Kocia afera z mini kukurydzą: List do samej siebie o BLW i kotach

Droga Saro sprzed sześciu miesięcy,

Siedzisz właśnie na zimnych kafelkach w kuchni o 7:14 rano, ubrana w starą, zniszczoną bluzę Mike'a z logo Villanovy – tę z podejrzaną, zaschniętą plamą na lewym rękawie, która może jest jogurtem, ale prawdopodobnie czymś gorszym. Twoja francuska kawa stoi na blacie i z każdą sekundą staje się coraz bardziej letnia. Leo, który ma cztery lata, ale dysponuje siłą głosu dorosłego faceta na meczu piłkarskim, agresywnie dźga swoim lepkim palcem w ekran twojego iPada. Domaga się obejrzenia kolejnego wideo z tym słynnym, chwiejącym się kotkiem z internetu. Tymczasem Maya, która ma siedem lat, ale zachowuje się jakby miała trzydzieści pięć, stoi nad tobą i z przerażającym spokojem wyjaśnia, że Barnaby – nasz głupiutki, rudy pręgus – właśnie wciągnął jak odkurzacz cały kawałek mini kukurydzy z chińszczyzny, który spadł ze stołu.

A ty? Wpadasz w panikę. Gorączkowo próbujesz załadować w telefonie weterynaryjną wyszukiwarkę objawów na jednej kresce Wi-Fi, jednocześnie próbując zetrzeć sos sojowy z paneli podłogowych. Oddychaj.

Piszę do ciebie z przyszłości, żeby powiedzieć, że wszyscy przetrwają ten poranek. Dzieci są dzikie, dom to katastrofa, ale układ pokarmowy kota jest niezwykle wytrzymały. Odłóż telefon. Porozmawiajmy o tym, co tak naprawdę się teraz dzieje, bo szczerze mówiąc, żałuję, że nikt wtedy nie chwycił mnie za ramiona i nie potrząsnął mną, by przemówić mi do rozsądku.

Obsesja na punkcie chwiejącego się zwierzaka z internetu

Najpierw musimy poruszyć główny problem. Albo raczej, problem kotka na ekranie. Leo ma obecnie obsesję na punkcie tej małej internetowej sensacji – uratowanego kociaka nazwanego na cześć miniaturowego żółtego warzywa. Wiesz o kim mowa. O tym maluchu, którego Hannah Shaw ratuje na swoich filmikach, o tej drobince z chwiejnymi nóżkami, która potyka się jak mały, pijany marynarz.

Właśnie teraz siedzisz i czujesz potężną falę matczynego poczucia winy, bo Leo obejrzał już chyba dwanaście rolek z tym zwierzakiem z rzędu. Dziesięć minut temu Mike zszedł na dół, spojrzał na iPada i mruknął: „Po prostu zabierz mu ten ekran, Sar”, po czym zniknął w swoim domowym biurze. Jasne, Mike. Spróbuj zabrać iPada bardzo wrażliwemu przedszkolakowi, który jest głęboko i emocjonalnie zaangażowany w codzienną fizjoterapię neuroróżnorodnego kota. Ja tylko usiądę i popatrzę na tę histerię.

Ale ty jeszcze tego nie wiesz. Czas przed ekranem nie lasuje mu mózgu. Właściwie dzieje się coś niesamowitego. On uczy się empatii. Obserwuje to maleńkie stworzenie z – musiałam wygooglować, jak to się pisze – hipoplazją móżdżku. Nadal nie jestem do końca pewna, czy rozumiem tę neurologię, ale ogólnie internet twierdzi, że mózg kociaka źle wysyła sygnały odpowiedzialne za równowagę. Nieważne, chodzi o to, że Leo dowiaduje się, iż zwierzęta i ludzie z niepełnosprawnościami mogą prowadzić pełne, cudowne, szczęśliwe życie. Wczoraj widziałam, jak delikatnie pomagał żukowi przejść przez pęknięcie na podjeździe, bo „miał chwiejne nóżki”. To właściwie coś całkiem pięknego. Chaotycznego, ale pięknego.

Gdy podłoga staje się szwedzkim stołem

Ale wróćmy do twojego nagłego kryzysu, czyli faktycznego, fizycznego zwierzaka w twojej kuchni. Barnaby'ego, rudego pręgusa.

Przysięgam na boga, muszę pomówić o koszmarnej fizyce upadku jedzenia w tym domu. To przeczy wszelkiej logice. Dziecko może upuścić jeden mały kawałek warzywa z krzesła o standardowej wysokości, a ten w jakiś magiczny sposób odbije się od podnóżka, zrykoszetuje od miski z wodą dla psa i wsunie się pod ten dokładny, dwucentymetrowy odstęp pod piekarnikiem, gdzie mop nie sięga. To doprowadza do szału. Straciłam lata życia, chodząc na czworakach i wyciągając lekko wilgotne jedzenie z podłogi.

A Barnaby to w zasadzie taki puszysty odkurzacz. Kiedy więc Leo upuścił swój obiad, kot oczywiście połknął go w całości, zanim zdążyłaś mrugnąć. Panika, którą teraz czujesz, jest całkowicie uzasadniona, ponieważ metoda BLW i przekąski dla maluchów zamieniają jadalnię w strefę niebezpiecznych odpadów dla zwierząt domowych.

Pani weterynarz po prostu mnie wyśmiała

Za chwilę w panice zadzwonisz do dr Pauliny. Użyjesz swojego głosu „przepraszającej, rozhisteryzowanej matki” – tego, w którym podnosisz ton o pół oktawy, żeby wiedziała, że zdajesz sobie sprawę, że jesteś irytująca, ale i tak potrzebujesz odpowiedzi. Zaoszczędzę ci kosztów wizyty: powie ci, że zwykła słodka kukurydza jest w 100% nietoksyczna dla kotów.

Najwyraźniej koty są bezwzględnymi mięsożercami. Co oznacza, że cały ich układ pokarmowy jest zoptymalizowany pod kątem trawienia mięsa, a nie wysokowęglowodanowej kukurydzy. Zatem przypadkowe warzywo upuszczone na podłogę ich nie zabije, chociaż może później wyglądać w kuwecie na całkowicie niestrawione. Przepraszam za ten obraz. Ale dr Paulina podeszła do tego zupełnie na luzie.

Prawdziwym niebezpieczeństwem i tym, o co faktycznie musisz się martwić, są masło i sól. Zwykłe warzywa to nic takiego, ale kiedy utopisz je w czosnku w proszku, maśle czy ciężkich przyprawach, wtedy ryzykujesz zapaleniem trzustki u kota. Zapalenie trzustki to kosztowne, przerażające piekło, na które w tej chwili nie mamy budżetu. Aha, dr Paulina wspomniała też, że chociaż same ziarna są w porządku, to jeśli dzieci kiedykolwiek upuszczą prawdziwą kukurydzę w kolbie, musisz rzucić się po nią jak agent Secret Service przyjmujący kulę, ponieważ sama kolba stwarza ogromne ryzyko zadławienia i powoduje niedrożność jelit. To przerażające. Sama myśl o tym sprawia, że mam ochotę wyrzucić z domu całe stałe jedzenie i wrócić do papek, nawet jeśli Leo ma już cztery lata.

Mata podłogowa, która uratowała moje zdrowie psychiczne

Ten właśnie poranek będzie katalizatorem najlepszego zakupu, jakiego dokonasz w tym roku. W końcu przyznasz się do porażki, zwiniesz ten drogi, niemożliwy do wyczyszczenia wełniany dywan spod kuchennego stołu i rzucisz tam Okrągłą Wegańską Matę do Zabawy dla Dzieci od Kianao.

Tak, jestem w pełni świadoma, że jest to reklamowane jako mata do zabawy dla niemowląt, a twoje najmłodsze dziecko zadaje obecnie pytania o układ słoneczny. Nie obchodzi mnie to. Posłuchaj mnie. Ta rzecz to wodoodporna wegańska skóra. Kiedy Leo upuści warzywo pokryte sosem sojowym, albo kiedy Barnaby nieuchronnie zwróci kłaczek, bo zjadł roślinę doniczkową, ty po prostu przecierasz to wilgotnym ręcznikiem papierowym. Zajmuje to dwie sekundy. Nie plami się. Wypełnienie z organicznych włókien jedwabiu w środku sprawia, że jest wystarczająco miękka, więc moje stare, trzeszczące kolana nie bolą, kiedy szoruję podłogę.

Poza tym, wygląda naprawdę szykownie? Ma ten elegancki, pikowany wzór w neutralnym kremowym kolorze, który nie krzyczy „TU MIESZKA MAŁE DZIECKO” w taki sposób, jak te piankowe puzzle w podstawowych barwach. Używamy jej teraz do wszystkiego. Ratuje życie. Kup ją. Szczerze, kup od razu dwie. Trzymaj jedną w salonie na wypadek, gdyby Maya postanowiła tworzyć te swoje agresywnie bałaganiarskie robótki z koralikami.

Jeśli już tak jak ja przemyśliwujesz całą swoją podłogową strategię, po prostu przejrzyj kolekcję wegańskich mat do zabawy i oszczędź sobie kłopotu z wypożyczaniem kolejnego przemysłowego odkurzacza piorącego z marketu budowlanego. To nie jest warte bólu pleców.

Krótka uwaga o pudrze

Ponieważ mój mózg odbija się teraz jak piłeczka ping-pongowa od wszystkich możliwych lęków o bezpieczeństwo zwierząt, powinnam chyba wspomnieć o sprawie ze skrobią kukurydzianą. Wiesz, jak wyrzuciliśmy cały puder dla dzieci z talkiem z powodu tych przerażających reklam o pozwach zbiorowych i przeszliśmy na czystą skrobię kukurydzianą? W zeszłym miesiącu przeżyłam krótką chwilę czystego przerażenia na myśl, że Barnaby wyliże skrobię z podłogi po kąpieli.

Dr Paulina potwierdziła, że skrobia kukurydziana jest dla nich całkowicie bezpieczna. Właściwie, podobno jest wysoce strawna i stosuje się ją jako środek wiążący w wielu hipoalergicznych karmach dla zwierząt. Jeśli więc używasz jej jako bezpudrowej alternatywy na odparzone uda Leo, a nawet jeśli wsypiesz odrobinę zwykłej skrobi do kuwety kota, by zabić zapach – co nawiasem mówiąc naprawdę działa – nie musisz się martwić. Kot będzie bezpieczny. Ty też będziesz bezpieczna.

Niektóre zabawki są lepsze od innych

Wybierzmy się na krótką wycieczkę w głąb wspomnień, skoro rozmawiamy o niemowlęcych akcesoriach. Ponieważ Leo odkrył w sobie nową empatię do zwierząt dzięki swojej obsesji przed ekranem, skłoniło mnie to do zastanowienia się nad zabawkami, które kupujemy. Kiedy był niemowlakiem, kupiliśmy Silikonowo-Bambusowy Gryzak Panda. Był... w porządku. To silikon spożywczy, w dodatku uroczy, ale szczerze mówiąc, syn głównie rzucał nim w psa. Łatwo myje się w zmywarce, co jest plusem, ale nie było to żadne magiczne lekarstwo na ból ząbkowania. Zresztą nic nim nie jest. Ząbkowanie to po prostu mroczny tunel niedoli, który musisz przetrwać na zimnej kawie i modlitwach.

Ale gdybym mogła cofnąć czas i przeżyć etap niemowlęcy jeszcze raz – albo gdybyśmy nagle musieli kupić prezent dla dziecka znajomych – poszłabym mocno w dotykowe, sensoryczne zwierzątka. Na przykład Stojak Edukacyjny Jednorożec z Szydełkowymi Zabawkami. Zobaczyłam to na stronie Kianao i prawie się popłakałam, bo jest tak piękny. Małe, szydełkowane zabawki mają niesamowite tekstury i są przymocowane do wspaniałej, drewnianej ramy, co oznacza, że kot nie będzie mógł zaciągnąć ich pod lodówkę o 3 nad ranem. Wydaje się to bardzo przemyślane i celowe, w przeciwieństwie do tych plastikowych potworności, o które potykaliśmy się w ciemności.

Wnioski z kuchennej podłogi

Słuchaj, Saro. Rodzicielstwo to po prostu seria drobnych zawałów serca połączona momentami głębokiej, wyczerpującej miłości. Spędzisz mnóstwo czasu na zamartwianiu się. Będziesz martwić się dietą kota, czasem przed ekranem dziecka, stanem listew przypodłogowych i tym, czy Mike w końcu wyrzuci te swoje dresy.

Ale właśnie teraz, w tym momencie, pozwól dziecku obejrzeć wideo z tym chwiejnym zwierzakiem. Wytrzyj podłogę. Wypij zimną kawę. To wszystko w końcu jakoś się ułoży.

Gotowa, by przestać panikować z powodu zniszczonych dywanów i w końcu zapanować nad sytuacją na podłodze? Sprawdź organiczne niezbędniki dla niemowląt od Kianao, by twój dom stał się nieco bardziej odporny na chaos związany z dziećmi i zwierzętami.

Więc twój kot zjadł obiad dziecka?

Ponieważ wiem, że i tak będziesz tego neurotycznie szukać w Google, spisałam odpowiedzi na pytania krążące teraz po twojej głowie.

Czy koty mogą jeść jedzenie, które spadło z krzesełka do karmienia?

W zasadzie tak, pod warunkiem, że to czyste produkty. Jeśli maluch upuści zwykłą słodką kukurydzę, groszek lub marchewkę, kot prawdopodobnie to pochłonie, i to całkowicie nietoksyczne. Problem pojawia się, gdy dajemy dzieciom rzeczy ugotowane z czosnkiem, cebulą, dużą ilością masła lub solą. Te składniki mogą wywołać zapalenie trzustki lub reakcję toksyczną u kotów, więc musisz być naprawdę szybka z ręcznikiem papierowym, jeśli jedzenie jest przyprawione.

Co się stanie, jeśli kot zje kawałek kolby kukurydzy?

To dopiero sytuacja, która usprawiedliwia atak paniki. Sama kolba stwarza ogromne ryzyko zadławienia i nie może zostać strawiona, co oznacza, że może spowodować poważną niedrożność jelit. Jeśli twój kot dorwie się do kolby kukurydzy, nie czekaj, by sprawdzić, czy ją wydali – natychmiast dzwoń na ostry dyżur weterynaryjny. Poważnie.

Dlaczego moje dziecko ma taką obsesję na punkcie niepełnosprawnych, uratowanych zwierząt?

Szczerze? Bo dzieci są czyste z natury i dostrzegają bezbronność. Oglądanie filmów z chwiejącymi się kociętami lub trójnogimi psami jest naprawdę niesamowitym i bezpiecznym sposobem dla czterolatka na naukę o neuroróżnorodności i różnicach fizycznych. Uczy je, że bycie innym nie oznacza, że nie można być szczęśliwym. To o wiele lepsze niż połowa śmieci na YouTube.

Czy puder dla dzieci ze skrobią kukurydzianą jest bezpieczny, jeśli kot go zliże?

Tak! Prawdą jest, że jest wysoce strawny dla kotów i o wiele bezpieczniejszy niż te staroświeckie pudry na bazie talku. Zaczęłam nawet wsypywać odrobinę do kuwety, żeby pochłaniała wilgoć i zapachy, i działa to jak marzenie, nie wprowadzając w powietrze żadnych dziwnych, chemicznych substancji zapachowych.

Jak u licha zmyć kocie wymiociny z maty do zabawy z wegańskiej skóry?

I właśnie dlatego kupiliśmy tę matę! Wystarczy przetrzeć ją wilgotną szmatką i ewentualnie odrobiną łagodnego płynu do naczyń. W przeciwieństwie do wełnianego dywanu, którego czyszczenie z cichym płaczem kosztowało mnie zdartą skórę na kostkach, wegańska skóra nie wchłania wilgoci. Wystarczy zetrzeć, wysuszyć i udawać, że nic się nie stało.