Dlaczego pozbyłam się popularnego krzesełka dla dziecka (i wybrałam Upseat)

Był wtorek, 10:14 rano, a ja gapiłam się na mojego pięciomiesięcznego synka, Leo, który wyglądał wypisz wymaluj jak malutki, ekstremalnie pijany facet, osuwający się na bar po ostatnim drinku. Siedział – a raczej zapadał się – w jednym z tych miękkich, jaskrawych, kubełkowych krzesełek, o których dosłownie każda mama na Instagramie mówiła, że to absolutny „must-have” na mojej liście wyprawkowej. Stałam w salonie, trzymając kubek z kawą, którą podgrzewałam w mikrofali już trzy razy, w legginsach, które zdecydowanie nosiły na sobie ślady wczorajszego ulewania, i miałam to dojmujące poczucie, że... coś tu jest nie tak.

W świecie rodzicielstwa panuje ten wszechobecny, gigantyczny mit, że musisz kupić te powszechne, ograniczające ruchy, kubełkowe pojemniki, żeby „nauczyć” niemowlaka siadać, tak jakby dzieci same nie ogarnęły grawitacji bez kawałka uformowanej pianki za dwie stówy. Ale prawda jest taka, że w zasadzie po prostu zmuszamy je do przyjmowania tych dziwnych, nienaturalnych pozycji, zanim ich małe, galaretowate kręgosłupy będą na to gotowe, a wszystko po to, by mieć pięć minut na wypicie zimnej kawy albo, o zgrozo, pójście do toalety w samotności.

W każdym razie, punktem krytycznym wcale nie było to osuwanie się. To był incydent z udami. Kiedy w końcu odłożyłam kawę i spróbowałam wyciągnąć Leo z tego popularnego krzesełka, całe krzesełko podniosło się razem z nim. Dosłownie przyssało się do jego masywnych, wspaniałych udek w stylu ludzika Michelin. Mój mąż, Dave, musiał przyjść i pomóc mi wydłubać nasze dziecko z tego kawałka pianki, jakbyśmy wyciągali uparty korek z butelki wina. On ciągnął krzesełko w dół, ja ciągnęłam Leo w górę, i szczerze mówiąc, przez chwilę rozważaliśmy użycie masła.

To był ten dokładny moment, kiedy w ataku wściekłości wygooglowałam „krzesełka dla niemowląt z gigantycznymi udami” i natknęłam się na cały fenomen fotelików Upseat. Co, nawiasem mówiąc, wciągnęło mnie w gigantyczną internetową króliczą norę na temat postawy niemowląt, która przyprawiła mnie o więcej stanów lękowych, niż potrzebowałam we wtorek, ale oto jesteśmy.

Cały ten problem „osuwającego się ziemniaczka”

Okazuje się, że fizjoterapeuci dziecięcy absolutnie nienawidzą tych tradycyjnych krzesełek kubełkowych. Nie miałam o tym pojęcia. Myślałam, że Leo wyglądający jak zwinięty ziemniaczek to po prostu uroczy, choć trochę żałosny, etap rozwoju. Ale podczas wizyty kontrolnej w szóstym miesiącu, nasz pediatra, doktor Miller – który zawsze wygląda tak, jakby potrzebował drzemki dokładnie tak samo mocno jak ja – od niechcenia wspomniał, że wiele z tych podłogowych siedzisk wymusza na dzieciach ułożenie kręgosłupa w tak zwaną literę C.

Ponieważ siedzisko opada z tyłu, miednica dziecka odchyla się do tyłu, a jego kręgosłup po prostu zapada się do przodu w kształt litery C. Co oznacza, że tak naprawdę wcale nie używają mięśni głębokich, żeby siedzieć; po prostu biernie zwisają, uciskając przy tym własne narządy wewnętrzne. Ekstra. Matka roku zgłasza się do tablicy.

Z mojego, nieco zaburzonego przez brak snu, zrozumienia medycznego żargonu wynika, że fotelik Upseat został opracowany przy współpracy z fizjoterapeutami właśnie po to, by rozwiązać ten konkretny problem poprzez stworzenie czegoś, co nazywa się „przodopochyleniem miednicy”. W skrócie: siedzisko jest ukształtowane tak, by delikatnie pochylać bioderka dziecka do przodu, co zmusza je do zaangażowania własnych mięśni brzucha i szyi, by utrzymać pozycję pionową. Pomyśl o tym jak o siedzeniu przy biurku na jednej z tych ergonomicznych piłek do ćwiczeń, zamiast garbienia się na kanapie – musisz używać mięśni głębokich, bo inaczej spadniesz. Z tą różnicą, że Upseat bezpiecznie podtrzymuje maluchy, więc wcale nie spadną.

Jest też cała ta kwestia zdrowia bioderek. Okazuje się, że zmuszanie niemowlaka do trzymania nóżek wyprostowanych i złączonych w wąskim kanale może być fatalne dla ich stawów biodrowych. Upseat jest zaprojektowany tak, aby nóżki mogły naturalnie rozkładać się na boki, co podobno jest o wiele lepsze w zapobieganiu dysplazji stawów biodrowych, choć szczerze mówiąc, po prostu poczułam ulgę, że pulchne udka Leo w końcu miały miejsce, by oddychać bez blokowania się.

Grubiutkie udka są słodkie (ale niszczą wyprawkę)

Nie potrafię wystarczająco mocno podkreślić, jak wielką zmianą jest tu kwestia miejsca na nóżki. Konkurencyjne foteliki mają te tycie otwory na nogi, zakładając, że każde niemowlę ma budowę szczypiorka. Upseat ma otwory na nóżki szerokie na 10 centymetrów. Dziesięć centymetrów! Można by tam zmieścić małą szynkę, co w zasadzie idealnie opisuje uda Leo w tamtym wieku.

Brzmi to jak drobny szczegół, dopóki nie masz do czynienia z wrzeszczącym niemowlakiem, który czuje się uwięziony, bo krzesełko odcina mu krążenie. Z krzesełkiem Upseat wkładanie i wyciąganie go było całkowicie bezproblemowe. Obyło się bez masła.

Porozmawiajmy o samym karmieniu (i o bałaganie)

Jedną rzeczą, przed którą nikt cię nie ostrzega, kiedy zaczynasz rozszerzanie diety, jest to, że jeśli twoje dziecko jest zgarbione, w zasadzie staje się jednym wielkim ryzykiem zadławienia. Jak się nad tym zastanowić, ma to całkowity sens – jeśli masz podbródek przyklejony do klatki piersiowej, a żołądek jest ściśnięty, to jak u licha masz połknąć kawałek awokado?

Ponieważ Upseat naprawdę trzyma je w pionie, jedzenie może wędrować prosto w dół do żołądka, co zdaniem doktora Millera bardzo pomaga w trawieniu i zmniejsza refluks. Leo miał ogromne tendencje do ulewania, więc wszystko, co zatrzymywało jego posiłki w brzuszku, zamiast na moim ulubionym swetrze, było na wagę złota.

Do krzesełka dołączona jest duża tacka z plastiku przeznaczonego do kontaktu z żywnością, którą po prostu się zatrzaskuje, zamieniając całość w całkiem niezłą stację do karmienia. Jestem radykalnie przeciwna kupowaniu ogromnych, wolnostojących plastikowych krzesełek, które zajmują pół jadalni, a ostatecznie i tak skończą na wysypisku śmieci, więc po prostu przymocowaliśmy Upseat do jednego z naszych zwykłych krzeseł jadalnianych za pomocą dołączonych pasów.

Powiem tak: jeśli zapuszczasz się w brudny, przerażający świat rozszerzania diety metodą BLW, twoje talerze i miseczki i tak skończą na podłodze. To po prostu prawo fizyki. Zazwyczaj przyczepiam Silikonowy Talerzyk Kotek prosto do tacki Upseat. Szczerze mówiąc, to moja ulubiona rzecz w naszej kuchni. Baza ssąca jest w nim potężna – Leo chwytał go oburącz, stękał jak mały kulturysta, a talerzyk ani drgnął. Plus, te małe przegródki w kształcie uszu kota są idealne do oddzielenia groszku od batatów, bo broń Boże, żeby te dwa przeciery się dotknęły i wzajemnie skaziły. Jest w 100% wykonany z silikonu spożywczego, co oznacza, że nie stresuję się żadnym toksycznym syfem przedostającym się z podgrzewanego plastiku.

Kupiłam też Silikonową Miseczkę Niemowlęcą z Przyssawką do kompletu i wiecie co? Jest po prostu okej. Nie zrozumcie mnie źle, przyssawka działa na tacce bez zarzutu. Okazuje się jednak, że jeśli miska jest zbyt głęboka, Leo po prostu traktuje ją jako pretekst, żeby zanurzyć całą pięść w owsiance, a potem wysmarować nią sobie czoło. Więc świetna miseczka, pięknie wykonana, ale to raczej mój błąd użytkownika, bo moje dziecko traktuje głębokie naczynia jak sensoryczną kąpiel błotną.

Kiedy Maya była młodsza i przechodziła na nieco większe posiłki w swoim krzesełku, używaliśmy Silikonowego Talerzyka dla Niemowląt w Kształcie Misia. Podniesione, zaokrąglone krawędzie pyszczka misia naprawdę pomagały jej uczyć się nabierać jedzenie bez zrzucania go prosto za krawędź talerza, co oszczędziło mi częstego zeskrobywania zaschniętego sosu spaghetti z drewnianej podłogi.

(Swoją drogą, jeśli właśnie toniesz w chaosie rozszerzania diety i szukasz sprzętu, który bez problemu przetrwa starcie ze zmywarką, możesz sprawdzić całą linię ekologicznych produktów do karmienia Kianao tutaj.)

Moment, w którym przyznaję, że to wciąż „pojemnik” na dziecko

Okej, czas na zderzenie z rzeczywistością. Wychwalam to krzesełko pod niebiosa, ale szczerze mówiąc, to nadal „pojemnik”.

Istnieje teraz takie przerażające określenie „Syndrom Dziecka Pojemnikowego” (Container Baby Syndrome), którym szafują pediatrzy. Odnosi się to w zasadzie do tego, że my, współcześni rodzice, ciągle przerzucamy nasze niemowlęta z fotelików samochodowych do bujaczków, huśtawek i siedzisk podłogowych, przez co nigdy nie dostają faktycznego czasu na podłodze, by rozwijać motorykę dużą.

Doktor Miller postawił sprawę jasno: Chociaż Upseat jest ergonomicznie o wiele lepszy od tych miękkich, kubełkowych krzesełek, nadal należy go używać z umiarem. Mówimy tu o maksymalnie 15 do 30 minut na raz. Używasz go do karmienia, albo po to, by bezpiecznie odłożyć malucha, kiedy musisz agresywnie wyszorować patelnię lub w spokoju pójść do toalety, a potem odkładasz je z powrotem na matę do zabawy. To narzędzie, a nie opiekunka do dziecka.

I jeszcze jedno – a mój niepokój rośnie od samego pisania o tym, bo tak bardzo mnie to przeraża – nigdy, przenigdy nie stawiaj tego krzesełka na stole ani na wyspie kuchennej. Nigdy. Wiem, że wszyscy widzieliśmy te estetyczne TikToki, na których mama robi sobie matchę, podczas gdy jej dziecko siedzi spokojnie w podłogowym krzesełku na blacie. Jeśli masz ochotę położyć to krzesełko na wyspie w kuchni, żeby móc kroić cebulę na wysokości swoich oczu przygotowując obiad, natychmiast zepchnij tę natrętną myśl na samo dno i zamiast tego przypnij krzesełko bezpiecznie do krzesła jadalnianego albo postaw płasko na podłodze. Niemowlęta są szalenie nieprzewidywalne i potrafią wyrzucić się do tyłu, zanim zdążysz mrugnąć.

I oczywiście, nie używaj go, dopóki twoje dziecko nie będzie naprawdę stabilnie trzymało głowy i szyi, co zazwyczaj następuje w okolicach 4. lub 5. miesiąca życia. Jeśli ich główka nadal kiwa się jak u pieska z kiwającą głową na desce rozdzielczej, ich miejsce jest na podłodze albo w twoich ramionach.

Filozofia „kupuj mniej, kupuj mądrzej”

W cenie około 110 dolarów, Upseat nie jest jakoś wyjątkowo tani. Zdecydowanie skrzywiłam się, przechodząc do kasy. Ale tłumaczę to sobie tym, że to zakup na naprawdę długo.

Limit wagowy wynosi do ok. 13,5 kg (30 funtów), co oznacza, że możesz z niego korzystać, aż twoje dziecko skończy dwa i pół roku. Zaczyna jako krzesełko podłogowe na tym niezgrabnym 4-miesięcznym etapie, zamienia się w stację do karmienia, gdy zaczynacie rozszerzać dietę koło 6. miesiąca, a potem ewoluuje w podwyższenie na krzesło do stołu dla starszaka.

Jako osoba, która czuje się głęboko przytłoczona samą ilością plastikowych śmieci, które gromadzą się w domu, gdy pojawia się dziecko, uwielbiam wszystko, co spełnia trzy funkcje naraz i chroni mnie przed kupowaniem kolejnych rzeczy. Zostało wyprodukowane w Ameryce Północnej, nie zawiera BPA ani ftalanów, a kiedy w końcu zetrzesz z niego ostatnią smugę masła orzechowego, nadal będzie w wystarczająco dobrym stanie, by przekazać je innej rodzinie.

Więc tak, wrzuciłam to miękkie, kubełkowe krzesełko do kontenera z darami i szczerze mówiąc? Moje plecy, uda Leo i zdrowie psychiczne Dave'a nigdy nie miały się lepiej.

Gotowi na ulepszenie waszego zestawu do posiłków? Połączcie swoje krzesełko dla dziecka z ekologicznymi, nietoksycznymi silikonowymi talerzykami, które naprawdę trzymają się na miejscu. Odkryj kolekcję do karmienia Kianao już teraz!

Życiowe, pełne bałaganu FAQ