Overleef de wasberg: Een praktische gids voor babykleding

Ik staar momenteel naar een wasmand vol met piepkleine kledingstukken met mosterdgele vlekken, terwijl ik een kop koffie drink die ergens rond een uur of acht vanochtend al koud is geworden. Tussen het inpakken van bestellingen voor mijn Etsy-shop en het voorkomen dat mijn peuter zijn ontbijtwafel aan de hond voert, besefte ik ineens dat mijn jongste alweer uit een hele lade vol kleding is gegroeid. Als ik een stemberichtje precies zes maanden terug in de tijd naar mezelf zou kunnen sturen — toen ik hier op het platteland hoogzwanger van baby nummer drie rondwaggelde en impulsief piepkleine linnen tuinbroekjes kocht — zou ik mijn telefoon uit mijn eigen handen grissen en mezelf vertellen dat ik even normaal moest doen.

Want als je in verwachting bent, trap je in de valkuil te denken dat je een miniatuur-supermodel moet kleden, terwijl je in werkelijkheid een heel zacht, behoorlijk lekkend aardappeltje aankleedt. Instagram laat je geloven dat je een kledingkast vol gestructureerde outfits nodig hebt, maar ik ga gewoon heel eerlijk tegen je zijn: die stugge corduroy broekjes bij een pasgeboren baby zijn echt een misdaad tegen de natuur. Na drie kinderen heb ik door schade en schande geleerd dat babykleding minder over mode gaat en eigenlijk puur over overleven.

Stop met kijken naar de leeftijdskaartjes

Mijn oudste, de lieverd, is de reden dat ik diepgewortelde vertrouwensproblemen heb als het gaat om babykledingmaten. Toen ik voor het eerst moeder werd, en als voormalig lerares die van regeltjes hield, dacht ik dat een label met 'Newborn' betekende dat het een pasgeborene paste. Maar mijn oudste was een stevige baby van vierenhalve kilo die ter wereld kwam met de bouw van een kleine uitsmijter en direct de 3-maanden-maat in ging. Dat maakte een hele lade vol zorgvuldig opgevouwen, piepkleine pasgeboren-outfitjes compleet nutteloos, nog voordat we de parkeerplaats van het ziekenhuis af waren.

Leeftijdskaartjes slaan echt nergens op, omdat ze er geen rekening mee houden dat een prematuurtje van nog geen drie kilo en een stevige baby van bijna vijf kilo technisch gezien even oud zijn. Mijn oma zei altijd dat een baby sneller groeit dan onkruid in de zomer, en hoewel ik vroeger vaak zuchtte om haar ouderwetse wijsheden, had ze hierin helemaal gelijk. Je moet kleding kopen op basis van gewicht en lengte, niet op het aantal maanden op het label. En zelfs dan is het een loterij, want elk merk snijdt zijn patronen anders. De maat 0-3 maanden van het ene merk is zo strak dat er amper een eekhoorn in past, terwijl exact dezelfde maat van een ander merk eruitziet als een parachute.

Als ik zes maanden terug in de tijd kon gaan, zou ik mezelf aanraden om de dertig-zeventig regel toe te passen. Koop ongeveer dertig procent echte pasgeborenen-maten en zeventig procent in de maat 0-3 maanden, gooi ze gewoon allemaal in dezelfde lade en hoop er het beste van. Ze verdubbelen hun geboortegewicht namelijk zo snel dat het je haast duizelt.

Het grote temperatuur-raadspelletje

De eerste drie maanden van het leven van al mijn kinderen heb ik 's nachts vaak vol spanning wakker gelegen met de vraag of mijn baby's het te warm of te koud hadden. Oma's staan hierom bekend: mijn moeder komt mijn huis binnenlopen wanneer de airco de dertig graden buiten nog maar amper aankan, ziet de blote voetjes van de baby en hapt direct naar adem alsof ik aan kindermishandeling doe. Ze is geobsedeerd door piepkleine gehaakte slofjes en dikke dekens, wat precies het tegenovergestelde is van wat je zou moeten doen.

Bij onze eerste controle keek mijn arts me aan alsof ik gek was geworden toen ik mijn middelste kind midden in mei binnenbracht, ingepakt als een burrito in een fleece deken. Hij vertelde me dat de vuistregel is dat je ze maar één laagje meer hoeft aan te trekken dan wat je zelf comfortabel vindt om te dragen. Voor zover ik begrijp hoe hun kleine interne thermostaat werkt — wat eerlijk gezegd niet veel is, het blijft een soort medisch mysterie voor me — kunnen ze gewoon niet zo efficiënt zweten of rillen als wij om hun eigen temperatuur stabiel te houden. Oververhitting is daardoor een heel groot risico op wiegendood (SIDS).

Je controleert hun temperatuur niet door aan hun handjes of voetjes te voelen, want die zullen altijd als kleine ijsklontjes aanvoelen vanwege hun nog niet optimaal werkende bloedsomloop. Je voelt hun temperatuur door je hand in hun nekje te leggen. Als ze daar warm en klam aanvoelen, hebben ze te veel aan. Als ze koel aanvoelen, voeg je een laagje toe. Daarna ben ik helemaal gestopt met me druk te maken over koude teentjes.

Omgaan met de navelstreng-situatie

Niemand bereidt je echt goed voor op dat restje van de navelstreng. Het is korstig, het ruikt raar, het blijft overal achter haken, en de eerste twee weken van het leven van je baby ben je als de dood dat je het er per ongeluk aftrekt terwijl je je kind in een rompertje wurmt. Je kunt ze absoluut niets aantrekken met een stugge tailleband of een rits die precies over hun buikje schuurt terwijl dat ding aan het genezen is.

Overslagshirtjes met drukknoopjes aan de zijkant of super rekbare, zachte broekjes die je heel ver naar beneden tot onder hun naveltje kunt rollen, zijn de enige kledingstukken waarbij je niet hoeft te huiveren tijdens het verschonen.

Wat er écht in de commode thuishoort

Laten we het hebben over de werkpaarden van de garderobe van je baby. Je hebt rompertjes nodig, en wel een heleboel, maar de kwaliteit doet er écht toe. Luister, ik ben er altijd voor om een centje te besparen waar dat kan. Je kunt absoluut naar een grote winkelketen gaan en een gigantisch pak goedkope babykleertjes kopen, maar ik beloof je dat die na twee wasbeurten in je wasmachine veranderen in stug, vervormd schuurpapier. En aangezien pasgeborenen gemiddeld zo'n acht outfitwissels per dag nodig hebben vanwege mondjes teruggeven en poepexplosies, zul je ze continu moeten wassen.

Mijn absolute redding deze derde keer is de Kianao Lange Mouwen Romper van Biologisch Katoen geweest. Laat me je een verhaaltje vertellen over een poepexplosie om drie uur 's nachts, die uit de luier ontsnapte en helemaal tot aan de schouderbladen van mijn dochter reikte. Omdat dit rompertje van die handige envelop-vouwen op de schouders heeft, hoefde ik het vieze kledingstuk niet over haar hoofdje uit te trekken en de smeerboel door haar haartjes te trekken. Ik rekte de halslijn gewoon wijd op en trok het soepel naar beneden over haar lichaam uit. Het biologisch katoen is ongelooflijk rekbaar, en het is een droom om te wassen zonder dat het zijn vorm verliest. Dat betekent dat het daadwerkelijk de intensieve schrobbeurten overleeft die nodig zijn om babypoep eruit te krijgen.

Nu heb ik ook hun Biologisch Katoenen Romper met Rimpelmouwtjes aangeschaft, en ik zal eerlijk tegen je zijn — het is echt beeldschoon. Het is super schattig voor een familiebezoekje of als je schoonouders foto's komen maken. Maar vanuit een puur praktisch, uitgeput-moeder standpunt? Die kleine roesjesmouwtjes zitten me eigenlijk best in de weg wanneer ik de baby over mijn schouder hijs om haar te laten boeren, en ze gaan raar opfrommelen als je er een vestje overheen probeert te trekken. De kwaliteit is geweldig, maar ik pak absoluut veel vaker de simpele variant met lange mouwen.

Als je een voorraadje wilt opbouwen met kleding die écht lang meegaat, ontdek dan de collectie biologische babykleding om stukken te vinden die niet zomaar uit elkaar vallen.

Ritsen, drukknoopjes en nachtkleding

Als een outfit meer dan drie drukknoopjes in het kruis heeft, gooi hem dan weg. Ik ben bloedserieus. Als je functioneert op vijfenveertig minuten slaap en in het donker een natte luier probeert te verschonen met alleen de gloed van een nachtlampje, is het uitlijnen van een dozijn piepkleine metalen drukknoopjes langs de beentjes van een spartelende baby een vorm van psychologische marteling. Ik weet niet wie babypyjama's met drukknoopjes heeft uitgevonden, maar diegene had duidelijk zelf geen kinderen.

Je wilt tweewegritsen. Altijd. Met een tweewegrits kun je het pakje vanaf de onderkant net genoeg openritsen om de luier te verschonen, zonder dat je hun hele borstkas hoeft bloot te stellen aan de koude lucht. Voor overdag ben ik dol op een goed boxpakje, zoals de Biologisch Katoenen Jumpsuit met Voetjes, omdat het knoopjes aan de voorkant heeft die super makkelijk in gebruik zijn, en de voetjes zitten er al aan vast.

Wat me bij mijn volgende punt brengt: babysokjes zijn een drama. Ze blijven niet zitten. Je baby trapt ze uit in het gangpad van de supermarkt, de hond eet ze op, en je zult je halve leven doorbrengen met het zoeken naar een sokje ter grootte van een walnoot. Koop alles met vaste voetjes. Sla de piepkleine schoentjes helemaal over, want baby's lopen toch nog niet. Dat maakt die schoentjes tot niets meer dan een stugge, dure accessoire zonder enig doel.

En voor het slapen heb je gewoon een paar goede babyslaapzakken nodig, want losse dekens in het ledikantje zijn een absolute no-go.

De chaos omarmen

Als ik terugkijk naar mezelf zes maanden geleden, helemaal gestrest in mijn knutselkamer terwijl ik de perfect bijpassende, esthetische garderobe probeerde samen te stellen, kan ik er alleen maar om lachen. Het maakt je baby echt niet uit of hun rompertje de perfecte tint saliegroen heeft of dat hun outfit helemaal 'picture perfect' is. Ze vinden het alleen belangrijk dat de stof zacht is, dat het niet in hun mollige kleine beentjes snijdt, en dat je het snel bij ze uit kunt trekken als ze een ongelukje hebben gehad.

Bespaar je geld op die chique tule rokjes voor pasgeborenen en stugge spijkerjasjes. Investeer liever in een sterke basis van ongelooflijk zachte, rekbare basics die zonder probleem honderd keer gewassen kunnen worden. Koop een goede vlekkenverwijderaar. En vergeef jezelf wanneer je baby uiteindelijk drie dagen achter elkaar hetzelfde te grote, met melkvlekken bedekte boxpakje draagt, want dat overkomt ons echt allemaal.

Voordat je je laat meeslepen in het kopen van honderd nutteloze accessoires, doe jezelf een plezier en sla een voorraad in van de dingen die 's nachts om drie uur echt je redding zullen zijn. Bekijk de biologische babykleding van Kianao voor de betrouwbare essentials die je baby écht nodig heeft.

FAQ

Hoeveel pasgeborenen-outfits moet ik nu echt kopen?
Eerlijk gezegd: veel minder dan je denkt. Als je thuis een wasmachine en droger hebt, kun je prima overleven met ongeveer zes goede rompers en zes boxpakjes met voetjes. Baby's geven veel melk terug, dus je zult sowieso continu aan het wassen zijn. Koop geen dertig newborn pakjes, want ze kunnen er letterlijk in tweeënhalve week uitgroeien, net zoals bij mijn middelste gebeurde.

Moet ik babykleding echt wassen voordat ze het dragen?
Ja, eigenlijk wel. Ik heb dit bij mijn oudste één keer overgeslagen omdat ik te uitgeput was, en hij zat direct onder de vreselijke rode uitslag over zijn hele borstkas. Zelfs als kleding biologisch is, heeft het in magazijnen en dozen gelegen waar het stof heeft verzameld. Gooi gewoon alles in de was met een zacht, ongeparfumeerd wasmiddel voordat de baby komt. Dan hoef je je geen zorgen te maken over gekke fabrieksrestjes die hun supergevoelige huid kunnen irriteren.

Wat is het nut van die rare overlappende schouders bij rompertjes?
Het is echt een absolute redder in nood! Dit noemen ze envelop-schouders of een envelophalsje. Wanneer je baby onvermijdelijk een gigantische luier-explosie heeft die helemaal tot aan hun rug reikt, zorgen die schoudertjes ervoor dat je het rompertje makkelijk naar beneden over hun armpjes en lijfje kunt trekken. Hierdoor hoef je geen met poep besmeurd kledingstuk over hun gezichtje en door hun haartjes te slepen. Het is geniaal.

Is biologisch katoen het extra geld echt waard voor een baby?
Voor mij wel, maar dat komt vooral omdat mijn kinderen allemaal mijn ontzettend gevoelige huid hebben geërfd. Goedkope synthetische stoffen maken ze zweterig en lokken eczeem uit. Daardoor slapen ze niet, wat betekent dat ik óók niet slaap. Biologisch katoen ademt veel beter en voelt zachter aan. Dus net iets meer betalen voor een paar hoogwaardige, biologische kledingstukken die ik non-stop gebruik, is een stuk fijner dan een uitpuilende lade vol goedkope polyester kleertjes die ze niet eens comfortabel kunnen dragen.

Wat moet mijn baby dragen als we vanuit het ziekenhuis naar huis gaan?
Houd het vooral ontzettend simpel. Een zacht boxpakje met voetjes en een rits is alles wat je nodig hebt. Wring ze niet in een ingewikkelde vijfdelige outfit met knoopjes en stugge stoffen. Je zult namelijk helemaal uitgeput zijn, je moet ze veilig in een autostoeltje vastmaken waarbij de riempjes mooi plat over hun borstkas moeten liggen, en de baby wil het gewoon lekker knus en warm hebben. Neem één outfit mee in de pasgeborenen-maat (maat 50) en één maatje groter (maat 56/62), voor het geval ze wat groter zijn dan je had verwacht.