Dlaczego wygooglowałam imię Sereia i inne wpadki przy wyborze imienia

Zamknąłem laptopa z takim trzaskiem, że prawie przytrzasnąłem sobie palce w aluminiowej obudowie, przewracając przy okazji moją letnią kawę. Żona znad iPada posłała mi zdziwione spojrzenie z drugiej strony kuchennego stołu. Była 23:42 we wtorek, w trakcie jej drugiego trymestru, temperatura w domu była zablokowana na dokładnie 20 stopniach, ponieważ jej wewnętrzny termostat całkowicie wysiadł, a my właśnie oblewaliśmy najważniejszy moduł przed rodzicielstwem: nazywanie użytkownika.

Właśnie zaproponowała piękne, niezwykle unikalne portugalskie imię, które znalazła na nadmorskim moodboardzie. Sereia. Oznacza to syrenę. Brzmiało lirycznie, oceanicznie i absolutnie super, więc zrobiłem to, co każdy inżynier oprogramowania, gdy pojawia się nowa zmienna – przepuściłem je przez mój protokół testów QA, mimochodem wpisując "sereia dziecko" w pasek wyszukiwania, tylko po to, by sprawdzić, jakie motywy do pokoików dziecięcych lub legendy się pojawią.

Naprawdę nie powinno się tak po prostu przypinać człowiekowi etykiety bez agresywnego przeszukania w internecie każdej jej kombinacji i wariacji. Chyba że chcesz, by do końca dorosłego życia tłumaczył zdezorientowanemu rekruterowi z HR swoje niefortunne powiązania w wyszukiwarkach.

Problem z wdrażaniem nietestowanej nomenklatury

Większość rodziców po prostu słyszy imię, stwierdza, że brzmi uroczo, i wdraża je prosto na produkcję. Drukują kocyki z monogramem. Kupują drewniane klocki. Nie testują go pod kątem uszkodzonych zależności czy dziwnych akronimów, całkowicie ignorując fakt, że nadanie imienia dziecku to w zasadzie budowanie tożsamości cyfrowej od zera.

Kiedy zacząłem budować mój arkusz kalkulacyjny z imionami, nie szukałem tylko etymologii. Miałem kolumny na dostępność domeny internetowej, prawdopodobieństwo zajęcia nazwy użytkownika na GitHubie, a co najważniejsze, na obecny stan wyszukiwarki obrazów w Google. Bo jak się okazuje, internet jest głęboko zepsutym miejscem, w którym piękne, starożytne słowa zostają zawłaszczone przez niezwykle dziwaczne subkultury.

Zgodnie z ogromnym zrzutem danych amerykańskiego urzędu, które pobrałem pewnej nocy o 2:00, imię Sereia jest w zasadzie duchem w systemie. Po raz pierwszy oficjalnie zapingowało w krajowej bazie imion w 2017 roku przy łącznej liczbie pięciu narodzin. Pięciu. To anomalia statystyczna. Swój absolutny szczyt popularności osiągnęło w 2021 roku, plasując się na 1349. miejscu w kraju z dokładnie czternastoma narodzinami. Czternaście istot ludzkich na całym kontynencie. Dla rodzica-milenialsa, który za wszelką cenę próbuje uniknąć sytuacji, w której jego dziecko będzie czwartym "Kubą" czy "Zuzią" w grupie przedszkolnej, liczba czternaście to Święty Graal unikalnych metryk.

Ale zazwyczaj jest jakiś powód, dla którego absolutnie piękne, łatwe do wymówienia imię z fajnym łacińskim rdzeniem (sirena) jest całkowicie nieobecne w danych demograficznych.

Co tak naprawdę wypluła wyszukiwarka

Byłem więc przekonany, że złamaliśmy kod. Piękne imię, związane z oceanem, rzadkie, ale nietrudne do wymówienia. Ale kiedy wpisałem konkretną frazę, próbując znaleźć urocze akcesoria dla niemowląt z motywem syreny, algorytm ominął wszystkie portugalskie tradycje morskie i przeszedł prosto do rozrywki dla dorosłych.

Najwyraźniej istnieje cały ekosystem twórców treści 18+, którzy używają "Sereia" jako pseudonimu. Mój ekran natychmiast wypełnił się obrazami, które agresywnie i jednoznacznie nie nadawały się na moodboard pokoiku dziecięcego. To była katastrofa pod względem cyfrowego śladu. Gdybyśmy użyli tego imienia, za każdym razem, gdy ktoś z dalszej rodziny lub przyszły nauczyciel próbowałby wygooglować nasze dziecko, musiałby nawigować po polu minowym treści dla dorosłych.

Pamiętam, jak wspomniałem o tym naszej pani doktor, dr Lin, kilka tygodni po narodzinach syna, tak po prostu rzucając temat mojej paranoi na punkcie cyfrowych śladów. Zaśmiała się i powiedziała, że sama co pół roku regularnie wyszukuje imiona swoich dzieci, tylko po to, by sprawdzić, z czym łączy je internet. Sieć nieustannie generuje przecież nowe, przerażające skojarzenia, których po prostu nie da się przewidzieć.

Natychmiast zawetowaliśmy to imię. Arkusz kalkulacyjny został zaktualizowany. Komórka została podświetlona na czerwono. Ale moja żona była naprawdę zawiedziona, bo zdążyła już mentalnie zaangażować się w całą tę estetykę ochrony oceanów i ekologicznych syren, planując pokoik.

Zmiana kierunku w estetyce bez historii wyszukiwania

Skoro nie mogliśmy użyć samego słowa, postawiliśmy mocno na ekologiczny oceaniczny klimat, decydując się na zakup rzeczy, które pasowały do mitologicznego piękna morza, ale były zrobione z materiałów, które nie będą zalegać na wysypisku śmieci przez cztery wieki.

To sprowadza mnie do absolutnie najlepszego kawałka materiału, z jakim miałem do czynienia przez 11 miesięcy bycia szalenie niewykwalifikowanym tatą: Niemowlęce Body z Bawełny Organicznej.

Pozwólcie, że wam to zobrazuję. Czwarty tydzień. Funkcjonuję na jakichś siedemdziesięciu minutach przerywanego snu. Śledzę jego zużycie pieluch w aplikacji z desperacką intensywnością tradera giełdowego. Ma na sobie dokładnie to body w bardzo przyjemnym, uspokajającym niebieskim kolorze. Bez ostrzeżenia inicjuje "eksplozję" o tak katastrofalnych proporcjach, że zaprzecza to prawom fizyki – ucieka z pola rażenia pieluchy i przemieszcza się pionowo w górę jego pleców.

Standardowa procedura operacyjna dla większości ubranek to ściąganie ich przez głowę, co w tym scenariuszu w zasadzie pomalowałoby mu włosy odpadami biologicznymi. Ale to body ma te dziwne, zakładkowe wykończenia na ramionach. Okazuje się, że istnieją one specjalnie po to, aby można było ściągnąć całe ubranko w dół przez ramiona i nogi, całkowicie unikając strefy rażenia. Czułem się, jakbym odkrył ukrytą funkcję w systemie operacyjnym, którego używałem od lat.

Plus, jest to w 95% bawełna organiczna, na co kiedyś przewracałem oczami, dopóki u mojego syna nie pojawiły się losowe plamy czerwonej, zaognionej egzemy. Zwykła bawełna jest podobno bombardowana syntetycznymi nawozami i dziwnymi chemikaliami, które mogą wywołać reakcje skórne u dziecka. Ich warstwa skóry jest bardzo przepuszczalna i w zasadzie działa jak gąbka na każdy tani barwnik, którego postanowiła użyć fabryka fast-fashion. Przejście na ubranka organiczne faktycznie zlikwidowało wysypkę na jego klatce piersiowej w ciągu tygodnia. Od razu kupiłem sześć kolejnych.

Jeśli wy też właśnie panikujecie, jakie materiały dotykają waszego dziecka, i chcecie uchronić się od ataku paniki szybkimi zakupami, tutaj możecie sprawdzić organiczne kolekcje od Kianao.

Sprzęt, który nie do końca zadziałał

Bądźmy jednak uczciwi – nie każda zrównoważona, estetyczna rzecz okazała się całkowitym sukcesem w naszym domu. Ponieważ byliśmy w pełni oddani naturalnemu klimatowi, kupiliśmy Drewniany Stojak Edukacyjny Tęcza.

Wygląda niesamowicie. Sprawia, że nasz salon przypomina elegancki, minimalistyczny skandynawski żłobek, a nie miejsce wybuchu plastikowej bomby. Ale szczerze? Mojego syna w ogóle to nie obchodziło. Kiedy miał około czterech miesięcy, położyłem go pod nim w nadziei na godzinę samodzielnej zabawy, abym mógł zdebugować trochę kodu. On po prostu gapił się na małego drewnianego słonika przez dokładnie cztery sekundy, po czym odwrócił się i spróbował zjeść kawałek kłaczka z dywanu. Kilka razy zainteresował się geometrycznymi kształtami, ale w większości jest to po prostu bardzo ładny element architektoniczny naszego salonu, za który czasami próbuje się złapać, by wstać.

Aktualna łatka oprogramowania: Protokół Ząbkowania

Mamy teraz 11 miesięcy. Kryzys z imieniem jest odległym wspomnieniem (wybraliśmy imię Leo, które jest bardzo łatwe do wyszukania, niezwykle bezpieczne i wygodnie nudne). Ale teraz mamy do czynienia z potężną aktualizacją sprzętu, która całkowicie niszczy jego cykle snu: wyrastają mu zęby trzonowe.

Obecnie nawiguje po świecie, wkładając absolutnie wszystko do ust, aby przetestować spójność strukturalną przedmiotów. Kable. Moje buty. Ogon psa. W końcu interweniowaliśmy, dając mu Silikonowy Gryzak Panda, i to on stał się jego domyślnym narzędziem do pracy.

Oto moja osobista lista kryteriów dla rzeczy, które pozwalam mu gryźć:

• Musi to być w 100% silikon spożywczy, ponieważ przeraża mnie mikroplastik i ftalany.
• Nie może mieć małych elementów, które ułamią się i staną się ryzykiem zadławienia, gdy tylko odwrócę się na dokładnie trzy sekundy.
• Musi nadawać się do mycia w zmywarce, ponieważ kategorycznie odmawiam ręcznego mycia kolejnej małej rzeczy dla dziecka o północy.
• Musi naprawdę pasować do jego dłoni, żeby nie rzucał nim z frustracji przez cały pokój.

Gryzak panda spełnia wszystkie te warunki. Jest całkowicie płaski, więc łatwo mu go chwycić, i ma takie małe, teksturowane wypustki, o które ociera swoje rozpalone dziąsła niczym mały drwal. Zacząłem wrzucać go do lodówki na około dwadzieścia minut przed podaniem, co wydaje się na tyle znieczulać to miejsce, że przestaje krzyczeć i w końcu pozwala mi w spokoju napisać maila.

Rodzicielstwo to w zasadzie seria niekończących się, nieprzewidywalnych błędów w kodzie (tzw. bugów). Myślisz, że rozwiązałeś kryzys z imieniem, a nagle mierzysz się z wybuchającymi pieluchami. Zażegnasz egzemę, to zęby zaczynają wychodzić. Po prostu musisz iterować, łatać problemy na bieżąco i starać się przypadkiem nie dać dziecku imienia, które zrujnuje mu cyfrowe życie, zanim jeszcze nauczy się chodzić.

Zanim znów będę musiał odciągnąć syna od kabli routera, polecam zapisać się do naszego newslettera poniżej, abym mógł usprawiedliwić ilość czasu, jaką poświęcam na pisanie tych rzeczy zamiast na sen.

Pytania, które gorączkowo wpisywałem w Google o 3 nad ranem

Skąd mam wiedzieć, czy imię dziecka jest bezpieczne w sieci?
Musisz je brutalnie wyszukać. Mówię poważnie. Otwórz okno incognito, żeby poprzednie wyszukiwania nie zaburzyły wyników, wpisz imię i ewentualnie drugie imię, a potem wpisz imię plus słowa takie jak "dziecko", "nastolatek" czy wejdź na "Miejski Słownik" (Urban Dictionary). Jeśli wyniki choć trochę wywołają u ciebie grymas, zrezygnuj z tego imienia. Internet nigdy nie zapomina, a nie chcesz, by twoje dziecko musiało walczyć z algorytmem wyszukiwarki podczas aplikowania o pierwszą pracę.

Czy bawełna organiczna jest naprawdę niezbędna, czy to tylko oszustwo marketingowe?
Kiedyś myślałem, że to przekręt wymyślony po to, by wyciągnąć pieniądze od spanikowanych milenialsów, ale potem skóra mojego dziecka zmieniła się w papier ścierny. Okazuje się, że standardowe uprawy bawełny polegają na użyciu ciężkich pestycydów, a proces produkcji obejmuje żywice na bazie formaldehydu, które zapobiegają gnieceniu materiału. Skóra dziecka jest niesamowicie cienka i po prostu chłonie te śmieci. Organiczne ubranka naprawdę zrobiły u nas widoczną różnicę, więc teraz jestem już dożywotnio zmuszony do płacenia za nie więcej.

Skąd mam wiedzieć, czy moje dziecko ząbkuje, czy po prostu marudzi?
W przypadku Leo punkty danych były niezwykle jasne. Produkcja śliny wzrosła o mniej więcej 400%, przez co przemaczał trzy śliniaki na godzinę. Zaczął gryźć własne palce, aż robiły się czerwone, a jego harmonogram snu całkowicie się posypał. Zaczął też często pocierać uszy, co według naszej lekarki było bólem promieniującym ze szczęki. Jeśli twoje dziecko robi to wszystko, natychmiast daj mu coś zimnego.

Czy mogę zamrozić silikonowy gryzak?
Naprawdę nie powinno się wkładać ich do zamrażarki. Raz spróbowałem, myśląc, że jestem geniuszem, ale zamarznięty silikon staje się zbyt twardy i może naprawdę uszkodzić ich delikatne dziąsła, albo przykleić się do ust jak język do zimowego słupa. Wystarczy włożyć go do zwykłej lodówki na 15 do 20 minut. Będzie przyjemnie schłodzony i nie zamieni się w niebezpieczną broń.