Dlaczego akcesoria dla lalek Twojego dziecka mają tak wielkie znaczenie

Był wtorek, godzina 14:15, a ja siedziałam na dywanie w salonie w legginsach do jogi, które nie widziały prawdziwego studia jogi mniej więcej od 2018 roku. Byłam ogromnie w ciąży z Leoem, pocąc się w ciążowym topie na ramiączkach, i piłam kubek kawy, który zdążyłam już trzy razy podgrzać w mikrofali. Maya, która miała wtedy dwa latka, stała przede mną, trzymając nagą plastikową lalkę za lewą kostkę i wielokrotnie waląc jej plastikową główką o krawędź naszego stolika kawowego.

Pamiętam, jak po prostu się na nią gapiłam, myśląc: no to się zapowiada koszmarnie dla nowego dziecka.

Mój mąż Dave nalegał, żebyśmy utrzymywali salon w stanie wyglądającym jak przestrzeń dla dorosłych, ale w tamtym momencie wyglądał, jakby eksplodowało przedszkole. A w samym centrum strefy wybuchu była ta przerażająca lalka. Maya nie umiała jeszcze wymówić słowa „lalka", więc agresywnie nazywała ją „lala b", i ciągała lalę b wszędzie. Za szyję. Za stopę. Jak maczugę.

Kupiłam lalkę, bo nasza pediatra — taka niezwykle kojąca kobieta, która zawsze wygląda, jakby właśnie wyszła z ośrodka wellness i nigdy nie ma ulanego mleka na ramieniu — mgliście zasugerowała, że odgrywanie ról mogłoby pomóc Mai przerobić fakt, że jej królestwo jedynaczki zaraz się skończy. Ale nie kupiłam żadnych dodatków. Żadnych buteleczek. Żadnych maleńkich kocyków. Żadnych wózeczków. Kupiłam tylko samą lalkę, zakładając, że to wystarczy.

Uwaga spoiler: nie wystarczyło.

Dzień, w którym zrozumiałam, że sama lalka jest w zasadzie bezużyteczna

Lalka była dla Mai niesamowicie nudna, dopóki nie zaczęła kraść moich prawdziwych akcesoriów dla niemowlaka, żeby ich na niej używać. Byłam w fazie gniazdowania, szykując wszystko na przyjście Lea, i właśnie złożyłam tę przepiękną Matę do zabawy Miś i Lama w kącie pokoju. Uwielbiałam ją, bo była z drewna i miękkiej szydełkowej przędzy i nie wyglądała jak neonowy plastikowy statek kosmiczny, który rozbił się w moim domu.

Weszłam pewnego ranka do pokoju i zastałam Mayę wciskającą lalę b siłą pod wiszącą drewnianą gwiazdkę, krzycząc na nią „PATRZ!"

Wtedy mnie olśniło. Lalka bez akcesoriów to po prostu kawałek plastiku w kształcie człowieka. Akcesoria są właściwą zabawką. To akcesoria mówią dziecku, co robić. Tak naprawdę nie da się bawić lalką, dopóki nie ma się czym jej nakarmić, przykryć albo przewieźć.

W każdym razie, chodzi o to, że zrozumiałam, iż muszę kupić jej trochę rzeczy do zabawy z lalką, jeśli chcę, żeby faktycznie ćwiczyła delikatność, zamiast używać lali b jako młotka do testowania wytrzymałości naszych listew przypodłogowych.

Moja absolutna, szalona nienawiść do butów dla lalek

Kiedy zdałam sobie sprawę, że potrzebujemy akcesoriów, popełniłam błąd kupując jeden z tych tanich mega-pakietów lalek z wielkiego marketu, co szczerze było jedną z najgorszych decyzji mojego rodzicielskiego życia.

Porozmawiajmy o butach dla lalek. Nienawidzę ich. Nienawidzę ich z ognistą, płomienną pasją, którą zwykle rezerwuję dla ludzi, którzy nie używają kierunkowskazów. Po co one istnieją? Są wielkości naparstka. Nie utrzymują się na twardych plastikowych stopach lalki dłużej niż trzy sekundy. Maya zakładała je, robiła dwa kroki, but spadał, a ona kompletnie się rozsypywała, jakby nadchodził koniec świata. Pół trzeciego trymestru spędziłam na czworakach z latarką, szukając pod kanapą różowego plastikowego bucika wielkości winogrona, podczas gdy moja dwulatka wrzeszczała mi do ucha.

I nawet nie zaczynajcie mi mówić o ryzyku zadławienia. Jeśli macie dziecko poniżej trzech lat, psa albo odkurzacz, na którym wam zależy, buty dla lalek to po prostu malutkie miny czekające na zrujnowanie wam dnia. W końcu zebrałam je wszystkie i wyrzuciłam prosto do śmieciarki — dobra, nie do śmieciarki, ale do kosza na zewnątrz, zakopanego pod fusami z kawy, żeby Maya nie mogła ich znaleźć.

Czapki dla lalek natomiast — okej, niech będą.

Co dzieje się w ich mózgach, kiedy używają miniaturowych buteleczek

Więc po katastrofie z butami, nie mogłam spać o trzeciej w nocy — bo bezsenność ciążowa to okrutny żart — i wpadłam w ogromną internetową króliczą norę na temat psychologii dziecka. Skończyło się na czytaniu o badaniu z neuroobrakowaniem z Uniwersytetu w Cardiff.

Ledwo rozumiem faktyczną naukę, ale w zasadzie podłączyli dzieci do skanerów mózgu podczas zabawy lalkami. I odkryli, że jest taka część mózgu zwana bruzdą skroniową górną tylną — co brzmi jak zaklęcie z Harry'ego Pottera, ale w rzeczywistości jest częścią mózgu odpowiedzialną za empatię i przetwarzanie społeczne.

Kiedy dzieci po prostu trzymały lalkę, niewiele się działo. Ale kiedy zaczynały używać akcesoriów — na przykład przykrywały lalkę kocykiem, bo jej było „zimno", albo wpychały jej w twarz małą buteleczkę, bo była „głodna" — ta część mózgu odpowiedzialna za empatię kompletnie się rozświetlała.

Moja pediatra faktycznie wspominała coś takiego, mówiąc, że ćwiczenie fizycznych ruchów opieki jest sposobem, w jaki maluchy uczą się, że inni ludzie mają uczucia. Nie wiedzą tego magicznie. Muszą ćwiczyć mechanikę. Zawijanie w kocyk, zapinanie małego wózka, wycieranie plastikowej buzi chusteczką. Używając akcesoriów, dosłownie okablowują swoje mózgi, żeby nie być małymi socjopatami.

Jeśli właśnie uświadamiasz sobie, że lalka twojego dziecka rozpaczliwie potrzebuje nieplastikowych, naprawdę ładnych akcesoriów, możesz odkryć akcesoria dla niemowląt Kianao, które szczerze nadają się idealnie zarówno dla prawdziwych maluszków, JAK I dla lalek.

Kradzież dobrych rzeczy dla „lali b"

Kiedy Leo naprawdę się urodził, granica między „akcesoriami dla lalki" a „prawdziwymi akcesoriami dla niemowlaka" kompletnie zniknęła w naszym domu. Maya była obsesyjnie nastawiona na naśladowanie wszystkiego, co robiłam.

Moją absolutnie ulubioną rzeczą, którą kupiłam dla Lea, był ten Klips do smoczka z drewna i silikonu od Kianao. Kupiłam go w tym pięknym kolorze Clementine, bo miałam serdecznie dość tych okropnych plecionych nylonowych klipsów, które robią się skoślałe od śliny. Ten miał gładkie drewniane koraliki i miękki silikon, a sam klips był z solidnego metalu, który nie odczepiał się za każdym razem, gdy Leo się przewrócił.

No i Maya zerknęła na niego i zdecydowała, że należy do lali b.

Raz próbowałam go zabrać z powrotem, a ona spojrzała na mnie z takim poczuciem zdrady, jakbym kopnęła szczeniaczka. Sama nauczyła się używać metalowego klipsa — co, szczerze, świetne ćwiczenie motoryki małej — i przypinała go do kołnierzyka lalki, kocyka lalki, a raz, niestety, do ucha psa (pies był w porządku, tylko westchnął i wrócił do spania). Ciągała ten klips do smoczka wszędzie. Pięknie się trzymał, nawet ciągnięty po podjeździe, czego nie mogę powiedzieć o twarzy lalki.

Przejęła też Silikonowy pojemnik na smoczek, który kupiłam, żeby smoczki Lea nie pokrywały się tym dziwnym kłaczkiem, który żyje na dnie mojej torby do przewijania. To taki miękki silikonowy futerał, który otwiera się jedną ręką. Maya zdecydowała, że to „śpiwór" na maleńki plastikowy smoczek lali b, i potrafiła spędzić dwadzieścia minut po prostu otwierając futerał, wkładając smoczek, zatrzaskując go i otwierając ponownie. Szczerze, cokolwiek ich zajmie, żebym mogła wypić kawę.

Sztuczka z fotelikikiem samochodowym, która naprawdę uratowała mi zdrowie psychiczne

Przewijamy o kilka lat do przodu. Maya jest starsza, Leo ma dwa latka i przechodzi fazę, w której posadzenie go w foteliku samochodowym wymaga ekipy negocjatorów. Robił deskę maluszka — wiecie, kiedy ich kręgosłup nagle zamienia się w stalowy pręt i fizycznie nie da się ich zgiąć do pozycji siedzącej?

Dave i ja pociliśmy się na parkingu pod sklepem pewnego dnia, desperacko próbując wcisnąć nasze krzyczące dziecko w fotelik, kiedy przypomniałam sobie coś, co przeczytałam na jakimś mało znanym mamowym blogu.

Następnego dnia zabrałam lalę b i tani zabawkowy fotelik samochodowy do minivana. Powiedziałam Leowi: „O nie, lala b musi wsiąść do auta, ale nie wie jak! Możesz jej pokazać?"

Przysięgam, natychmiast przestał płakać. Wziął lalkę, wepchnął ją do zabawkowego fotelika, a ja pomogłam mu zapiąć małe plastikowe klamry. Zrobiłam z tego wielkie halo. „Wow, Leo, uratowałeś dzidzi! Okej, teraz twoja kolej!"

Usiadł grzecznie we własnym foteliku i pozwolił się zapiąć. To była czarna magia. Dając mu kontrolę nad akcesorium lalki, kompletnie przerwało to jego własny lęk przed zapinaniem. Trzymaliśmy ten dziwaczny mały zabawkowy fotelik z tyłu mojego vana przez sześć miesięcy. Zawdzięczam mu życie.

Produkty, które są w porządku (ale sprawdzają się w potrzebie)

Nie każdy prawdziwy produkt dla niemowlaka przekłada się idealnie na zabawę lalką.

Kiedy zaczęliśmy BLW z Leoem, kupiłam ten Bambusowy zestaw łyżeczki i widelczyka dla niemowlaka. Są naprawdę piękne — naturalne bambusowe rączki z miękkimi silikonowymi końcówkami. Kupiłam je, bo starałam się być bardziej eko i zmniejszyć ilość plastiku, który moje dziecko wpychało sobie do buzi.

To całkiem w porządku sztućce, ale szczerze, jestem zbyt leniwa na bambus. Trzeba je myć ręcznie i suszyć na powietrzu, a Dave ciągle wrzucał je do dolnej półki zmywarki, przez co ja krzyczałam o zniszczonym drewnie, próbując wyładowywać naczynia o szóstej rano. Poza tym, jeśli zostawisz silikonową część w sosie do spaghetti zbyt długo, się zaplamia.

Ale wiecie, kogo nie obchodzą zasady zmywarki? Mayę.

Kiedy zrezygnowałam z używania ich do prawdziwego jedzenia Lea, wrzuciłam je do kuchni zabawkowej Mai. Natychmiast stały się oficjalnymi łyżeczkami do karmienia lali b. Ponieważ miały miękkie silikonowe końcówki, mogła agresywnie „karmić" twardą plastikową twarz lalki bez tego okropnego stukania, które doprowadza mnie do szału. Więc nie moje ulubione do prawdziwej owsianki, ale 10/10 jako akcesorium do wyimaginowanej zupy.

Jeśli jesteś wykończona samym czytaniem tego i chcesz znaleźć bezpieczne, piękne rzeczy, z których twoje dziecko naprawdę będzie korzystać (albo twój maluch nieuchronnie ukradnie je dla swojej lalki), zajrzyj do pełnej kolekcji Kianao tutaj.

Rzeczy, które pewnie chcesz jeszcze wiedzieć (FAQ)

Od jakiego wieku naprawdę bezpiecznie jest dać dziecku akcesoria do lalki?

Szczerze, to zależy od akcesorium, ale wszystko poniżej 18 miesięcy musi być kompletnie wolne od małych elementów. Żadnych wyjmowanych smoczków, żadnych maleńkich buteleczek i absolutnie ŻADNYCH BUTÓW. Moja pediatra była w tej kwestii bardzo surowa, bo niemowlaki po prostu poznają świat próbując go na smak. Kiedy skończą około 2 lub 3 lat, możesz wprowadzić większe rzeczy, jak materiałowe pieluchy czy małe drewniane wózki, ale ja i tak chowam malutkie elementy magnetyczne, dopóki nie skończą co najmniej 4 lat. Po prostu daj im prawdziwy kocyk dla noworodka ze szafy — jest bezpieczniejszy i i tak go bardziej pokochają.

Czy muszę kupować drogie markowe akcesoria do lalki?

O Boże, nie. Moje dzieci bawiły się o wiele lepiej używając naszych prawdziwych rzeczy dla niemowlaka do swoich lalek niż taniego plastikowego chłamu z zestawu. Stara pieluszka, prawdziwy klips do smoczka, albo nawet zwykła czysta myjka idealnie się sprawdzają. Poza tym, jeśli używasz prawdziwych, ekologicznych akcesoriów dla niemowlaka — jak drewniane łyżeczki czy bawełniane organiczne ściereczki do odbijania — nie musisz się martwić, że połkną dziwne chemikalia, kiedy nieuchronnie zaczną to gryźć.

Jak czyścić akcesoria do lalki, kiedy nieuchronnie staną się obrzydliwe?

Jeśli to tani plastikowy sprzęt do lalek, zazwyczaj wrzucałam go do woreczka na pranie i przepuszczałam przez górną półkę zmywarki, kiedy Dave nie patrzył. Ale ładniejsze rzeczy, które ukradli Leowi — jak klipsy do smoczka z drewna i silikonu — po prostu przecierałam wilgotną ściereczką z odrobiną płynu do naczyń. Nie moczcie niczego drewnianego, chyba że chcecie, żeby pękło i drzazgi się robiły, co odkryłam na własnej skórze po zostawieniu drewnianego gryzaka w zlewie na trzy dni.

Czy zabawa lalkami naprawdę pomaga przy zazdrości o rodzeństwo?

Z mojego chaotycznego doświadczenia? Tak, ale to nie jest magiczne lekarstwo. Maya i tak kilka razy próbowała usiąść Leowi na głowie, kiedy był noworodkiem. Ale danie jej lalki i zabawkowego nosidełka sprawiło, że czuła, że ma „robotę" podczas gdy ja karmiłam piersią. Jeśli ja zmieniałam pieluszkę, ona zmieniała pieluszkę lali b. To zdecydowanie kupiło mi kilka minut spokoju tu i tam, co w okopach noworodkowych jest warte dosłownie na wagę złota.