Droga Priyo z przeszłości, proszę, przestań szorować skórę maluszka do czerwoności

Siedzisz na zimnych kafelkach w łazience naszego chicagowskiego mieszkania. Jest luty, co oznacza, że powietrze wewnątrz jest równie wilgotne co suchy krakers. Zielona plastikowa wanienka zajmuje całą podłogę pod prysznicem, a w prawej dłoni trzymasz myjkę frotte. Próbujesz usunąć mikroskopijną drobinkę zaschniętego słodkiego ziemniaka zza jego lewego ucha. On wrzeszczy, jakbyś przeprowadzała na nim operację bez znieczulenia na oddziale pediatrycznym.

Odłóż tę myjkę, dziewczyno. Po prostu ją odłóż.

Wiem, dlaczego to robisz. Przepracowałaś pięć lat jako pielęgniarka pediatryczna, zanim zostałaś mamą na pełen etat. W szpitalu wszystko dezynfekujemy. Szorujemy. Eliminujemy patogeny z chemiczną precyzją. Jeśli coś jest brudne, używamy tarcia i chlorheksydyny, aż przestanie stanowić zagrożenie. Przyniosłaś tę samą energię z oddziału ratunkowego na swój urlop macierzyński i obecnie traktujesz swojego nowo narodzonego synka jak skażone pole operacyjne.

Posłuchaj mnie uważnie. Niemowlę to nie jest sterylne środowisko. Nie da się go wyszorować do czysta, a próby zrobienia tego sprawiają tylko, że wszyscy w tej łazience są nieszczęśliwi.

Szpitalnych nawyków trudno się pozbyć

Moja pediatra, dr Patel, spojrzała na suchą, czerwoną i łuszczącą się klatkę piersiową mojego synka na wizycie kontrolnej w drugim miesiącu życia i zapytała, czy używam na nim szorstkiej gąbki. Nie używałam, ale zdecydowanie wkładałam sporo siły w pocieranie tymi tanimi bawełnianymi myjkami, które dostaliśmy na baby shower. Powiedziałam jej, że tylko próbuję pozbyć się zapachu kwaśnego mleka z fałdek na jego szyi.

Westchnęła w ten specyficzny sposób, który lekarze rezerwują dla pacjentów ze środowiska medycznego, którzy powinni wiedzieć lepiej. Powiedziała mi, że bariera ochronna jego skóry prawdopodobnie już nie istnieje, bo wciąż ją ścieram. Przypomniałam sobie jakieś mgliste fakty z czasów studiów pielęgniarskich o tym, że skóra niemowlęcia wchłania wszystko i traci wilgoć dwa razy szybciej niż skóra dorosłego, ale gdy usłyszałam, jak odnosi się to do mojego własnego dziecka, poczułam się fatalnie. Moja teściowa powtarzała mi, żebym przestała go tak często myć i po prostu natarła go olejem musztardowym, by zrobić tradycyjny desi maalish, co ignorowałam, bo olej musztardowy pachnie jak sos do sałatki. Okazało się jednak, że w kwestii mycia miała w połowie rację.

Robisz za dużo. Zamiast unieruchamiać jego rączki, zacierać jego delikatną skórę do czerwoności szorstkim ręcznikiem i wywoływać totalną histerię przed snem, pozwól po prostu ciepłej wodzie wykonać czarną robotę i delikatnie osuszaj najgorsze miejsca.

Mydło i tak w większości przypadków jest opcjonalne.

Kiedy tarcie jest faktycznie zalecane przez lekarzy

Istnieje dokładnie jedna sytuacja, w której dr Patel kazała mi nie być tak delikatną, i była to ciemieniucha. Ciemieniucha to po prostu łojotokowe zapalenie skóry i wygląda jak tłusty, żółty, łuszczący się kask przyklejony do główki malucha. Jest niesamowicie ohydna.

Byłam przerażona jego główką. Jako pielęgniarka widziałam tysiące takich przypadków, ale kiedy chodzi o ciemiączko twojego własnego dziecka, nagle wydaje ci się, że to miękkie miejsce jest zrobione z mokrej chusteczki. Z irracjonalnego strachu, że go wgniotę, ledwie pozwalałam wodzie dotknąć czubka jego głowy. Dr Patel powiedziała mi, że pozwalam, by olej i martwy naskórek nawarstwiały się w betonową płytę.

Stwierdziła, że moje powierzchowne pojęcie o dermatologii dziecięcej w tym przypadku zawodzi i faktycznie powinnam użyć miękkiej szczoteczki, by fizycznie wyczesać łuski podczas mycia szamponem. Szorowanie jego kruchej małej czaszki po tym, jak powiedziano mi, żebym nie szorowała jego rączek, wydawało się głęboko niewłaściwe, ale miała rację. Kilka dni delikatnego mechanicznego złuszczania silikonową szczoteczką i żółta skorupa w końcu zniknęła. To było głęboko satysfakcjonujące, choć w nieco obrzydliwy sposób.

Drugim wyjątkiem są ich rączki. Kiedy tylko zaczną raczkować po podłodze miejskiej kolejki i wkładać do buzi każdy napotkany na ulicy śmieć, musisz faktycznie myć im ręce mydłem i pocierać przez dwadzieścia sekund. Reszta ciała może w zasadzie po prostu marynować się w samej wodzie.

Przekieruj swoją agresywną energię sprzątania na akcesoria

Jeśli naprawdę musisz coś szorować, by zadowolić swojego wewnętrznego ordynatora, skup się na rzeczach, których dziecko dotyka. To tam żyją prawdziwe bakterie.

Weźmy na przykład tackę od krzesełka do karmienia. Spędzam jakieś czterdzieści procent mojego czasu na jawie, zdrapując skamieniałą owsiankę z plastikowych powierzchni. Dzieci robią przy jedzeniu niesamowity bałagan, a jeśli pozwolisz temu jedzeniu zaschnąć, zamieni się w substancję, która mogłaby przetrwać wejście w atmosferę ziemską. Kiedyś po każdym posiłku spędzałam dwadzieścia minut na wycieraniu jego ubrań, szyi, klatki piersiowej i ramion, co jest dokładnie tym rodzajem nadmiernego czyszczenia, który niszczy ich barierę ochronną skóry.

W końcu poddałam się z materiałowymi śliniakami, które od razu przemakają. Kupiłam Wodoodporny śliniak kosmiczny marki Kianao. Szczerze mówiąc, to obecnie moja ulubiona rzecz w kuchni, bo to po prostu solidny kawałek silikonu spożywczego w kształcie korytka. Ma na sobie rakiety i satelity, na które synek lubi pokazywać palcem, ale prawdziwą zaletą jest ogromny łapacz okruchów na dole. Połowa jego posiłku wpada do tej kieszeni, zamiast lądować na jego kolanach lub być wmasowywana w klatkę piersiową.

Kiedy kolacja dobiega końca, po prostu ściągam śliniak, wyrzucam resztki jedzenia do kosza i szoruję silikon w zlewie płynem do naczyń. Silikon zniesie agresywne tarcie. Skóra mojego dziecka nie. To oszczędza mi konieczności ciągłego wycierania go, co oznacza, że jego egzema nie zaostrzyła się od tygodni. Jeśli chcesz sprawdzić kilka miękkich, oddychających ubranek, które nie podrażnią skóry malucha po posiłku, możesz rzucić okiem na kolekcje ubrań z bawełny organicznej od Kianao.

Mam też ich Gryzak Pandę. Jest po prostu okej. Robi dokładnie to, co powinien, czyli daje mu kawałek bezpiecznego silikonu do gryzienia, gdy bolą go dziąsła, zamiast pozwalać na żucie pilota do telewizora. Podoba mi się, że mogę wrzucić go do zmywarki na cykl dezynfekcji i całkowicie zniszczyć wszelkie zarazki, które zebrał z podłogi. Świetnie znosi wysoką temperaturę. Ale to tylko gryzak. Nie oczekuj, że odmieni twoje życie.

Po prostu zostaw dziecko w spokoju

Więc oto zderzenie z rzeczywistością dla Priyi sprzed sześciu miesięcy. Twoje dziecko to nie narzędzie chirurgiczne. Nie musisz przygotowywać go do sali operacyjnej każdego wieczoru o 18:30.

Ścierasz naturalne olejki, nad których produkcją jego organizm tak ciężko pracuje. To ty powodujesz te czerwone plamy. Pogarszasz zimowe przesuszenie skóry. Słodki ziemniak za uchem to nie nagły przypadek medyczny, a jeśli zostawisz go tam do jutra do rana, dziecko nie ulegnie samozapłonowi.

Skup swoją energię na szorowaniu silikonowych śliniaków, wygotowywaniu smoczków i dezynfekcji krzesełka do karmienia. Pozwól dziecku być trochę lepkim. Nic mu nie będzie.

Zanim przejdziemy do pytań, o które, jak wiem, po cichu panikujesz, weź głęboki oddech i zbadaj kilka łagodniejszych opcji w sklepie Kianao, żebyś mogła wreszcie przestać traktować kąpiel jak zagrożenie skażeniem biologicznym.

Rzeczy, które prawdopodobnie wpisujesz w Google o 3 w nocy

Czy powinnam używać myjki każdego dnia?

Nie. Wyrzuć szorstkie myjki do kosza albo użyj ich do wyczyszczenia listew przypodłogowych. Moja pediatra powiedziała mi, że sama woda jest w zupełności wystarczająca na co dzień, a miękkiej ściereczki musisz używać tylko do okolic pieluszkowych, albo kiedy dziecko w jakiś sposób pokryje się czymś wyjątkowo obrzydliwym. Codzienne mechaniczne złuszczanie to po prostu proszenie się o wysypkę.

A co z „serkiem” na szyi?

Posłuchaj, wiem, że zapach kwaśnego mleka w fałdkach szyi jest głęboko niepokojący. Pachnie jak zapomniany kubeczek po jogurcie. Ale wzięcie suchego ręcznika i agresywne pocieranie załamań skóry spowoduje jedynie infekcję drożdżakową, ponieważ tworzysz mikrouszkodzenia w ciemnym, wilgotnym środowisku. Po prostu przemyj to miejsce delikatnie wilgotną, ultramiękką muślinową ściereczką, dokładnie osusz klepiąc skórę i ewentualnie użyj kremu barierowego, jeśli obszar wygląda na zaczerwieniony.

Jak naprawić suche miejsca, które już zdążyłam wywołać?

Przestań je tak często myć. Ogranicz kąpiele do dwóch w tygodniu. Wydaje mi się, że moja lekarka mówiła coś o tym, że płaszcz kwasowy potrzebuje czasu na regenerację, co brzmi skomplikowanie, ale w gruncie rzeczy oznacza, że musisz odpuścić. Nałóż grubą warstwę bezzapachowej maści, gdy skóra jest jeszcze wilgotna, aby zatrzymać resztki nawilżenia. Nie używaj tych mocno perfumowanych balsamów dla dzieci, które pachną jak sklep z artykułami dziecięcymi. One tylko pieką.

Czy potrzebuję specjalnej gąbki?

Naprawdę nie. Te naturalne gąbki morskie wyglądają świetnie na Instagramie, ale zatrzymują wodę i stają się siedliskiem bakterii, jeśli nie wysuszysz ich idealnie. Twoje własne dłonie to szczerze mówiąc najlepsze narzędzie. Czujesz dokładnie, ile nacisku wywierasz, i nie możesz przypadkowo podrapać malucha. Zostaw gąbki do mycia naczyń.

A co, jeśli wytarzają się w prawdziwym brudzie?

Wtedy je myjesz. Nie mówię, że masz pozwolić, żeby twoje dziecko wyglądało jak dziki szop. Jeśli mój syn przeczołga się przez kałużę niewiadomego pochodzenia w parku, dostaje prawdziwą kąpiel z mydłem. Tylko nie rób z tego codziennej rutyny. Używaj zdrowego rozsądku. Jeśli są widocznie brudne – umyj je. Jeśli po prostu egzystują cały dzień w twoim domu, prawdopodobnie nic im nie jest.