kciuka, ponieważ Leo, który miał wtedy dokładnie osiem dni, wydawał z siebie dziwny świszczący dźwięk przy każdym oddechu. Byłam tak niewyspana, że dosłownie wpisywałam w Google "dziecio czy to nie czas na spanio" i "czy oddrch dzick a jrst normalny", jak jakiś pijany wariatyk komunikujący się z wyrocznią wyszukiwarki.

Zanim zostałam mamą, byłam niesamowicie zadowolona z siebie. Tak bardzo zadufana w sobie. Przeczytałam te wszystkie pięknie wydane poradniki i uznałam, że utrzymanie dziecka przy życiu to po prostu równanie, które rozwiązuje się za pomocą odpowiedniej ilości pieniędzy i dobrej organizacji. Kładziesz je na plecach. Używasz twardego materaca. Bum. Żyje i ma się świetnie. Ale potem przywozisz je ze szpitala, dają ci tego małego, kruchego kosmitę i nagle każda rzecz w twoim pięknym, rodem z Pinteresta domu, wydaje się dosłowną śmiertelną pułapką.

Przerażenie całkowicie pustym łóżeczkiem

Moja lekarka, doktor Miller — która zawsze patrzyła na mnie z mieszanką klinicznego politowania i głębokiego wyczerpania — powiedziała mi, żebym po prostu upewniła się, że łóżeczko jest całkowicie puste. Żadnych uroczych kocyków z dzianiny, żadnych pasujących ochraniaczy, żadnych pluszaków. Nic. Tylko dziecko i prześcieradło z gumką. Najwyraźniej zmienili zasady w latach 90., ponieważ kładzenie niemowląt na plecach drastycznie zmniejszyło odsetek nagłych zgonów łóżeczkowych. Chyba mówiła coś o 44 procentach? Szczerze mówiąc, byłam tak skupiona na próbach utrzymania otwartych oczu, że statystyki po prostu spłynęły po mnie w fali niepokoju, ale wniosek jest taki: na plecach najbezpieczniej, nawet jeśli twoje dziecko zachowuje się tak, jakbyś kładła je na łożu z rozżarzonych węgli.

I o rany, Leo nienawidził spania na plecach. Machał swoimi małymi rączkami tak, jakby wypadał z samolotu. Odruch Moro u niemowląt to szczerze mówiąc okrutny ewolucyjny żart. Musieliśmy otulać go tak ciasno, że wyglądał jak zestresowane burrito, ale nawet wtedy byłam przerażona dysplazją stawów biodrowych, ponieważ moja sąsiadka Brenda rzuciła mimochodem, że dziecko jej kuzynki potrzebowało ortezy z powodu złego spowijania. Dzięki, Brenda, naprawdę potrzebowałam tego świeżego koszmaru o 4 rano, próbując rozerwać śpiworek na rzepy, co w ciemności brzmi jak dosłowny wystrzał z pistoletu.

Tu muszę przyznać, że kupiłam mnóstwo bezużytecznego szajsu. Całe góry rzeczy, o których myślałam, że magicznie sprawią, że moje dziecko zaśnie. Ale jedynym ubrankiem, po które faktycznie ciągle sięgałam w tych pełnych paniki wczesnych dniach, było Niemowlęce body bez rękawów z bawełny organicznej. Nie przesadzam mówiąc, że moja córka Maya praktycznie w nich mieszkała zaraz po urodzeniu. Dave żartobliwie nazywał je jej więziennym drelichem, bo nosiła to beżowe przez chyba cztery dni z rzędu.

Mieliśmy taki potworny incydent w kawiarni, gdzie zaliczyła awarię pieluchy tak katastrofalną, że zawartość przebiła się przez pieluszkę, zniszczyła spodenki i aktywnie zagroziła integralności strukturalnej fotelika samochodowego. Ponieważ to konkretne body ma ten elastyczny, kopertowy dekolt, mogłam je ściągnąć w dół przez jej małe nóżki, zamiast przeciągać toksyczną żółtą breję po jej twarzy i włosach. To w 95% bawełna organiczna, więc nie podrażniała jej skóry, gdy dostała tego dziwnego, szorstkiego trądziku niemowlęcego na policzkach. I szczerze, fakt, że body nie skurczyło się do rozmiaru ubranka dla lalek po tym, jak w furii wyprałam je we wrzątku, czyni je w moim odczuciu absolutnym zwycięzcą. Po prostu potrzebujesz ubrań, które wybaczają ci twoje błędy.

Masło orzechowe, które omal nie przyprawiło mnie o zawał serca

Dobra, pomówmy o alergiach pokarmowych, bo to właśnie tutaj moje rodzicielskie myślenie typu "przed i po" naprawdę pękło na pół. Przy dzieciach mojej starszej siostry obowiązywała zasada absolutnego ZAKAZU ORZECHÓW, dopóki nie poszły praktycznie do przedszkola. Traktowano je jak truciznę klasy wojskowej. Więc kiedy Leo skończył sześć miesięcy, byłam w pełni gotowa zamknąć naszą spiżarnię jak laboratorium bezpieczeństwa biologicznego.

I wtedy doktor Miller, podczas jego wizyty kontrolnej, rzuca we mnie taką bombą. Po prostu pisze coś na swoim laptopie i mówi: "Tak, wytyczne całkowicie się zmieniły w tej kwestii. Musi pani zacząć podawać mu przecier orzechowy już teraz".

Przysięgam, że moja dusza na chwilę opuściła ciało. Miałam po prostu... nakarmić moje niemowlę tym samym, czego agresywnie uczono mnie się bać? Wymamrotała coś o jakimś wielkim badaniu z 2015 roku — badaniu LEAP, o ile dobrze pamiętam — które pokazało, że wczesne eksponowanie niemowląt na alergeny w rzeczywistości zapobiega powstawaniu alergii. Ale czytanie o badaniu naukowym a fizyczne wpychanie wodnistego masła orzechowego do ust bezzębnego sześciomiesięczniaka, z palcem zawieszonym nad przyciskiem 112, to dwa zupełnie różne doświadczenia.

Dave stał tuż za mną, trzymając EpiPen, którego nawet nie wiedzieliśmy, jak użyć, spocony tak, że jego szary t-shirt był cały mokry, podczas gdy Leo po prostu namiętnie ssał silikonową łyżeczkę i prychał na nas ze śmiechem pachnącym orzechami. I wiecie co? Nic mu nie było. Ani jednej zmiany na skórze. Panikowaliśmy przez bite trzy dni, sprawdzając jego oddech co dwadzieścia minut podczas snu, ale jego mały układ odpornościowy najwyraźniej potrzebował tylko małego zastrzyku na start. Zasady zmieniają się tak szybko, że można dostać zawrotów głowy, więc szczerze mówiąc, po prostu słuchaj swojego lekarza i ignoruj przestarzałe posty teściowej na Facebooku o tym, czym powinnaś karmić swoje dziecko.

Kąpiele, łuszcząca się skóra i zostawienie w spokoju tego obrzydliwego kikuta

Zanim urodziłam dziecko, myślałam, że powinnam kąpać je codziennie w wodzie z lawendą, aby ustalić "uspokajającą wieczorną rutynę". To wielkie kłamstwo sprzedawane nam przez koncerny kosmetyczne. Jeśli codziennie myjesz noworodka, jego krucha skóra zamienia się w suchy, łuszczący się papier ścierny, a ty spędzisz połowę życia nakładając gęste organiczne mazidła, próbując wyleczyć egzemę, którą sama przypadkowo wywołałaś.

Wystarczy po prostu przetrzeć te dziwne, mleczne fałdki na szyi wilgotną szmatką. I na litość boską, zostaw w spokoju ten zaschnięty kikut pępowiny, dopóki sam nie odpadnie do łóżeczka jak jakaś przeklęta suszona morela. Poważnie, tylko sucha pielęgnacja. Nie dotykaj tego. Nie patrz na to zbyt uważnie. Po prostu pozwól mu odpaść.

Mówiąc o rzeczach, które dzieci biorą do buzi – w końcu zaczynają ząbkować i twój cały dom zamienia się w piekło. Ślinienie się, gryzienie stolika kawowego, ciągłe, ciche marudzenie. W panice zamówiłam Miękki zestaw klocków dla niemowląt z nadzieją, że cudownie rozwiąże to wszystkie nasze problemy, bo tak mówił internet. Oto moja całkowicie szczera opinia: są... okej. Są całkowicie bezpieczne, wykonane z miękkiej gumy bez BPA, a ich pastelowe kolory przypominające makaroniki są zdecydowanie urocze, a nie jak ten wkurzający neonowy plastik, który przyprawia mnie o migrenę.

Ale Maya nie chciała z nich "budować" ani uczyć się logicznego myślenia przestrzennego. Chciała po prostu zapamiętale żuć róg klocka z cyfrą 4 i okazjonalnie rzucać nim psu w głowę. Więc, czy sprawdzają się jako bezpieczny gryzak, który unosi się w wannie? Tak. Czy to magiczne narzędzie wczesnej edukacji dla zrzędliwego ośmiomiesięczniaka, który chce tylko spać? Cóż, obniż swoje oczekiwania. Chociaż muszę przyznać, że kiedy Dave staje na nie o 5 rano, nie krzyczy tak, jak przy twardych plastikowych zabawkach, co jest ogromnym zwycięstwem dla mojego zdrowia psychicznego.

Pogódź się z tym, że nigdy nie zrozumiesz ich harmonogramu snu

Zanim miałam dzieci, wyobrażałam sobie noworodki śpiące spokojnie w zalanym słońcem pokoiku, podczas gdy ja piję gorącą kawę na werandzie i odpisuję na maile.

HAHAHA.

Nie. Zdrowy noworodek płacze przez jakieś trzy godziny dziennie tylko dlatego, że istnieje, a świat poza łonem matki jest jasny, zimny i irytujący. Śpią przez 16 godzin, ale odbywa się to w całkowicie bezużytecznych, dwugodzinnych blokach, które gwarantują, że już nigdy w życiu nie wejdziesz w fazę REM. Kiedy Leo krzyczał wniebogłosy o 4 rano, a był nakarmiony, przewinięty i nie miał gorączki, czasami po prostu musiałam bezpiecznie odłożyć go do łóżeczka, wyjść na korytarz, zamknąć drzwi i płakać w brudny ręcznik kąpielowy przez pięć minut.

Dave znajdował mnie siedzącą na podłodze, podawał letni kubek kawy, która została w dzbanku z poprzedniego dnia i mówił: "On jest po prostu niemowlakiem, Sar. Wszystko jest w porządku".

Brzmi to niezwykle brutalnie, ale moja lekarka powiedziała mi, że czasami odsunięcie się, by opanować własny układ nerwowy, jest dosłownie najbezpieczniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla swojego dziecka. Płacz w bezpiecznym łóżeczku im nie zaszkodzi. To ty, tracąca zmysły z powodu skrajnego braku snu i upuszczająca je z rąk, jesteś znacznie bardziej niebezpieczna.

Jeśli obecnie jesteś w samym środku tego zamieszania i po prostu potrzebujesz czegoś miękkiego, co nie jest w jaskrawych kolorach podstawowych, aby znów poczuć się jak dorosły człowiek, rzuć okiem na te organiczne kocyki, które sprawią, że twój salon nie będzie wyglądał tak, jakby wybuchło w nim przedszkole.

Jedna zabawka, która nie sprawiała, że miałam ochotę krzyczeć

Kiedy w końcu się budzą i przestają płakać, musisz ich jakoś zabawić. Co jest wyczerpujące, bo dosłownie nie potrafią robić nic innego, jak tylko leżeć jak ziemniak. Ostatecznie kupiłam Drewniany stojak edukacyjny | Zestaw gimnastyczny Tęcza, bo miałam już głęboko dość elektronicznych zabawek, które wyły do mnie metaliczną, fałszującą cyrkową muzyką, podczas gdy ja próbowałam składać pranie.

Naprawdę pokochałam tę rzecz. Jest niesamowicie prosta. Zrobiona z naturalnego drewna. Ma zwisające małe zwierzątka-zabawki, na które Maya potrafiła wpatrywać się przez bite dwadzieścia minut, podczas gdy ja gorączkowo próbowałam opróżnić zmywarkę, zanim się zorientowała, że nie trzymam jej na rękach. Nie przestymulowuje dziecka migającymi światełkami, co jest ogromnie ważne, bo przestymulowane niemowlęta zamieniają się przed snem we wrzeszczące demony. Po prostu sobie stoi, wygląda uroczo i estetycznie w twoim salonie, po cichu pozwalając dziecku rozpracować, jak działają jego własne rączki.

Słuchajcie, prawda o sprowadzeniu małego człowieka do swojego domu jest taka, że będziecie popełniać błędy. Będziecie w panice wpisywać dziwne hasła w Google o 3 nad ranem. Kupicie zły śpiworek do spania, przypadkowo skurczycie kaszmirowy sweter i prawdopodobnie dacie dziecku do zjedzenia kłaczek z podłogi, myśląc, że to chrupek. Wszystko jest w porządku. Wszyscy po prostu zgadujemy po ciemku i staramy się kupować rzeczy, które chociaż trochę ułatwią nam każdy dzień.

Zanim całkowicie stracisz rozum, czytając kolejnego bloga parentingowego o tym, że wszystko robisz źle, chwyć trochę zimnej kawy, weź głęboki oddech i znajdź ubranka, które naprawdę pasują do dziwnego, cudownego i ciągle zmieniającego się ciała twojego dziecka.

Rzeczy, które prawdopodobnie wpisujesz w Google o 2 nad ranem (FAQ)

Czy to normalne, że moje dziecko podczas snu brzmi jak sapiący mops?

O rany, tak. Spędzałam godziny na wpatrywaniu się w klatkę piersiową Leo, upewniając się, że się porusza, ponieważ wydawał z siebie te przerażające małe pochrząkiwania i gwizdy. Noworodki mają maleńkie, wąskie kanały nosowe, więc za każdym razem, gdy wdychają drobinkę kurzu lub suche powietrze, brzmią jak męczący się akordeon. O ile nie robią się sine, nie rozdymają bardzo szeroko nozdrzy ani ich klatka piersiowa nie zapada się mocno pod żebrami, moja lekarka stwierdziła, że te dziwne odgłosy zwierząt gospodarskich to absolutny standard. Po prostu włącz nawilżacz powietrza.

Kiedy naprawdę mogę przestać zawijać dziecko w "burrito"?

Musisz przestać w sekundzie, w której pokażą jakiekolwiek oznaki prób obracania się, co zwykle dzieje się w okolicach 2. miesiąca, ale Maya próbowała to zrobić już w 6. tygodniu, po prostu na złość. Kiedy już potrafią się obrócić, bycie uwięzionym w kaftanie bezpieczeństwa z twarzą wciśniętą w materac jest oczywiście wielkim zagrożeniem. Przeszliśmy na śpiworek do spania, który uwalniał jej ramiona. Spała fatalnie przez trzy dni podczas tej zmiany, a ja wypiłam mnóstwo espresso, ale po prostu trzeba przez to przebrnąć.

Przypadkowo wykąpałam noworodka i kikut pępowiny się zmoczył. Czy to zepsułam?

Nie! Ja przypadkowo oblałam kikut Leo słuchawką prysznicową, gdy go trzymałam, bo zrobił kupę, która sięgnęła mu aż do pleców. Po prostu delikatnie osusz to miejsce czystym ręcznikiem lub patyczkiem higienicznym. Cała ta "sucha pielęgnacja" oznacza po prostu, żeby nie moczyć go celowo w wannie ani nie zalewać spirytusem, tak jak robiły to nasze mamy. Jeśli się zamoczy, po prostu go wysusz i wywiń brzeg pieluszki do dołu, żeby docierało tam powietrze. I tak będzie to wyglądało jak paskudny mały strupek, niezależnie od tego, co zrobisz.

Czy naprawdę muszę kupować wszystko z bawełny organicznej?

Zdecydowanie nie musisz kupować wszystkiego w wersji organicznej, ponieważ dzieci wyrastają z ubrań w około dwanaście sekund, a my przecież nie śpimy na pieniądzach. Ale w przypadku ubrań zakładanych na spód — body i piżamek, które bezpośrednio dotykają skóry 24 godziny na dobę — absolutnie zauważyłam różnicę. Zwykła bawełna ze sztucznymi barwnikami wywołała u Mai dziwne, czerwone i zaognione plamy pod kolanami. Organiczne materiały po prostu lepiej oddychają i nie robią się szorstkie po pięćdziesięciu praniach, czyli dokładnie po takiej liczbie prań, jaką zaliczysz tylko w tym tygodniu.