Dlaczego wyszukiwanie tekstu „Ice Ice Baby” o 3 w nocy zmieniło moje podejście do rodzicielstwa

Była 3:17 nad ranem, a mój najstarszy syn krzyczał z taką zaczerwienioną, bezdechną wytrwałością, która sprawia, że zaczynasz poważnie kwestionować swoje życiowe wybory. Siedziałam na taniej, w połowie sflaczałej piłce do jogi w naszym przewiewnym domu w Teksasie, podskakując z nim tak mocno, że mój kręgosłup dosłownie zamieniał się w pył. Próbowałam już skakania, kołysania, uciszania i modlitwy. Nic nie działało. W chwili czystej, podyktowanej brakiem snu desperacji, zaczęłam beatboxować.

Nie wiem dlaczego. Jestem trzydziestoparoletnią byłą przedszkolanką, której głównym talentem muzycznym jest wyśpiewywanie dni tygodnia. Ale mój mózg sięgnął głęboko do archiwów i wyciągnął stamtąd linię basu z Under Pressure zespołu Queen. Tyle że, jako dziecko lat dziewięćdziesiątych, natychmiast przekształciłam to w Vanilla Ice. Dziecko natychmiast przestało płakać. Ciężki, dudniący rytm przykuł jego uwagę, a jego małe oczka wbiły się we mnie w ciemności. Wpadłam w panikę. Musiałam śpiewać dalej, ale znałam tylko refren. Więc jak kompletna idiotka, balansując na biodrze czterokilogramową tykającą bombą zegarową, chwyciłam za telefon i gorączkowo wpisałam w Google ice ice baby tekst.

Rzeczywistość śpiewania rapu z lat dziewięćdziesiątych niemowlakowi

Będę z tobą całkowicie szczera: nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo nieodpowiednia jest muzyka naszej młodości, dopóki nie szepczesz jej do ucha czteromiesięcznemu maluchowi. Siedzę tam, próbując utrzymać ten magiczny, usypiający rytm, czytam tekst z ekranu i zdaję sobie sprawę, że śpiewam mojemu dziecku serenadę o strzelaninie z przejeżdżającego samochodu w Miami.

I tak sobie tam byłam, kołysząc mojego słodkiego, niewinnego pierworodnego – ubranego w otulacz w malutkie, śpiące owieczki – cicho mrucząc o chwytaniu za mój dziewięciomilimetrowy pistolet, bo strzały dzwoniły jak dzwon. Zaczęłam szukać normalnych tekstów piosenek dla dzieci, na które mogłabym się przełączyć, jak Mrugaj, mrugaj gwiazdko z nieba czy Koła autobusu kręcą się, ale za każdym razem, gdy przestawałam nucić ten agresywny bas o tempie 114 uderzeń na minutę, on znów zaczynał wyć. Zgaduję, że to tempo w jakiś sposób naśladowało ciężkie, dudniące bicie serca, które słyszał w łonie matki, a przynajmniej coś w tym stylu wymamrotał nasz pediatra na wizycie kontrolnej w drugim miesiącu, kiedy zapytałam, dlaczego moje dziecko nienawidzi kołysanek.

Oto krótka lista rzeczy, które technicznie rzecz biorąc zaśpiewałam tamtej nocy jako kołysankę:

• Uciekanie przed policją w Mustangu 5.0.
• Ludzie nafaszerowani „eight balls” (musiałam to później wygooglować, bo jestem aż tak naiwna, i tak, to kokaina).
• Dźganie kogoś jak ćpun.
• Trujące grzyby.

Mój mąż wszedł do pokoju dokładnie w momencie, gdy zaczęłam drugą zwrotkę, spojrzał na mnie, jakbym do reszty postradała zmysły, i mruknął coś o tym, że w końcu wychowamy jakieś dziwne e-dziecko, które reaguje tylko na bity elektronicznych syntezatorów zamiast na ludzkie emocje. Nie do końca się mylił, ale szczerze mówiąc, kiedy przez dwanaście tygodni nie przespałaś więcej niż dwie godziny z rzędu, przysięgniesz wierność Vanilla Ice'owi, jeśli tylko to sprawi, że twoje dziecko zamknie oczy.

„Za zimno, za zimno” i absolutna panika przy ubieraniu do snu

Piosenka słynie z tego zanikającego na końcu śpiewu: „Ice, ice baby... za zimno, za zimno”. I jak na ironię, ten tekst uderzył mnie prosto w serce, ponieważ moim największym zmartwieniem przy najstarszym synu było to, że był absolutnym lodowym dzieckiem. Ten dzieciak zawsze marzł w nocy.

Moja babcia, niech ją Bóg błogosławi, zwykła mi powtarzać, że zmarznięte dziecko to płaczące dziecko, a jej rozwiązaniem było grzebanie ich pod czterema ciężkimi kołdrami. Ale potem wchodzisz do internetu lub czytasz ulotkę w gabinecie lekarskim, a oni przerażają cię statystykami dotyczącymi SIDS (zespołu nagłego zgonu niemowląt), mówiąc ci, że przegrzanie jest największym niebezpieczeństwem, a w pokoju twojego dziecka musi być dokładnie 20,2 stopnia Celsjusza, inaczej jesteś wyrodną matką. Kończysz całkowicie sparaliżowana. Kupiłam za prawie trzysta złotych maszynę do białego szumu z wbudowanym termometrem, a on nienawidził tego dźwięku, koniec historii.

Doktor Miller kazał mi przestać gapić się na termostat i po prostu dotykać karku małego, ponieważ dłonie i stopy niemowląt są w zasadzie bezużytecznymi wskaźnikami temperatury, jako że ich krążenie wciąż jeszcze uczy się, jak działać. Zamiast kupować pięć różnych gadżetów do mierzenia temperatury i doprowadzać się do szału próbując idealnie kontrolować przewiewny dom, po prostu dotknij ich skóry i ubierz w oddychającą, organiczną warstwę, która faktycznie współpracuje z ich ciałem.

Właśnie dlatego popadłam w obsesję na punkcie znalezienia odpowiedniej warstwy bazowej. Nie chcesz, żeby syntetyczny poliester zatrzymywał ciepło i powodował, że maluch będzie się pocił, ale też nie chcesz, by budził się o 4 rano, ponieważ skopał z siebie kocyk, którego i tak w ogóle nie powinno być w łóżeczku.

Jeśli chcesz pominąć etap prób i błędów, po prostu sięgnij po Body niemowlęce bez rękawów z bawełny organicznej. Jestem wybredna, jeśli chodzi o to, na co wydaję pieniądze, i owszem, bawełna organiczna jest trochę droższa, ale warto. To 95% bawełny organicznej z domieszką elastanu, w sam raz, byś nie musiała wciskać w to dziecka na siłę jak w osłonkę na kiełbasę. Konstrukcja bez rękawków jest genialna do zakładania pod śpiworek, dzięki czemu ich małe paszki się nie pocą. Plus, te body przetrwają pralkę. Nawet nie zliczę, ile tanich bodziaków z wielopaków wyrzuciłam, bo otwór na szyję rozciągnął się do tego stopnia, że wyglądały jak imprezowy top z odsłoniętymi ramionami. To body zachowuje swój kształt, nie podrażnia wrażliwej skóry i faktycznie utrzymuje stałą temperaturę, więc nie budzisz się obok zmarzniętego, nieszczęśliwego dziecka.

Sprawdź pełną kolekcję odzieży organicznej Kianao, jeśli masz dość ubierania swojego dziecka w przypominający plastik poliester.

Zwrot akcji: ząbkowanie

Jak się okazało, tamtej nocy mój najstarszy syn nie płakał tylko dlatego, że było mu za zimno, albo dlatego, że desperacko potrzebował posłuchać hip-hopu z lat dziewięćdziesiątych. Ząbkował. Bardzo wcześnie. Nawet nie sprawdziłam jego dziąseł, bo kto by się spodziewał, że u czteromiesięcznego malucha zaczną wyrzynać się zęby?

Pokolenie mojej mamy miało absolutnie szalone pomysły na to, jak radzić sobie z ząbkowaniem. Kiedy narzekałam na płacz dziecka, dostawałam długą listę teksańskich, wiejskich mądrości, które prawdopodobnie powinny trafić do muzeum:

1. „Po prostu wetrzyj mu trochę whisky w dziąsła” (Absolutnie nie, mamo).
2. „Daj mu do żucia zamrożoną, mokrą myjkę” (To kończy się tylko przemoczonym body i bardzo wściekłym, dygoczącym z zimna dzieckiem).
3. „Załóż mu naszyjnik z bursztynu” (Bo nic nie krzyczy „bezpieczeństwo” tak bardzo, jak obwiązanie sznurka małych, dławiących koralików wokół szyi wiercącego się niemowlaka).

Kiedy ząbkowanie naprawdę dało nam popalić, próbowaliśmy praktycznie wszystkiego. Mieliśmy Silikonowy gryzak niemowlęcy Panda. Będę z tobą w pełni szczera: jest w porządku. Kosztuje kilkadziesiąt złotych, jest wykonany z bezpiecznego silikonu spożywczego i możesz wrzucić go do zmywarki, co jest wielką wygraną, gdy jesteś zbyt zmęczona, by szorować rzeczy w zlewie. Zdecydowanie przyniósł mu ulgę, gdy włożyłam go na dziesięć minut do lodówki. Ale mówiąc zupełnie szczerze, przez połowę czasu i tak rzucał pandą na drugi koniec pokoju i wolał agresywnie gryźć moje knykcie albo pilota od telewizora.

Odzyskiwanie kontroli nad dniem

Problem z tymi brutalnymi nocami polega na tym, że musisz znaleźć sposób, by w ciągu dnia poczuć trochę spokoju, inaczej naprawdę oszalejesz. Przy moim najstarszym synu nasz salon wyglądał, jakby eksplodowała w nim fabryka plastiku. Wszystko było neonowe, wszystko wymagało baterii AA i wszystko grało blaszaną, piskliwą melodyjkę, która przyprawiała mnie o tik lewego oka.

Zanim pojawiło się moje drugie dziecko, zmądrzałam. Wyrzuciłam ten wstrętny plastikowy złom i kupiłam Drewniany stojak edukacyjny | Tęczowy zestaw gimnastyczny dla niemowląt. Mówię wam, ta rzecz ratuje zdrowie psychiczne. To po prostu proste, piękne, naturalne drewno z wiszącymi zabawkami w stonowanych, ziemistych kolorach. Żadnych migających światełek. Żadnych elektronicznych głosów wykrzykujących alfabet.

Nie do końca rozumiem naukę stojącą za metodą Montessori, ale domyślam się, że kiedy niemowlęta nie są przebodźcowane migającym, neonowym plastikiem, naprawdę lepiej się skupiają i rozwijają koordynację ręka-oko, nie robiąc się przy tym marudne. Moja córka leżała pod tym drewnianym stojakiem przez bite dwadzieścia minut, po prostu cicho uderzając w małego słonika, co dawało mi dokładnie tyle czasu, by wypić filiżankę wciąż gorącej kawy. Już samo to sprawia, że jest wart każdej wydanej złotówki.

Rodzicielstwo jest chaotyczne, wyczerpujące i całkowicie nieprzewidywalne. Zaczynasz od wielkich wizji śpiewania klasycznych kołysanek w idealnie neutralnym pokoiku, a kończysz o 3 nad ranem na agresywnym beatboxowaniu do piosenki Vanilla Ice, tylko po to, by powstrzymać płacz. Martwisz się, że jest im za zimno, masz obsesję na punkcie ich dziąseł i kupujesz milion rzeczy z nadzieją, że jedna z nich okaże się magicznym sposobem na sen.

Nie ma żadnego magicznego sposobu. Ale posiadanie kilku dobrych, oddychających ubranek bazowych i paru irytujących zabawek mniej zdecydowanie sprawia, że życie na froncie staje się nieco bardziej znośne.

Gotowa na ulepszenie bazowej wyprawki swojego malucha? Kup zrównoważone, ratujące zdrowie psychiczne niezbędniki od Kianao właśnie tutaj, zanim nastąpi kolejna pobudka o 3 nad ranem.

Chaotyczne, życiowe FAQ

Skąd mam naprawdę wiedzieć, czy mojemu dziecku jest za zimno w nocy?
Zignoruj na chwilę termostat i po prostu wsuń dłoń pod jego kark albo dotknij klatki piersiowej. Jeśli czujesz, że skóra jest ciepła i sucha, wszystko jest w porządku, nawet jeśli rączki i nóżki przypominają małe kostki lodu. Jeśli kark wydaje się zimny, dodaj jedną warstwę. Jeśli skóra jest spocona, dziecku jest za gorąco, co szczerze mówiąc, jest o wiele bardziej niebezpieczne, więc zdejmij jedną warstwę ubranek.

Czy odtwarzanie głośnej muzyki, takiej jak rap, może uszkodzić słuch mojego dziecka?
Tak, jeśli puszczasz ją na cały regulator, jakbyś była w klubie. Niemowlęta mają bardzo wrażliwe bębenki. Jeśli zamierzasz odtwarzać muzykę z ciężkim basem, aby je uspokoić, utrzymuj niską głośność – na poziomie normalnej rozmowy. To, czego potrzebują, to rytm, a nie głośność.

Czy ubranka z bawełny organicznej są naprawdę warte swojej wyższej ceny?
Posłuchaj, jestem mistrzynią oszczędzania, ale powiem ci, że tak. Niemowlęta mają niezwykle cienką, wrażliwą skórę, a tanie, syntetyczne materiały zatrzymują ciepło i pot, powodując wysypki, które nie pozwalają im spać. Body organiczne Kianao naprawdę oddychają i co ważniejsze, nie rozpadają się po pięciu praniach, w przeciwieństwie do tanich wielopaków.

Jaki jest tak naprawdę najlepszy sposób na radzenie sobie z ząbkowaniem w nocy?
Tryb przetrwania. Trzymaj kilka czystych, silikonowych gryzaków (takich jak ten w kształcie pandy) w lodówce – nie w zamrażarce, po zamrożeniu robią się zbyt twarde i mogą zranić dziąsła. Jeśli maluch krzyczy z bólu i nic nie działa, skontaktuj się z pediatrą w sprawie dawkowania leków przeciwbólowych dla niemowląt. Nie pozwól, by ktokolwiek wpędzał cię w poczucie winy, sugerując, że musisz to po prostu przetrwać, mając do dyspozycji jedynie zamrożoną myjkę.