Witaj w bańce podwójnego rodzicielstwa: dziecko, dziecko i dziecko

Stałem w naszej wąskiej kuchni o 4:13 nad ranem, trzymając elektryczny czajnik, którego nawet nie chciało mi się podłączyć do prądu. Gapiłem się tępo w ścianę, podczas gdy z niani elektronicznej przypiętej do mojego szlafroka dobiegał rytmiczny, pulsujący śpiew. Kiedy masz nowonarodzone bliźniaki, koncepcja pojedynczego dziecka przestaje istnieć, a cała twoja rzeczywistość zapada się w dziwaczną osobliwość, w której wszystko w twoim domu, twoim słowniku i w twoim bezpośrednim polu widzenia jest po prostu mnożone, aż traci jakikolwiek sens. Mój wewnętrzny monolog składał się tylko ze słów baby baby baby baby baby baby odtwarzanych w zacinającej się pętli, aż zapomniałem, jak mam na imię i czy w ogóle musiałem zagotować wodę, czy po prostu wylać ją sobie bezpośrednio na twarz.

Przejście do bycia rodzicem (faza, którą ktoś z poprawnie działającym rytmem dobowym radośnie nazwał czwartym trymestrem) to w zasadzie nie przejście, a nagłe, wrogie przejęcie twojego życia przez malutkich, wściekłych dyktatorów. Kilka dni wcześniej przywieźliśmy nasze dwie dziewczynki do naszego londyńskiego mieszkania, a sama ilość sprzecznych porad medycznych, którymi nas zasypano, wystarczyłaby, żeby każdy miał ochotę rzucić się do Tamizy. Nasz lekarz rodzinny sugerował jedno, pielęgniarka środowiskowa mgliście temu zaprzeczała, a strona 47 z popularnego poradnika dla rodziców radziła mi zachować spokój i po prostu „przeoddychać chaos”, co wydało mi się wybitnie bezużyteczne, gdy byłem cały pokryty substancją, o której z nadzieją myślałem, że to tylko ulewanie.

Koszmarne origami ze spowijaniem

Zanim wyszliśmy ze szpitala, bardzo pewna siebie położna pokazała mi, jak owijać dziewczynki w ażurowe, bawełniane kocyki, żeby wyglądały jak małe, ciasne burrito. Podobno to ważne, ponieważ noworodki mają odruch Moro, który sprawia, że uderzają się w twarz i budzą się wściekłe. Patrzyłem, jak to robi, kiwałem mądrze głową, jakbym posiadał podstawową wyobraźnię przestrzenną, po czym natychmiast o wszystkim zapomniałem, gdy musiałem to zrobić sam o 2:00 w nocy.

Przez kolejne trzy tygodnie co noc toczyłem zapaśnicze pojedynki z prostokątami materiału. Spróbuj przytrzymać wymachujące ręce zaskakująco silnego niemowlaka, jednocześnie podwijając róg materiału pod jego plecy, tylko po to, by zdać sobie sprawę, że owinąłeś go za ciasno, a teraz przeżywasz egzystencjalną panikę z powodu dysplazji stawów biodrowych, bo jakaś pielęgniarka mruczała pod nosem coś o wyskakujących stawach, jeśli nóżki nie mogą swobodnie wierzgać jak u żabki. Więc poluzowujesz rożek, a pięć minut później malutka rączka wyskakuje z materiału niczym zombie z grobu i bicie po twarzy zaczyna się od nowa.

W końcu, chyba gdzieś przeczytałem, że trzeba całkowicie zrezygnować ze spowijania w chwili, gdy tylko dzieci zaczną choćby myśleć o przewracaniu się na brzuszek. Przeszliśmy więc na śpiworki do spania, które podobno utrzymują optymalną temperaturę. Chociaż próba kontrolowania temperatury w pełnym przeciągów wiktoriańskim mieszkaniu, żeby wynosiła dokładnie 18 stopni Celsjusza i dzieci nie zmarzły ani się nie przegrzały, to praca na pełen etat.

Godzina duchów i incydent z Bieberem

Istnieje taka szczególna pora dnia, zwykle zaczynająca się około 17:00 i ciągnąca się aż po śmierć cieplną wszechświata, w której noworodki po prostu stwierdzają, że nienawidzą żyć. Nazywają to godziną duchów, chociaż ani to godzina, ani nie ma w tym nic magicznego. U nas osiągało to szczyt w okolicach szóstego tygodnia, kiedy obie dziewczynki harmonizowały swoje krzyki na wysokościach, od których drżały stare okna skrzynkowe.

Przeczytałem artykuł eksperta od snu, który upierał się, że nie da się rozpieścić noworodka i należy po prostu stosować kontakt „skóra do skóry”, aby kontrolować tętno maleństw. Brzmi to uroczo, dopóki nie zdasz sobie sprawy, że jesteś owłosionym facetem, który przemierza salon z dwójką śliskich, wrzeszczących niemowląt przyciśniętych do nagiej klatki piersiowej. W absolutnych otchłaniach tego codziennego załamania nerwowego łapałem się na tym, że z tępym wzrokiem kołysałem je obie, nucąc ten przeklęty kawałek Justina Biebera z 2010 roku — wiecie, baby baby baby oh — ponieważ z mojego mózgu wyparowały wszelkie dorosłe myśli i po prostu wyskrobywałem resztki z dna popkulturowej beczki millenialsów w poszukiwaniu jakiegokolwiek rytmicznego dźwięku przypominającego bicie serca.

Sytuacja z garderobą

Kiedy funkcjonujesz po dziewięćdziesięciu minutach przerywanego snu, guziki są twoim wrogiem, zatrzaski to okrutny żart, a zamki błyskawiczne można zaakceptować, chociaż lubią przycinać malutką, delikatną skórę na udach. Przerabialiśmy przerażającą liczbę zmian ubrań dziennie, głównie ze względu na ogromną objętość płynów produkowanych przez te maleńkie stworzenia, co sprawiło, że szybko wyrobiłem sobie bardzo silne poglądy na temat odzieży niemowlęcej.

Mam zero cierpliwości do ubrań, które wymagają instrukcji obsługi, by je założyć. Właśnie dlatego Bawełniane Body Niemowlęce Bez Rękawów z Bawełny Organicznej stało się jedyną rzeczą, w którą faktycznie chciałem je ubierać. To jest po prostu genialne – ma kopertowe zapięcia na ramionach, które niesamowicie się rozciągają. Oznacza to, że kiedy (nie „jeśli”) nastąpi wielka awaria pieluchy i zawartość powędruje aż na plecy, nie musisz ściągać zabrudzonego ubranka przez głowę dziecka i paprać mu włosów. Po prostu ściągasz je w dół, jakbyś obierał bardzo nieprzyjemnego banana. Organiczna bawełna jest autentycznie bardziej miękka niż cokolwiek w mojej własnej szafie. Było to dość pocieszające, gdy u jednej z bliźniaczek pojawiła się dziwna czerwona plama na skórze. Lekarz zbagatelizował to jako zwykły trądzik niemowlęcy, ale i tak wpadłem w paranoję na punkcie syntetycznych materiałów.

Wyrzuciłem co najmniej trzy mocno falbaniaste, designerskie stroje, które dostaliśmy w prezencie, ponieważ odmówiłem walki z tiulem o trzeciej nad ranem. Trzymałem się całkowicie tych organicznych body, pozwalając na to, by brudne pranie piętrzyło się na stosy, aż zabrakło nam czystych ubrań.

Jeśli właśnie wpatrujesz się w górę niepraktycznych ubranek podarowanych przez krewnych o dobrych intencjach i zastanawiasz się, jak niby masz zapiąć czternaście maleńkich guziczków na wijącym się dziecku, znacznie lepsze opcje znajdziesz w kolekcji odzieży z bawełny organicznej Kianao.

Kikut pępowinowy i inne lepkie koszmary

Nasza pielęgniarka środowiskowa radośnie powiedziała nam, żebyśmy całkowicie zostawili kikuty pępowinowe w spokoju, dopóki same nie uschną i nie odpadną. Był to proces zarówno wizualnie przerażający, jak i błogosławienie bezproblemowy. Chociaż raz obudziłem się oblany zimnym potem, próbując znaleźć balsam do masażu na suchą skórę, przeszukując w ciemności torbę do wózka i mrucząc „gdzie jest baby baby baby oil” niczym zepsuty robot, zanim dotarło do mnie, że prawdopodobnie wcale tego nie potrzebują.

Presja, bycia prowadzącym porannego talk-show

Gdzieś w okolicach trzeciego miesiąca, kiedy mgła zaczęła się nieco podnosić, popełniłem fatalny błąd i przeczytałem artykuł o rozwoju dziecka. Stwierdzono w nim z przerażającym autorytetem, że niemowlęta muszą słyszeć około 21 000 słów dziennie, aby optymalnie rozwijać umiejętności językowe, i że amerykańskie stowarzyszenia pediatrów surowo zakazują używania jakichkolwiek ekranów przed 18. miesiącem życia. Choć nie mogłem sobie przypomnieć, czy nasz system zdrowia się z tym zgadza, czy po prostu ich to nie obchodziło, o ile dziecko nie oglądało na żywo wiadomości politycznych.

Nagle poczułem ogromną presję, by relacjonować całą moją prozaiczną egzystencję. Nosiłem je po kuchni i mówiłem rzeczy w stylu: „A teraz tatuś będzie brutalnie zeskrobywał spalone fragmenty z tostów, bo zapomniał, że grill był włączony”, tylko po to, by wyrobić limit słów. Czujesz się jak absolutny idiota, mówiąc do publiczności, która tylko na ciebie patrzy i puszcza bańki ze śliny.

Plastikowe gryzaki i drewniane rozpraszacze

Nieuchronnie pojawiło się ślinienie, sygnalizując początek fazy ząbkowania, która jest w zasadzie po prostu przedłużonym okresem, w którym twoje dziecko próbuje wepchnąć do ust absolutnie wszystko, co napotka na swojej drodze. Zaopatrzyliśmy się w Silikonowo-Bambusowy Gryzak Panda i cóż, jest w porządku. To kawałek silikonu w kształcie pandy. Można go myć w zmywarce, co jest tak naprawdę jego największą zaletą. A kiedy jedna z dziewczynek nerwowo obgryzała własną pięść, wręczenie jej pandy zazwyczaj kupowało mi około czterech minut spokoju, po czym upuszczała gryzak na podłogę i krzykiem żądała jego zwrotu.

To, co naprawdę uratowało moje zdrowie psychiczne podczas tych długich popołudni, kiedy pogoda była zbyt beznadziejna, by wyjść z mieszkania, to zapewnienie im bezpiecznego miejsca do leżenia, które nie było moimi ramionami. Rozstawiliśmy w salonie Drewniany Stojak Edukacyjny i to było lekko rewolucyjne. W przeciwieństwie do tych potwornych, plastikowych mat, które mrugają stroboskopowymi światłami i wydają agresywne elektroniczne odgłosy zwierząt gospodarskich, dopóki nie wyczerpią się baterie, to jest po prostu ładnie oszlifowane drewno z kilkoma cichymi, wiszącymi kształtami geometrycznymi. Leżały pod nim na plecach, nieskoordynowanie machając rączkami w kierunku drewnianych kółek, a ja mogłem usiąść na kanapie, popijając letnią kawę przez dokładnie dwanaście minut, i nikt mnie nie potrzebował. Podobno pomaga to w postrzeganiu głębi i świadomości przestrzennej, ale szczerze mówiąc, jego największą zaletą rozwojową było zajęcie dzieci, dzięki czemu mogłem sprawdzić maile bez potomstwa przyczepionego do mojego tułowia.

Pułapka masła orzechowego

Właśnie wtedy, gdy myślisz, że już wiesz, jak utrzymać je przy życiu na płynnej diecie, ktoś mówi ci, że czas na stałe pokarmy. Przez mgłę pamiętam, jak moi rodzice mówili, że trzymali mnie z dala od alergenów, dopóki praktycznie nie poszedłem do szkoły. Jednak nasz lekarz rodzinny swobodnie wspomniał, że nowe badania sugerują, abyśmy tak naprawdę zaczęli wpychać w nie masło orzechowe i jajka w wieku około sześciu miesięcy, by zapobiec rozwojowi alergii. Brzmiało to jak wielka pułapka, ale podobno teraz jest to poparte prawdziwą nauką.

Łapiesz się na tym, że rozgniatasz połowę jajka na twardo, przerażony, że we wtorkowe popołudnie wywołasz wstrząs anafilaktyczny, tylko po to, by one spojrzały na łyżeczkę, potem na ciebie, a następnie roztarły sobie jedzenie w całości po lewej brwi.

Jeśli właśnie zmagasz się z chaotycznym przejściem od dni noworodkowych do nieco bardziej interaktywnych miesięcy niemowlęcych i potrzebujesz wyposażenia, które poważnie spełnia swoje zadanie, a jednocześnie nie zamienia salonu w plastikowe pustkowie w podstawowych kolorach, koniecznie odkryj pełną ofertę zrównoważonych akcesoriów dziecięcych Kianao, zanim ponownie wybije godzina duchów.

Często zadawane pytania prosto z okopów

Kiedy tak szczerze kończy się czwarty trymestr?

Wszyscy mówią, że to trzy miesiące, ale w rzeczywistości kończy się w momencie, w którym budzisz się, patrzysz na zegarek i zdajesz sobie sprawę, że właśnie przespałeś cztery godziny bez przerwy, a żaden mały człowiek nie domagał się twojej duszy. W naszym przypadku dziewczynki nagle zaczęły zachowywać się, jakby zdały sobie sprawę, że są odrębnymi od nas bytami około 14. tygodnia, choć u każdego wygląda to absolutnie inaczej, a od czasu do czasu i tak zaliczają regres, żeby nie było ci zbyt łatwo.

Czy spowijanie jest naprawdę konieczne, jeśli moje dziecko tego nienawidzi?

Szczerze mówiąc, jedna z moich dziewczynek uwielbiała być wiązana jak mumia, a druga od pierwszego dnia walczyła jak uwięzione zwierzę. Położne przysięgają na wywoływany przez to odruch uspokajający, ale jeśli twoje dziecko ciągle się wyrywa i zamienia kocyk na potencjalne ryzyko uduszenia wokół własnej twarzy, po prostu odpuść i kup dobrze dopasowany śpiworek do spania. Szkoda nerwów o 3 nad ranem.

Czy naprawdę muszę do nich ciągle mówić, by rozwinąć ich umiejętności językowe?

Jeśli spróbujesz osiągnąć ten limit 21 000 słów dziennie, o którym trąbią eksperci, będzie ci krwawić z gardła i oszalejesz. Ja w większości po prostu opowiadałem na głos fabułę podcastu, którego akurat słuchałem, albo czytałem skład z tyłu pudełka płatków śniadaniowych. Nie interesuje ich to, o czym mówisz, po prostu muszą słyszeć rytm i tonację twojego głosu. Możesz śmiało czytać im dział sportowy albo rachunek za prąd.

Jak przetrwać godzinę duchów i nie zwariować?

Akceptujesz fakt, że między 17:00 a 19:00 twój dom to strefa katastrofy. Przygaszasz światła, włączasz generator białego szumu tak głośno, że brzmi to, jakbyś stał na płycie lotniska Heathrow, i po prostu chodzisz. Nie próbuj gotować obiadu. Nie zaczynaj ambitnych rozmów z partnerem. Po prostu lulajcie dzieci i przetrwajcie to.

Czy drewniane stojaki edukacyjne są naprawdę lepsze niż te plastikowe, świecące?

Jeśli cenisz sobie spokojną domową atmosferę, to tak. Elektroniczne zabawki przebodźcowują dzieci do punktu absolutnego załamania, podczas gdy drewniane, wiszące zabawki to po prostu miła, delikatna rozrywka, która pomaga maluchom ćwiczyć sięganie rączkami, bez bombardowania ich kruchych systemów nerwowych migającymi światłami i polifonicznymi dzwonkami.