Gapię się właśnie na zaschniętą plamę z ulanego mleka na moim lewym ramieniu, która jest tam od wtorku i szczerze mówiąc, nie mam siły zmienić koszulki. Bujam mojego najmłodszego na biodrze, próbując pakować zamówienia do mojego sklepu na Etsy, i cały czas wracam myślami do mojej pierwszej ciąży. Zanim urodziłam mojego najstarszego syna – niech go Bóg błogosławi, jest moim absolutnym dzieckiem-przestrogą – myślałam, że mam to całe rodzicielstwo opanowane do perfekcji. Przeczytałam wszystkie książki. Ułożyłam rzeczy w pokoiku kolorami. W pełni oczekiwałam, że ten magiczny transfer mądrości z matki na dziecko spłynie na mnie w sekundzie, gdy tylko podadzą mi go w szpitalu.
Będę z tobą szczera: nic takiego się nie wydarzyło. Zamiast tego dotarło do mnie przerażające uświadomienie sobie faktu, że pozwalają mi zabrać tego kruchego małego człowieka do domu w mojej Hondzie Civic, a ja nie mam absolutnie zielonego pojęcia, jak utrzymać go przy życiu bez pielęgniarki zaglądającej do nas co dwie godziny. Internet jest pełen estetycznych, wykąpanych w beżach influencerek, które sprawiają, że połóg wygląda jak spokojne wakacje. Jednak tu, na prowincji w Teksasie, polegało to głównie na tym, że pociłam się w mojej koszulce, płakałam nad laktatorem i zastanawiałam się, czy właśnie zrujnowałam sobie życie. Pomińmy więc te wszystkie bzdury i porozmawiajmy o tym, co naprawdę ma znaczenie, gdy po raz pierwszy przywozisz dziecko do domu.
Wielka obsesja na punkcie zarazków w pierwszym miesiącu
Mój pediatra spojrzał mi prosto w oczy na naszej pierwszej wizycie i powiedział, że układ odpornościowy noworodka w zasadzie nie istnieje, co sprawiło, że mój poporodowy niepokój całkowicie wywaliło w kosmos. Podobno w ostatnich tygodniach ciąży od matki do dziecka przedostają się pewne przeciwciała, by zapewnić mu tymczasową tarczę ochronną, ale z tego, co rozumiem, jest to dość słaba tarcza, która szybko znika. Więc tak, absolutnie musisz stać się tą szaloną osobą, która każe wszystkim myć ręce, zanim w ogóle zbliżą się do twojego dziecka na odległość trzech metrów.
Moja mama myślała, że straciłam rozum, bo w latach dziewięćdziesiątych przekazywała nas sobie w kościele z rąk do rąk jak tacę z ofiarą. Ale mój lekarz wyjaśnił mi, że zwykła gorączka u dziecka poniżej drugiego miesiąca życia oznacza automatyczną wizytę na ostrym dyżurze i punkcję lędźwiową, co wystarczyło, bym wykupiła zapasy mydła antybakteryjnego. Zamknęłam nas w domu na kilka tygodni. Nie musisz być całkowitym pustelnikiem, ale zmuszanie teściów do szorowania rąk, jakby szli na salę operacyjną, zanim wezmą dziecko na ręce, jest całkowicie uzasadnione, bez względu na to, jak bardzo przewracają oczami.
Jeśli chodzi o kąpiele, odpuść sobie gigantyczne plastikowe wanienki, bo i tak, dopóki ten obrzydliwy mały kikut pępowiny nie odpadnie i się nie zagoi, wystarczy po prostu przetrzeć malucha mokrą myjką.
Magia „skóra do skóry”, która moją babcię doprowadzała do zgorszenia
Pamiętam, jak siedziałam na szpitalnym łóżku w całkowicie rozpiętej koszuli, trzymając mojego najstarszego syna na nagiej klatce piersiowej, kiedy weszła moja babcia i o mało nie dostała zawału. Cały czas próbowała nas przykryć tymi drapiącymi szpitalnymi kocami, powtarzając, że dziecko się przeziębi. Ale położne były bezwzględne w kwestii kontaktu „skóra do skóry”, kangurowania, czy jak tam zwał.
Z tego, co wyjaśnił mi lekarz, przebywanie nago na klatce piersiowej mamy w jakiś sposób oszukuje mózg dziecka, sprawiając, że myśli ono, iż wciąż jest w brzuchu. To podobno reguluje ich tętno i oddech, ponieważ ich własny układ nerwowy wciąż jeszcze ogarnia, jak to wszystko działa na zewnątrz. Nie do końca ogarniam stojącą za tym naukę, ale z własnego doświadczenia mogę ci powiedzieć, że kiedy mój trzeci maluch w zeszłym tygodniu darł się wniebogłosy przez bite trzy godziny, rozebranie nas obojga do zera i bujanie w fotelu na biegunach było jedyną rzeczą, która sprawiła, że w końcu zasnął. Twój spokój przenika bezpośrednio na nich, przy założeniu, oczywiście, że sama nie panikujesz.
A mówiąc o panice, emocjonalny rollercoaster pierwszych kilku tygodni jest wręcz brutalny. Spadek hormonów po porodzie to nie przelewki. Szlochałam, bo skończyły nam się ręczniki papierowe. Jeśli łapiesz się na tym, że płaczesz codziennie przez kilka tygodni, albo patrzysz na dziecko i nie czujesz niczego oprócz ogromnego lęku, to jest to problem medyczny, a nie twoja osobista porażka. Mój lekarz musiał mi przepisać leki przeciwlękowe przy drugim dziecku i była to najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam dla mojej rodziny.
Karmienie, sen i rzeczy, które doprowadzają cię do szału
Mogłabym narzekać przez trzy dni z rzędu na skarpetki dla niemowląt i te malutkie rękawiczki-niedrapki, które wciskają w sklepach, by powstrzymać dziecko przed drapaniem się po buzi. Kupiłam paczkę z dwudziestoma parami dla najstarszego syna. Wiesz, jak długo trzymają się na machającym rączkami noworodku? Jakieś cztery sekundy. Pół dnia spędzasz pełzając po podłodze w poszukiwaniu kawałka materiału wielkości wacika, by ostatecznie znaleźć psa, który wesoło go żuje. Są całkowicie bezużyteczne. A skarpetki są jeszcze gorsze. Odcinają krążenie w ich słodkich kostkach z fałdkami, a potem natychmiast spadają z nóżek na parkingu pod supermarketem. Odmawiam ich dalszego kupowania. Wystarczy kupić pajacyki z wywijanymi mankietami i zaoszczędzić sobie nerwów. Spędziłam długie godziny, płacząc nad zgubionymi maleńkimi skarpetkami.
Z drugiej strony, internet będzie próbował wmówić ci, że absolutnie potrzebujesz samoszybującego kosza Mojżesza z Wi-Fi, który kosztuje więcej niż moje pierwsze auto, podczas gdy tak naprawdę potrzebujesz tylko płaskiej, twardej powierzchni i pary dobrych, dopasowanych otulaczy.
Mój pediatra nieźle mnie nastraszył w kwestii bezpieczeństwa snu, wyjaśniając, że niemowlęta czasem po prostu "zapominają" oddychać, bo ich mózgowe okablowanie wciąż jest w budowie. Musisz kłaść je płasko na plecach, na materacu twardszym niż betonowy podjazd, bez absolutnie żadnych innych rzeczy w łóżeczku. Żadnych kocyków, pluszaków, żadnych uroczych ochraniaczy na szczebelki. Otulanie czyni cuda z tym odruchem Moro, który je budzi, ale w sekundzie, gdy tylko pokażą jakiekolwiek oznaki przekręcania się, musisz natychmiast z tego zrezygnować, i szczerze mówiąc, nikt nie śpi przez tydzień po takiej zmianie. Musisz po prostu to przetrwać, aż przyzwyczają się do śpiworka do spania.
A jeśli chodzi o karmienie, moja mama powtarzała, żebym po prostu dała mu butelkę mleka modyfikowanego i poszła spać, ale byłam zdeterminowana, żeby karmić piersią mojego najstarszego syna. Wykończyłam się fizycznie, odciągając pokarm przez całą dobę. Gdybym mogła cofnąć czas, powiedziałabym sobie, że zamiast szorować każdą część laktatora o 3 nad ranem i płakać nad trzydziestoma mililitrami rozlanego mleka, próbując jednocześnie składać jedną ręką miniaturowe ubranka, wystarczy przygotować mleko modyfikowane, nakarmić dziecko i w końcu położyć się spać.
Wyprawka, która naprawdę przetrwa góry prania
Kiedy kupujesz rzeczy dla swojego dziecka, musisz pamiętać, że będą na nie robić kupkę, ulewać i je rozciągać. Przy najstarszym synu nakupowałam tych wszystkich tanich, uroczych, mocno syntetycznych ubranek z hipermarketów. Biedaczek nabawił się strasznej wysypki, a ja wydałam fortunę na maści sterydowe, zanim zorientowałam się, że to ubrania były problemem.
Teraz jestem niesamowicie wybredna. Budżet jest u nas dość napięty, więc nie kupuję dużo, ale to, co już kupię, musi się sprawdzać. Moim absolutnym faworytem i podstawą garderoby jest niemowlęce body bez rękawów z bawełny organicznej od Kianao. Będę z tobą szczera – na początku to spory wydatek, ale naprawdę potrzebujesz tylko około pięciu sztuk. Bawełna organiczna pozwala ich skórze oddychać w tym okropnym teksańskim upale, a pod kolanami nie pojawiają się te dziwne, czerwone, zaognione plamy. Co więcej, dekolt na zakładkę oznacza, że gdy zdarzy im się potężna eksplozja z pieluchy aż po same plecy, możesz ściągnąć body w dół przez nogi, zamiast przeciągać je przez głowę i brudzić dziecku włosy kupką.
Jeśli chodzi o zabawki, mam relację pełną miłości i nienawiści z gryzakami. Kupiłam silikonowo-bambusowy gryzak Panda, ponieważ wyglądał uroczo, a materiał jest bezpieczny. Będę z tobą zupełnie szczera: mój najmłodszy uwielbia go gryźć, ale ponieważ jest wykonany z silikonu, przyciąga sierść golden retrievera jak magnes w sekundzie, gdy tylko wyląduje na dywanie w salonie. Bez przerwy płuczę go pod zlewem w kuchni. Działa świetnie na jego dziąsła i podoba mi się, że mogę wrzucić go do zmywarki, ale jeśli masz w domu zwierzęta, wiedz, że będziesz go myć naprawdę często.
Jeśli chcesz czegoś, co nie wyląduje na podłodze całe w psiej sierści, drewniany stojak edukacyjny (baby gym) to coś fantastycznego. Mój najstarszy miał potwornego, grającego plastikowego potworka zamiast maty edukacyjnej, który wygrywał elektroniczną, piszczącą melodyjkę – do dziś słyszę ją w koszmarach. Ten drewniany nie wydaje żadnych dźwięków. Po prostu stoi, wygląda ładnie w moim salonie, a dziecko naprawdę musi popracować nad koordynacją ręka-oko, żeby uderzać w drewniane zwierzaki, zamiast tylko biernie gapić się na migające światełka.
Ochrona własnego zdrowia psychicznego
Jeśli nie zapamiętasz z moich wywodów niczego innego, wiedz proszę, że opieka nad dzieckiem oznacza, że najpierw musisz zadbać o siebie. Z pustego dzbanka i Salomon nie naleje, a na pewno nie dasz rady uspokoić wrzeszczącego niemowlęcia, kiedy jedziesz na dwóch godzinach snu i połowie zimnego tosta. Jeśli dziecko jest nakarmione, przebrane i bezpieczne w łóżeczku, a nadal płacze, to zupełnie w porządku, by wyjść na ganek, zamknąć za sobą drzwi i pooddychać świeżym powietrzem przez pięć minut. Z dzieckiem wszystko będzie w porządku. Z tobą też.
Pytania, które ciągle zadają mi ciężarne przyjaciółki
Jak długo naprawdę trwa faza noworodkowego płaczu?
Wszyscy mówią, że w trzecim miesiącu jest już lepiej, ale mój najstarszy syn darł się do czasu, aż skończył prawie pół roku. To naprawdę zależy od dziecka. Zazwyczaj w okolicach 8-12 tygodnia ich układ trawienny trochę się ogarnia i przestają budzić się obrażone na cały świat. Ale do tego czasu po prostu musisz przetrwać. Zainwestuj w słuchawki z redukcją szumów.
Czy naprawdę muszę myć ręce za każdym razem, gdy biorę dziecko na ręce?
Przez pierwsze dwa miesiące? Tak, w zasadzie tak. Kiedy dostaną pierwszą dawkę szczepień, a ich układ odpornościowy nie będzie już tak delikatny, możesz trochę wrzucić na luz. Ale szczerze, jeśli byłaś w markecie i dotykałaś wózków sklepowych, umyj ręce. Nie chcesz mieć w domu chorego niemowlaka. To prawdziwy koszmar.
Czy kangurowanie (skóra do skóry) jest tylko do szpitala?
Absolutnie nie. Robiłam to w domu na kanapie przez całe miesiące. Jeśli moje dziecko było niespokojne albo przechodziło skok rozwojowy i nie potrafiło się uspokoić, po prostu rozbierałam nas oboje do naga, narzucałam koc na plecy i siadałam w fotelu. To działa na ich mózg jak przycisk resetu. Mój mąż też tak robił i bardzo pomogło im to w budowaniu więzi.
Co jeśli z całego serca nienawidzę karmienia piersią?
To zrezygnuj. Mówię całkiem poważnie. Stres związany ze zmuszaniem się do karmienia piersią, kiedy tego nienawidzisz, kiedy cię boli albo kiedy odciągasz mleko 24 godziny na dobę, po prostu zrujnuje ci psychikę. Zdrowa, szczęśliwa mama szykująca butelkę mleka modyfikowanego jest o niebo lepsza niż zapłakana, sfrustrowana mama próbująca na siłę karmić naturalnie. Twoje dziecko i tak za trzy lata będzie jadło stare frytki z podłogi w samochodzie.
Ile ubranek naprawdę muszę kupić?
Zdecydowanie mniej, niż ci się wydaje. Niemowlęta wyrastają z noworodkowego rozmiaru w ciągu kilku tygodni, a czasem nawet dni. Kup może z sześć dobrej jakości body z bawełny organicznej, kilka rozpinanych pajacyków na suwak (nigdy na napy, napy o 3 w nocy to zło wcielone) i parę śpiworków do spania. Nie kupuj butów. Niemowlęta nie potrzebują butów. Po prostu zrzucają je kopniakiem w przepaść.
Udostępnij:
Dlaczego Mapeciątka to jedyny reboot, który toleruję
Jak przetrwać odruch Moro u niemowlaka i nie zwariować