Nocne kołysanki: Akordy „It's All Over Now, Baby Blue” a poporodowy blues

Kiedy przynieśliśmy mojego najstarszego syna do domu ze szpitala, moja mama od razu kazała mi położyć go w łóżeczku, zamknąć ciężkie drewniane drzwi i pozwolić mu się wypłakać, żeby "rozwinął płuca". Kochana kobieta, przetrwała lata osiemdziesiąte i uważa, że teraz wszyscy jesteśmy po prostu zbyt mięccy. Następnego dnia doradczyni laktacyjna z poważną miną i podkładką w ręku oznajmiła mi, że jeśli pozwolę mu płakać dłużej niż przez czterdzieści pięć sekund, trwale zniszczę jego poczucie bezpieczeństwa i wyrośnie na zagrożenie dla społeczeństwa. Potem moja życzliwa sąsiadka przyniosła mi zapiekankę i mimochodem wspomniała, że powinnam puszczać w pokoiku muzykę klasyczną przez całą dobę, inaczej będzie daleko w tyle za innymi dziećmi w przedszkolu.

I tak oto o trzeciej nad ranem, w jakiś przypadkowy wtorek, zalewałam się łzami (bo moje hormony leciały na łeb na szyję), skacząc z wrzeszczącym noworodkiem na piłce do ćwiczeń i gorączkowo przeszukując internet w telefonie jednym palcem. Rozpaczliwie próbowałam znaleźć stare chwyty do piosenek Dylana, a konkretnie akordy do „Baby Blue”, bo pomyślałam, że skoro muszę śpiewać kołysankę po raz pięćdziesiąty tej nocy, to niech to będzie folkowy kawałek, który naprawdę lubię, zamiast kolejnej rundy „Kół w autobusie”.

Powiem ci teraz szczerze: sama ilość rad, które dostajesz w ciągu tych pierwszych kilku tygodni, wystarczy, by każdy stracił kontakt z rzeczywistością. Musisz po prostu odkryć, co naprawdę działa na twoje własne dziecko, a zazwyczaj nie jest to to, co próbują ci wcisnąć eksperci z Instagrama.

Dlaczego wyrzuciłam ten wymyślny generator szumu do szuflady

Przy moim najstarszym synu – który na tym etapie służy w mojej rodzinie jako przestroga – kupiłam supernowoczesną nianię elektroniczną za małą fortunę, która miała wbudowaną funkcję kołysanek. Przysięgam, że brzmiało to jak nawiedzona furgonetka z lodami jadąca przez tunel. To był taki blaszany, metaliczny dźwięk, przez który on płakał jeszcze bardziej, a ja nabawiłam się przewlekłego bólu głowy, który trwał mniej więcej do jego drugich urodzin.

W końcu dotarło do mnie, że dzieci wcale nie potrzebują cyfrowego, sztucznego hałasu z puszki. Wyciągnęłam z szafy moją starą, zakurzoną gitarę akustyczną i po prostu zaczęłam brzdąkać najprostsze rzeczy, jakie pamiętałam. Zwykłe melodie, trzy podstawowe akordy w kółko, podczas gdy ja chodziłam po pokoju.

Jestem prawie pewna, że moja lekarka, doktor Miller, powiedziała mi kiedyś, że akustyczne wibracje prawdziwego instrumentu naśladują rytmiczne, stłumione dźwięki, do których dzieci przyzwyczaiły się w łonie matki. Nie do końca rozumiem naukową stronę przetwarzania słuchowego i decybeli, ale wiem, że kiedy siedzę w fotelu na biegunach i gram te wolne, miarowe folkowe akordy, moje trzecie dziecko po prostu wtula się w moje ramię i przestaje walczyć ze snem. Nie musisz nawet dobrze grać, bo niemowlęta mają okropny gust muzyczny i myślą, że wszystko, co robisz, jest w zasadzie występem na miarę nagrody Grammy.

Oczywiście, muzyka działa tylko wtedy, gdy maluch akurat nie wrzeszczy wniebogłosy, bo nowy ząbek próbuje brutalnie przebić się przez dziąsło.

Gryzienie rzeczy, które nie są moimi nerwami

Moja babcia zawsze mi mówiła, żebym po prostu wtarła trochę whisky w dziąsła, kiedy maluch ząbkuje. Oczywiście absolutnie tego nie robimy w tej dekadzie, ale całkowicie rozumiem tę totalną desperację, która doprowadziła jej pokolenie do takiego wniosku. Ząbkowanie zamienia twoje słodkie, senne niemowlę we wściekłego małego borsuka, który chce żuć twoje kluczyki do samochodu, twoje ramię i stolik kawowy.

Wydałam małą fortunę na te plastikowe gryzaki wypełnione wodą, które wkłada się do zamrażarki. Pozostawały zimne przez dokładnie cztery minuty, zanim stawały się lepkim, ciepłym bałaganem, który ostatecznie lądował cały w sierści psa na dywanie w salonie. Jedyną rzeczą, która na poważnie przyniosła spokój naszemu domowi podczas wielkiej inwazji zębów w zeszłym roku, był Drewniany gryzak-grzechotka Miś z kółkiem.

Zwykle nienawidzę zabawek wydających dźwięki, ale ta grzechotka jest naprawdę delikatna i stłumiona, a nie jak ten irytujący, plastikowy łomot. Drewniane kółko wykonane jest z surowego drewna bukowego, które jest wystarczająco twarde, by przynieść ulgę, gdy dziecko wgryza się w nie jak mały rekin, a szydełkowana część w kształcie misia daje mu zupełnie inną teksturę do żucia. Gryzak jest prosty, nie wymaga baterii i nie wygląda jak jakiś neonowy kawałek obcej technologii leżący na moim blacie kuchennym. Po prostu działa, a kiedy funkcjonujesz na dwóch godzinach snu, funkcjonalność to jedyne, co ma znaczenie.

Porozmawiajmy o hormonalnym załamaniu czwartego dnia

Możesz grać na gitarze akustycznej ile tylko dusza zapragnie i kupować wszystkie te urocze drewniane zabawki, ale nic nie przygotuje cię na to, co dzieje się w twojej własnej głowie kilka dni po porodzie. Wszyscy mówią o dziecku, ale nikt tak naprawdę nie ostrzegł mnie przed baby bluesem.

Pamiętam, jak stałam w kuchni i wpatrywałam się w kawałek tosta, który spadł masłem do dołu na linoleum. Zaczęłam płakać tak mocno, że nie mogłam złapać tchu. Naprawdę myślałam wtedy, że zrujnowałam sobie życie, zrujnowałam swoje małżeństwo i popełniłam straszny błąd, sprowadzając na ten świat dziecko. Czułam się tak, jakby na całą moją osobowość narzucono ciemny, ciężki koc.

Kiedy w końcu przyznałam się do tego mojemu ginekologowi na wizycie kontrolnej, przekonana, że zaraz wezwie na mnie opiekę społeczną, ona po prostu podała mi chusteczkę i wyjaśniła, że w zasadzie każda kobieta przez to przechodzi. Powiedziała mi, że poziomy estrogenu i progesteronu w czasie ciąży szybują pod niebo, a zaraz po porodzie te hormony po prostu pakują walizki i natychmiast opuszczają budynek. To jak skok w fizjologiczną przepaść. Nie oszalałaś, po prostu twój mózg nagle zaczyna działać na oparach, podczas gdy ty próbujesz utrzymać małego człowieka przy życiu na zerowej ilości snu.

Różnica między smutkiem a głębokim mrokiem

W sieci przeczytasz mnóstwo zagmatwanych rzeczy na temat zdrowia psychicznego matek, ale ja przekonałam się na własnej skórze, że istnieje ogromna różnica między zwykłym poporodowym smutkiem (baby blues) a prawdziwą depresją poporodową.

Mnie baby blues mocno uderzył około trzeciego lub czwartego dnia i objawiał się głównie ekstremalnym szlochaniem na reklamach w telewizji i poczuciem całkowitego przytłoczenia przez pranie. Ale po około dwóch tygodniach mgła powoli zaczęła opadać i znów potrafiłam zaśmiać się z żartu. Doktor Miller powiedziała mi, że jeśli to uczucie ciężaru, mroku i oderwania nie mija po kilku tygodniach, lub jeśli czujesz, że dosłownie w ogóle nie potrafisz nawiązać więzi z dzieckiem, to wkraczasz na terytorium depresji poporodowej i musisz natychmiast powiadomić swojego lekarza, aby mógł ci pomóc.

Na mecie macierzyństwa nikt nie rozdaje medali za cierpienie w milczeniu, więc jeśli utkwiłaś w ciemności, powiedz o tym komuś natychmiast i pozwól mu przez chwilę ponieść ten ciężar, podczas gdy ty poszukasz pomocy.

Jeśli jesteś teraz w samym środku tych pierwszych dni, próbujesz stworzyć listę wyprawkową albo po prostu starasz się przetrwać do pory obiadowej, być może zechcesz rzucić okiem na kilka ekologicznych niezbędników dla noworodka, które naprawdę ułatwią ci życie, a nie tylko dorzucą kolejnych gratów.

Otulanie ich, gdy wszystko wokół wydaje się jednym wielkim chaosem

Jedną z rzeczy, która szczerze mówiąc pomogła mi się uspokoić w tych szalonych początkach, było zamienienie pokoiku dziecięcego w cichą, bezpieczną jaskinię, zamiast chaotycznej sali szpitalnej. Miałam lekką obsesję na punkcie kocyków dziecięcych, prawdopodobnie dlatego, że po prostu uaktywnił mi się agresywny syndrom wicia gniazda i próbowałam kontrolować swoje otoczenie.

W końcu kupiłam Bambusowy kocyk dla niemowląt w niebieskie kwiaty. Będę z tobą całkowicie szczera, jest wręcz zbyt ładny jak na moje prawdziwe, zagracone życie. Jest niewiarygodnie miękki, a bambusowy materiał jest naprawdę lekki, co świetnie sprawdza się podczas naszych gorących, teksańskich lat, ale łapałam się na tym, że stałam nad moją córeczką za każdym razem, gdy go używała. Byłam przerażona, że zaraz uleje mlekiem na te wszystkie delikatne małe chabry. Jest prześliczny, więc zazwyczaj zachowuję go na spacery z wózkiem, kiedy chcę, żeby inne mamy w parku pomyślały, że mam swoje życie w pełni pod kontrolą.

Prawdziwym koniem pociągowym w naszym domu, który jest ciągany po brudzie i wrzucany do pralki trzy razy w tygodniu, jest z kolei Kocyk dla niemowląt z bawełny organicznej w misie polarne.

Ma ten idealny, kojący odcień niebieskiego, który podobno wysyła sygnał do ich małych mózgów, że czas się wyciszyć i zasnąć. W praktyce jednak, po prostu ukrywa przypadkowe plamy znacznie lepiej niż śnieżnobiały kocyk. To dwuwarstwowa bawełna organiczna, więc ma w sobie odpowiedni ciężar, który sprawia, że maluchy czują się bezpiecznie, ale jednocześnie oddycha na tyle dobrze, że nie budzą się spocone i wściekłe. Co więcej, naprawdę staje się tym miększy, im bardziej znęcasz się nad nim w praniu, a to jest dokładnie ten rodzaj niewymagającej energii, jakiej teraz potrzebuję w moim domu.

Radzisz sobie lepiej, niż myślisz

Jeśli siedzisz teraz w środku nocy, googlując przypadkowe chwyty gitarowe albo płacząc z powodu baby bluesa, wiedz, że ten czas jest niewiarygodnie krótki, nawet jeśli dzisiejsza noc wydaje się trwać sześć lat. Nie potrzebujesz idealnego pokoiku dziecięcego, nie musisz puszczać Mozarta i nie musisz cieszyć się każdą pojedynczą sekundą. Po prostu otul je w coś miękkiego, zanuć melodię, którą naprawdę lubisz, i wiedz, że słońce w końcu znów wzejdzie.

Weź głęboki oddech, idź po szklankę wody, a jeśli chcesz znaleźć kilka naprawdę pomocnych rzeczy do pokoiku swojego dziecka, które nie doprowadzą cię do szału, śmiało zapoznaj się z naszą kolekcją kocyków niemowlęcych, aby znaleźć coś, co sprawdzi się w twoim prawdziwym życiu.

Trudne prawdy, nad którymi pewnie się zastanawiasz

Dlaczego gitary akustyczne naprawdę usypiają dzieci?

Szczerze myślę, że to dlatego, iż nie jest to idealnie wytworzony, cyfrowy dźwięk. Wibracje prawdziwych strun na drewnie są nieco niedoskonałe i mają niską częstotliwość, co najwyraźniej przypomina dudniące, stłumione dźwięki, które słyszały w łonie matki. Poza tym, powtarzanie prostej progresji trzech akordów jest na tyle nudne, że pozwala im odpłynąć, podczas gdy te elektroniczne zabawki mają te wszystkie denerwujące dzwonki i gwizdki, które tylko sprawiają, że są pobudzone i poirytowane.

Ile tak naprawdę trwa baby blues, zanim znów poczuję się normalnie?

U mnie absolutnie najgorszy moment nadszedł około czwartego dnia i trwał przez około tydzień czystego emocjonalnego chaosu. Większość moich lekarzy twierdziła, że zwykle ustępuje to samoistnie w ciągu dziesięciu do czternastu dni. Jeśli minęły te dwa tygodnie, a ty nadal czujesz się całkowicie oderwana od rzeczywistości, spanikowana lub ciągle płaczesz, to zazwyczaj znak, że przeszło to w depresję poporodową i naprawdę musisz zadzwonić do swojego ginekologa i powiedzieć mu dokładnie, co się dzieje.

Czy drewniany gryzak naprawdę jest o tyle lepszy od plastikowych?

Z mojego chaotycznego doświadczenia wynika, że tak. Te plastikowe, które trafiają do zamrażarki, są dla nich zbyt zimne, aby mogły je wygodnie trzymać, ogrzewają się w pięć minut i stają się obrzydliwe, jeśli spadną na podłogę. Naturalne drewniane kółko daje im ten mocny opór, którego tak bardzo pragną, gdy bolą je dziąsła, a ty nie musisz się martwić o dziwne chemiczne substancje z plastiku uwalniające się do ich ust, podczas gdy żują go bite trzy godziny.

Jak uchronić te kocyki z bawełny organicznej przed całkowitym zniszczeniem?

Musisz przestać traktować je jakby były kruchymi eksponatami muzealnymi. Ja dosłownie po prostu wrzucam mój organiczny kocyk w misie polarne do pralki na standardowy cykl w ciepłej wodzie z delikatnym detergentem, a potem wieszam go na oparciu krzesła w jadalni do wyschnięcia. Kocyki te stają się znacznie bardziej miękkie, gdy często je pierzesz. Tylko nie używaj ostrego wybielacza i nie wypiekaj ich w suszarce bębnowej na wysokiej temperaturze, a bez problemu przetrwają, aż twoje dziecko z nich wyrośnie.