Een Linxia-baby opvoeden: de ongefilterde waarheid over pasgeborenen

Ik stond op een dinsdagavond om negen uur in het babygangpad van de Target, vanbinnen helemaal leeg, terwijl mijn oudste zoon Jackson het uitschreeuwde tegen mijn borst in een draagzak die ik waarschijnlijk helemaal verkeerd om had. Hij was drie weken oud. Ik had een knalroze fles babylotion in mijn hand, las een ingrediëntenlijst zo lang als een roman vol woorden die ik niet kon uitspreken, en stond te huilen omdat alles rook naar synthetische lavendel en goedkoop parfum. Ik weet nog dat ik dacht: Ik heb een masterdiploma in onderwijskunde, waarom is het zo onmogelijk om dit mensje van drieënhalve kilo comfortabel te houden?

Die avond was mijn breekpunt. Ik was zo uitgeput dat ik fantoomhuiltjes hoorde onder de douche, de huid van mijn kind zat constant onder de uitslag, en ik had het gevoel dat ik faalde in de ene taak waar ik van nature goed in zou moeten zijn. Ik zal maar gewoon eerlijk tegen je zijn: de overgang naar het moederschap is een sloopkogel, en niemand waarschuwt je voor de enorme hoeveelheid tegenstrijdige adviezen die je op je afgevuurd krijgt.

Nu ik drie kinderen verder ben in dit circus en ergens in de middle of nowhere in Texas woon, kijk ik terug op dat huilende meisje in de Target en wil ik haar gewoon een kop koffie geven. We hebben het overleefd. We zijn eruit gekomen. Maar de reis van dat gangpad vol chemische lotions naar de rustige, ademende, duurzame manier waarop ik nu mijn jongste opvoed, ging gepaard met heel veel vallen, opstaan en geruïneerde rompertjes.

Wat mijn moeder helemaal mis had over luiercrème

Laat ik beginnen met de allereerste crisis die we hadden: de luieruitslag bij pasgeborenen. Jacksons billetjes waren constant rood, en mijn moeder – schat dat ze is – vertelde me dat ik moest doen wat zij in de jaren tachtig deed: hem gewoon insmeren met een dikke laag vaseline. Ze zwoer erbij. Mijn oma zwoer erbij. Dus als doodsbange kersverse moeder schepte ik een enorme klodder vaseline uit de pot en smeerde mijn kind in alsof ik een cupcake aan het glaceren was.

Doe dit niet, lieve mensen.

Binnen vierentwintig uur was zijn huid vurig, knalrood en leek het op zonnebrand. Ik raakte in paniek en snelde met hem naar onze kinderarts, Dr. Miller. Ze keek me over haar bril aan en legde vriendelijk uit dat vaseline (petroleum jelly) letterlijk een bijproduct is van de raffinage van ruwe olie – wat echt bizar klonk voor mij – en dat het een ondoordringbare muur creëert die hitte en vocht vasthoudt tegen de huid. Ze vertelde me eigenlijk dat de huid van een baby bijna alles absorbeert wat je erop smeert, dus als ik de ingrediënten niet zelf zou opeten, kon ik ze waarschijnlijk beter ook niet op zijn luiergebied smeren.

Dat was mijn wake-upcall. We gooiden de vaseline-achtige troep meteen de deur uit en stapten over op een schone, plantaardige zinkzalf om de huid te herstellen, gevolgd door een petroleumvrije balsem gemaakt van ingrediënten als avocado en zonnebloemolie. De uitslag was binnen twee dagen weg. Het blijkt dat vertrouwen op chemische conglomeraten in plaats van op de natuur niet de slimste zet is als je te maken hebt met de doorlaatbare huid van een pasgeboren baby.

Mijn 'Linxia baby'-tijdperk in

Tegen de tijd dat mijn derde kind, Sadie, werd geboren, was ik helemaal klaar met de neon polyester pakjes en de giftige huidverzorging. Ik wilde rust. Ik wilde kleding die daadwerkelijk ademde. Ik wilde wat ik nu de "Linxia baby"-vibe noem – wat er eigenlijk gewoon op neerkomt dat ik de voorkeur geef aan natuurlijke, pure materialen, de dingen simpel houd en van mijn kind geen wandelend reclamebord voor tekenfilmdinosaurussen maak.

Het is verbazingwekkend hoeveel rustiger je ochtenden zijn als je niet hoeft te vechten om een baby in stugge, ongemakkelijke stoffen te wurmen. Ik hakte eindelijk de knoop door en begon te investeren in echte, hoogwaardige kledingstukken, en ik moet zeggen: de biologisch katoenen rompertjes van Kianao zijn mijn absolute heilige graal. Ik weet dat ik het vaak over de prijs heb, en ja, ze kosten meer dan een 3-pack van een grote keten, maar luister naar me: Sadie had een poepexplosie in haar autostoeltje die de wetten van de natuurkunde tartte, en die romper kwam helemaal schoon uit de was, zonder dat ik er met agressieve chemicaliën op hoefde te schrobben. Hij bleef boterzacht. Hij ging niet pillen. Het is het enige wat ik haar aantrek als ze gaat slapen.

Aan de andere kant zal ik helemaal eerlijk zijn over de houten bijtringen voor baby's die je overal ziet. Ik kocht er een omdat hij er ontzettend chic uitzag en helemaal bij mijn duurzame esthetiek paste, maar het doet Sadie werkelijk niets. Het is gewoon oké. Ze kauwt veel liever op mijn koude autosleutels of een goedkope siliconen ring. Dus hoewel hij fantastisch staat op het plankje in de babykamer, is het niet het magische wondermiddel bij doorkomende tandjes waarop ik had gehoopt.

Als je nog aan het uitvogelen bent hoe je je kinderen kunt kleden in spullen die hun huid niet irriteren of na twee wasbeurten uit elkaar vallen, is het echt de moeite waard om door de collectie biologische babykleding van Kianao te bladeren, omdat die daadwerkelijk bestand is tegen de realiteit van boerderijvuil en spuug.

De grote slaapleugen en huilen op de veranda

Kunnen we het even hebben over het huilen? Want niemand had me verteld dat baby's standaard zo'n drie of vier uur per dag huilen. Bij Jackson schoot mijn bloeddruk omhoog bij elk geluidje dat hij maakte. Ik dacht dat ik iets verkeerd deed. Ik ijsbeerde door de kamer, suste hem, stuiterde op een yogabal tot mijn knieën het begaven.

En mensen vertellen je maar al te graag dat je moet "slapen als de baby slaapt". Ik haat deze uitspraak met de kracht van duizend zonnen. Wie wast de kolfspullen af als de baby slaapt? Wie vouwt die berg piepkleine sokjes op? Wie zorgt ervoor dat de hond de plinten niet opeet? Het is het meest nutteloze, schuldgevoel aanpratende advies ter wereld, want het geeft je het gevoel dat je faalt omdat je ervoor kiest om te douchen in plaats van een dutje van twintig minuten te doen.

Als je de luier hebt gecheckt, de baby gevoed hebt en hij of zij geen koorts heeft, moet je ze soms gewoon veilig in hun bedje leggen, naar buiten de veranda op lopen, en vijf minuten naar de bomen staren terwijl je lauwe koffie drinkt en je zenuwstelsel laat resetten.

Leg ze aan het begin van hun bedtijdroutine gewoon slaperig maar wakker in bed en wat er dan gebeurt, gebeurt.

Waarom ik de hond mijn derde kind laat likken

Bij mijn eerste was ik een maniak als het om bacteriën ging. Als een speen het tapijt raakte, kookte ik hem uit. Als een familielid op bezoek kwam zonder zijn handen tot aan de ellebogen te ontsmetten met Purell, hield ik ze fysiek weg bij de wieg. Ik was uitgeput van de pogingen om een steriele bubbel te creëren.

Tegen de tijd dat Sadie ter wereld kwam, was onze golden retriever eigenlijk haar tweede moeder. Dr. Miller had tijdens een controle iets gezegd over het microbioom, en hoe blootstelling aan normaal huisvuil en huidschilfers van huisdieren het immuunsysteem traint om later in het leven niet te heftig te reageren. Blijkbaar hebben kinderen die een beetje 'vies' opgroeien minder last van allergieën en astma. Ik pretendeer niet dat ik de exacte biologie van darmflora en immuunreacties begrijp, maar ik weet wel dat mijn derde kind, dat regelmatig vloersnacks deelt met een hond, het sterkste immuunsysteem van het stel heeft.

We maken ons zo druk over het smetteloos houden van alles, maar de wetenschap lijkt erop te wijzen dat we ze daar echt mee benadelen. Laat ze lekker rollen op dat biologische speelkleed. Laat de hond maar aan hun teentjes snuffelen. Het kweekt karakter, of immuniteit, of hoe de wetenschappers het deze week ook noemen.

Mijn lactatiekundige verdiende een medaille

Het voedingsavontuur is een trauma op zich, en ik ga dit gewoon luid en duidelijk zeggen: een mentaal stabiele moeder is oneindig veel belangrijker dan de methode die ze gebruikt om haar baby te voeden.

Ik probeerde Jackson borstvoeding te geven, en het was een nachtmerrie van kloven, eindeloos kolven en tranen om gemorste melk om drie uur 's nachts. De druk om dit dynamische, hormoonrijke vloeibare goud te leveren, brak me bijna op. Pas toen ik een lactatiekundige inschakelde die op mijn bank ging zitten, naar mijn snikkende, slaaptekort-gezicht keek en me vertelde dat het oké was om kunstvoeding te gebruiken, kon ik eindelijk weer ademhalen. Ik leerde dat elke basistaak met een pasgeborene ongeveer tien keer langer duurt dan je denkt. En als je gewoon de was kunt laten opstapelen terwijl je hulp accepteert van letterlijk iedereen die het aanbiedt, dan overleef je het misschien écht.

De waarheid over giftige zonnebrandcrèmes en veilige stoffen

Naarmate ze ouder worden, gaat de stress om producten niet echt weg; de vorm verandert gewoon. Toen we de grens van zes maanden bereikten en we eindelijk naar buiten konden in de Texaanse zon, begon ik etiketten van zonnebrandcrèmes te lezen. Chemische zonnebrandcrèmes werken doordat ze uv-straling absorberen en omzetten in warmte, en veel van die chemicaliën trekken zo de bloedbaan in. Nee, dank je. We gebruiken nu uitsluitend producten op minerale basis – zinkoxide dat een licht irritante witte waas achterlaat, maar letterlijk de zon fysiek blokkeert zonder mijn kind te vergiftigen.

Dat is dezelfde logica die ik gebruik voor hun slaapplekken. Baby's brengen het overgrote deel van hun vroege leven slapend door (of doen alsof), dus wat ze in bed dragen, is belangrijk. Ik ben geobsedeerd door de slaapspullen van Kianao. Doordat ik OEKO-TEX gecertificeerde stoffen heb gevonden, lig ik niet meer wakker met de vraag of hun slaapzak is behandeld met zware metalen of rare formaldehydeharsen. Je ritst ze gewoon in schoon, ademend katoen en bidt dat ze tot de ochtend slapen.

Als je op dit moment verdrinkt in de newbornfase: stop met het googelen van elk symptoom. Leg je telefoon weg, schenk een enorm glas water voor jezelf in en stel je verwachtingen bij over hoe een schoon huis eruitziet. Als je nog spullen moet inslaan die je geen twijfels bezorgen over je keuzes, neem dan een kijkje bij de essentiële babyverzorging van Kianao – zij doen het zware werk door uit te zoeken wat écht veilig is, zodat jij je gewoon kunt concentreren op het in leven houden van dat minimensje.

Vragen die ik krijg van in paniek geraakte moeders (FAQ)

Moet ik babykleding echt wassen met speciaal wasmiddel?

Heel eerlijk: ja en nee. Je hebt die zwaar gemarkete roze flessen met 'baby'-wasmiddel die een fortuin kosten en naar neppoeder ruiken echt niet nodig. Maar je hebt wél absoluut een hypoallergeen, parfumvrij wasmiddel nodig. Ik heb ooit een hele stapel van Sadie's biologische rompertjes verpest door de heftige sportwasmiddel van mijn man te gebruiken, en haar huid zat direct onder de uitslag. Houd het simpel en ongeparfumeerd.

Hoe weet ik of ze het te warm hebben in hun slaapzak?

Mijn oma zei altijd dat ik aan hun handjes moest voelen, maar babyhandjes zijn altijd ijskoud omdat hun bloedsomloop nog vreselijk is. Voel liever aan de achterkant van hun nekje of aan hun borst. Als het bezweet is of superwarm aanvoelt, hebben ze te veel aan. Dit is precies de reden waarom ik het van de daken schreeuw over natuurlijke vezels: polyester houdt warmte vast als een vuilniszak, terwijl biologisch katoen de huid serieus laat ademen.

Is het erg als mijn baby huid-op-huidcontact haat?

Mijn middelste kind deed alsof ik hem probeerde te martelen elke keer als ik hem op mijn blote borst legde. Kinderartsen houden van kangoeroeën omdat het de hartslag en de ademhaling stabiliseert, maar als je kind het uitschreeuwt en ertegen vecht, is het voor jullie allebei niet ontspannend. Probeer het eens als ze bijna slapen of in een warm bad, en als ze het dan nog steeds haten: inbakeren en weer doorgaan.

Hoe zorg ik ervoor dat mijn baby meer gaat praten?

Dr. Miller vertelde me dat baby's een bizar aantal van 21.000 woorden per dag moeten horen om hun taalvaardigheid op te bouwen, wat nogal uitputtend klinkt. Ik vertel ze gewoon maar wat over mijn saaie leven. "Mama is deze handdoek aan het opvouwen. Nu gooit mama deze yoghurt over datum weg." Je hebt geen dure flashcards nodig; je moet gewoon tegen ze praten terwijl je de afwas doet.

Wat is het enige wat je écht nodig hebt voor een pasgeboren baby?

Mildheid. Héél véél mildheid. En een supergoede, extra grote hydrofiele doek die in geval van nood kan dienen als deken, spuugdoek, maxicosi-hoes en handdoek. Laat die dure billendoekjesverwarmers en die schoentjes die ze binnen drie seconden uitkicken lekker in de winkel liggen. Zorg voor goede stof, en probeer wat te slapen.