Jak bez stresu wybrać bezpieczne złote kolczyki dla niemowlaka

Moja teściowa dopadła mnie w kuchni z parą 22-karatowych złotych kółeczek, przekonując, że to tradycja i że za bardzo wymyślam. Kilka godzin później moja dawna oddziałowa napisała mi, że przekłuwanie uszu noworodkowi to nic innego jak dobrowolne fundowanie mu rany kłutej, która na pewno skończy się infekcją. Potem popełniłam błąd i weszłam do internetu, gdzie na forum dla mam znalazłam wątek z pytaniem, czy dla oszczędności można przekłuć dziecku uszy w domu sterylną igłą do szycia. Musiałam zamknąć laptopa i przez dobre dziesięć minut gapiłam się w ścianę.

Słuchajcie, przekłuwanie uszu niemowlakom znajduje się na dość ryzykownym skrzyżowaniu oczekiwań kulturowych i odpowiedzialności medycznej. W mojej rodzinie po prostu tak się robi. Rodzi ci się dziewczynka, przebijasz jej uszy i po sprawie. Ale kiedy przez pięć lat pracujesz na dziecięcym SOR-ze i wyciągasz mikroskopijne zapięcia do kolczyków z nosów maluchów, twoja perspektywa nieco się zmienia.

Można do tego podejść dobrze, albo bardzo źle. Wszystko sprowadza się do zrozumienia, co się dzieje, gdy wprowadzamy ciało obce do gojącej się rany u małego człowieka, który ma zerową kontrolę nad swoimi odruchami.

Wielkie nieporozumienie w kwestii metali

Ludziom wydaje się, że układ odpornościowy niemowlaka można wytrenować tak, by tolerował tani metal. Ciągle czytam takie rady. Teoria mówi, że jeśli zaczniemy od tanich stopów, skóra z czasem po prostu się do nich przyzwyczai. Zakładam, że ta logika opiera się na terapii odczulającej, ale mój pediatra, doktor Gupta, tylko rozmasował sobie skronie, kiedy o tym wspomniałam.

W rzeczywistości tanie metale zawierają nikiel, a u nawet dwudziestu procent populacji rozwija się przez to kontaktowe zapalenie skóry. Kiedy włożysz nikiel w otwartą, gojącą się ranę, układ odpornościowy wcale nie buduje tolerancji. Wpada w panikę. Makrofagi i inni mikroskopijni obrońcy krążący w organizmie uznają ten stop za śmiertelnego wroga. To w zasadzie gwarantuje alergię na metale do końca życia, którą właśnie zafundowałaś swojemu dziecku, kupując parę wkrętów za kilka groszy na wyspie w centrum handlowym.

Widziałam w przychodni tysiące takich sączących się, jaskrawoczerwonych płatków uszu. Pachną trochę jak stary ser i wymagają maści z antybiotykiem na receptę, która kosztuje znacznie więcej, niż kosztowałaby dobra biżuteria. Celuj w złoty środek, czyli czternasto- lub osiemnastokaratowe złoto. Jest wystarczająco czyste, by nie drażnić układu odpornościowego, ale ma domieszkę bezpiecznych stopów, dzięki którym zachowuje swój kształt.

Nawet nie myślcie o 24-karatowym złocie – jest tak niesamowicie miękkie, że zgniecie się jak folia aluminiowa w sekundę po tym, jak maleństwo przekręci się w łóżeczku.

Zapięcia, które nie skończą się paniką

Standardowe kolczyki na sztyft to malutkie, metalowe śmiertelne pułapki. Te małe zapięcia typu baranek, które wsuwa się na igłę, są idealnie zaprojektowane po to, by równie łatwo z niej zsunąć, gdy tylko ciekawskie niemowlę zacznie pociągać się za ucho.

Kiedy zapięcie spadnie, w łóżeczku lądują dwa oddzielne elementy grożące zadławieniem. Samo zapięcie jest na tyle małe, że można je zachłysnąć, a sztyft jest tak ostry, że po połknięciu może spowodować obrażenia wewnętrzne. Jeśli myślicie, że możecie po prostu kupić zwykłe kolczyki dla dorosłych i bardzo mocno docisnąć zapięcie, prosicie się o koszmarny wtorkowy poranek na ostrym dyżurze.

Jedyne akceptowalne rozwiązanie to zapięcia na gwint. Sztyft ma mikroskopijny gwint, a zapięcie po prostu się na niego nakręca – zazwyczaj ma ono postać zamkniętej półkuli, dzięki czemu ostry koniec nigdy nie kłuje w skórę. Próba nakręcenia mikroskopijnej złotej śrubki na ucho wiercącego się niemowlaka to ćwiczenie z ekstremalnej cierpliwości, ale kiedy już ją nakręcisz, zostaje na swoim miejscu.

Zakładanie ubrań przez głowę

Nikt nie ostrzega przed problemem z ubrankami. Przez pierwsze dwa miesiące po przekłuciu uszy są niezwykle wrażliwe i podatne na haczenie. Za każdym razem, gdy przeciągasz przez główkę ciasny dekolt, ryzykujesz, że zahaczysz o przód kolczyka i naderwiesz gojącą się tkankę.

Na jakieś osiem tygodni całkowicie zrezygnowaliśmy z ubranek ze standardowym dekoltem. Dla własnego zdrowia psychicznego ubierałam córkę w rzeczy takie jak Body Dziecięce z Bawełny Organicznej. Jest bez rękawów, co akurat nie ma większego znaczenia, ale kluczowe są tu zakładki na ramionach (dekolt kopertowy). Można niesamowicie szeroko rozciągnąć otwór na głowę, albo mówiąc szczerze, po prostu ściągnąć całe body w dół przez ciało, a nie przez głowę w przypadku awarii z pieluszką. Materiał jest tak miękki, że nawet jeśli delikatnie muśnie ucho, nie działa jak papier ścierny.

Musicie też zwrócić uwagę na sam przód kolczyka. To, czego szukacie, to płaskie kółeczka albo gładkie oprawy, w których złoto całkowicie otacza krawędź kamienia. Złote łapki (pazurki) działają jak miniaturowe haki z liną, które złapią każdą luźną nitkę na każdym kocyku w waszym domu. A wiszące kolczyki u malucha to już oczywiste proszenie się o naderwanie płatka ucha.

Czyszczenie bez utraty zmysłów

Stara szkoła radziła, by dwa razy dziennie przemywać uszy alkoholem i przekręcać kolczyki. Bardzo was proszę, zapomnijcie o tej radzie na zawsze.

Dermatolodzy już wiedzą, że obracając kawałek metalu wewnątrz gojącej się rany kłutej, po prostu rozrywacie delikatne, nowe komórki skóry, które próbują uformować kanał. Wcieracie też prosto w otwartą ranę wszelkie bakterie, jakie macie na dłoniach. Mój lekarz wyraził się jasno: mamy zostawić biżuterię w spokoju i po prostu spryskiwać ją z przodu i z tyłu sterylną solą fizjologiczną w sprayu dwa razy dziennie.

Oczywiście próba rozpylenia zimnej soli fizjologicznej w okolicach głowy dziecka to jak próba wykąpania kota. Będzie się wyrywać, krzyczeć i próbować wytrącić butelkę z rąk. Trzeba czymś zająć jego rączki.

W pokoju małej zawsze trzymałam Grzechotkę-Gryzak Miś, specjalnie na te dwa codzienne mecze zapaśnicze. Drewniane kółko dawało jej coś solidnego, w co mogła się wczepić z całych sił, podczas gdy ja wkraczałam z aerozolem, a szydełkowa faktura odwracała jej uwagę akurat na tyle długo, bym zdążyła skończyć. Pod ręką był też Gryzak Panda, który jest świetny i łatwo go umyć, jak upadnie, ale w przypadku tego konkretnego manewru taktycznego był trochę za miękki. Zazwyczaj córka po prostu rzucała pandą w psa.

Rzeczywisty czas gojenia

Trzy dni po przekłuciu napisała do mnie ciocia z pytaniem, czy uszka już się wygoiły. Musiałam jej wyjaśnić, że czeka nas "wyrok" trwający co najmniej od sześciu do ośmiu tygodni.

W tym czasie nie zdejmujemy kolczyków. Ani do kąpieli, ani na sesję zdjęciową, ani dlatego, że zrobiły się na nich małe strupki. Tkanka w płatku ucha niemowlęcia ma ogromne zdolności regeneracyjne. Jeśli wyciągniesz sztyft w trzecim tygodniu, ta dziurka zarośnie cienką warstwą skóry w jakieś bite dwanaście sekund. Widziałam rodziców próbujących na siłę wepchnąć tępy sztyft z powrotem przez częściowo zamkniętą dziurkę, i to jest barbarzyństwo.

Zostawcie je w spokoju. Spryskujcie solą fizjologiczną. Obserwujcie, czy nie ma oznak prawdziwej infekcji – rozchodzącego się ciepła, obrzęku, który pochłania przód kolczyka, albo żółtej ropy. Odrobina bezbarwnego płynu limfatycznego zasychającego w biały strupek to norma. Płatek ucha wyglądający jak pomidorek koktajlowy – to nie jest norma.

Z czasem niepokój mija. Skóra staje się grubsza. Przestajesz traktować głowę dziecka jak niewybuch przy każdym zakładaniu sweterka, a kolczyki stają się po prostu uroczą ozdobą. Ale dotarcie do tego punktu wymaga znacznie więcej czujności, niż kobiety w mojej rodzinie kiedykolwiek przyznały.

Przejrzyj naszą kolekcję produktów do pielęgnacji niemowląt, które nie zahaczą o małe uszka

Kiedy dokładnie powinnam to zrobić?

Nie ma tu medycznego konsensusu, a jedynie zbiór opinii. Mój lekarz woli poczekać do czasu po pierwszej serii szczepionek w drugim miesiącu życia, a konkretnie po szczepieniu przeciw tężcowi. W niektórych kulturach robi się to w drugim dniu życia. Czekanie, aż dziecko będzie na tyle duże, by samo o to poprosić, jest równie sensowne. Pamiętaj tylko, że jeśli zrobisz to w szóstym miesiącu, dziecko ma już koordynację ręka-oko i będzie za nie ciągnąć, co sprawia, że cały proces jest nieskończenie bardziej stresujący.

Czy mogę użyć stali chirurgicznej zamiast złota?

Możesz, ale określenie „stal chirurgiczna” jest w dużej mierze nieuregulowane poza rynkiem zaopatrzenia medycznego. Wiele kolczyków sprzedawanych jako stal chirurgiczna wciąż zawiera śladowe ilości niklu, by metal był bardziej plastyczny. O ile nie masz certyfikowanego sztyftu z tytanu lub stali implantacyjnej z renomowanego studia piercingu, lite żółte złoto jest zazwyczaj najbezpieczniejszym wyborem, pozwalającym uniknąć paskudnej reakcji skórnej.

Powinnam pójść do lekarza czy do studia piercingu?

Wielu pediatrów oferuje taką usługę z użyciem sterylnego pistoletu. Środowisko medyczne jest czyste, ale pistolety przebijają tkankę tępą siłą, co powoduje uraz. Profesjonalni piercerzy używają pustej igły (wenflonu), która gładko usuwa malutki fragment tkanki, robiąc miejsce na biżuterię bez wywoływania ucisku. Igły brzmią straszniej, ale ucho goi się znacznie szybciej i bez komplikacji. Musisz tylko znaleźć studio, które podejmie się pracy z niemowlakiem, co może być trudne.

Co mam zrobić, jeśli dziecko połknie kolczyk?

Natychmiast dzwonisz do lekarza albo jedziesz na ostry dyżur. Nie czekaj, aż kolczyk sam wyjdzie. Sztyft jest ostry i może przebić jelito lub utknąć w przełyku. Właśnie dlatego cały czas trąbię o konieczności stosowania bezpiecznych zapięć na gwint. To po prostu nie jest warte takiego ryzyka.

Skąd mam wiedzieć, czy to infekcja, czy tylko proces gojenia?

Gojące się przekłucia są często lekko zaróżowione i wytwarzają bezbarwne lub białe strupki. To tylko płyn limfatyczny, który wykonuje swoją pracę. Jeśli jednak zaczerwienienie zaczyna się rozprzestrzeniać po płatku ucha, jeśli ucho jest gorące w dotyku, albo jeśli widzisz gęstą żółtą lub zieloną wydzielinę, wkroczyłaś na terytorium infekcji. Nie wyjmuj kolczyka, ponieważ dziurka zarośnie, zamykając infekcję wewnątrz ucha. Idź do lekarza po antybiotyk.