Waar je babykleding verkoopt als de stapels je huis overnemen

"Je moet echt alles op Poshmark zetten," vertelde mijn buurvrouw Jessica me dinsdagochtend terwijl we voor het hek van de opvang stonden. "Nee, echt, ThredUp is de enige manier, wie heeft er nou tijd om pakketjes te versturen?" appte mijn zus letterlijk vijf minuten later toen ik klaagde over mijn garage. Ondertussen schreeuwde het internet tegen me via een gesponsorde reel dat ik een of andere 'aesthetic' Instagram closet sale moest houden – eerlijk gezegd eet ik nog liever glas. Ik droeg mijn legging van gisteren met een ondefinieerbare yoghurtvlek op de knie, hield een lauwe kop koffie vast en probeerde te bedenken wat ik in vredesnaam aan moest met de zes gigantische plastic opbergboxen vol babykleding die de helft van mijn garage in beslag namen.

Baby's groeien met een snelheid die eigenlijk gewoon onbeschoft is. Maya is nu 7 en Leo is 4, en ik zweer je dat ik nog steeds overal in de donkere hoekjes van mijn linnenkast verdwaalde pasgeborenen-sokjes tegenkom. De hoeveelheid spullen die je in die eerste paar jaar verzamelt, is bizar. Dave, mijn man, liep steeds zuchtend langs de bakken in de garage en dreigde de hele berg babykleding gewoon naar de dichtstbijzijnde kringloopwinkel te brengen om er maar vanaf te zijn. Maar ik wist dat er echt geld in die bakken zat. Goed geld. Geld dat ik kon gebruiken om de volgende maat kleding voor ze te kopen, die ze vervolgens toch direct weer zouden ruïneren.

Hoe dan ook, mijn punt is: bedenken wat je met piepkleine babykleertjes aan moet terwijl je eigenlijk al uitgeput bent, is een nachtmerrie. Ik heb de afgelopen zeven jaar bijna elk platform uitgeprobeerd. Sommige zijn geniaal. Bij andere wilde ik mijn telefoon het liefst in de oceaan gooien.

De absolute 'zero effort'-route voor als je het écht even niet meer trekt

Als je in de overlevingsstand van slaapgebrek zit en de gedachte aan het maken van goed belichte foto's van een rompertje met vlekken je al laat huilen, dan zijn opkopers en consignatiewinkels je beste vriend. Maar je moet wel je verwachtingen bijstellen.

Ik probeerde eerst ThredUP, omdat ik steeds advertenties zag voor hun 'Clean Out Bags'. Je bestelt gewoon een zak, propt al je babykleding erin en geeft hem mee aan de pakketbezorger. Het klinkt magisch. Maar hier is de harde realiteit: ze wijzen ECHT veel af. Zeker 50% van wat je opstuurt, omdat hun kwaliteitseisen enorm streng zijn. En als je fast-fashion merken opstuurt die nieuw zeven euro kosten, betalen ze je letterlijk centen. Het is geweldig om snel van je spullen af te komen, maar verwacht niet dat je hiermee de studie van je kind gaat bekostigen.

Dan zijn er nog diensten zoals GoodBuy Gear of Toycycle. Zij controleren en wassen de items daadwerkelijk voor je, wat fantastisch is. Ze pakken wel een percentage dat afhangt van de prijs van het item – soms 15%, soms wel 90% voor supergoedkope spullen – maar zij regelen alle communicatie met de koper. Dat is een enorme opluchting, want ik heb echt niet de emotionele ruimte om met een vreemde op het internet te gaan onderhandelen over een slaapzakje van drie euro.

Zelf aan de slag op de verkoop-apps

Als je er echt serieus geld aan wilt overhouden, zul je zelf aan de bak moeten. Vorig jaar oktober heb ik een heel weekend besteed aan het fotograferen van Leo's oude outfits op een wit kleedje bij het raam.

Kidizen is waarschijnlijk mijn favoriet, speciaal voor kinderspullen. Het is een app die echt gemaakt is voor kinder- en zwangerschapskleding. De community van moeders daar is vrij intens, maar wel heel koopgericht. Ze rekenen 12% commissie plus 50 cent, wat op zich best meevalt.

En dan is er Poshmark. Oké, de eerste keer dat ik het probeerde had ik de kosten van Poshmark helemaal verkeerd begrepen. Dave moest me corrigeren nadat ik klaagde over mijn uitbetaling – super irritant, want ik haat het als hij gelijk heeft over wiskunde. Poshmark rekent een vast bedrag van $2,95 voor elke verkoop onder de $15, en 20% voor verkopen boven de $15. Dus als je een los, goedkoop, gebruikt rompertje voor $5 online zet, houd je na dat vaste bedrag eigenlijk niets over. Je MOET daar echt premium merken of grote pakketten verkopen, anders heeft het geen zin. Maar hun verzendproces is dan wel weer belachelijk makkelijk: ze mailen je een label en dat plak je gewoon op een doos.

Ik heb ook Mercari en eBay geprobeerd. Die zijn prima, maar vooral handig om grote partijen te dumpen. Denk aan een "15-delige 3-6 maanden winter survival set." Mensen worden helemaal wild van kledingpakketten op dat soort sites.

De verschrikking van lokaal verkopen

Oh god. Facebook Marketplace. Kijk, ik ken mensen die goud geld verdienen op Marketplace, maar ik kan de pure brutaliteit van de mensen daar gewoon niet aan. Ik had een onberispelijke winterjas online gezet voor 10 euro. Een vrouw genaamd Susan stuurde me een berichtje: "Is dit nog beschikbaar?" Ik zei ja. Vervolgens vroeg ze of ik 45 minuten wilde rijden om het bij haar thuis af te leveren. Voor tien euro. Ik wees het beleefd af, waarna ze me onbeschoft noemde.

Het is fijn dat je geen plaatsingskosten hebt, maar je krijgt wel te maken met die ongemakkelijke ontmoetingen. Mijn kinderarts zei laatst tijdens Maya's vierjaarscontrole terloops dat je bij lokale verkopen altijd van die speciale veilige overdrachtszones bij politiebureaus moet gebruiken. Ik gok dat een paar lokale moeders waren opgelicht of zoiets? Geen idee, maar ik kreeg er wel de kriebels van. Dus áls ik nu nog lokaal verkoop, moet Dave de overdracht doen op de parkeerplaats van het politiebureau, terwijl ik lekker thuis blijf met een kop koffie.

Er is ook nog zoiets als The Swoondle Society, een ruilplatform. Je stuurt je kleding in, zij beoordelen het van niveau 1 tot 5, en vervolgens gebruik je die credits om kleding in de volgende maat te "kopen". Het is in het begin even puzzelen, maar als je de niveaus eenmaal doorhebt, is het een prima manier om de garderobe van je kind door te laten draaien zonder dat het je echt geld kost.

Waarom sommige dingen direct verkopen en de rest in je kelder wegrots

Hier is de harde waarheid over het verkopen van babykleding: fast-fashion behoudt zijn waarde niet. Als je een 5-pack dunne katoenen rompertjes bij een grote winkelketen koopt, gaan ze krimpen, pillen en krijgen ze van die rare, mysterieuze gele melkvlekken rond de kraag die op de een of andere manier pas maanden nadat je ze hebt opgeborgen verschijnen. Niemand wil dat kopen.

Als je je geld wilt terugverdienen, moet je vanaf het begin investeren in duurzame kledingstukken van hoge kwaliteit. Dingen die meerdere kinderen overleven. Als ik iets van biologisch katoen of bamboe online zet, is het meteen verkocht. Moderne ouders zijn geobsedeerd door veiligheidscertificaten. Als je "OEKO-TEX Gecertificeerd" of "CPSIA Compliant" in je omschrijving kunt zetten, staan de kopers in de rij, want we zijn allemaal doodsbang voor die vage chemicaliën in goedkope kleding.

De verzorging van de tere babyhuid is bijvoorbeeld een enorm pluspunt voor tweedehands kopers. Als je een garderobe wilt opbouwen die echt zijn restwaarde behoudt, moet je zeker eens kijken naar Kianao's collectie biologische baby-essentials. Je kunt beter minder, maar wel betere spullen kopen die je later makkelijk weer kunt verkopen.

Neem nou dekentjes. Ik had een Bamboe Babydekentje met Vosjes dat we continu gebruikten. Bamboe is echt een magische stof. Het is van nature hypoallergeen, warmteregulerend en, heel belangrijk, het blijft prachtig in de was en ziet er na drie keer centrifugeren niet meteen versleten uit. Toen Leo eindelijk uit de inbakerfase was, zette ik het op de app en binnen een uur was het verkocht voor bijna het bedrag dat ik er nieuw voor had betaald. Duurzaamheid is kassa op de tweedehandsmarkt.

De vreemde dingen die je wel en juist niet moet verkopen

Je moet echt meedogenloos zijn als het gaat om de staat van de kleding. Mijn kinderarts vertelde me ooit dat alles met losse knopen, rare touwtjes of kapotte ritsen een enorm verstikkings- en wurgingsgevaar vormt, vooral voor baby's onder de drie. Of zei ze nou onder de vier? Hoe dan ook, het punt is: als een item beschadigd is, probeer het dan niet te verkopen. Knip het in stukken en gebruik het als poetsdoek voor je aanrecht. Veiligheid voorop.

Maar dan zijn er nog de spullen met emotionele waarde. Die wil je eigenlijk verkopen, maar je kan het gewoon... niet. Bij mij waren het bijtspeeltjes. Ik weet nog goed hoe ik om drie uur 's nachts met Leo op de grond van de babykamer zat. Zijn eerste tandje kwam door en hij krijste de hele boel bij elkaar. Ik huilde. Hij huilde. Het enige dat de waanzin stopte was het Panda Bijtspeeltje van Siliconen en Bamboe. Ik huilde letterlijk van dankbaarheid toen hij zijn kleine gezwollen tandvlees op die voedselveilige siliconen klemde en eindelijk rustig werd. Het had de perfecte platte vorm voor zijn kleine handjes. Natuurlijk mag je gebruikte bijtspeeltjes om hygiënische redenen niet verkopen, maar al zou het mogen, dan deed ik het nog niet. Ik bewaar die panda voor altijd in zijn herinneringsdoos, want ik ben er op een ongezonde manier emotioneel aan gehecht.

We hebben wel andere bijtspeeltjes geprobeerd die ik waarschijnlijk zo in een verkooppakket had gegooid, als het niet zo vies was om op gekauwde siliconen te verkopen. We hadden het Maleisische Tapir Bijtspeeltje, wat prima is. Het is bedoeld als een soort educatief wildlifeding om baby's te leren over bedreigde diersoorten. Dat is natuurlijk een mooie gedachte, maar laten we eerlijk zijn: een baby van zes maanden maakt zich niet zo druk om wereldwijd natuurbehoud. Leo gooide hem vooral gewoon naar de hond. De kwaliteit is geweldig, volledig BPA-vrij en absoluut veilig, maar voor ons miste het gewoon de magische verzachtende kracht van de panda.

Oh, en we hadden ook nog het Sushi Roll Bijtspeeltje, dat hilarisch is. Het ziet eruit als een klein stukje nigiri. Super schattig en geweldig voor op foto's, en de structuur hielp echt om zijn tandvlees te masseren toen de kiezen begonnen door te komen. Maar goed, ik dwaal af. Verkoop geen gebruikte bijtringen. Gooi ze weg of bewaar ze om bij te huilen als je kind straks naar de basisschool gaat.

De gouden regel van tweedehands kleding verkopen

Maak pakketten van alles. Ik kan dit niet vaak genoeg benadrukken. Eén enkele broek online verkopen is zonde van jouw tijd én van de verzendkosten van de koper. Groepeer dingen op maat en seizoen. "Herfstgarderobe Maat 80: 5 longsleeves, 3 broeken, 2 truien." Dat is wat vermoeide moeders die om 11 uur 's avonds de apps afspeuren, willen zien. Ze willen een kant-en-klare, 'one-click' oplossing voor het feit dat hun kind vannacht ineens twee centimeter is gegroeid en nergens meer in past.

En maak fatsoenlijke foto's! Leg de kleding bij een raam. Strijk de kreukels glad. Je hebt echt geen professionele belichting nodig, maar maak gewoon geen wazige foto van een verfrommeld shirt op je onopgemaakte bed in het donker.

Het kost een beetje moeite, maar als je wat van dat geld terugverdient, wordt de eindeloze cyclus van het kopen van grotere kleding net iets minder pijnlijk. Bovendien is het weghouden van perfect goede spullen van de vuilnisbelt iets waar we allemaal beter ons best voor moeten doen, zelfs als we kapot zijn.

Voordat je in de chaotische wereld van tweedehands verkopen duikt, moet je ervoor zorgen dat de nieuwe spullen die je in huis haalt de investering écht waard zijn. Bouw een duurzame, goed doorverkoopbare garderobe op door vandaag nog Kianao's volledige collectie van natuurlijke babyproducten te ontdekken.

Rommelige, maar eerlijke FAQ's over het verkopen van babykleding

Is het oprecht de tijd waard om babykleding te verkopen?
Heel eerlijk? Dat hangt af van wat je hebt. Heb je een berg goedkope, veelgedragen rompertjes met vlekken van een grote keten? Nee. Breng ze naar de kringloop of recycle de stof. Heb je luxere, biologische of boetiekmerken in uitstekende staat? Ja, absoluut. Je kunt er honderden euro's aan overhouden als je er goede pakketten van maakt.

Hoe krijg ik die rare gele melkvlekken eruit voordat ik ze verkoop?
Oh god, de mysterieuze gele vlekken. Ze verschijnen letterlijk uit het niets nadat de kleding een jaar in een doos heeft gezeten. Ik zweer bij een papje van baking soda, een beetje blauw afwasmiddel (zoals Dreft) en waterstofperoxide. Schrob het in met een oude tandenborstel, leg het een middagje in de zon en was het vervolgens koud. Het werkt in 80% van de gevallen. Werkt het niet? Verkoop het dan niet.

Moet ik babykleding nou echt strijken voor de foto?
Ik ga echt geen shirtje in maat 62 lopen strijken, en dat zou jij ook niet moeten doen. Maar je moet het ook weer niet als een propje neerleggen. Ik wrijf ze meestal gewoon even glad met mijn handen op een mooi kleed of een schone hardhouten vloer bij een raam. Natuurlijk licht verbergt een heleboel zonden en laat dingen er veel netter uitzien dan ze daadwerkelijk zijn.

Welke maten verkopen het snelst online?
In mijn ervaring verkoopt alles boven maat 80 (ongeveer 12 maanden) veel sneller. Baby's passen ongeveer vijf minuten in newborn-maten, dus de markt is compleet overspoeld met piepkleine kleertjes die nauwelijks zijn gedragen. Zodra kinderen de peuterleeftijd bereiken, slopen ze hun kleding. Het is dus veel moeilijker om kleding in maat 92 of 98 in goede staat te vinden, waardoor dat veel sneller verkoopt.

Moet ik alles wassen voordat ik het opstuur?
Ja. Alsjeblieft. Het is gewoon een kwestie van fatsoen. Was het in een mild, ongeparfumeerd wasmiddel (veel baby's hebben namelijk een supergevoelige huid en sterk geparfumeerd wasmiddel kan huidirritaties veroorzaken). Zorg ervoor dat het helemaal 100% droog is voordat je het in een verzendzak stopt, anders ruikt het naar een vochtige kelder tegen de tijd dat het bij de koper aankomt.