De waarheid over Johnson's babylotion en millennial-schuldgevoel

Ik stond op een willekeurige dinsdag om 21:43 uur in de babygang van de Target, acht maanden zwanger van Maya, in de verschrikkelijk bevlekte oude trainingsbroek van mijn man Dave, met een lichte paniekaanval starend naar een roze plastic fles. Het was 2017 en ik had de klassieke roze fles lotion van Johnson's vast, compleet verlamd door de loodzware druk van het millennial-moeder-schuldgevoel.

Je kent dat schuldgevoel vast wel, toch? Het is dat allesoverheersende, uitputtende gevoel dat als je niet die ambachtelijke, met de hand gekarnde, 100% biologische geitenmelkcrème koopt, geoogst door monniken in de Zwitserse Alpen, je fundamenteel faalt als moeder nog voordat je baby überhaupt je baarmoeder heeft verlaten. Ik was zó bang voor de geruchten over 'giftige' stoffen uit de vroege jaren 2010, dat ik letterlijk begon te huilen naast de luieremmers. Dave, die met een lauwe kop vreselijke filterkoffie compleet verdwaasd toekeek, klopte me alleen maar zachtjes op mijn schouder en pakte de fles voorzichtig uit mijn handen.

Hier is de grootste mythe over moderne babyverzorging die we om de een of andere reden allemaal zijn gaan geloven: dat bekende, nostalgische drogisterijmerken ons eigenlijk proberen te vergiftigen, en dat alleen producten die 35 euro per theelepel kosten 'veilig' zijn.

Ik geloofde het allemaal, totdat de realiteit van een pasgeboren baby met een ontzettend gevoelige, schilferige huid me als een mokerslag raakte. Ineens moest ik uitzoeken wat écht werkte, in plaats van wat er het leukst uitzag op mijn zorgvuldig samengestelde, compleet onrealistische Pinterest-bord.

Wat mijn kinderarts écht zei over dat roze spul

Een paar weken nadat Maya was geboren, kreeg ze van die droge, schilferige plekjes op al haar kleine knietjes en elleboogjes. Ik sleepte mezelf naar de praktijk van dokter Gupta, terwijl ik mijn derde ijskoffie van de ochtend achterover sloeg, en gaf beschaamd toe dat ik in paniek vijf verschillende dure boetiekcrèmes had gekocht. Maar stiekem wilde ik gewoon de klassieke Johnson's babylotion gebruiken, omdat die rook naar mijn eigen kindertijd.

Dokter Gupta lachte nog net niet in haar stethoscoop.

Ze legde uit dat een babyhuid blijkbaar zo'n twintig tot dertig procent dunner is dan een volwassen huid? Wat mij in de oren klinkt als een compleet verzonnen statistiek, maar wat ik ervan begreep is dat het doordat het zo dun is, in een belachelijk tempo vocht verliest. Alsof er een goedkope waterballon leegloopt op je oprit. Ze zei ook iets over de 'zuurmantel' van de huid. Dat klinkt als een magisch voorwerp uit een fantasyboek, maar het is eigenlijk gewoon de licht zure barrière die slechte bacteriën buiten houdt. En blijkbaar formuleren de grote, bekende merken hun producten speciaal om die pH-waarde in balans te houden.

Hoe dan ook, het punt is dat ze me vertelde dat de hele babylijn van Johnson's jaren geleden al compleet is herzien. Ze hebben de ingrediëntenlijst zogenaamd gehalveerd en alle parabenen en ftalaten geschrapt waar iedereen in 2014 zo bang voor was op Facebook. Daarbij hebben ze de ouderwetse minerale oliën vervangen door dingen als kokos- en sojaolie. Ik had werkelijk geen idee. Ik liep dus letterlijk voor niks met al dat schuldgevoel rond.

De onmogelijke drie-minuten-regel

Dokter Gupta gaf me wel één advies waar ik even flink van in paniek raakte. Ze vertelde dat kinderartsen ten zeerste aanraden om binnen drie minuten nadat je een baby uit bad haalt, lotion op te smeren. Zo sluit je het overgebleven vocht in voordat het verdampt.

Drie minuten. Heb je weleens geprobeerd om een gillende, glibberige, natte baby in minder dan drie minuten af te drogen, in te smeren én aan te kleden? Het is alsof je een boze, ingevette octopus in een smoking probeert te wurmen.

In plaats van je kind agressief met een handdoek af te drogen, ze op bed te gooien en wanhopig te proberen de klok te verslaan terwijl ze gillen, kun je de handdoek beter gewoon een beetje tegen hun spartelende lijfje deppen. Zorg dat ze nog een beetje vochtig zijn en smeer ze direct in met de crème die je gebruikt.

Ze daarna meteen aankleden is de échte nachtmerrie, want ze plakken aan alle kanten. Als ik even heel eerlijk mag zijn: mijn absolute redding voor deze worstelwedstrijd na het insmeren is de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen. De stof is bizar zacht en plakt niet aan hun vochtige huid zoals synthetische stoffen dat doen, wat echt een geschenk uit de hemel is als je haast hebt. Het biologische katoen ademt echt, dus het creëert een fijn klein microklimaatje over de verse lotion in plaats van warmte vast te houden en huiduitslag te veroorzaken. Een kleine waarschuwing vooraf: de drukknoopjes zijn de eerste één of twee wasbeurten wat stug, maar eerlijk gezegd betekende dat alleen maar dat Maya ze niet à la de Hulk kon openrukken tijdens een woedeaanval op de commode.

Mijn mening over de geur waar iedereen over ruziet

Laten we het over de olifant in de kamer hebben: parfum.

Er is een ongelooflijk luidruchtig hoekje op het internet dat volhoudt dat elk geparfumeerd babyproduct puur vergif is. En luister, als je kind ernstig, gediagnosticeerd eczeem of een zwaar beschadigde huidbarrière heeft, kies dan inderdaad honderd procent voor parfumvrij. Toen Leo ongeveer vier maanden oud was, kreeg hij rare, boze rode plekken op zijn benen en we zijn toen meteen overgestapt op een dikke, ongeparfumeerde zalf totdat het wegtrok. Je moet altijd naar de huid van je kind luisteren.

Maar als je baby een normale huid heeft? Dan is een lekker geurtje... prima. Echt, het is meer dan prima, voor mij is het stiekem de hele reden dat ik het gebruik. Geur heeft zo'n enorme emotionele lading. Die paarse Bedtime-lotion van dat merk, met die kalmerende aroma's? Ik smeerde daar elke avond Maya's voetjes mee in en mijn hersenen koppelden die geur letterlijk aan: 'oh godzijdank, ze gaat eindelijk slapen'. Het merk beweert trouwens dat slechts een heel klein percentage van de cosmetische geurstoffen door hun strenge babyveiligheidstesten komt. Ik ken de exacte wetenschap achter die testen niet, maar ik weet wel dat het smeren van een lekker ruikende lotion ervoor zorgde dat ik me verbonden voelde met mijn baby in een periode waarin ik me vooral een wandelende melkmachine voelde.

Ik heb het trouwens niet over babyolie, want dat verandert je kind gewoon in een ingevette big en verpest je bankbekleding.

Op zoek naar zachte, ademende laagjes voor je pas ingesmeerde kleintje? Bekijk onze collectie biologische babykleding voordat ze in, zeg maar, vijf minuten weer uit hun huidige maat gegroeid zijn.

De kwijluitslag-crisis

Weet je wat de huidbarrière van een baby nog sneller verwoest dan het vergeten van een laagje lotion? Kwijl door doorkomende tandjes. Oh god, dat kwijl.

Toen Leo's eerste tandjes doorkwamen, was zijn kin permanent doorweekt. Het leek alsof hij met zijn gezicht over schuurpapier had gewreven. Het was vreselijk. Je kunt alle barrièrecrème van de wereld op een babykinnetje smeren, maar als ze continu op hun eigen handjes kauwen en een letterlijke rivier over hun borst kwijlen, dan gaat die huid er hoe dan ook aan.

Uiteindelijk hebben we de Siliconen Panda Bijtring van Bamboe gekocht om zijn gekauw af te leiden. Eerlijk gezegd vond ik het in het begin maar zozo—vooral omdat ik er een keer in het donker op ging staan en dat ontzettend pijn deed—maar Leo werd uiteindelijk geobsedeerd door de kleine textuurtjes op de pootjes van de panda. Hierdoor bleven zijn handjes uit zijn mond, wat de hoeveelheid spuug die over zijn wangen werd uitgesmeerd drastisch verminderde. Minder kwijl betekende dat de vochtinbrengende crème écht de kans kreeg om in te trekken en die nare rode uitslag te genezen. Bovendien kun je hem in de koelkast leggen, en de koude siliconen leken hem uit zijn huilbuien door de tandjespijn te halen.

Bloot op de vloer en houten olifantjes

Een van de beste dingen die Dave en ik hebben ingevoerd om de hele huidverzorgingsroutine van de baby beter te managen, was verplichte blotebillentijd.

Na het badje en de paniekerige insmeer-sessie van drie minuten, kleden we ze niet meteen aan. We legden ze gewoon op een handdoek op de vloer van de woonkamer om alles te laten luchten. De luchtcirculatie is supergoed om luieruitslag te voorkomen, en het geeft de lotion een stevige tien minuten om in te trekken zonder dat het wordt afgeveegd aan een romper.

Om te voorkomen dat ze weg zouden rollen en op het tapijt zouden plassen, gebruikten we de Regenboog Babygym Set. Ik hield van het design van dit ding, omdat het er niet uitzag alsof er een plastic ruimteschip in mijn woonkamer was neergestort. Er hangen hele schattige, natuurlijke houten speeltjes aan, waaronder een klein olifantje. Ik moet wel zeggen dat de hele 'zachte zintuiglijke ontdekkingstocht' bij Leo een beetje in het water viel. Hij greep dat houten olifantje vooral vast en probeerde het agressief van het touwtje te rukken terwijl hij het uitschreeuwde van plezier. Maar goed, hij was afgeleid, zijn huid nam het vocht op, en ik kon precies zes minuten lang op de bank zitten en koffie drinken. Dat noem ik een gigantische overwinning als ouder.

Eerlijk gezegd, of je nu de nostalgische roze fles van de drogist of een chique crème in een glazen potje gebruikt, je bent goed bezig. Je baby herinnert zich later echt niet meer welk merk lotion je hebt gebruikt. Ze herinneren zich wél de warmte van je handen, het geluid van je stem die zegt dat ze veilig zijn, en jouw geur.

Haal even diep adem. Je doet het super. En serieus, vergeet niet om ook je eigen handen in te smeren, want de hele dag kolfonderdelen afwassen is een ware aanslag op je huid.

Klaar om je speelroutine te upgraden? Bekijk onze volledige collectie houten babygyms om de perfecte afleiding voor je beweeglijke baby te creëren.

Mijn ongefilterde antwoorden op jullie huidverzorgingsvragen

Is die klassieke roze babylotion tegenwoordig echt veilig om te gebruiken?

Afgaande op alles wat ik heb gelezen en wat mijn kinderarts me vertelde: ja, het is volkomen veilig voor baby's met een normale huid. Ze hebben alle controversiële ingrediënten er jaren geleden al uitgehaald. Als je kind geen specifieke medische aandoening zoals eczeem heeft, hoef je je totaal niet schuldig te voelen als je het gebruikt. Serieus, laat dat schuldgevoel los. We hebben al genoeg om ons zorgen over te maken.

Wat als mijn baby uitslag krijgt van een geparfumeerde lotion?

Dan stop je er direct mee! Onmiddellijk! Vertrouw hierin op je moederinstinct. Als je boze rode plekken of overmatige droogheid ziet, gooi dat geparfumeerde spul dan weg en stap over op een dikke, geurvrije crème of een zalf zoals Vaseline of Aquaphor. Overleg natuurlijk met je dokter, maar uitslag betekent meestal gewoon dat hun kleine huidbarrière op dit moment te gevoelig is voor die toegevoegde geurstoffen.

Moet ik de lotion echt binnen drie minuten na het badje opsmeren?

Tja, de doktoren zeggen van wel, omdat het zo het water vasthoudt dat al op de huid ligt. Maar laten we eerlijk zijn—soms schreeuwt de baby, blaft de hond en kun je gewoon niet zo snel handelen. Doe gewoon je best. Dep ze droog in plaats van stevig te wrijven, en smeer die crème er zo snel als menselijkerwijs mogelijk is op... voordat ze de kans krijgen om je onder te plassen.

Kunnen doorkomende tandjes echt huiduitslag veroorzaken?

Oh mijn god, ja. Het kwijl is meedogenloos. Het blijft op hun kin en nek liggen, tast de huid aan en maakt alles schraal. Ze een speciale siliconen bijtring geven om op te kauwen, helpt om hun natte handjes bij hun gezicht weg te houden. En als je hun kin insmeert met een barrièrezalf (nadat je normale vochtinbrengende crème hebt aangebracht), creëer je een schildje tegen het spuug.

Waarom droogt een babyhuid eigenlijk zo snel uit?

Blijkbaar komt dat doordat hun huid tot wel 30% dunner is dan die van ons, wat het super doorlatend maakt. Eigenlijk hebben ze die stugge, door de weersomstandigheden geharde buitenlaag die wij wel hebben nog niet ontwikkeld, dus vocht verdampt er zo uit. Daarom krijgen ze het ook zo snel koud. Ze zijn eigenlijk gewoon kwetsbare, kleine lekkende sponsjes.