Een Tweelingen-baby opvoeden zonder gek te worden of al je vrienden te verliezen

"Niet tegen meneer de Vries zeggen dat zijn grasveld eruitziet als een vuilnisbelt. Het kan me niet schelen of papa dat in de keuken zei, je houdt je mond stijf dicht, want zijn vrouw is mijn vriendin en ik moet naast haar zitten op de ouderavond." Ik fluister-schreeuw dit letterlijk in het oor van mijn driejarige oudste zoon terwijl ik hem achter de pilaar van onze veranda klem. Dit kind. Het is een schat, maar als er één ding is dat je moet weten over baby's die begin juni worden geboren, is het wel dat ze ter wereld komen en direct de geheimen van de hele buurt rondbazuinen.

Mijn oma noemde hem altijd haar kleine pareltje, maar ik weet vrij zeker dat dit kwam doordat ze niet bij ons in huis woonde en niet hoefde om te gaan met die constante, eindeloze, niet-te-stoppen stroom van geklets. Ze zeggen dat kinderen die onder dit sterrenbeeld geboren zijn, geregeerd worden door Mercurius of zoiets, wat blijkbaar betekent dat hun hersenen honderddertig kilometer per uur draaien en hun monden wanhopig proberen dat tempo bij te benen. Ik zal maar gewoon eerlijk tegen je zijn: het opvoeden van een enorm alerte, super sociale baby is uitputtend, en het meeste advies op Instagram is een hoop perfect samengestelde onzin.

De grote concentratieboog-paniek van twintig-twintig

Het eerste jaar van zijn leven was ik ervan overtuigd dat ik zijn hersenen compleet had geruïneerd. Ik kocht van die dure zwart-wit flashcards waarvan een of andere influencer zwoer dat ze zijn neurale netwerken zouden stimuleren, en ik maakte van die uitgebreide sensorische speelbakken die me drie kwartier kostten om in elkaar te flansen met handgeverfde rijst en ethisch verantwoorde dennenappels. Ik zette hem erbij, hield mijn adem in, en vervolgens keek hij welgeteld twaalf seconden naar de bak voordat hij een handvol rijst naar de hond gooide en in de boekenkast probeerde te klimmen.

Ik nam hem mee naar de babymuziekles in de plaatselijke bibliotheek en zat daar alleen maar te zweten terwijl de andere moeders van die perfecte, volgzame engeltjes hadden. Je kent ze wel. De kleine Sem daar in de hoek, in kleermakerszit, twintig minuten lang rustig tikkend met zijn ritmestokjes, terwijl mijn kind rondjes rende om de voorleescirkel en het speakersysteem van de bibliothecaresse probeerde te demonteren. Ik voelde me de allerergste moeder van de hele provincie.

Midden in de nacht verloor ik mezelf in van die angstaanjagende rabbit holes op het internet over neurologische achterstanden. Ik maakte mezelf wijs dat er kortsluiting in zijn hersenen ontstond omdat hij niet gewoon kon zitten en naar een stom kartonboekje kon kijken. Ik huilde de ogen uit mijn kop aan de telefoon met mijn moeder, terwijl hij voor de vierde keer die ochtend alle Tupperware uit mijn keukenkastjes trok.

Wat bleek, volgens dokter Jansen op het consultatiebureau hebben normale peuters sowieso maar de concentratieboog van een goudvis, dus mijn hele maandenlange paniekaanval was compleet zinloos.

Speelgoed waar ze niet compleet wild van worden

Toen mijn kleine Tweelingen-baby een maand of zes was, begon het me op te vallen dat al die standaard troep uit de speelgoedwinkel het eigenlijk alleen maar erger maakte. Hij was al zo alert en opgewonden, en als je zo'n kind een plastic, lichtgevende telefoon geeft die het alfabet in drie verschillende talen naar ze schreeuwt, brandt hun kleine zenuwstelsel gewoon door.

Ik ben extreem prijsbewust, dus speelgoed weggooien doet pijn aan mijn hart, maar we hebben uiteindelijk al het knipperende plastic in dozen gedaan en ik heb flink geïnvesteerd in de Houten Dieren Speelgym. Geloof me, normaal gesproken rol ik met mijn ogen bij die hele beige-moeder houten speelgoed-esthetiek, maar dit ding heeft letterlijk mijn gezond verstand gered. Het is gewoon simpel hout met een olifant en een vogel. Geen batterijen, geen herrie. Hij lag eronder, staarde naar de natuurlijke houtnerf en sloeg tegen de ringen voor een wonderbaarlijke tien minuten achter elkaar. Het overprikkelde hem niet, hij kon dingen gewoon in zijn eigen tempo ontdekken. Het was zonder twijfel de beste zeventig euro die ik ooit heb uitgegeven, zelfs al kreeg hij het tijdens *tummy time* op de een of andere manier voor elkaar om het houten vogeltje in mijn haar te laten verstrikken.

Tegen de tijd dat ze in de peuterfase belanden en 'waarom' beginnen te vragen totdat je oren letterlijk bloeden, blijf dan niet gewoon direct antwoord geven of je verliest compleet je verstand. Kaats de vraag gewoon terug en vraag wat zíj denken, zodat ze voor de verandering hun eigen hersenen uitputten om het op te lossen.

Als je momenteel verdrinkt in een zee van irritante plastic troep die je kind hyperactief maakt, kun je hier de houten speelgoedcollectie van Kianao bekijken en wat rust in je woonkamer terugbrengen.

Omgaan met het constante gewiebel

Omdat een Tweelingen-baby constant in beweging is, moet je ze kleden op maximale beweeglijkheid. Hijs deze kinderen niet in stugge spijkerstof tuinbroeken met een dozijn metalen drukknopen, tenzij je het leuk vindt om met een baby-alligator te worstelen op de commode.

We leefden in de zomer eigenlijk in de Biologische Henley Romper met Korte Mouwen. Hij is rekbaar, heeft drie makkelijke knoopjes en is gemaakt van biologisch katoen, dus het irriteert zijn huid niet als hij onvermijdelijk zweet van al die rondjes rennen om het kookeiland. Bam, klaar. Minder tijd besteden aan het vechten om ze in een outfit te krijgen, betekent minder tijd voor hen om te vragen waar de maan overdag blijft of waarom de hond naar tortillachips ruikt.

Mijn oma zwoer er altijd bij om ze strak in te bakeren als een burrito, zodat ze zouden stoppen met bewegen en eindelijk zouden slapen. Ik probeerde naar haar te luisteren en kocht het Bamboe Babydekentje met de kleurrijke blaadjes. Het is prachtig, en bamboe schijnt een magische stof te zijn die hun lichaamstemperatuur reguleert. Maar eerlijk? Als inbakerdoek was het voor ons maar matig, want mijn kind schopte zich er als een ninja binnen drie seconden uit. Hij had gewoon een hekel aan dat opgesloten gevoel. Wel moet ik zeggen dat het voor die prijs een fantastische doek is voor over de kinderwagen als je de felle zomerzon van hun beentjes probeert te houden, dus we hebben ons geld er hoe dan ook dubbel en dwars uitgehaald.

Wanneer hun mond net zoveel pijn doet als ze hem gebruiken

Weet je wat nog erger is dan een kind dat niet stopt met praten? Een kind dat wil praten, maar wiens mond pijn doet omdat er tandjes doorkomen. Wanneer die kiezen doorkomen, wordt hun toch al korte lontje nog veel korter. Mijn huisarts zei dat stevig ergens op kauwen helpt om de druk op hun kleine schedelbotjes te verlichten of zoiets, wat verklaart waarom hij steeds in de salontafel probeerde te bijten.

In eerste instantie gaf ik hem de Sushirol Bijtring vooral als grapje. Ben ik zo'n moeder uit een boerendorp wiens kind tot zijn vierde niet wist wat echte sushi was? Ja. Heeft hij desondanks de vulling uit deze kleine siliconen zalmrol gekauwd? Ook ja. Het heeft allemaal verschillende texturen om op te kauwen en is volledig BPA-vrij, dus ik was niet bang dat hij rare chemicaliën zou binnenkrijgen. Bovendien gooi je hem gewoon in de vaatwasser als hij onder de hondenharen van de vloer komt te zitten, wat inmiddels de enige eigenschap is die me nog iets kan schelen bij een babyproduct.

Het opvoeden van een kletserig, razendsnel kind is een wilde rit, en de meeste dagen voelt het alsof ik constant achter de feiten - of liever: achter zijn brein - aanloop. Maar ze zijn zo leuk, en de dingen die ze bedenken laten je huilen van het lachen. Voordat je helemaal gek wordt van de pogingen om je kleine kletskous in toom te houden: haal diep adem, stel je verwachtingen voor rust en stilte bij, en scoor een paar makkelijk aan te trekken rompers van Kianao, zodat je in elk geval geen gevecht met ze hoeft te voeren over hun kleren.

Vragen die ik vaak krijg van uitgeputte moeders

Waarom speelt mijn baby, eind mei geboren, niet langer dan een minuut met één stuk speelgoed?
Omdat het in feite kleine tornado's op pootjes zijn, en eerlijk gezegd hoort het ook niet zo te zijn. Dokter Jansen vertelde me dat peuters zich hooguit een paar minuten op één ding kunnen focussen. Laat je niet door het internet aanpraten dat je kind kapot is, alleen maar omdat het sneller uitgekeken is op speelgoed dan jij een kop koffie kunt drinken. Leg gewoon de helft van het speelgoed in een kast en wissel het om de paar weken af, zodat ze denken dat ze allemaal nieuwe dingen krijgen.

Is houten speelgoed echt beter voor snel afgeleide baby's?
Uit mijn eigen rommelige levenservaring: absoluut ja. Dat plastic spul met die sirenes en zwaailichten zorgt er gewoon voor dat hun motortje veel te hard gaat draaien. Toen ik voor mijn oudste overstapte op simpele houten blokken en die houten speelgym, was het alsof iemand het volume in zijn hersenen zachter zette. Hij moest echt zijn eigen fantasie gebruiken in plaats van alleen maar op een knopje te drukken voor geluid.

Hoe ga ik om met dat constante gepraat en die aanhoudende vragen?
Ik drink heel veel ijskoffie en ik speel een spelletje waarbij ik weiger de vraag te beantwoorden. Als hij vraagt waarom de lucht blauw is, kijk ik heel serieus en zeg ik: "Wauw, ik heb werkelijk geen idee, waarom denk JIJ dat hij blauw is?" De helft van de tijd verzint hij een wild verhaal over een reus die de boel schildert, en dat levert me op z'n minst vier minuten op waarin hij tegen zichzelf praat en ik niet meer de wandelende Wikipedia hoef te zijn.

Is het het waard om biologische kleding te kopen voor een kind dat alles toch weer verpest?
Ik ben ongelofelijk krenterig, dus ik snap de twijfel. Maar ja, dat is het echt. Mijn oudste had van die rare droge plekjes op zijn huid die altijd opvlamden als hij zweette. Mijn huisarts wees me erop dat goedkope synthetische stoffen warmte vasthouden en dat de chemicaliën de huid irriteren. Biologisch katoen ademt gewoon stukken beter. Ik koop in het algemeen minder kleding, maar zorg er wel voor dat de kleding díe we hebben gemaakt is van fijne, rekbare biologische materialen, zodat hij als een bezetene kan rondrennen zonder uitslag te krijgen.