Kiedy narzekania na The Sims 4 dobiły mnie o 3 w nocy podczas histerii bliźniaków

Była 3:14 nad ranem, a mnie oświetlała wyłącznie chorobliwie niebieska poświata ekranu telefonu, podczas gdy Bliźniaczka A wiła się na moim ramieniu jak wilgotny, wściekły worek ziemniaków. Bliźniaczka B, na całe szczęście, leżała nieprzytomna w koszu Mojżesza po drugiej stronie pokoju, pozostawiając mi wykonywanie tego głęboko niegodnego tańca z podskokami i kołysaniem, który ostatecznie opanowuje każdy rodzic. Zdesperowany, by nie pozwolić własnemu mózgowi rozpłynąć się w eterze, scrollowałem Reddita. W ten sposób odkryłem, że społeczność graczy przeżywała właśnie zbiorowe, katastrofalne załamanie nerwowe z powodu najnowszej aktualizacji gry wideo, która sprawiła, że cyfrowe niemowlęta stały się zbyt realistyczne.

Gracze z prawdziwą wściekłością wypisywali wieloakapitowe tyrady o tym, że nowe niemowlęta w grze nie chcą przestać płakać, gorzko narzekając, że ich wirtualne awatary nie mogą nawet odłożyć dziecka, by pójść do toalety, bez wywoływania ataku wrzasku. Czytałem te skargi, mając na sobie koszulkę, która trzy godziny wcześniej została agresywnie ochrzczona kwaśnym mlekiem, a mój dolny odcinek pleców krzyczał z bólu, solidaryzując się z moją córką. Sama czelność narzekania na żale wirtualnego noworodka, podczas gdy ja byłem uwięziony jako zakładnik prawdziwego, biologicznego bytu, który wrzeszczał bez przerwy od czterdziestu pięciu minut, niemal złamała mój pozbawiony snu umysł.

Absolutna tragedia przerwanej kolejki akcji

Tym, co najwyraźniej najbardziej wyprowadziło graczy z równowagi, był fakt, że płacz przerywał ich „kolejkę akcji”. Dla niewtajemniczonych w zasady cyfrowych domków dla lalek wyjaśniam: kolejka akcji to zgrabny rządek zadań, które zlecasz swojej postaci: zrobienie sałatki, wzięcie prysznica, sen przez dokładnie osiem godzin. Gracze byli wściekli, ponieważ cyfrowe dziecko zaczynało kwilić, a awatar rzucał sałatkę, by pójść je uspokoić.

Czytając to, wydałem z siebie tak gorzki śmiech, że aż spłoszyłem kota. Kolejka akcji. Wyobraź sobie kolejkę akcji w prawdziwym życiu. Mój plan dnia składa się zazwyczaj z wielkich ambicji, takich jak „wypicie jednej filiżanki herbaty, póki jest jeszcze ciepła” lub „założenie spodni bez jogurtu rozsmarowanego na udzie”, a nawet one są natychmiast niweczone, ponieważ Bliźniaczka B odkryła, jak zdjąć własną pieluchę i właśnie ucieka na korytarz. Rodzicielstwo to w zasadzie jedna długa, bez końca przerywana kolejka akcji, w której zadania wciąż się mnożą, a żadne kody ułatwiające grę nie działają.

Zakładam, że to miło ze strony twórców, że starali się oddać w grze przygniatającą rzeczywistość świeżo upieczonych rodziców, ale szczerze mówiąc, nikt nie gra w gry wideo, by doświadczać narastającego przerażenia, jakie niesie ze sobą „godzina czarownic”.

Wielka biologiczna tajemnica suchego płaczu

Oto zabawny fakt, z którym twórcy gier wideo całkowicie się minęli. Wiem to tylko dlatego, że w pierwszym tygodniu po powrocie do domu w panice pytałem o to specjalistę. W grze cyfrowe niemowlęta ronią ogromne, kreskówkowe łzy prosto po wyciągnięciu z pikselowego łona. Tymczasem w prawdziwym życiu krzyki noworodka to szokująco "suche" doświadczenie.

Kiedy bliźniaczki pojawiły się na świecie, wyśpiewywały te sprawiające, że twarz robiła się czerwona, a płuca zdawały się pękać, arie absolutnego nieszczęścia, ale ich policzki pozostawały całkowicie suche. Byłem przekonany, że są niebezpiecznie odwodnione lub że w jakiś sposób je popsułem. Nasza położna środowiskowa – cudownie rzeczowa kobieta, która bez narzekania piła moją okropną kawę rozpuszczalną – zlekceważyła moją panikę machnięciem ręki i mruknęła coś o tym, że ich kanaliki łzowe po prostu nie rozpracowały jeszcze hydrauliki. Najwyraźniej prawdziwe wodociągi nie uruchamiają się, dopóki dzieci nie skończą miesiąca lub dwóch, co oznacza, że musisz znieść tygodnie ogłuszającego wrzasku bez łez, zanim kiedykolwiek zobaczysz prawdziwą łzę niemowlaka.

Kiedy wilgoć w końcu się pojawiła, przyniosła ze sobą własną, dziwną formę chaosu. Bliźniaczka A dorobiła się uroczej przypadłości, w której z jej oka nieustannie wyciekała lepka, żółta maź. Pielęgniarka w przychodni radośnie poinformowała mnie, że to prawdopodobnie tylko zatkany kanalik i u noworodków to całkowicie normalne. Oznaczało to, że spędziłem trzy tygodnie na delikatnym ścieraniu skorupy wilgotną watą, jednocześnie starając się opanować odruchy wymiotne.

Gorączkowa szamotanina w przebraniu technik uspokajających

Gracze wymieniali się wskazówkami, jak uciszyć swoje cyfrowe potomstwo, co w większości sprowadzało się do kliknięcia przycisku z napisem „Uspokój”. Gdyby to było takie proste. Gdybym mógł po prostu zawiesić palec nad czołem Bliźniaczki A i kliknąć przycisk, by zatrzymać ten płacz, zapłaciłbym za taki przywilej nieprzyzwoite wręcz pieniądze. Zamiast tego prawdziwe życie wymaga skonstruowania bardzo konkretnej, wyciskającej siódme poty sekwencji fizycznych manewrów, tylko po to, by obniżyć głośność o dwadzieścia procent.

Jest taki amerykański lekarz, który napisał książkę, w której sugeruje robienie pięciu konkretnych rzeczy zaczynających się na literę S. Brzmi to szalenie spójnie i logicznie, gdy czytasz o tym w słoneczne wtorkowe popołudnie, ale o 3 nad ranem i tak kończysz na tym, że próbujesz ciasno owinąć dziecko w kocyk, jednocześnie gwałtownie nim potrząsając i agresywnie sycząc „ciiiii” prosto w twarz, dopóki jedno z was nie padnie z wyczerpania.

Prawda jest taka, że czasem niemowlęta po prostu płaczą. Płaczą, bo są zmęczone, płaczą, bo są głodne, płaczą, bo ściana ma zły kolor albo dlatego, że nagle przypomniały sobie, iż kiedyś mieszkały w ciepłym, ciemnym jacuzzi, a teraz są zmuszone egzystować w jasnym, zimnym mieszkaniu na przedmieściach, gdzie ktoś ciągle wyciera im pupę zimnymi chusteczkami. Możesz odhaczyć wszystkie punkty: nakarmione, odbite, czysta pieluszka, nie za gorąco – a one i tak spojrzą ci prosto w oczy i zaczną krzyczeć.

Kiedy buzia staje się bronią masowego rażenia

W końcu płacz przestaje dotyczyć ogólnej niesprawiedliwości istnienia i staje się efektem fizycznych męczarni, jakimi jest wyrastanie kości z dziąseł. Ząbkowanie. Absolutne dno niemowlęcego doświadczenia.

Kiedy u bliźniaczek rozpoczął się etap ząbkowania, poziom głośności w naszym domu osiągnął pułap prawdopodobnie naruszający lokalne przepisy o ciszy nocnej. Wszystko lądowało w ich buziach. Moje palce, krawędź stolika kawowego, pilot do telewizora, zbłąkany kłębek psiej sierści, który znalazły za kanapą. To było rozpaczliwe, pełne łez poszukiwanie jakiegokolwiek tarcia.

W tym miejscu muszę z pokorą przedstawić najlepszy zakup, jakiego dokonałem podczas mojego pierwszego roku ojcostwa. Zazwyczaj nie jestem osobą, która głosi kazania na temat silikonu, ale Silikonowy bambusowy gryzak dla niemowląt Panda dosłownie uratował resztki mojego zdrowia psychicznego. Bliźniaczka A była w samym środku wyrzynania się górnych przednich zębów i funkcjonowała po zaledwie około dwudziestu minutach snu. Wręczyłem jej tę małą, płaską pandę, głównie po to, by wyciągnąć własne knykcie z jej ust. Chwyciła go, zacisnęła dziąsła na teksturowanej części przypominającej bambus i natychmiast całkowicie znieruchomiała. To było tak, jakbym wykonał jakąś magiczną sztuczkę. Kształt jest idealnie płaski i o dziwo łatwy do trzymania dla dzieci, które mają jeszcze zerowe umiejętności motoryki małej. Ponieważ to tylko jeden solidny kawałek silikonu spożywczego, mogłem rzucić go prosto do zmywarki, gdy nieuchronnie pokrywał się kłaczkami i kocią sierścią.

W przypływie optymizmu kupiłem również Gryzak dla niemowląt Kaktus, myśląc, że mogą mieć ochotę na odrobinę urozmaicenia. Jest w porządku – jest zielony, ma małe wypustki, robi swoje. Jednak z jakiegoś powodu Bliźniaczka B spojrzała na niego z głęboką podejrzliwością, żuła jedno z ramion kaktusa przez około dwanaście sekund, a następnie rzuciła nim na drugi koniec pokoju, tak że wsunął się pod kaloryfer. Teraz mieszka na dnie torby z pieluchami w ramach opcji awaryjnej. Niemowlęta potrafią być dziwacznie specyficzne w swoich preferencjach estetycznych.

Jeśli masz do czynienia z małym tyranozaurem, który obgryza meble i płacze, być może zechcesz sprawdzić naszą ekologiczną kolekcję na ząbkowanie, zanim Twój stolik kawowy zostanie zrujnowany na zawsze.

Estetyka zarządzania ślinotokiem

Kolejną rzeczą, przed którą nikt nie ostrzega, jest ogromna ilość płynów, jaką może wyprodukować ząbkujące niemowlę. To nie tylko dziecięce łzy; to ślina. Całe rzeki śliny. Przesiąkające przez trzy warstwy ubrań w ciągu godziny. Robiliśmy pranie w tempie, które sprawiło, że byłem szczerze zaniepokojony o nasz rachunek za wodę.

Moja teściowa w bardzo miłym, ale być może nazbyt optymistycznym geście, kupiła nam Dzierganą grzechotkę-gryzak Króliczek. Nie zrozumcie mnie źle, obiektywnie rzecz biorąc, jest to piękna rzecz. Ma tę śliczną, szydełkową plecionkę z bawełny organicznej i gładki drewniany pierścień; i wygląda niesamowicie gustownie siedząc na półce w pokoju dziecięcym, cicho szydząc ze sterty plastikowych bzdur w kącie. Ale taka jest szczera prawda: kiedy wściekle ząbkujące niemowlę faktycznie go używa, szydełkowa główka królika chłonie ślinę jak gąbka. Staje się wyraźnie rozmokła. Nadal im go daję, bo uwielbiają dźwięk grzechotania, ale trzeba im go wyrwać i wysuszyć na kaloryferze, inaczej wręczasz im po prostu zimny, mokry mop.

Rezygnacja z kolejki akcji

Siedząc tamtej nocy w ciemności i czytając o wściekłych graczach porzucających swoje wirtualne rodziny z powodu zbyt irytującego płaczu, spojrzałem w dół na Bliźniaczkę A. W końcu przestała krzyczeć i wydawała te urywane, post-kryzysowe oddechy, losowo wzdychając przez sen. Jej twarz była wysmarowana moim własnym potem i odrobiną ulanego mleka, ale była cicho.

Prawda jest taka, że w prawdziwym życiu nie będzie żadnej aktualizacji. Nie możesz przyciszyć dźwięku w menu ustawień i nie możesz anulować animacji płaczu, żeby wrócić do robienia cyfrowej sałatki. Musisz po prostu płynąć na fali chaosu, akceptując to, że twoje plany na dany dzień zostaną zrujnowane, twoje ubrania zostaną zrujnowane, a twoje zrozumienie tego, czym jest przespana noc, ulegnie trwałej zmianie.

Oto kilka szalenie nienaukowych taktyk przetrwania, które opanowałem w najgorszych chwilach:

• Miej pod ręką zimne rzeczy: Wrzucaj silikonowe gryzaki do lodówki. Nie do zamrażarki, chyba że chcesz, żeby przykleiły się do języka dziecka niczym zamarznięty słup, ale w na tyle chłodne miejsce, by mogły znieczulić dziąsła.
• Obniż swoje standardy: Jeśli dziecko płacze, ale jest bezpieczne w łóżeczku, a ty potrzebujesz trzech minut, żeby postać w kuchni i tępo pogapić się w ścianę – weź sobie te trzy minuty.
• Zainwestuj w zatyczki do uszu: Nie po to, żeby całkowicie odciąć się od dziecka – wciąż będziesz słyszeć płacz – ale wygłuszenie tej ostrej, świdrującej w uszach częstotliwości wrzasku czyni cuda dla twojej własnej reakcji „walcz lub uciekaj”.
• Zaakceptuj bałagan: Nie próbuj planować dnia z wojskową precyzją ani utrzymywać salonu w stanie rodem z katalogu; po prostu poddaj się nieuniknionej katastrofie i cały czas trzymaj pod ręką duży stos pieluszek muślinowych.

Jeśli właśnie jesteś w okopach ząbkowania i szukasz czegoś, co pomoże ukoić te tkliwe dziąsła (i kupić ci pięć minut ciszy), sprawdź naszą pełną gamę rozwiązań na ząbkowanie, zanim twoja własna kolejka akcji całkowicie wypadnie z torów.

Brutalna prawda o płaczu niemowląt (FAQ)

Kiedy niemowlęta tak naprawdę zaczynają płakać prawdziwymi łzami?

Szczerze mówiąc, zajmuje to wieki. Pierwszy miesiąc spędziłem, myśląc, że popsułem swoje dzieci, bo wrzeszczały wniebogłosy, a ich oczy były całkowicie suche. Położna środowiskowa powiedziała mi, że kanaliki łzowe nie zaczynają prawidłowo funkcjonować, dopóki dzieci nie skończą około 2 do 8 tygodni. Kiedy już w końcu zaczynają przeciekać, zazwyczaj towarzyszy temu mnóstwo lepkiej mazi ocznej, którą trzeba nieustannie wycierać.

Czy to normalne, że moje dziecko aż tyle płacze, czy robię coś źle?

Jeśli zadajesz to pytanie, prawdopodobnie radzisz sobie świetnie i po prostu jesteś naprawdę, naprawdę zmęczony. Nasz lekarz rodzinny wspomniał, że to całkowicie normalne, że niemowlęta krzyczą do trzech godzin dziennie, a szczyt przypada na około 6. tydzień. Nazywa się to kolką lub okresem „PURPLE crying”, co jest tylko wymyślnym medycznym sposobem powiedzenia, że „twoje dziecko będzie wrzeszczeć bez żadnego logicznego powodu, a ty musisz to po prostu przetrwać”.

Skąd mam wiedzieć, czy ząbkują, czy po prostu są na mnie wkurzone?

W przypadku bliźniaczek głównym wskaźnikiem była ślina. Ze zwykłych niemowląt zmieniły się w maszyny produkujące wystarczającą ilość śliny, by napełnić mały brodzik. Zaczęły też agresywnie obgryzać własne piąstki, mój nos i krawędzie swoich łóżeczek. Jeśli są rozdrażnione, budzą się częściej niż zwykle i próbują zjeść twoje meble, to prawdopodobnie idą zęby.

Czy mogę włożyć te silikonowe gryzaki do zamrażarki?

Proszę, nie rób tego. Popełniłem ten błąd raz, bo byłem zdesperowany. Lodówka jest genialna – sprawia, że silikon jest przyjemnie chłodny i pomaga znieczulić ich bolące, małe dziąsła. Ale po zamrażarce zabawka robi się zdecydowanie zbyt twarda i zimna, co może szczerze mówiąc zranić ich buzię lub przykleić się do ust. Po prostu wrzuć gryzak-pandę do lodówki na 15 minut, podczas gdy ty zrobisz sobie filiżankę herbaty.

Co mam zrobić, gdy absolutnie nic nie jest w stanie powstrzymać płaczu?

Odłóż je w bezpieczne miejsce, na przykład do łóżeczka, wyjdź z pokoju i pooddychaj przez minutę. Serio. Bywały noce, kiedy dosłownie wychodziłem tylnymi drzwiami i stałem w wilgotnej, londyńskiej mżawce tylko po to, żeby zresetować umysł. Jeśli są nakarmione, czyste i mają ciepło, a mimo to nadal krzyczą, czasem trzeba je po prostu przytulić i pozwolić im przez chwilę pozłościć się na świat. To mija. Z czasem.