Wat je écht moet doen als je een baby wasbeer in de tuin vindt

Luister, ik probeerde afgelopen dinsdag paardenbloemen uit de plantenbakken te trekken terwijl Maya op het gras zat. Ze wees met een plakkerig vingertje richting de schutting en maakte een geluidje dat klonk als een vraag. Ik dacht eerst dat het een zwerfkat was. Gewoon een grijs hoopje bij de hosta's. Toen draaide het zijn kleine boevenkopje naar me toe en slaakte een hoog, huilend geluid uit dat precies klonk als een pasgeboren baby. Voordat ik moeder werd, dacht ik altijd dat het vinden van een babywasbeer een magisch moment in de natuur zou zijn. Nu, staand naast een dreumes die letterlijk elk stukje aarde in haar mond stopt, zag ik alleen maar een wandelend biologisch gevaar.

Mijn eerste reactie was om Maya onder haar oksels te grijpen en haar naar binnen te sleuren. Mijn tweede reactie was om mijn man te appen, die nutteloos in zijn kantoor in de stad zat, om hem te vertellen dat onze achtertuin momenteel bezet werd door wilde stadsdieren. Hij stelde voor om het beestje wat melk te geven. Dit is dus precies de reden waarom ík degene ben die de leiding heeft over het in leven houden van ons kind.

Schattig, maar medisch gezien een nachtmerrie

Toen ik nog op de triage voor kindergeneeskunde werkte, noemde mijn oude afdelingshoofd wasberen altijd de vieste patiënten die je nóóit wilt opnemen. Ze dragen rabiës (hondsdolheid) bij zich, dat weet iedereen, maar mijn arts Dr. Patel bracht nog een heel andere nachtmerrie ter sprake. Ze schijnen in hun ontlasting een darmparasiet bij zich te dragen met een lange Latijnse naam die ik altijd vergeet. Van wat ik tijdens onze afspraak begreep, zitten de microscopisch kleine eitjes gewoon jarenlang in de tuinaarde, geduldig wachtend tot er een peuter langs komt, de aarde aanraakt en op zijn duim zuigt.

Hij liet het klinken alsof, wanneer die eitjes in het systeem van een kind terechtkomen, je een heel donker pad inslaat richting de afdeling neurologie met kans op blindheid of hersenbeschadiging. Ik overdrijf de tijdlijn waarschijnlijk in mijn hoofd, maar ik neem geen enkel risico met het toiletgedrag van een wild dier in hetzelfde gras waar mijn dochter leert lopen. Dus mijn eerste instinct was puur ziekenhuisprotocol.

• Houd je kinderen binnen. Je moet een harde grens trekken tussen je kind en de tuin totdat het dier weg is.
• Raak het niet met blote handen aan. Gezondheidsdiensten beschouwen elke krap of beet als een mogelijke blootstelling aan rabiës, wat verplichte vaccinaties betekent.
• Was alles. Als je kind het gebied toch aanraakt, schrob hun handjes dan een tergend lange vijf minuten met zeep en warm water voordat je de huisarts belt.

Protocollen voor peuterafleiding

Ik moest Maya zien in te dammen zodat ik kon bedenken wat ik met de indringer in de achtertuin aan moest. Ik schepte haar op, droeg haar naar de woonkamer en zette haar op het kleed met de Zachte Baby Bouwblokken Set. Ik ga heel eerlijk met je zijn over deze blokken. Ze zijn best oké. Ze zijn gemaakt van zacht rubber, wat prima is om op te kauwen, maar ze belanden verspreid onder elk meubelstuk dat we bezitten en ze trekken hondenhaar aan als een absolute magneet.

Maar ze gaven me wel precies tien minuten stilte terwijl ze de fruitpatroontjes op de zijkant van de blokken bestudeerde, wat mij genoeg tijd gaf om uit het keukenraam te staren en de situatie in te schatten. Soms is ouderschap gewoon het vinden van het juiste, ietwat irritante speelgoed om te voorkomen dat je kind het verkeer in rent of een drager van rabiës aait.

Ze droeg die middag haar Mouwloze Baby Romper van Biologisch Katoen in saliegroen. Ik ben echt dol op dit kledingstuk. Het is een van de weinige items in haar kast die mijn chaotische wassysteem overleeft zonder uit elkaar te vallen. Het biologische katoen is dik genoeg om niet door te slijten op de knietjes, en de schouders rekken ver genoeg mee zodat je het hele ding over hun beentjes naar beneden kunt trekken bij een explosieluier. Ik moest het die dag uiteindelijk twee keer wassen omdat ik paranoïde werd over microscopisch klein tuinvuil dat ze misschien had opgepikt, en het hield zijn vorm helemaal prima in de hete was.

Neem even de tijd om onze collectie van zachte, duurzame babykleding te bekijken, zodat je één ding minder hebt om je zorgen over te maken wanneer er chaos uitbreekt in de achtertuin.

De moeder is waarschijnlijk gewoon even boodschappen doen

Het blijkt dat een babywasbeer die alleen in het gras zit, meestal helemaal niet is achtergelaten. Moederwasberen zijn eigenlijk gewoon uitgeputte ouders die proberen een pauze te nemen. Ze laten hun jongen urenlang achter in een hol om in de vuilnisbakken van de buren naar calorieën te graven. Tussen april en mei zijn ze voortdurend bezig hun baby's van de ene naar de andere schuilplaats te verhuizen. Ze dragen ze stuk voor stuk in hun bek.

Dus als je een enkel jong bij je schutting ziet huilen, is de moeder waarschijnlijk gewoon onderweg met een broertje of zusje. Je hoeft eigenlijk alleen maar in te grijpen als de baby zichtbaar gewond is, constant van zonsopgang tot zonsondergang huilt, of onder de vliegen zit. Anders ben je gewoon een kind aan het ontvoeren terwijl de moeder wat klusjes aan het doen is.

De wasmand-truc

Als de baby gezond lijkt, maar je vermoedt dat de moeder is geschrokken van een grasmaaier, raden lokale natuurorganisaties iets aan wat ze de 'wasmand-truc' noemen. Het klinkt belachelijk, maar het werkt. Je zoekt de dikste leren tuinhandschoenen die je hebt, doet daar latex handschoentjes onder aan, en gooit een plastic wasmand over het diertje heen.

Je schuift een warme handdoek of een kruik onder de mand zodat de baby niet bevriest, en legt een lichte steen bovenop de mand. Het moet zwaar genoeg zijn zodat de baby niet de straat op kan dwalen, maar licht genoeg zodat de moeder de mand makkelijk kan omstoten als ze om twee uur 's nachts terugkomt. Daarna ga je naar binnen, doe je de deuren op slot, en wacht je.

Waarom je voorraadkast een wapen is

Dit is het gedeelte van dieren redden in de achtertuin waarbij mijn bloeddruk stijgt. Mensen vinden deze dieren en hun allereerste gedachte is om hun voorraadkast te plunderen om de redder in nood te spelen. Ik heb duizend wilde ideeën voorbij zien komen in lokale Facebook-groepen. Mensen stellen voor om flesvoeding voor baby's te mengen met eigeel, of koemelk in een dierenflesje te gieten, of kattenvoer in water te laten weken.

Geef wilde dieren geen flesvoeding van je baby. Het geven van menselijke melkvervangers aan een wild zoogdier staat eigenlijk gelijk aan een doodvonnis door ernstige darmklachten. Hun spijsverteringskanaal is niet gebouwd voor babymelk of volle melk uit de supermarkt. Binnen een paar uur veroorzaakt het fatale diarree en ernstige uitdroging. Het is wreed, en mensen doen het constant omdat ze denken dat ze helpen.

Nog erger is dat mensen proberen met een spuitje water in de mond van de baby te spuiten omdat ze ergens gelezen hebben dat uitdroging gevaarlijk is. Probeer je water in een in paniek rakend dier te forceren, dan verslikken ze zich in de vloeistof en verdrinken ze langzaam in hun eigen longen. Als je geen gediplomeerde professional bent met specifieke elektrolyten voor dieren en een voedingssonde, moet je je keuken er volledig buiten houden. Dierenverzorgers in de wildopvang moeten een gespecialiseerde opleiding volgen om te leren hoe ze deze diertjes op de juiste manier hydrateren.

Ze overleven overigens letterlijk op afval.

Ontsmetten en doorgaan

Terwijl ik wachtte tot de moeder terug zou komen, besefte ik dat Maya haar Panda Bijtring in het gras had laten vallen, precies in de buurt van waar de wasbeer had gezeten. Ik dacht geen twee keer na; ik pakte een plastic zakje, pakte de bijtring op alsof het giftig afval was, en liet hem door de vaatwasser draaien op de allerheetste ontsmettingsstand die we hebben.

Ik hou van deze bijtring, omdat de voedselveilige siliconen bestand zijn tegen mijn intense angst voor bacteriën zonder in een plasje te smelten op het onderste rek. Dat is een opluchting, want Maya weigert ergens anders op te kauwen als haar kiezen doorkomen, en een nieuwe kopen zou drie dagen onafgebroken huilen betekenen. De ring overleefde het kokende water prima, en ik voelde me marginaal beter over onze besmette tuin.

Uiteindelijk kwam de moeder rond de schemering terug. Ik keek uit het keukenraam hoe ze mijn wasmand omgooide, de baby bij zijn nekvel pakte en onder de vlonder van onze buren waggelde. Het was een zeer anticlimactisch einde van een behoorlijk stressvolle dinsdagmiddag. Ik schonk voor mezelf een glas wijn in en besloot dat Maya voor de rest van de week een binnenkind zou zijn.

Voordat je weer naar buiten gaat, zorg ervoor dat de babykamer is uitgerust met onze duurzame baby-essentials.

Veelgestelde vragen over wilde dieren in de tuin

Kan mijn baby ziektes oplopen door gras aan te raken waar een wasbeer zat?

Mijn dokter maakte duidelijk dat hun ontlasting het grootste risico vormt. Wasberen kiezen vaak een specifieke plek als toilet, meestal aan de voet van bomen of op verhogingen zoals houtstapels. Als je baby gewoon gras aanraakt, is er meestal niets aan de hand, maar als ze in de aarde graven in de buurt van een wasberenhol en daarna hun handen in hun mond stoppen, moet je de dokter bellen. Ik was de handjes van mijn kind nu gewoon obsessief.

Wat als mijn hond de babywasbeer heeft opgejaagd?

Je moet onmiddellijk je dierenarts bellen. Zelfs babywasberen kunnen rabiës bij zich dragen, en als je hond is gebeten of gekrabd, hebben ze misschien een booster-vaccinatie nodig. Als de hond de wasbeer in zijn bek had, moet je ook de dierenbescherming inschakelen. Voor de zekerheid zou ik de hond bij je baby weghouden totdat je groen licht krijgt van de dierenarts.

Wie moet ik bellen als de moeder nooit meer terugkomt?

Je moet een erkende wildopvang in je omgeving zoeken. Je kunt niet zomaar een gewone ongediertebestrijding bellen, want die zullen het dier waarschijnlijk laten inslapen. Een snelle zoekopdracht bij je lokale afdeling voor natuurbeheer levert meestal een lijst op van gecertificeerde opvangcentra die daadwerkelijk weten hoe ze met weesjongen om moeten gaan zonder ze te doden.

Is het legaal om een verweesde babywasbeer te houden?

Nee, het is in de meeste gebieden streng verboden, tenzij je een speciale vergunning voor wilde dieren hebt. Naast de juridische problemen is het een verschrikkelijk idee om een wild zoogdier in je huis op te voeden. Ze groeien op zonder te leren hoe ze zich in het wild moeten gedragen, worden zeer agressief wanneer ze de puberteit bereiken en zullen jou of je kinderen absoluut bijten. Laat dit aan de professionals over.