Mit dziecięcej sztuki, czyli jak przetrwać pierwsze zabawy plastyczne

Obecnie wpatruję się w wyraźną, fioletową smugę na czubku mojego lewego buta. Znalazła się tam około godziny temu, podczas czegoś, co moja żona i ja ambitnie nazwaliśmy "czasem kreatywnego rozwoju". Największym mitem współczesnego rodzicielstwa – powielanym niemal wyłącznie przez starannie wyreżyserowane posty w mediach społecznościowych – jest to, że posadzenie 11-miesięcznego dziecka z przyborami plastycznymi będzie spokojnym, magicznym pod względem rozwoju doświadczeniem, które was do siebie zbliży. Kupiłem nietoksyczne woskowe kredki, przykleiłem taśmą kawałek rzemieślniczego papieru z recyklingu do tacy krzesełka do karmienia i naprawdę myślałem, że moja córka narysuje coś, co przypomina koło. Jeśli właśnie przeszukujesz internet w poszukiwaniu poradnika "jak łatwo rysować z niemowlakiem", by nauczyć swoje dziecko szkicować kota, proszę, oszczędź swój transfer.

Zamiast tworzyć sztukę, moja córka przypuściła 43-sekundowy, brutalny atak na samą koncepcję papieru. Próbowała zjeść niebieską kredkę, agresywnie uderzała czerwoną o tacę, aż ta pękła, a następnie gwałtownie przejechała fioletową po moim bucie, gdy próbowałem interweniować. Mniej przypominało to obserwowanie początkującego Picassa, a bardziej patrzenie na testera oprogramowania, który aktywnie próbuje zepsuć silnik fizyczny w grze.

Najwyraźniej to jest dokładnie to, co powinna robić.

Silnik fizyczny niemowlęcych bazgrołów

Wspomniałem o swoim rozczarowaniu na naszej ostatniej wizycie kontrolnej, głównie dlatego, że historia wyszukiwania w moim telefonie to ciąg zapytań zaczynających się od "rozwoj d", przy których zasnąłem w połowie wpisywania "kamienie milowe w rozwoju dziecka". Dr Lin, nasza pediatrka, spojrzała na mnie z tą specyficzną mieszanką litości i rozbawienia, którą rezerwuje dla świeżo upieczonych ojców. Wyjaśniła, że tak małe dzieci nie renderują grafiki; one testują wejście i wyjście fizycznego świata.

W wieku 11 miesięcy rysowanie to po prostu pomost między nieskoordynowanymi ruchami motoryki dużej a rzeczywistymi funkcjami poznawczymi. Kiedy moja córka uderza flamastrem w kartkę, przeżywa ogromne neurologiczne objawienie: Jeśli poruszę ręką pod kątem 45 stopni z naciskiem dokładnie jednego kilograma, świat się zmienia i pojawia się ślad. To podstawowa zasada przyczyny i skutku. To sensoryczny kamień milowy.

Samo trzymanie kredki i jej dociskanie wymaga zaskakującej stabilności barków, czego nie brałem pod uwagę. Najwyraźniej wszystkie te miesiące, które spędziła zaparkowana pod swoim Drewnianym stojakiem edukacyjnym Tęcza, nie były tylko wygodnym sposobem dla mnie, by wypić kawę, gdy wciąż jest gorąca. Myślałem, że po prostu uroczo uderza w materiałowego słonika, ale za każdym razem, gdy wyciągała rączki i chwytała te drewniane kółka, w zasadzie uruchamiała procesy w tle, by skompilować siłę ramion i świadomość przestrzenną, której teraz używa do terroryzowania mojego obuwia.

Wielki spisek zmywalnych flamastrów

Musimy porozmawiać o zuchwałości słowa "zmywalne" w branży produktów dla dzieci. Jako ktoś, kto śledzi domowe dane – a konkretnie to, ile cykli prania potrzeba na zlikwidowanie plamy – mogę śmiało powiedzieć, że "zmywalność" nie jest stanem zero-jedynkowym. To spektrum oszustwa.

Skład chemiczny czerwonego flamastra dla maluchów to coś, co powinno być badane przez wojsko. Ponieważ dzieci składają się objętościowo w 80% z twarzy i dłoni, atrament przemieszcza się po ich powierzchni z przerażającą prędkością. W ciągu trzech minut od rozpoczęcia sesji rysowania, moja córka zazwyczaj wygląda, jakby właśnie skończyła zmianę w przetwórni buraków. Próbujesz to zetrzeć wilgotną ściereczką, a to tylko tworzy piękny, równomierny różowy gradient na jej czole.

Moja żona, Sarah, delikatnie zwróciła mi uwagę, że prawdopodobnie powinienem przestać ubierać nasze dziecko w urocze pastelowe sweterki, kiedy wyciągamy przybory plastyczne. Teraz Body bez rękawów z bawełny organicznej to jej wyznaczony kombinezon ochronny do tych operacji. Właściwie bardzo polegam na tym konkretnym body, ponieważ organiczny materiał świetnie oddycha, gdy ona wpada w spocony szał, próbując przebić brystol, a co ważniejsze, ma ono specjalne zakładki na ramionach. Kiedy przychodzi czas na nieuniknioną kąpiel odkażającą, mogę ściągnąć całe pokryte atramentem ubranko w dół, przez jej ciało, zamiast ciągnąć je przez głowę i wcierać pomarańczowy pigment w jej włosy.

Zakładam, że wodne maty do rysowania mają sens, chyba że twoim wyobrażeniem dziecięcej radości jest malowanie wilgotną gąbką i patrzenie, jak rysunek powoli wyparowuje w sterylne rozczarowanie.

Debugowanie chwytu małego barbarzyńcy

Jeśli podasz dziecku długopis, chwyci go jak mały barbarzyńca dzierżący sztylet. W literaturze medycznej określa się to mianem "chwytu dłoniowego". Owijają całą pięść wokół kredki i poruszają nią, używając całego ramienia. Oczekiwanie od niemowlęcia chwytu trzypunktowego – gdzie trzymają ją kciukiem i dwoma palcami – to jak oczekiwanie, że toster z powodzeniem uruchomi skrypt w Pythonie. Po prostu nie mają jeszcze zainstalowanej rozdzielczości motoryki małej.

Ponieważ chwytają przedmioty z brutalną siłą małego goryla, tradycyjne kredki stanowią ogromne zagrożenie dla bezpieczeństwa. W zeszłym tygodniu spędziłem żenująco dużo czasu googlując wytyczne dotyczące ryzyka zadławienia, podczas gdy moja córka próbowała połknąć kolor żółty. Jeśli złamią zwykłą, cienką kredkę, te małe woskowe rurki stają się przerażającym koszmarem zadławienia. Absolutnie musisz zdobyć grube, jajowate kredki lub te o trójkątnym przekroju, których nie da się w całości zmieścić w małych ustach.

Zagłębiłem się też w temat znaków "AP" (Approved Product) i norm bezpieczeństwa ASTM D-4236. Nauka sugeruje, że dzieci biorą przedmioty do ust, by gromadzić dane o teksturach i kształtach, ale jestem całkiem pewien, że moje dziecko po prostu uważa, że wosk pszczeli smakuje jak zwycięstwo. Wszystko musi być bezwzględnie nietoksyczne, ponieważ wyląduje w ich przewodzie pokarmowym. To nie jest hipoteza.

Obniżenie oczekiwań względem projektowania graficznego

Psychologowie dziecięcy mają całą oś czasu określającą, kiedy dzieci zaczynają rysować rozpoznawalne rzeczy, i jest to długi, powolny proces. Około trzeciego roku życia mogą narysować koło. W końcu rysują to, co psychologowie czule nazywają "głowonogami" – ogromne koło zamiast głowy z dwiema nogami wystającymi prosto z podbródka. Do głowonogów brakuje nam jeszcze lat.

Szczerze mówiąc, jeśli chcesz, by twoje dziecko już teraz łatwo pojmowało relacje przestrzenne, dwuwymiarowe płaszczyzny są dla nich fatalnym interfejsem. Zdecydowanie większe zaangażowanie daje nam Zestaw miękkich klocków dla niemowląt niż kredki. Miękka guma 3D jest znacznie lepiej dostosowana do jej obecnej wersji oprogramowania. Ona faktycznie rozumie dotykowe sprzężenie zwrotne płynące z chwytania klocka, układania go i chwalebnego chaosu podczas jego burzenia, podczas gdy kredki służą głównie do agresywnej interpunkcji na stoliku krzesełka.

Jeśli próbujesz zoptymalizować czas zabawy swojego dziecka, nie zamieniając przy tym salonu w jaskrawo kolorowe plastikowe pustkowie, prawdopodobnie powinieneś sprawdzić kolekcję zabawek edukacyjnych Kianao, aby znaleźć rzeczy, przez które nie będziesz chciał rwać sobie włosów z głowy.

Wymagania sprzętowe dla małych artystów

Jeśli jesteś na tyle odważny, by kontynuować czas na rysowanie, musisz kontrolować środowisko. Przyklejenie taśmą standardowej kartki papieru A4 do stołu to błąd nowicjusza. Dziecko po prostu skupi 100% swojej mocy obliczeniowej na oderwaniu taśmy od stołu i zjedzeniu jej.

Potrzebujesz sprzętu wielkoformatowego. Gorąco polecam wziąć ogromny karton po pieluchach, wsadzić tam dziecko z trzema grubymi kredkami i pozwolić mu na szaleństwo. To całkowicie powstrzymuje bałagan, daje im 360 stopni płótna do ataku i kupuje ci około cztery minuty nieprzerwanego czasu na istnienie w ciszy.

Ponadto przestań pytać je, co rysują. Sarah musiała mi przypomnieć, że słownictwo naszej córki składa się obecnie z "ba", "da" i piskliwego krzyku, który tłucze szkło. Jeśli pytasz dziecko "Co to jest?", domagasz się słownego wyjaśnienia czysto kinetycznego zdarzenia. Po prostu relacjonuj to, co robią. "Wow, naprawdę mocno uderzasz w tę kartkę tym zielonym" to całkowicie uzasadniona krytyka sztuki niemowlęcej.

Pamiętaj tylko, że widok rysującego rodzica uwiarygadnia dla nich tę czynność, więc chwyć kredkę i bazgraj obok nich, nawet jeśli po prostu agresywnie wykreślasz pozycje z listy rzeczy do zrobienia, udając, że to sztuka.

Przedstartowa lista kontrolna, zanim zaczniesz

Jeśli jesteś gotowy pozwolić swojemu dziecku uwolnić jego wewnętrznego abstrakcyjnego ekspresjonistę, usuń ze strefy rażenia wszelkie cenne tkaniny, rozbierz je do body, na którym ci nie zależy, i pogódź się z faktem, że będziesz zeskrobywać wosk z listew przypodłogowych. Bałagan to kamień milowy.

Zanim zanurzysz się w kolejną chaotyczną sesję artystyczną, przejrzyj ubranka niemowlęce z bawełny organicznej od Kianao, aby zaopatrzyć się w oddychające, łatwe do zdjęcia warstwy, które faktycznie przetrwają pralkę.

Pytania dotyczące rysowania przez niemowlęta, które gorączkowo googlówałem

Dlaczego moje dziecko chce po prostu zjeść papier i kredki?

Ponieważ są w zasadzie malutkimi maszynami do zbierania danych, a usta mają największe zagęszczenie receptorów czuciowych. Dla 11-miesięcznego dziecka zjedzenie kredki nie jest wyborem dietetycznym; to analiza strukturalna. Po prostu upewnij się, że wszystko jest nietoksyczne i wystarczająco grube, aby nie mogły się zakrztusić, i spróbuj przekierować ich uwagę na papier, zanim przetrawią zbyt dużo magenty.

Jakie kredki są naprawdę bezpieczne dla niemowlaka?

Nie dawaj im tych cienkich, które dostajesz w restauracjach. Natychmiast przełamią je na pół, a te kawałki mają dokładnie taką samą średnicę jak tchawica dziecka. Potrzebujesz kredek w 100% z wosku pszczelego w kształcie jajka lub grubych, trójkątnych. Jajowate kredki są świetne, ponieważ idealnie pasują do tego dziwnego chwytu całą pięścią, którego używają, i nie da się ich złamać.

Czy to normalne, że moje dziecko bazgrze tak gwałtownie?

Tak, i szczerze mówiąc, to przerażający widok. Nie mają jeszcze kontroli nad nadgarstkami, więc każdy ruch pochodzi bezpośrednio z barku. To mniej przypomina pisanie, a bardziej rąbanie drewna. To całkowicie normalny rozwój motoryki dużej, nawet jeśli wygląda na to, że są wściekłe na samą koncepcję kolorów.

Kiedy moje dziecko naprawdę narysuje koło lub twarz?

Masz jeszcze mnóstwo czasu, zanim to nastąpi. Mogą zacząć robić celowe, kontrolowane pętle w wieku około dwóch lat, ale faktyczne rozpoznawalne kształty i te przerażające "głowonogi" zazwyczaj nie pojawiają się, dopóki nie skończą trzech lub czterech lat. Na ten moment po prostu ciesz się z faktu, że udało im się zostawić ślad na kartce, a nie na psie.