Ratunek w czasie drzemki: Jedyny przepis na żeberka z piekarnika, jakiego potrzebujesz

Jest dokładnie 13:14 w jakiś przypadkowy wtorek, a ja stoję na środku kuchni z wielkim kawałkiem surowych żeberek wieprzowych w ręku. Mam na sobie szare dresy z tajemniczą plamą po wybielaczu na lewym udzie, nie brałam prysznica od niedzieli i gorączkowo próbuję wymyślić, jak upiec kawał mięsa wielkości tułowia mojego dziecka, zanim to dziecko obudzi się z drzemki. Obydwoje moich dzieci w cudowny sposób są teraz nieprzytomne. Siedmioletnia Maya jest w szkole, a czteroletni Leo padł na górze. Właśnie piję trzeci kubek agresywnie odgrzanej ciemnej kawy i zdałam sobie sprawę, że największym kłamstwem, jakie kulinarny świat kiedykolwiek wcisnął nam, rodzicom, jest to, że zrobienie przyzwoitego grilla wymaga całego weekendu, specjalistycznej brody i wędzarni ogrodowej za grube tysiące.

No bo szczerze, kto ma czas na takie bzdury? Mój mąż, Mark, ma bzika na punkcie swojego grilla Traeger. W jego oczach pojawia się ten dziki, maniakalny błysk, gdy mówi o „skórce” i „pierścieniach wędzenia”. Kiedy robi żeberka, to jest z tego cała dramatyczna, dwunastogodzinna przeprawa z pelletem drzewnym, termometrami do mięsa i siedzeniem na leżaku z piwem rzemieślniczym w ręku, podczas gdy ja w domu rozdzielam kłótnie o to, kto teraz bierze niebieskiego iPada. Traktuje tę wędzarnię jak nasze trzecie dziecko. Ale prawda o byciu dyżurnym rodzicem we wtorek jest taka: nie mam dwunastu godzin. Mam tylko czas drzemki. Potrzebuję przepisu na żeberka z piekarnika, o których mogę w zasadzie zapomnieć na trzy godziny, siedząc na kanapie i tępo gapiąc się w telefon. I w końcu to rozgryzłam.

Mit wędzarni, który prawie zrujnował moje małżeństwo

Wyjaśnijmy to sobie raz na zawsze. Absolutnie, na 100 procent, nie musisz wędzić żeberek, żeby smakowały obłędnie. Mark powie wam co innego, ale Mark uważał też, że założenie noworodkowi body tył na przód było „świadomym wyborem stylistycznym”, kiedy Maya się urodziła, więc bierzemy jego opinie z przymrużeniem oka.

Kultura ogrodowych wędzarni to i tak tylko sztuczna elitarność. To sposób facetów, żeby stać na zewnątrz i unikać chaosu w salonie, twierdząc przy tym, że „robią obiad”. Mój piekarnik, na dnie którego obecnie przypalony jest zbłąkany paluszek rybny, jest w stanie wyprodukować odchodzące od kości, rozpływające się w ustach żeberka. Sekretem nie jest dym. Sekretem jest całkowite ich zignorowanie. To ostateczny obiad ratunkowy dla rodziców. Spędzasz jakieś dziesięć minut, agresywnie wcierając przyprawy w surowe mięso, podczas gdy twoje dziecko ćwiczy leżenie na brzuszku, a potem wrzucasz je do piekarnika i odchodzisz. To wszystko.

Aha, i jeśli gotujesz żeberka przed pieczeniem, to nie możemy być przyjaciółmi.

Zdzieranie tej dziwnej błyszczącej błony z tyłu (błagam, nie pomijaj tego)

Dobra, teraz robi się trochę obrzydliwie, ale musisz to zrobić. Kiedy odwrócisz żeberka, na spodzie znajduje się cienka, błyszcząca błona. Jeśli ją zostawisz, w piekarniku dosłownie zmieni się w gumkę recepturkę. Serio, nie da się tego pogryźć. Będziesz po prostu żuć elastyczną gumę o smaku mięsa.

Kiedy Leo miał około 11 miesięcy i byliśmy głęboko w fazie BLW (rozszerzanie diety sterowane przez dziecko), dałam mu do gryzienia kość z żeberek, nie zdejmując tej błony. Wspomniałam o tym na bilansie roczniaka, a moja pediatra, doktor Miller, posłała mi spojrzenie pełne czystego, niekłamanego przerażenia. Od niechcenia wspomniała, że ta ciągnąca, nierozpuszczająca się błona jest ogromnym zagrożeniem zadławienia dla niemowląt i małych dzieci, ponieważ ich małe szczęki dosłownie nie potrafią rozbić tego kolagenu. Albo może to tkanka łączna? Jak zwał tak zwał, ich ząbki po prostu się od tego odbijają. Więc tak, zdejmij to.

Żeby to zdjąć, po prostu bierzesz nóż do masła, podważasz róg gdzieś na końcu mięsa, łapiesz za to ręcznikiem papierowym, bo jest cholernie śliskie, i po prostu zrywasz. Jest to mega satysfakcjonujące w taki bardzo dziwny, pierwotny sposób. Jeśli rozerwie się w połowie, po prostu głośno przeklnij, weź kolejny ręcznik papierowy i spróbuj ponownie.

Kiedy siłuję się z sokami z surowej wieprzowiny, zazwyczaj po prostu rzucam Leo na Kocyk dziecięcy z bawełny organicznej w różowe kaktusy na podłodze w kuchni. Szczerze, ten kocyk jest po prostu w porządku. Mark go kupił, bo uznał te małe roślinki doniczkowe za zabawne, a róż całkowicie gryzie się z dosłownie wszystkim w naszym domu, ale jest zrobiony z super grubej, organicznej bawełny. Zasadniczo używam go jako plandeki ochronnej. Jeśli soki z surowego mięsa prysną albo młody uleje w połowie mojego przygotowywania, po prostu wrzucam całość prosto do pralki na wysoką temperaturę. Świetnie to znosi. Zresztą, chodzi o to, żeby zająć czymś dzieciaki, abyś mogła skupić się na tym, by nie doprowadzić do zakażenia krzyżowego połowy kuchni.

Jak właściwie upiec to cholerstwo i go nie wysuszyć

Dobra, oto moja całkowicie nienaukowa, niesamowicie brudząca metoda na ogarnięcie tego. Nie jestem szefem kuchni, jestem po prostu zmęczoną mamą, która ma ochotę na wieprzowinę.

• Spoiwo: Wyciśnij tanią żółtą musztardę na całe żeberka. Z obu stron. Nie używaj fikuśnej musztardy Dijon. Użyj tego jaskrawożółtego świństwa, które dajesz na hot dogi. Obiecuję, że po upieczeniu nie smakuje jak musztarda. Działa po prostu jak klej.
• Wcierka (Rub): Wsyp na nie, co tylko chcesz. Ja dosłownie mieszam w miseczce garść brązowego cukru, tonę soli, czarny pieprz i wędzoną paprykę, a potem brutalnie wmasowuję to w mięso. Nie bój się ubrudzić rąk.
• Inkubator: Zawiń całe żeberka szczelnie w grubą folię aluminiową. Nie taką tanią, cienką folię, która rwie się od samego patrzenia. Użyj tej solidnej. I połóż je MIĘSEM DO DOŁU na blasze do pieczenia. W ten sposób będą się trochę dusić we własnym wytapiającym się tłuszczu.
• Czekanie: Wsuń je do piekarnika nagrzanego do 135 stopni Celsjusza (275°F). Nie otwieraj drzwiczek. Nie patrz na nie. Za każdym razem, gdy otwierasz piekarnik, temperatura spada, a ty dodajesz jakieś dwadzieścia minut do czasu pieczenia, a przecież próbujemy zdążyć przed pobudką dziecka.

Tutaj dzieje się magia, kochani. Potrzebujesz dwóch i pół do trzech pełnych godzin nieprzerwanego pieczenia. A to oznacza, że twoje dziecko musi naprawdę spać.

Przysięgam na wszystko, jedynym powodem, dla którego ten obiad mi w ogóle wychodzi, jest Bambusowy kocyk dziecięcy w niebieskie kwiaty. Ta rzecz to czysta magia. Bez dwóch zdań, mój ulubiony produkt, jaki posiadamy. Leo był kiedyś okropnym śpiochem, bo strasznie się przegrzewa – jest jak mały, spocony piecyk. Budził się po 45 minutach z potówkami na szyi, krzycząc. Ale ten bambusowy materiał naturalnie stabilizuje temperaturę jego ciała. Jest tak jedwabisty i chłodny w dotyku. Owijam go w ten piękny chabrowy wzór i młody natychmiast odpływa. Włókna bambusowe odprowadzają pot, a on śpi przez całe trzygodzinne okienko pieczenia żeberek. To dosłownie MVP mojej kuchni.

Jeśli desperacko próbujesz wprawić swoje dziecko w przytulną śpiączkę zwaną drzemką, żeby w końcu wstawić obiad do piekarnika, zrób sobie przysługę i przejrzyj kolekcję kocyków dla dzieci. Po prostu weź ten bambusowy, a podziękujesz mi później.

Trochę nauki, czyli dlaczego wytyczne sanepidowskie rujnują obiad

Więc, oto ciekawostka, która całkowicie rozwaliła mi system i wyjaśnia, dlaczego moje wczesne próby zrobienia kotletów schabowych smakowały jak płyta gipsowo-kartonowa. Amerykańska Agencja ds. Żywności (FDA) oficjalnie twierdzi, że wieprzowina jest całkowicie bezpieczna do spożycia, gdy temperatura wewnątrz mięsa osiągnie 63 stopnie (145°F). Co, no dobra, jest okej, przynajmniej nie złapiesz pasożytów czy czegoś tam. Ale jeśli wyciągniesz żeberka z piekarnika przy 63 stopniach, będziesz je żuć aż do przyszłego wtorku.

Najwyraźniej żeberka są po prostu wypchane tym twardym kolagenem z tkanki łącznej. Z mojego podstawowego, pozbawionego snu zrozumienia nauki o mięsie wynika, że ten kolagen tak naprawdę nie topi się i nie zamienia w tę lepką, bogatą, pyszną żelatynę, dopóki mięso nie osiągnie około 90 do 95 stopni (195-205°F). Musisz więc piec je znacznie powyżej "bezpiecznego" punktu, żeby dotrzeć do punktu "zjadliwego". Dlatego robimy ten trik z powolnym pieczeniem w 135 stopniach. Pozwala on na delikatne podniesienie temperatury przez trzy godziny, bez odparowania całej wilgoci z mięsa.

Panika sosowa i cukrowy haj malucha

Kiedy miną trzy godziny, wyciągasz foliowy pakunek z piekarnika. Uważaj przy otwieraniu, bo para dosłownie stopi ci twarz. Odwróć żeberka tak, by strona z mięsem była skierowana do góry. Teraz czas na wykończenie imitujące grillowanie.

Dostaję lekkiego zawału za każdym razem, gdy patrzę na etykietę wartości odżywczych na butelce kupnego sosu barbecue. To w zasadzie tylko ciemnobrązowy syrop glukozowo-fruktozowy udający przyprawę. Bardzo staram się ograniczać szalone ilości dodanego cukru u dzieciaków, zwłaszcza gdy Leo miał mniej niż dwa lata. Doktor Miller zawsze delikatnie przypomina mi o zaleceniach dotyczących cukru i chociaż zdecydowanie pozwalam im jeść tort na urodzinach, nie chcę podawać im obiadu, który jest słodszy od deseru.

Więc mój trik polega na tym, że po prostu zostawiam jedną trzecią żeberek tylko w suchej wcierce dla dzieci. Zero sosu. Mięso jest tak absurdalnie delikatne i pełne smaku dzięki pieczeniu we własnym tłuszczu wewnątrz folii, że nawet nie zwracają na to uwagi. Dla Marka i dla siebie smaruję resztę porcji dowolnym lepkim, słodkim sosem, jaki akurat mamy w lodówce.

Ustaw piekarnik na opcję opiekania (grill od góry), wstaw odkrytą blachę z powrotem na jakieś trzy do pięciu minut. Obserwuj ją cały czas. Powtarzam: OBSERWUJ. Cukier spala się w dokładnie 4,2 sekundy. Chodzi tylko o to, żeby sos zaczął bąbelkować, zrobił się lepki i stworzył tę karmelizowaną „skórkę”, o którą Mark zawsze marudzi. Wyjmij żeberka, pozwól im odpocząć na blacie przez dziesięć minut, żeby nie rozpadły się podczas krojenia, i gotowe.

Oczywiście, podanie tego maluchowi oznacza, że twoja jadalnia będzie wyglądać jak miejsce zbrodni. Żeberka z natury generują chaos. Szczerze mówiąc, rozbieram Leo do samej pieluchy, zanim w ogóle dam mu kość do ręki. Używamy tych głębokich, wodoodpornych silikonowych śliniaków z gigantycznymi kieszonkami na dole, co wyłapuje około 60 procent bałaganu. Pozostałe 40 procent ląduje w jego włosach, na podłodze i jakimś cudem na suficie. Ale ta pierwotna, namacalna radość z patrzenia, jak twoje dziecko absolutnie demoluje kość, jest całkowicie warta kąpieli, która musi nastąpić zaraz po jedzeniu.

Zazwyczaj rozkładam Bambusowy kocyk dziecięcy w kolorowe liście na dywanie w salonie podczas naszego po-kąpielowego przytulania. Ma ładny wzór akwarelowych liści, który ukrywa nieuniknione odciski palców z resztek sosu barbecue, które jakimś cudem przeoczyłam w wannie. Dodatkowo ma te wszystkie magiczne antybakteryjne właściwości bambusa, więc nie przejmuję się zbytnio, jeśli trochę się ubrudzi przed dniem prania.

Idź więc wyciągnąć tę surową wieprzowinę z lodówki, chwyć tanią musztardę i odzyskaj swoje popołudnie. Przestańcie pozwalać, by kolesie od grilla was onieśmielali. Przetrwałyście poród i regresje snu; zdecydowanie poradzicie sobie z własnym piekarnikiem. Chcesz poznać więcej sposobów na przetrwanie pory posiłków i drzemek bez utraty zmysłów? Sprawdź resztę organicznych produktów od Kianao, żeby sprawić, że to całe rodzicielstwo będzie odrobinę mniej wyczerpujące.

Twoje pytania o przetrwanie podczas drzemki – odpowiadamy

Czy mogę to wszystko przygotować poprzedniego wieczoru, żeby nie musieć dotykać surowego mięsa, pijąc poranną kawę?

O matko, absolutnie tak. Szczerze mówiąc, smakują wtedy jeszcze lepiej. Zdejmij tę dziwną błonę, wysmaruj musztardą, wetrzyj przyprawy, zawiń szczelnie w grubą folię i po prostu wrzuć ten cały srebrny pakunek do lodówki na noc. Następnego dnia, kiedy twoje dziecko w końcu zaśnie na drzemkę, po prostu przełóż to prosto z lodówki do piekarnika nagrzanego do 135 stopni. Być może będziesz musiała dodać jakieś piętnaście dodatkowych minut do czasu pieczenia, jako że mięso na starcie jest lodowate, ale to całkowicie działa i ratuje cię przed koniecznością mycia rąk pięćdziesiąt razy we wtorkowe popołudnie.

Co jeśli mój piekarnik jest bardzo stary i mocno grzeje?

W moim poprzednim mieszkaniu miałam piekarnik z 1994 roku, który w zasadzie miał dwa ustawienia: letnie i powierzchnia słońca. Jeśli wiesz, że twój piekarnik mocno się nagrzewa, obniż temperaturę do 120 stopni (250°F) i po prostu zostaw mięso na dodatkowe pół godziny. Folia to twoja siatka bezpieczeństwa. Dopóki folia jest owinięta wokół żeberek w taki sposób, że nie przepuszcza powietrza, wilgoć jest uwięziona w środku. Naprawdę nie wyschną. Tylko nie podglądaj.

Czy sos barbecue jest autentycznie bezpieczny dla rocznego dziecka?

Nie jestem dietetyczką, tylko mamą, która czyta zbyt wiele etykiet, ale standardowy sos BBQ to w zasadzie cukier w płynie. Moja pediatra jest dość restrykcyjna w kwestii zasady "zero dodanego cukru przed ukończeniem drugiego roku życia". Poza tym, niektóre sosy mają tonę soli lub dziwne, ostre nuty, które mogłyby negatywnie zaskoczyć układ trawienny malucha. Dlatego po prostu zostawiam część żeberek na sucho. Wieprzowina jest sama w sobie tak miękka i pełna smaku, że twoje dziecko i tak będzie z radością obgryzać kość bez potrzeby dodawania lepkiego sosu. Mniejszy zjazd cukrowy dla nich, mniej lepkiego sprzątania dla ciebie.

Jak zedrzeć to błoniaste cholerstwo, jeśli ciągle się rwie?

To najbardziej irytująca część całego procesu. Jeśli wciąż się urywa, zwykle oznacza to, że twoje dłonie są zbyt tłuste. Umyj ręce, całkowicie je wysusz i użyj do chwytania zupełnie nowego, suchego ręcznika papierowego. Spróbuj też zacząć od samego środka mięsa, a nie od krawędzi. Wsuń nóż do masła pod błonę nad kością pośrodku, podważ ją i ciągnij w obu kierunkach. Jeśli to wszystko zawiedzie i dosłownie nie możesz jej zdjąć, weź ostry nóż i ponacinaj całą tylną stronę w krzyżujący się wzór "X". Nie usunie to błony, ale rozbije ją na tyle, że w piekarniku nie zamieni się w jeden zwarty płat gumy.

Czy w moim domu przez trzy dni będzie pachnieć jak w barze z grillem?

Troszeczkę, owszem. Ale w większości pachnie tam po prostu brązowym cukrem i pieczonym mięsem, co szczerze mówiąc i tak jest o niebo lepsze niż to, czym zazwyczaj pachnie mój dom (czyli mokrym psem i tym, co Leo ukrył pod kanapą). Ponieważ mięso jest szczelnie owinięte w folię przez 95 procent czasu pieczenia, zapach jest naprawdę mocno powstrzymywany. Dopiero podczas tych ostatnich pięciu minut pod opiekaniem, kiedy sos zaczyna się karmelizować, twój czujnik dymu może wpaść w panikę. Włącz okap, zanim otworzysz piekarnik na opiekanie, a wszystko będzie dobrze.