Tłumaczymy trend z TikToka baby boo meaning youngboy: Poradnik dla ojców

Drogi Marcusie sprzed sześciu miesięcy.

Siedzisz właśnie na dywanie w salonie w stylu mid-century modern, na który absolutnie nie było cię stać, obsesyjnie wpisując do aplikacji dokładną ilość mleka wypitego przez dziecko (125 ml, wzrost ze 110 ml wczoraj). Deszcz w Portland uderza w okna, twoja kawa z dripa jest zimna od 7 rano, a twój czternastoletni siostrzeniec właśnie wszedł do pokoju i zaczął gwałtownie glitchować.

Jego ramiona drgają w niekontrolowany sposób. Macha rękami w powietrzu, jakby próbował odgonić rój niewidzialnych pszczół. Gapi się tępo w ścianę, odtwarzając w kółko ten sam przytłumiony, skompresowany klip dźwiękowy na swoim telefonie.

Nie panikuj. Nie dzwoń na pogotowie. Jego sprzęt nie uległ awarii i nie doświadcza awarii systemu neurologicznego. Jest po prostu zainfekowany wysoce zaraźliwym szczepem algorytmicznego brainrotu.

Debugowanie wiralowego pliku audio

Ponieważ do każdej drobnej rodzicielskiej zagadki podchodzisz tak samo, jak do zepsutej linijki kodu, wyciągniesz telefon, otworzysz kartę incognito — bo naprawdę nie chcesz, żeby to zanieczyściło twoją historię wyszukiwania — i spróbujesz dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi. Wczoraj wieczorem spędziłem równe czterdzieści pięć minut, próbując przeanalizować pochodzenie tego dźwięku, jakby to był uszkodzony plik logów. Moja żona musiała fizycznie zabrać mi telefon z rąk i mi to wytłumaczyć.

Najwyraźniej cały ten kulturowy fenomen wziął się z próby rozszyfrowania, co oznacza „baby boo” w tej piosence Youngboya, która nagle zawładnęła internetem.

Można by pomyśleć, że utwór rapera, którego dyskografia jest wyraźnie oznaczona jako przeznaczona tylko dla dorosłych, nie skończy głośno odtwarzany z lepkich iPadów uczniów podstawówki, ale algorytm treści w internecie to w zasadzie po prostu chaotyczny kompilator, który nie dba o logikę ani kontekst. Jakiś przypadkowy twórca wziął maleńki, konkretny fragment wokalu z tekstu Youngboya o „baby boo” i nałożył go na najbardziej niewinne, rażąco niepasujące dźwięki w tle, jakie można sobie wyobrazić. Mówimy tu o instrumentalnych kawałkach Franka Oceana, blaszanym jinglu furgonetki z lodami i — mówię to z pełną powagą — melodii z Baby Shark w tle.

To dziwaczna, przyprawiająca o ból głowy kolizja sensoryczna, która przypomina rozsypanie pudełka z zabawkami dla maluchów w klubie dla dorosłych. Rytmiczne klaskanie, które słyszysz w tle tego wiralowego fragmentu audio? Tak, to nie jest werbel ani syntezator. Według mojej żony, która czyta o wiele bardziej niszowe subreddity o popkulturze, niż ja kiedykolwiek będę, to celowy sampel dźwiękowy wyciągnięty prosto z filmu dla dorosłych.

Więc teraz masz dosłownie miliony dzieciaków, które entuzjastycznie naśladują wiralowy taniec do frankensteinowego mashupu treści dla dorosłych i rymowanek, transmitując to milionom nieznajomych ze swoich szkolnych stołówek, podczas gdy ich rodzice naiwnie zakładają, że po prostu słuchają nowej piosenki pop.

Szczerze mówiąc, sama choreografia wygląda, jakby ktoś próbował strząsnąć mokrego pająka z rękawa, więc nawet nie rozumiem fenomenu tego zjawiska na czysto fizycznym poziomie.

Bug fałszywego syndromu

Gdy plik audio mutował na różnych kontach, trend zrodził wtórnego buga zwanego „Syndromem Baby Boo”. Nastolatki zaczęły udawać, że ta fala dźwiękowa jest dosłownym patogenem. Nagrywają się w miejscach publicznych, zachowując się tak, jakby całkowicie stracili kontrolę nad motoryką, drżąc i trzepocząc się, jakby ich firmware uległo uszkodzeniu w sekundzie, w której uderzył bit. W aplikacji krążyły nawet mocno zmontowane fałszywe wiadomości z twierdzeniami, że szkoły publiczne na Wybrzeżu Północno-Zachodnim są zamykane z powodu zbyt dużej liczby uczniów zarażonych tym syndromem.

Nasz pediatra, dr Lin, wspomniała o tym mimochodem podczas wizyty kontrolnej w dziewiątym miesiącu, kiedy przeglądaliśmy siatki centylowe dziecka i rozmawialiśmy o kamieniach milowych. Powiedziała, że jej klinika odbierała gorączkowe telefony od rodziców, którzy byli autentycznie spanikowani tym, że u ich dzieci z dnia na dzień pojawiały się nagłe, niewyjaśnione tiki fizyczne.

Z tego, co mój pozbawiony snu mózg był w stanie przyswoić podczas tamtej wizyty, udawanie usterki neurologicznej dla internetowego rozgłosu jest bardzo źle widziane, ponieważ mocno przypomina rzeczywisty ableizm. Żona musiała mi to później przełożyć na nasze, kiedy próbowałem rozgryźć, jak złożyć wózek podróżny. Zasadniczo udawanie mimowolnych tików zamienia rzeczywistość dzieci, które faktycznie zmagają się z zespołem Tourette'a lub autyzmem, w tani żart dla podbicia statystyk zaangażowania. To branie bardzo realnego, często trudnego schorzenia fizycznego i noszenie go jak cyfrowego kostiumu tylko po to, by zadowolić algorytm, który nagradza ekstremalne, powtarzalne zachowania.

To jeden z tych momentów, kiedy patrzysz na świecący prostokąt w swojej dłoni i masz ochotę wrzucić go bezpośrednio do rzeki Willamette, tylko po to, by ocalić przyszły cyfrowy ślad swojego dziecka.

Wymuszanie analogowego resetu systemu

Widok siostrzeńca, który ma zwarcie w twoim salonie, wywoła u ciebie łagodny, egzystencjalny atak paniki na myśl o tym, że twoje własne dziecko też nieuchronnie będzie miało kontakt z ekranami. Zaczniesz chcieć wyrwać router Wi-Fi ze ściany, anulować wszystkie serwisy streamingowe i przenieść rodzinę do chatki całkowicie odciętej od sieci, tylko po to, by chronić receptory dopaminy twojego jedenastomiesięcznego malucha przed przejęciem przez algorytmy.

Zamiast agresywnie prawić krewnym kazania o niebezpieczeństwach TikToka, konfiskować wszystkie urządzenia w promieniu dziesięciu mil i wręczać dziecku patyk do zabawy, powiem tylko, że postanowiliśmy po cichu schować iPada i bardzo mocno przestawić się na analogowe rozpraszacze.

W tym miejscu muszę przełknąć dumę i przyznać, że kupiłem Silikonowo-bambusowy gryzak Panda po zobaczeniu jego reklamy o 3 nad ranem. Wiem, że brzmię jak ofiara marketingu ukierunkowanego, ale kiedy w zeszłym tygodniu dziecku zaczął wyrzynać się pierwszy dolny siekacz, funkcjonowaliśmy na może dwóch godzinach przerywanego snu i czystej desperacji. Gryzak wygląda jak mała panda, jest wykonany z silikonu spożywczego i ma te wypustki, które najwyraźniej masują stan zapalny dziąseł w sposób powstrzymujący krzyki.

Najlepsze wcale nie jest to, że dziecko go lubi. Najlepsze jest to, że mogę po prostu wrzucić całość na górną półkę zmywarki obok moich kubków do kawy i wychodzi stamtąd całkowicie zdezynfekowany. To w zasadzie sprzętowa łatka na płacz. W dniu, w którym paczka dotarła, w mojej aplikacji śledzącej odnotowałem 40% spadek marudzenia.

Skończyło się też na tym, że kupiliśmy Bambusowy kocyk dla niemowląt we wzór kosmosu. Jest w porządku. To znaczy, jest niezaprzeczalnie miękki, a organiczna tkanina bambusowa w teorii powinna lepiej oddychać, żeby dziecko nie przegrzewało się podczas drzemek jak podkręcony procesor. Realistycznie jednak, w ciągu dziesięciu minut od wyjęcia go z ładnego opakowania, dziecko i tak przeciągnęło nim przez kałużę zblendowanych batatów. Dobrze się pierze, ale szczerze mówiąc, kocyk to kocyk.

Jeśli naprawdę chcesz pójść w stronę estetyki offline i świadomości ekologicznej, aby udowodnić innym rodzicom w parku, że wykonujesz dobrą robotę, Bambusowy kocyk dziecięcy w kolorowe liście wydaje się trochę bardziej w klimacie Portland. Trzymamy go w wózku głównie dlatego, że mieszanka naturalnych włókien sprawia, że czuję, iż podejmuję odpowiedzialne wybory dla środowiska, nawet jeśli nadal do końca nie rozumiem, w jaki sposób bambus zmienia się w materiał.

Jeśli też gapisz się teraz w ekran, próbując wymyślić, jak agresywnie odciągnąć uwagę dziecka od innych ekranów, może warto spojrzeć na drewniane stojaki edukacyjne Kianao, aby zbudować w swoim salonie jakiś analogowy system obronny.

Akceptacja niekończących się beta testów

Nie jesteś w stanie tak naprawdę kontrolować internetu. Nie powstrzymasz algorytmu przed serwowaniem nastolatkom w twoim otoczeniu dziwnych, nieodpowiednich mashupów wulgarnych tekstów rapowych z muzyką z kreskówek.

Musisz po prostu skupić się na środowisku lokalnym, które możesz kontrolować. Śledź produkcję pieluchową. Monitoruj temperaturę otoczenia w pokoju. Prowadź w głowie rejestr tego, ile drewnianych klocków jest aktualnie rozrzuconych po podłodze, czekając, by zniszczyć ci stopę w ciemności. Wszyscy i tak tylko beta-testujemy to całe rodzicielstwo, czekając na instrukcję obsługi, która nie istnieje.

Jeśli jesteś gotowy, by zamienić niekończące się przewijanie wiralowych bzdur na autentyczną, namacalną i osadzającą w rzeczywistości zabawę, sprawdź ekologiczne sprzęty dla niemowląt od Kianao i zacznij budować swoje wolne od ekranów sanktuarium, zanim twoje dziecko nauczy się, jak odblokować twój telefon.

Mój chaotyczny, wynikający z niedoboru snu przewodnik rozwiązywania problemów dla tego trendu

Czy syndrom baby boo to prawdziwa choroba?
Nie, dosłownie spędziłem godzinę, próbując znaleźć na ten temat recenzowany artykuł w czasopiśmie medycznym, zanim moja żona uprzejmie poinformowała mnie, że zachowuję się jak idiota i że to był tylko żart z TikToka. To jest całkowicie wymyślone. Twoje dziecko nie ma nagłego ataku neurologicznego; po prostu próbuje zdobyć lajki od nieznajomych.

Skąd właściwie pochodzą te klipy audio?
Całe znaczenie tego dźwięku to po prostu wers z utworu NBA YoungBoya, który został wycięty i zremiksowany. I uwierz mi na słowo — naprawdę nie chcesz przypadkiem odtworzyć nieocenzurowanej wersji tej piosenki przez Bluetooth w samochodzie, podrzucając dziecko do żłobka. Popełniłem ten błąd, a cisza ze strony innych rodziców była ogłuszająca.

Dlaczego dzieciaki udają fizyczne tiki na wideo?
Najwyraźniej system nagród wbudowany w te aplikacje mocno faworyzuje ekstremalne, wizualnie szokujące zachowania. Mój pediatra wysnuł teorię, że to po prostu cyfrowa ewolucja presji rówieśniczej połączona z pogonią za dopaminą. Nastolatki całkowicie ignorują to, jak bardzo jest to pozbawione wrażliwości wobec osób, które faktycznie żyją z prawdziwymi zaburzeniami motoryki, ponieważ algorytm ich waliduje.

Jak sprawić, żeby ten dziwny mashup audio nie pojawiał się w feedzie mojego dziecka?
W zasadzie nie możesz, jeśli mają dostęp do aplikacji bez nadzoru. Ponieważ wulgarny dźwięk jest nakładany na rzeczy takie jak Baby Shark lub niewinne efekty dźwiękowe, łatwo omija standardowe filtry kontroli rodzicielskiej. Modele uczenia maszynowego nie potrafią go odpowiednio oflagować. My po prostu postanowiliśmy całkowicie zakazać iPada naszemu niemowlakowi, co — wiem z własnego doświadczenia — łatwiej powiedzieć niż zrobić, gdy potrzebujesz dwudziestu minut spokoju.

Co powinienem powiedzieć, jeśli mój nastolatek zacznie tańczyć ten taniec w moim domu?
Po prostu poproś, żeby wytłumaczył ci ten żart. Poważnie, poproś o rozebranie go na czynniki pierwsze, krok po kroku. Nic tak szybko nie zabija wiralowego internetowego trendu, jak milenialny tata szczerze proszący nastolatka o wyjaśnienie kulturowego znaczenia jego ruchów rąk, podczas gdy sam trzyma w dłoni butelkę z mlekiem matki.