Jak przetrwać modę: Szklane cacka a żywiołowe bliźniaki

Moja teściowa stwierdziła, że to głęboko duchowa pamiątka, która pochłonie chaotyczną energię naszego domu. Moja siostra wyszeptała, że to najbardziej luksusowy dodatek do pokoju dziecięcego, który dowodzi, że oficjalnie staliśmy się dorosłymi. Mój kumpel Dave po prostu napisał SMS-a z podziękowaniem za to niewyobrażalnie ciężkie, kolorowe szkło do piwa. Wszyscy oczywiście dawali mi skrajnie sprzeczne opinie o dokładnie tym samym przedmiocie – świeczniku glassy baby, który dotarł w zgrabnym małym pudełeczku akurat w momencie, gdy moje córki bliźniaczki, Florence i Matilda, odkrywały absolutną radość z rzucania we mnie ciężkimi przedmiotami.

Mam dwoje prawdziwych dzieci. Mają po dwa lata, co oznacza, że nadają na tych samych falach czystego, destrukcyjnego chaosu, traktując wszystko, co nie jest przykręcone bezpośrednio do podłogi naszego londyńskiego mieszkania, jako przekąskę albo broń. Kiedy więc ktoś podarował nam ręcznie dmuchane, rzemieślnicze szkło premium, które z założenia ma w sobie pomieścić żywy ogień, poczułem się tak, jakby ktoś właśnie wrzucił odbezpieczony granat do fabryki fajerwerków.

Dla niewtajemniczonych w świat luksusowych prezentów: glassy baby to nie, jak mogłaby przerażająco sugerować nazwa (szklane dziecko), niemowlę zrobione z krzemionki. To zachwycający, szalenie popularny świecznik na podgrzewacze, tworzony przez rzemieślniczą markę z Seattle. Ludzie wręczają je w prezencie na baby shower, z okazji narodzin dziecka i ku pokrzepieniu w trudnych chwilach, w dużej mierze dlatego, że firma przekazuje oszałamiające sumy na cele charytatywne, szczególnie te wspierające dzieci chore na raka.

Przyniesienie do domu tak pięknej i wspierającej szczytny cel rzeczy to wspaniała sprawa, ale to także solidny kawał szkła ważący mniej więcej tyle, co mała kula do kręgli. A to rodzi unikalne wyzwania, gdy mieszkasz z dwojgiem małych ludzi, których głównym sposobem komunikacji jest niszczenie mienia.

Nieznośny ciężar rzemieślniczego dekoru

Jeśli nigdy nie trzymałeś czegoś takiego w dłoniach, pozwól, że spróbuję ci wyjaśnić, jakie to masywne. Prawdopodobnie można by nim wbijać śledzie od namiotu w zamarzniętą ziemię. Jestem niemal pewien, że gdybym upuścił to na stopę, czekałaby mnie bardzo żenująca wizyta na SOR-ze i tłumaczenie przepracowanej pielęgniarce, że mój palec został zmiażdżony przez luksusowe oświetlenie do pokoju dziecięcego.

Florence to główna architektka naszych domowych katastrof, a Matilda stanowi jej ekipę wyburzeniową. W chwili, gdy odpakowałem ten piękny, mieniący się na niebiesko walec, oczy Florence zrobiły się wielkie jak spodki. Natychmiast przestała próbować zjeść pilota od telewizora i zaczęła dreptać w moim kierunku z intensywnym, nieustępliwym skupieniem drapieżnika, który właśnie dostrzegł ranną ofiarę.

W grubym, kolorowym szkle jest coś, co działa na maluchy jak magnes. One nie chcą go po prostu dotknąć; chcą go wysmarować tą tajemniczą, lepką substancją, którą ich ręce nieustannie wydzielają. Chcą przetestować jego integralność strukturalną w starciu ze stolikiem kawowym. Chcą sprawdzić, czy zmieści się w psiej misce z wodą.

Pierwsze trzy dni posiadania naszego glassy baby spędziłem po prostu na przenoszeniu go na coraz to wyższe półki w salonie. Rozpaczliwie próbowałem trzymać go poza zasięgiem, ponieważ bliźniaczki nagle nabyły umiejętności wspinaczkowe wytrawnych alpinistów. Zostałem więc z pięknym, zbierającym kurz pod sufitem obiektem, podczas gdy sam szorowałem z dywanu zaschniętą kaszkę.

Jeśli właśnie próbujesz powstrzymać swojego malucha przed zjedzeniem drogiego szkła, może warto rozejrzeć się za czymś, co faktycznie jest przeznaczone do wkładania do buzi. Odkryj naszą kolekcję gryzaków i uratuj swoje wnętrza.

Zmiana trasy zderzeniowej domowego wyburzeniowca

Punkt zwrotny nastąpił we wtorkowe popołudnie, kiedy to Florence, nabuzowana adrenaliną po tym, jak właśnie uciekła z pieluchy, wykonała skoordynowany skok w stronę szklanego świecznika, gdy ja byłem odwrócony plecami. Musiałem ją fizycznie zablokować, oferując w zamian rozpaczliwą łapówkę, aby ocalić drogi prezent od teściowej.

Tą łapówką okazał się Silikonowo-bambusowy gryzak z pandą, który, w rzadkim przypływie rodzicielskiego szczęścia, autentycznie uratował sytuację. Florence ma w zwyczaju traktować wszystko jak potencjalną przekąskę, głównie dlatego, że jej siekacze wyrzynają się ze zdwojoną siłą, zostawiając nas wszystkich wyczerpanych i pokrytych śliną. Kiedy wcisnąłem tę małą silikonową pandę w jej chwytliwe rączki, natychmiast straciła zainteresowanie ciężkim, artystycznym szkłem i rzuciła się na teksturowane brzegi gryzaka.

Naprawdę uwielbiam tę rzecz, ponieważ jest dokładnie tym, czym być powinna – w 100% silikonowym przedmiotem, którego nie da się rozbić na tysiące niebezpiecznych odłamków. Jest wystarczająco płaski, by mogły go chwycić jej malutkie dłonie, drobne bambusowe detale zdają się trafiać w dokładnie to miejsce na dziąsłach, które sprawia jej ból. A gdy nieuchronnie upuści go na chodnik lub obklei rozgniecionym groszkiem, po prostu wrzucam go prosto do zmywarki i nalewam sobie kolejną kawę. To jedyny powód, dla którego moje luksusowe, szklane ozdoby przetrwały ten miesiąc.

Próba sprawienia, by dziewczynki wyglądały reprezentacyjnie obok tego wysokiej klasy, estetycznego wystroju, to już zupełnie inna bajka. W chwili absolutnego zaćmienia pomyślałem, że uda nam się zrobić ładne, spokojne zdjęcie dziewczynek obok świecącego świecznika, żeby wysłać je siostrze. Wcisnąłem Matildę w Niemowlęce body z bawełny organicznej z falbankami, które jest niesamowicie miękkie i bardzo delikatne dla jej podatnej na egzemę skóry. Próba przeciągnięcia tych uroczych rękawków przez wierzgające ramiona malucha wykonującego krokodyli obrót śmierci to jednak prawdziwy test cierpliwości.

Kiedy ubranko jest już wreszcie na swoim miejscu, wygląda niezaprzeczalnie uroczo – jak malutki, wyrafinowany aniołek. Jednak ta spocona i irytująca przeprawa zazwyczaj sprawia, że zaczynam się zastanawiać, dlaczego po prostu nie ubrałem jej w worek po ziemniakach. Choć to uroczy element garderoby, musisz być psychicznie przygotowany na walkę wręcz, która jest niezbędna do jego założenia.

Ogień i maluchy to matematycznie fatalne połączenie

W końcu przychodzi moment, kiedy trzeba faktycznie użyć świecznika, co prowadzi nas do najbardziej przerażającej części tej udręki: ognia.

Moja lekarka rodzinna – cudownie bezpośrednia kobieta, która widziała mnie płaczącego nad zgubionym pudełkiem Sudocremu i która patrzy na mnie z mieszanką litości i skrajnego wyczerpania za każdym razem, gdy zaciągam dziewczynki na szczepienia – wspomniała od niechcenia, że trzymanie otwartego ognia w pokoju, w którym dwoje małych ludzi uczy się chodzić, to prawdopodobnie najszybsza droga na lokalny oddział leczenia oparzeń. Wydawało się to niezwykle oczywistą radą, dopóki nie przypomniałem sobie, jak strasznie głupim robi człowieka brak snu.

Prawdziwy ogień w domu z maluchami to po prostu darwinizm w akcji, więc kup tanie plastikowe światełka LED i żyj dalej.

Szczerze mówiąc, jeśli chcesz zachować resztki zdrowych zmysłów i cieszyć się swoim pięknym prezentem, po prostu kup najtańszą paczkę podgrzewaczy LED na baterie, wciśnij jeden z nich do szklanego naczynia i wepchnij całą tę niewiarygodnie ciężką konstrukcję na najwyższą półkę w mieszkaniu, zanim twoje dzieci zorientują się, jak ustawiać krzesła jedno na drugim. W ten sposób wyeliminujesz ryzyko pożaru, wdychania sadzy i dziecięcych urazów od uderzenia w jednym, cudownie chaotycznym i paranoicznym zdaniu.

Zrobiliśmy dokładnie tak i szczerze przyznaję, że światło LED naprawdę wygląda lepiej. Miga sztucznie, całkowicie eliminując ten narastający niepokój, kiedy wychodzisz z pokoju i nagle nie możesz sobie przypomnieć, czy zdmuchnąłeś świeczkę. To uczucie towarzyszyło mi dawniej wiele razy w nocy, zanim mój mózg nie zamienił się w papkę przez wychowywanie bliźniaków.

Jak tego użyć, żeby przetrwać nocną zmianę

Prawdziwa magia glassy baby – gdy już wyeliminujesz zagrożenie żywym ogniem i odstawisz je całkowicie poza zasięg – polega na używaniu go w trakcie absolutnego horroru, jakim jest pobudka o 3 nad ranem.

Kiedy Florence i Matilda były malutkimi, wrzeszczącymi ziemniaczkami, które odmawiały jednoczesnego spania, spędzałem godziny na przemierzaniu pokoju w ciemności. Zapalenie głównego, górnego światła było w zasadzie wypowiedzeniem wojny i natychmiast resetowało ich malutkie mózgi, włączając tryb imprezy. Zamiast tego, pstrykałem LED-a w szklanym świeczniku.

Ktoś na forum internetowym, które przewijałem o 4 nad ranem, twierdził, że patrzenie na określone długości fal czerwonego lub bursztynowego światła stymuluje naturalną produkcję melatoniny i pomaga w utrzymaniu rytmu okołodobowego. Brzmi to podejrzanie jak rodzaj pseudonauki, którą zdesperowani i wyczerpani rodzice wymyślają, by uzasadnić zakup drogich lampek nocnych. Jestem jednak niemal pewien, że fizyka załamania światła przez szkło robi przynajmniej tyle, że łagodzi blask, a w ostateczności po prostu wygląda to na tyle ładnie, że odwraca twoją uwagę od faktu, że nie spałeś cięgiem od trzydziestu sześciu godzin.

To miękkie, przefiltrowane światło sprawia, że pokój dziecięcy wygląda o północy jak maleńka, przerażająca łódź podwodna. Jest wystarczająco jasno, bym upewnił się, że nie stanę na zbłąkany drewniany klocek i nie obudzę krzykiem całego kodu pocztowego, ale na tyle ciemno, że dziewczynki pozostają w swoim sennym, mlecznym upojeniu.

W ciągu dnia, kiedy lampka nocna nie jest potrzebna, muszę znaleźć inne sposoby na trzymanie ich z dala od kominka. Zanim zaczęły chodzić, zwykłem po prostu uwięzić je pod Drewnianym stojakiem edukacyjnym | Zestawem Rainbow Play Gym. To było genialne. Drewniany stelaż w kształcie litery A był na tyle solidny, że nie panikowałem, iż się na nie zawali, a małe wiszące zwierzaczki odwracały ich uwagę na podłodze na tyle długo, bym zdążył wypić kubek wciąż ciepłej herbaty – cud, o którym w naszym mieszkaniu mówi się cichym, pełnym szacunku szeptem.

Więc tak, bycie obdarowanym ciężkim, rzemieślniczym szkłem, gdy ma się dzieci, to dość szalone doświadczenie. Wymaga to poziomu planowania taktycznego zarezerwowanego zazwyczaj dla operacji wojskowych. Ale kiedy już zaakceptujesz to, że nie możesz go używać z prawdziwymi świecami i pogodzisz się z faktem, że musi stać na zawsze poza zasięgiem do czasu, aż twoje dzieci będą na tyle duże, by zrozumieć koncepcję kruchości (co nastąpi, jak przypuszczam, gdzieś po ukończeniu przez nie trzydziestki), to tak naprawdę jest to cudowna rzecz do posiadania w domu.

Stoi sobie na tej wysokiej półce, delikatnie świecąc wieczorami, w pełni bezpieczny przed lepkimi i destrukcyjnymi dłońmi moich bliźniaczek, przypominając w ciszy o całej "wiosce" ludzi, którzy się o nas troszczą. Oraz o tym, że w tym chaotycznym mieszkaniu przynajmniej jedna rzecz pozostaje w jednym kawałku.

Skompletuj niezbędną wyprawkę, bo szczerze mówiąc, żeby to przetrwać, będziesz potrzebować czegoś więcej niż tylko ładnego oświetlenia.

Często zadawane pytania

Czy bezpieczne jest trzymanie świecznika glassy baby w pokoju dziecka?
Tylko jeśli potraktujesz to ze zdrową dawką paranoi. Jeśli użyjesz podgrzewacza LED na baterie zamiast prawdziwej świecy, i jeśli umieścisz ten niewiarygodnie ciężki szklany przedmiot wysoko, na bezpiecznej półce, dokąd nie sięgną żadne wyciągnięte małe paluszki, które mogłyby ściągnąć go sobie na głowę – to tak. Sprawdzi się jako piękna, uspokajająca lampka nocna do tych brutalnych karmień o 3 nad ranem.

Dlaczego ludzie dają to w prezencie dla dziecka?
Poza tym, że jest to niesamowicie ładne, firma ma potężny charytatywny odzew, przekazując znaczną część swoich zysków na rzecz takich organizacji jak fundacja B+, która dosłownie opłaca czynsze rodzinom zmagającym się z dziecięcymi nowotworami. Kiedy więc ludzie je kupują, szczególnie dla świeżo upieczonych rodziców lub jako podarunek wsparcia, mają poczucie dołączenia do pomocnej, choć trochę wyczerpanej "wioski".

Czy mój maluch może to rozbić?
Słuchaj, to szkło jest spektakularnie grube, ale maluchy to siły natury, które przeczą prawom fizyki. Choć raczej nie rozbiją go po prostu upuszczając na dywan, jeśli rzucą nim o kafelkową podłogę lub użyją do rozbicia ekranu twojego telewizora, dla wszystkich skończy się to źle. Po prostu trzymaj to poza ich zasięgiem.

Czy powinienem używać prawdziwych świec w pobliżu dziecka?
Absolutnie nie. Biorąc pod uwagę bardzo realne ryzyko podpalenia zasłon, gdy twoją uwagę odwraca brudna pielucha, po wdychanie sadzy i dymu w małych, słabo wentylowanych pokojach – otwarty ogień i nieskoordynowane niemowlęta to fatalne połączenie. Zostaw sobie prawdziwe świeczki na czas, gdy dzieciaki wyjadą na studia.