De harde waarheid over Little Me babykleding en de babygarderobe

Ik zit momenteel op de vloer van mijn slaapkamer te staren naar een piepklein tweed jasje aan een miniatuur houten kledinghangertje. Mijn schoonmoeder heeft het voor de baby gestuurd, en echt, ze bedoelt het hartstikke goed. Maar mijn baby van zes maanden besteedt zijn wakkere uren momenteel aan pogingen om zijn hele voet in zijn mond te proppen, terwijl hij met brute kracht gepureerde worteltjes over mijn schouder spuugt. Hij hoeft niet naar een bestuursvergadering. Hij hoeft zich niet te kleden als een piepkleine, werkloze Britse professor.

Toen ik zwanger was van mijn oudste, trapte ik vol in de val van het esthetisch verantwoorde Instagram-ouderschap. Ik dacht dat baby's gewoon kleine poppetjes waren die je kon aankleden met wat er maar het schattigst uitzag op je feed. Ik kocht de miniatuur pantalons, de piepkleine overhemden en zelfs schoentjes met harde zolen. Dat kind was in zoveel opzichten mijn wandelende waarschuwing, maar zijn kledingkast was waarschijnlijk mijn grootste beginnersfout. Pas toen hij onder de vuurrode, verdikte uitslag kwam te zitten door een kriebelende, polyester "vintage" trui, werd ik eindelijk wakker en ontdekte ik de ware redding van het moederschap: functionele, ademende babykleding.

Waarom ik wil gillen van spijkerstof voor baby's

Ik ga even heel eerlijk met je zijn over spijkerbroeken voor baby's. Ik weet niet wie ze heeft uitgevonden, maar ik ga er voor het gemak vanuit dat diegene nog nooit een menselijke baby heeft ontmoet. Baby's zijn eigenlijk gewoon mollige, met vocht gevulde worstjes die proberen uit te vogelen hoe ze voor het eerst hun ledematen moeten uitvouwen. Ze hebben nul buikspieren en hun buikjes zwellen op als kleine ballonnetjes na elke voeding.

Spijkerstof aantrekken bij een wezentje dat in omvang verdubbelt als het 60 ml melk drinkt, grenst aan kindermishandeling. Probeer jij maar eens op je rug te gaan liggen en je knieën naar je borst te trekken terwijl je een stijve, ongewassen Levi's draagt. Vertel me dan maar eens hoe gelukkig je je voelt. De dikke naden snijden in hun kleine naveltjes, de stof ademt niet, en proberen een skinny jeans van een gillende, trappende baby te pellen die van onder tot boven onder de spuitluier zit, is een vorm van marteling die ik mijn ergste vijand niet zou toewensen.

Het is gewoon de ultieme onzin, en het druist volledig in tegen alles wat een baby daadwerkelijk nodig heeft om zijn motoriek te ontwikkelen. Ze moeten kunnen rekken en strekken, ze moeten kunnen rollen, ze hebben stoffen nodig die met hen meebewegen in plaats van ze op te sluiten in een stijf, indigo gevangenisje. En begin maar niet over bretels voor baby's, wat eigenlijk gewoon piepkleine elastische katapulten zijn die wachten om los te schieten en een oog uit te tikken.

De ontdekking van dat hele "Discoverhood"-gebeuren

Dus nadat ik alle piepkleine colbertjes in een doos had gestopt en de babyspijkerbroekjes had gedoneerd aan een andere nietsvermoedende kersverse moeder, ging ik op jacht naar kleding waar mijn kind daadwerkelijk in kon léven. Toen stuitte ik per toeval op de babykleding van Little Me. Heel lang dacht ik dat ze gewoon een aftakking van Carter's waren, maar het blijkt dat ze eigendom zijn van een heel ander bedrijf: de Mamiye Brothers.

Ze hebben een hele filosofie die ze 'discoverhood' noemen, wat eigenlijk gewoon een chique marketingterm is om te zeggen dat baby's gewoon baby's moeten mogen zijn. Ze vermijden materialen als leer, spijkerstof en tweed volledig, wat me eerlijk gezegd het gevoel gaf dat ik eindelijk begrepen werd. In plaats daarvan produceren ze gewoon badstof, velours en zachte katoensoorten.

Mijn dokter vertelde me tijdens een van onze eerste afspraken dat je baby's onder de zes maanden eigenlijk niet mag insmeren met chemische zonnebrandcrème, omdat hun huidje zo dun is dat het al die troep gewoon absorbeert, of zoiets dergelijks. Ze vertelde me dat fysieke bescherming veel beter is. Daarom raakte ik super geïnteresseerd in de zwemkleding van Little Me met ingebouwde UPF 50+ bescherming. Voor zover ik begrijp, betekent dit dat de stof zo strak is geweven dat de zon er niet doorheen komt. Maar goed, ik ben een moeder, geen textielingenieur, dus ik vertrouw er gewoon op dat het voorkomt dat mijn kinderen levend verbranden bij het meer.

De zoektocht naar de heilige graal der rompertjes

Zelfs bij de goede, bekende merken betrapte ik mezelf erop dat ik obsessief de kledinglabels las, omdat de huid van mijn oudste kind overal zo heftig op reageerde. Uiteindelijk zijn we vrijwel helemaal overgestapt op biologisch katoen, en zo vond ik mijn absolute favoriete kledingstuk voor baby's ter wereld.

Het Biologisch Katoenen Rompertje met Lange Mouwen van Kianao is voor mij echt onmisbaar. Ik overdrijf niet als ik zeg dat mijn jongste hier min of meer in woont. Als je de stof voor het eerst voelt, heeft het zo'n boterzachte textuur die alleen maar zachter lijkt te worden naarmate je het vaker in je wasmachine mishandelt. Omdat het voor 95% uit biologisch katoen bestaat, zonder al die giftige kleurstoffen en bestrijdingsmiddelen, veroorzaakt het nooit meer die rare droge plekjes op de achterkant van de armpjes van mijn baby.

Wat ik als prijsbewuste moeder echt kan waarderen, is dat er 5% elastaan in geweven is. Dat klinkt als een klein detail, maar het betekent dat de halslijn gemakkelijk over het gigantische hoofd van mijn kind rekt zonder de boord permanent te vervormen. Je krijgt dus niet zo'n tragisch, uitgelubberd nekgat waardoor je baby eruitziet alsof hij een afdankertje uit de jaren '90 draagt. Voor de prijs van een paar luxe kopjes koffie is het elke cent waard om er hier een paar van te hebben die moeiteloos een heel jaar dragen overleven.

Hoeveel onzin moet je nou eigenlijk echt kopen?

Als je naar een willekeurige online checklist voor de babyuitzet kijkt, vertellen ze je dat je vijftien newborn boxpakjes, twaalf rompertjes en acht inbakerdoeken nodig hebt. Dit is een leugen die verzonnen is om je geld uit je zakken te kloppen. Baby's groeien zo snel uit de newborn-maat dat je er bijna een whiplash van krijgt.

Laten we de rekensom eens maken op basis van mijn drie kinderen. Wij werken volgens wat mijn moeder altijd de 'Regel van 3' noemde: reken op zo'n twee tot drie outfits per dag vanwege spuug, doorgelekte luiers of mysterieuze plakkerige substanties. Als je elke twee of drie dagen wast, zoals een normaal, uitgeput persoon, heb je in één maat oprecht maar zo'n 7 tot 10 boxpakjes nodig. Als je twintig newborn-outfits op je lijstje zet, stop je er daar zes weken later vijftien van in een plastic opbergbox terwijl de prijskaartjes er nog aan zitten.

En laten we het even hebben over de sluitingen. Ritsen of drukknoopjes: het is een discussie die moeders op internetforums tot op het bot verdeelt. Hier is de ongefilterde waarheid: als je om drie uur 's nachts na twee uur slaap probeert veertien minuscule metalen drukknoopjes van kruis tot enkel op elkaar aan te laten sluiten bij het licht van een nachtlampje op de gang, ga je je levenskeuzes ernstig in twijfel trekken. Je wilt een rits.

Tenzij je natuurlijk de moeder van een couveusebaby bent. Een vriendin van me kreeg haar baby bij 32 weken, en zij wees me erop dat Little Me oprecht fantastisch is voor prematuren. Bij hun piepkleine maatjes (voor baby's van ongeveer 1,5 tot 2,5 kilo) gebruiken ze drukknoopjes, zodat de verpleegkundigen alle draden van de monitors tussen de knoopjes door kunnen leiden zonder dat de baby blootgesteld wordt aan de koude ziekenhuislucht. Dus als jullie op de NICU liggen, heel veel sterkte, en kies dan absoluut voor de drukknoopjes. Voor alle anderen thuis met een gezonde pasgeborene? Rits hem dicht en kruip snel weer in bed.

Als je probeert uit te vogelen hoe je een logische kledingvoorraad opbouwt zonder de limiet van je creditcard te bereiken, wil je misschien eens rondkijken in een goede collectie biologische babykleding. Eentje die focust op basics die je kunt mixen en matchen in plaats van op stijve outfits die je maar één keer aandoet.

Het grote wasverzachter-complot

Het maakt niet uit of je de allerduurste, prachtigste Little Me-outfit koopt of biologische babykleding van de hoogste plank, als je ze vervolgens verpest in de was. Dit heb ik door schade en schande moeten leren.

Vroeger gooide ik bij elke wasbeurt een plens vloeibare wasverzachter, omdat ik wilde dat mijn baby zou ruiken naar een bloemenweide. Maar mijn huisarts heeft me hier flink de oren over gewassen. Blijkbaar laten commerciële wasverzachters en droogtrommeldoekjes een onzichtbaar, wasachtig en chemisch laagje achter op de kleding. Hierdoor blijft warmte op de huid hangen, het verpest het ademend vermogen van het katoen en het vernietigt de vlamvertragende eigenschappen van nachtkleding volledig.

Mijn oma zwoer altijd bij een scheut schoonmaakazijn in de was. Vroeger rolde ik mijn ogen bij haar ouderwetse schoonmaaktrucjes, maar het blijkt dat de oude dame gewoon gelijk had. Geloof me, sla die pastelkleurige chemische goedjes over en giet gewoon een scheutje natuurazijn in het spoelbakje. Het maakt de vezels op een natuurlijke manier zacht en nee, je kind gaat er écht niet van ruiken naar saladedressing.

Oh, en was álles voordat ze het dragen. Zelfs de biologische items. Deze kleding ligt in magazijnen stof en wie weet wat nog meer te verzamelen. Dus eerst even wassen is echt een vereiste als je contacteczeem bij je pasgeboren baby wilt voorkomen.

Laten we het hebben over geribbelde stofjes (en Texaanse winters)

Omdat ik vanuit huis een kleine onderneming run, doe ik veel van mijn online aankopen midden in de nacht tijdens het voeden. Ik herinner me nog goed dat ik om twee uur 's nachts met één oog open 'e baby' in de zoekbalk typte, op zoek naar aanbiedingen voor zomerkleding. Zo kwam ik erbij om een paar verschillende texturen uit te proberen.

Ik ga even heel eerlijk met je zijn over het Geribbelde Biologisch Katoenen Rompertje met Korte Mouwen. De geribbelde textuur hiervan vind ik wel oké. Het is prima, en het contrasterende biesje is schattig, maar voor alledaags gebruik houd ik persoonlijk gewoon meer van een gladde stof. Dat gezegd hebbende, geven de ribbels het wel ongelofelijk veel rek. Dus als je een wat molligere baby hebt met heerlijke spekbeentjes, past deze waarschijnlijk langer dan een standaard rompertje van glad katoen.

Aan de andere kant ben ik he-le-maal geobsedeerd door het Biologische Henley Rompertje met Lange Mouwen voor de Winter. Omdat we op het platteland van Texas wonen, is onze 'winter' ontzettend wisselvallig. Het kan 3 graden zijn als ik mijn oudste om acht uur 's ochtends op de peuterspeelzaal afzet, en tegen de middag tikt het de 24 graden aan en schijnt de zon. Dit henley-rompertje met lange mouwen is de perfecte middenweg. Het houdt hun armpjes warm in de frisse ochtendlucht, maar omdat het biologische katoen echt ademt, veranderen ze 's middags niet in een zwetend, chagrijnig hoopje ellende. Bovendien zorgen de drie hout-look knoopjes bovenaan ervoor dat het net gekleed genoeg oogt, zodat ik me geen complete slons voel als we naar de supermarkt gaan.

De realitycheck waar je niet om had gevraagd

Dit is wat ik wilde dat iemand me had verteld voordat ik mijn eerste baby kreeg: het boeit je kind echt helemaal niets wat hij aan heeft. Het enige wat belangrijk voor ze is, is dat ze warm zijn, gevoed worden en hun knieën kunnen buigen om een scheetje te laten. Dat is de complete lijst van prioriteiten van een pasgeboren baby.

Merken zoals Little Me zijn zo populair omdat ze dit tientallen jaren geleden al doorhadden. Ze verkopen comfort. En als je die filosofie combineert met echt goede materialen, zoals het biologisch katoen van Kianao, elimineer je in één klap 90% van de onverklaarbare huilbuien en mysterieuze uitslag die kersverse ouders teisteren.

Dus pak dat piepkleine tweed jasje. Pak de babyspijkerbroekjes. Stop ze in een bewaardoos, of nog beter, breng ze naar de kringloop. Koop dat rekbare katoen, gooi het zwaar geparfumeerde wasmiddel de deur uit en geef jezelf toestemming om je baby gewoon lekker baby te laten zijn.

Klaar om die kriebelende, oncomfortabele onzin op te ruimen en een kledingkast op te bouwen waar je baby oprecht heerlijk in slaapt? Sla een aantal biologische baby basics in en claim je gemoedsrust terug.

Dingen die je je waarschijnlijk nog afvraagt

Moet ik de babykleding van Little Me echt wassen voordat de baby het draagt?
Ja, helaas wel. Zelfs als ze in zo'n prachtig, smetteloos 'Welkom op de wereld'-cadeaudoosje zitten, zijn ze nog steeds in een fabriek gemaakt, in karton verpakt en in een stoffig magazijn bewaard. Ik heb deze stap bij mijn oudste precies één keer overgeslagen, en hij kreeg een vreselijke rode uitslag op zijn borst van de chemicaliën die ze gebruiken om de kleding mooi strak op de hanger te laten hangen. Gewoon even wassen dus.

Is bamboestof serieus beter dan biologisch katoen voor een pasgeborene?
Dit is zo'n beladen vraag. Little Me gebruikt zoiets als 'Better Than Bamboo', wat een hybride stof is, maar eerlijk gezegd hangt het er helemaal vanaf wat je zoekt. Bamboe is ongelooflijk zacht en rekbaar, maar in mijn ervaring haakt het snel en duurt het eeuwen voordat het aan de lijn droog is. Biologisch katoen is iets dikker, is veel beter bestand tegen agressief schrobben op vlekken en ademt nog steeds fantastisch. Zelf neig ik voor de dagelijkse 'survivalkit' meer naar biologisch katoen.

Hoe krijg ik die mosterdgele spuitluiervlekken uit biologisch katoen zonder bleekmiddel?
Zonlicht, mensen. Ik geloofde mijn moeder niet toen ze me dit vertelde, maar het is eigenlijk gewoon pure magie. Spoel de ontlasting er direct uit met koud water (heet water 'bakt' de eiwitten in de stof), schrob er een beetje milde zeep in en leg het kletsnat een paar uurtjes in direct zonlicht. De UV-stralen bleken de vlek letterlijk op natuurlijke wijze weg zonder de biologische vezels af te breken.

Zijn die dure cadeaudozen met babykleding hun geld echt waard?
Als je naar een babyshower gaat van een collega die je amper kent: ja hoor, de presentatie is prachtig. Maar als jij de moeder bent die haar wensenlijstje samenstelt? Sla de cadeausets over. Ze bevatten meestal nutteloze opvulling zoals krabwantjes (die na vijf seconden al afvallen) of rare kleine mutsjes die voor geen meter passen. Je kunt dat budget veel beter gebruiken voor drie of vier losse, hoogwaardige rompertjes van biologisch katoen die zonder moeite een heel jaar van intensief dragen doorstaan.

Wat betekent het als een babymerk zegt dat het 'preemie inclusive' (geschikt voor prematuren) is?
Het betekent meestal dat de kleding speciaal is gesneden voor baby's die tussen de 1,5 en 2,5 kilo wegen, maar nog belangrijker is het ontwerp. Premature baby's verzuipen in normale newborn-kleding, en ritsen zijn een nachtmerrie als de baby is aangesloten op de monitors van de NICU. Inclusieve merken plaatsen hun drukknoopjes strategisch, zodat verpleegkundigen draden en slangetjes door de kleding kunnen leiden zonder een medisch kwetsbare baby helemaal uit te hoeven kleden.