Dlaczego wspólne rodzicielstwo Machine Gun Kelly'ego jest tak zaskakująco inspirujące

Była 3:14 nad ranem, teksańska wilgoć przyklejała się do szyb jak mokry koc, a moje średnie dziecko – nazwijmy ją po prostu Małą M., żeby zachować odrobinę prywatności – odstawiała ten przerażający, wyginający plecy krzyk, na który stać tylko ząbkujące niemowlęta. Bujałam ją w ciemności, moja stopa zdrętwiała od uderzania w tę samą skrzypiącą deskę podłogową od godziny, a ja desperacko scrollowałam telefon jednym kciukiem, tylko po to, żeby nie zasnąć. I wtedy algorytm podsunął mi filmik, na którym Colson Baker, lepiej znany jako Machine Gun Kelly, opowiada o swojej nastoletniej córce Casie i jej mamie, Emmie Cannon.

Będę z wami całkowicie szczera, plotki o celebrytach zazwyczaj sprawiają, że przewracam oczami tak mocno, że mogłabym zobaczyć własny mózg. Ale siedząc tam, cała w ślinie i skwaśniałym mleku, wciągnęłam się w sytuację z matką dziecka MGK, a to, co odkryłam, dosłownie mnie zamurowało. Bo w świecie, gdzie wszyscy publikują w sieci każdą sekundę życia swojego dziecka, ta kobieta jest dosłownie duchem. Żadnego publicznego Instagrama. Żadnych dram na TikToku. Po prostu po cichu wychowuje córkę w Cleveland, podczas gdy jej były facet spotyka się z Megan Fox i prowadzi szalone życie gwiazdy rocka. I o dziwo, ich dynamika wspólnego wychowywania jest szokująco normalna.

Nie mogłam przestać o tym myśleć, wycierając brodę Małej M. po raz pięćdziesiąty tej nocy. Nakładamy na siebie tak dużą presję, by odgrywać macierzyństwo przed publicznością, ale czasem najpotężniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest po prostu wylogowanie się i wykonanie prawdziwej pracy, jaką jest wychowanie małego człowieka.

Rodzicielstwo w trybie incognito

Istnieje cała branża zbudowana wokół tego, by matki czuły się jak śmieci, jeśli nasze listwy przypodłogowe nie są nieskazitelnie czyste, a nasze dzieci nie noszą pasujących do siebie lnianych ubranek w neutralnych odcieniach, układając estetyczne drewniane klocki w zalanym słońcem pokoju. Jestem tak potwornie wyczerpana tą instagramową olimpiadą macierzyństwa. Próba przekonania nieznajomych w internecie, że nie zwariowałaś, to praca na pełen etat. Widzę te młode mamy, stające na rzęsach, by wykreować wizerunek niewymuszonej perfekcji, podczas gdy za kamerą ich prawdziwe życie właśnie płonie.

Ale Emma Cannon? Urodziła w 2009 roku, na długo przed boomem na mamy-influencerki i po prostu... pozostała offline. Nigdy nie zweryfikowała swojej tożsamości w mediach społecznościowych, nie udziela wywiadów i nie wykorzystuje swoich powiązań z wielką gwiazdą, by sprzedawać herbatki odchudzające czy witaminy na włosy. Po prostu żyje swoim życiem. Szanuję to jak diabli. Prowadzę mały sklepik na Etsy w moim garażu, robiąc personalizowane kubki, i przez połowę czasu czuję tę obrzydliwą presję, by publikować zdjęcia moich dzieci na stronie firmowej tylko po to, by "zwiększyć zaangażowanie", bo tak każą robić marketingowe podcasty. Zobaczyć kogoś, kto ma wszystkie powody, by gonić za fejmem, a zamiast tego aktywnie wybiera święty spokój, to najbardziej punkrockowa rzecz, jaką w życiu widziałam. A jeśli chodzi o tabloidy, które próbują wyciągnąć na nią jakieś brudy – niech się po prostu wypchają.

Ząbkowanie o 3 w nocy i panda, która uratowała nam zmysły

Skoro już jesteśmy ze sobą szczere, porozmawiajmy o absolutnym koszmarze, jakim jest etap ząbkowania. Przy moim najstarszym przeszliśmy szkołę przetrwania. Wypróbowaliśmy każdą holistyczną, naturalną, zatwierdzoną przez Instagram metodę na świecie. Moja babcia w kółko powtarzała, żebym nacierała mu dziąsła whisky. Kochana z niej kobieta, i to pewnie był standard wychowawczy w 1985 roku, ale dzisiaj to prosta droga do szybkiej wizyty opieki społecznej. Przecierpieliśmy miesiące, podczas których gryzł moje obojczyki i budził się co czterdzieści pięć minut.

Zanim Małej M. zaczął wyżynać się pierwszy ząb, porzuciłam wszystkie moje idealistyczne bzdury początkującej mamy i po prostu chciałam czegoś, co faktycznie działa. Mój pediatra stwierdził, że stan podgorączkowy jest całkowicie normalny przy ząbkowaniu, ale moja własna mama zarzeka się, że ząbkowanie nie powoduje gorączki i zawsze jest to wina jakiegoś wirusa. Szczerze, kto to w ogóle wie na tym etapie? Podręczniki medyczne mówią jedno, lekarz drugie, a ja po prostu siedzę i próbuję przefiltrować masę sprzecznych naukowych doniesień przez mój mocno pozbawiony snu mózg, mając nadzieję, że przypadkiem nie zepsuję swojego dziecka.

Wiem natomiast jedno: gryzak Panda od Kianao to dosłownie jedyny powód, dla którego mój mąż i ja wciąż ze sobą rozmawiamy. Kosztuje kilkanaście dolarów i ratuje życie. Jest zrobiony z silikonu spożywczego, całkowicie wolnego od BPA, ale co ważniejsze, jest płaski, dzięki czemu moje niemowlę może faktycznie samo utrzymać to ustrojstwo, bez upuszczania go co trzy sekundy i wrzeszczenia, żebym to podniosła. Wrzucam go do lodówki na dziesięć minut przed spaniem, a zimny silikon znieczula jej dziąsła na tyle, że obie możemy trochę odetchnąć. Nie twierdzę, że kawałek silikonu w kształcie pandy to magia, ale powiem tak: w tym momencie nie wyszłabym bez niego z domu.

Body z falbankami, którego nie zamierzam prasować

Kiedy jesteś chronicznie wyczerpana, ubranka, w które ubierasz swoje dziecko, stają się ogromnym punktem zapalnym. Kiedyś zależało mi na stylizowaniu najstarszego w te skomplikowane, wielowarstwowe stroje, które wyglądały uroczo przez dokładnie trzy minuty, zanim nie wydarzyła się pieluchowa awaria. Teraz, z trójką dzieci poniżej piątego roku życia, moim głównym kryterium przy wyborze ubrań jest tylko to, czy nie wyrwę sobie włosów z głowy, próbując zapiąć te zatrzaski o 2 w nocy.

Ostatnio kupiłam Body z bawełny organicznej z motylkowymi rękawkami i mam do niego naprawdę mieszane uczucia. Powiem wam wprost. Sam materiał jest niesamowity. To w 95% bawełna organiczna, a ponieważ Mała M. ma skórę, która reaguje egzemą na sam widok syntetycznych włókien, przewiewna bawełna to strzał w dziesiątkę. Nie zawiera paskudnych pestycydów, co sprawia, że czuję się odrobinę lepiej z tym, w jakim stanie jest nasza planeta.

Ale te rękawki. Rany boskie. Motylkowe rękawki są takie urocze, kiedy po raz pierwszy wyciągasz to z paczki, ale w sekundzie, gdy wypierzesz to w pralce, te małe falbanki zwijają się w dziwne kształty przypominające taco. Żeby znów wyglądały jak na zdjęciu, dosłownie musiałabyś je wyprasować. Nie prasuję nawet własnych koszul do kościoła, więc jeśli ktoś myśli, że będę odpalać żelazko dla dziecięcego body, które i tak zaraz będzie całe w przecierze ze słodkich ziemniaków, to chyba postradał zmysły. To fajne ubranko, nadal go używamy, bo materiał jest głupio wręcz miękki, ale po prostu pozwalam rękawkom być pogniecionymi. Jest jak jest.

Jeśli kompletujesz garderobę swojego dziecka lub pudło z zabawkami i chcesz odpuścić sobie plastikowe śmieci, które psują się po dwóch dniach, możesz przejrzeć ich kolekcję organicznych zabawek dla niemowląt i znaleźć rzeczy, które naprawdę wytrzymają to, że maluch rzuca nimi przez cały pokój.

Kiedy to dziecko przywołuje cię do porządku

Jedną z najbardziej szalonych rzeczy, jakich dowiedziałam się podczas mojego nocnego zgłębiania losów MGK i Emmy Cannon, było to, jak ich córka Casie tak naprawdę skłoniła go do trzeźwości. W jednym z podcastów przyznał, że Casie spojrzała na niego i powiedziała, że widzi, kiedy jest na haju. Słuchanie o tym, że młoda nastolatka miała w sobie na tyle dojrzałości emocjonalnej, by zwrócić uwagę swojemu tacie-rockmanowi, jest niesamowite, ale nabiera to głębokiego sensu, gdy zdasz sobie sprawę, że jej mama najwyraźniej wychowała ją z solidnymi jak skała granicami.

Zmusiło mnie to do myślenia o etykiecie "matki dziecka" ("baby mama"). W moim małym rolniczym miasteczku to sformułowanie rzuca się właściwie jako obelgę. Ma sugerować dramaty, niestabilność i rozbitą rodzinę. Ale patrzysz na Emmę, która technicznie rzecz biorąc jest matką dziecka, a ona wychowuje na co dzień rozsądne, inteligentne dziecko, które ma odwagę, by rozliczać z błędów dorosłego faceta. Dzieci przejrzą nas na wylot. Nie obchodzi ich, ile masz pieniędzy ani ilu followersów ogląda twoje zdjęcia. Obchodzi ich to, czy jesteś obecna.

Ciągle się o to martwię w kontekście moich własnych dzieci. Czy za bardzo gapię się w telefon, kiedy pakuję zamówienia z Etsy? Czy mój najstarszy zauważa, kiedy warczę na jego tatę o coś głupiego tylko dlatego, że jestem przebodźcowana? Wszystkie książki mówią, żeby praktykować uważne rodzicielstwo i wykonywać ćwiczenia głębokiego oddychania, kiedy wybuchasz, ale przez połowę czasu po prostu zaciskam zęby próbując przetrwać popołudniowy zjazd, mając nadzieję, że nie powiem czegoś, czego będę żałować. Widok dziecka takiego jak Casie, które wychodzi na prostą pomimo chaotycznego, publicznego życia swojego taty, daje mi dziwne poczucie nadziei, że może, ale to może, nasze dzieci są bardziej odporne niż nam się wydaje.

Rozpraszacze, przez które nie chce mi się wyrywać włosów z głowy

Skoro już mowa o przetrwaniu w tym chaosie, muszę wspomnieć o jednej rzeczy, która potrafi zająć mojego najmłodszego malucha, gdy ja próbuję drukować etykiety wysyłkowe w garażu. Postawiliśmy Drewniany stojak edukacyjny Tęcza na piankowej macie w kącie i sprawdza się wręcz szokująco dobrze.

Czytałam gdzieś, że drewniane wiszące zabawki pomagają w postrzeganiu odległości, a może chodziło o wyobraźnię przestrzenną? Nie wiem, to jakaś rozwojowa wiedza naukowa, z której ledwo zdałam na studiach, ale mogę wam powiedzieć, że moje najmłodsze dziecko naprawdę potrafi leżeć tam i uderzać łapkami w małego drewnianego słonika przez równe dwadzieścia minut bez krzyku. Kolory nie są brutalnie jaskrawe, jak te plastikowe potworki z wielkich marketów, które śpiewają fałszywe piosenki i przyprawiają mnie o natychmiastową migrenę. Po prostu sobie stoi, wyglądając w miarę przyzwoicie w moim zabałaganionym domu i pozwalając dziecku ćwiczyć chwytanie, podczas gdy ja zaklejam kartony. Czasami nie potrzebujesz idealnie dobranego programu Montessori, wystarczy ci po prostu dwadzieścia minut względnej ciszy, żeby dokończyć pracę.

Szczerze mówiąc, rodzicielstwo to po prostu seria chaotycznych, niedoskonałych wyborów. Nieważne, czy jesteś sławnym raperem próbującym dzielić opiekę nad dzieckiem z autobusu w trasie, mamą żyjącą całkowicie poza radarem w Cleveland, czy zmęczoną sprzedawczynią z Etsy na prowincji w Teksasie, całą w plamach z mleka i kawy – wszyscy tak naprawdę po prostu zgadujemy, jak to robić. Zapomnij o próbach sprawienia, by wszystko wyglądało idealnie przed publicznością. Skup się po prostu na dziecku przed tobą.

Jeśli jesteś wyczerpana i szukasz tylko akcesoriów dla dzieci, które naprawdę działają, a przy tym nie wyglądają tak, jakby w twoim salonie eksplodowała fabryka plastiku, zrób sobie przysługę i sprawdź resztę ekologicznych produktów Kianao.

Pytania, które najczęściej słyszę w tych tematach

Czy to źle, jeśli moje dziecko połknie trochę silikonu od tego mocnego żucia?

Okej, po pierwsze – bez paniki. Na stronach medycznych przeczytasz, żeby natychmiast sprawdzić zabawkę pod kątem uszkodzeń, ale szczerze, jeśli używasz wysokiej jakości gryzaka z w 100% bezpiecznego silikonu spożywczego, tak jak te od Kianao, maluch praktycznie nie ma szans go przegryźć, bo nie ma ostrych, dorosłych zębów. Jeśli jakimś cudem uda im się oderwać mikroskopijny kawałek, jest on nietoksyczny, ale dla bezpieczeństwa powinnaś zdecydowanie natychmiast wyrzucić taką zabawkę do kosza. Zawsze sprawdzajcie te gryzaki po ich umyciu.

Jak radzisz sobie z poczuciem winy pracując, kiedy dzieci są w domu?

Nie radzę sobie. To poczucie winy po prostu mieszka ze mną, niczym kiepski współlokator. Próbuję przypominać sobie, że moja mama harowała po łokcie, kiedy byłam mała, i wyrosłam na normalną osobę, ale to nadal boli, kiedy muszę powiedzieć najstarszemu synowi, żeby obejrzał kolejną bajkę, bo mam zaległości w zamówieniach na kubki. Po prostu staram się, by chwile, które jednak mamy dla siebie, naprawdę się liczyły, a resztę po prostu odpuszczam. Bywa bałaganiarsko, ale to nasze życie.

Dlaczego ludzie używają określenia "matka dziecka" ("baby mama") w tak negatywny sposób?

Szczerze mówiąc, ma to swoje korzenie w mnóstwie klasistowskich bzdur. Społeczeństwo uwielbia oceniać kobiety, zwłaszcza młode mamy, które nie są po ślubie z ojcem swojego dziecka. Prawda jest jednak taka, że rodziny patchworkowe i dzielenie się opieką rodzicielską to dziś norma dla milionów ludzi. Dopóki dziecko jest kochane, a granice szanowane, prawny tytuł związku nie ma najmniejszego znaczenia.

Czy naprawdę uważasz, że drewniane zabawki są lepsze od plastikowych?

Nie jestem purystką w żadnej kwestii. Mamy mnóstwo głośnych, irytujących plastikowych zabawek, które dostaliśmy w prezencie, i moje dzieci je uwielbiają. Ale dla własnego zdrowia psychicznego preferuję te drewniane, ponieważ nie psują się tak łatwo, nie wymagają baterii, które padają co trzy dni i nie przebodźcowują dziecka tuż przed drzemką. No i do tego wyglądają po prostu o wiele ładniej, leżąc sobie na dywanie.

Jak długo tak naprawdę trwa ten koszmar związany z ząbkowaniem?

Wieczność. Żartuję, ale naprawdę ma się takie wrażenie. Z moim najstarszym miałam wrażenie, że ząbkował non-stop od czwartego miesiąca, aż skończył ponad dwa lata. Pomiędzy zębami przednimi a trzonowcami jest chwila przerwy, ale te trzonowce to zupełnie inny poziom okropieństwa. Po prostu zróbcie sobie zapas kawy i zainwestujcie w dobry gryzak. Przejdziecie przez to, obiecuję.