Lieve Jess van toen: Een survivalgids voor doorkomende tandjes

Lieve Jess van zes maanden geleden, die momenteel op het vloerkleed in de woonkamer zit en wezenloos naar een berg piepkleine babysokjes staart, terwijl je jongste als een dolle bever agressief op de houten poot van de salontafel kauwt.

Ik zie je. Ik weet dat je sinds dinsdag niet meer dan drie uur achter elkaar hebt geslapen. Ik weet dat je de yogabroek van gisteren draagt en je serieus afvraagt of een baby eigenlijk vintage meubelwas kan verteren. Leg die was neer, schenk wat opgewarmde koffie voor jezelf in en luister naar me. We staan namelijk op het punt om de donkerste fase van het eerste jaar van dit kind in te gaan, en alles wat mama ons erover vertelde heeft ze eigenlijk mis.

Ik zal maar meteen eerlijk tegen je zijn: bijtspeeltjes zijn niet zomaar schattige dingetjes voor op je kraamlijst die je koopt omdat ze zo leuk bij de babykamer passen. Het zijn absolute overlevingsmiddelen. Als je nu geen arsenaal aanlegt, eindig je straks om middernacht huilend onder de tl-buizen van de 24-uurs supermarkt, terwijl je willekeurige plastic troep in je mandje gooit en Wyatt de longen uit zijn lijf schreeuwt in zijn autostoeltje. Laten we dat voorkomen, oké?

Wat dokter Miller me écht vertelde

Weet je nog hoe mama elke spuitluier, koorts en huilbui de schuld gaf van een doorkomend kiesje? Lief bedoeld, maar onze huisarts keek me aan alsof ik gek was toen ik Wyatt vorige week bracht. Ik was er heilig van overtuigd dat hij malaria had, want hij had ruim 38 graden koorts en zijn luier leek wel een scheikundig experiment.

Dokter Miller vertelde me dat veel van wat wij aanzien voor tandjes krijgen, eigenlijk gewoon standaard babykwaaltjes zijn. Hij zei dat de meeste kindjes ergens tussen de vier en zeven maanden hun eerste tandje krijgen. Het zorgt eigenlijk alleen voor wat jengelen, opgezwollen tandvlees en een absolute waterval aan kwijl in de dagen rondom het doorkomen. Hebben ze hoge koorts of diarree? Dan zijn ze waarschijnlijk gewoon ziek. Het is natuurlijk ook logisch dat ze elk virus op deze planeet oppikken rond de tijd dat ze letterlijk álles wat ze kunnen pakken in hun mond stoppen. Toch was het even slikken om te beseffen dat mijn kind gewoon ziek was, en niet bezig met een of andere enorme tandheelkundige mijlpaal.

Dat nachtelijke tripje naar de apotheek dat je wilt vermijden

Als je op dag drie van het gekrijs bent beland, is de verleiding zó groot om naar de drogist te rennen en een tube van die verdovende babygel te kopen. Je staat daar het doosje te lezen en denkt na over hoe heerlijk het zou zijn om gewoon wat toverdrank op zijn tandvlees te smeren zodat je eindelijk wat kunt slapen. Ik ken die wanhoop. Ik voel het tot in mijn botten. Maar je móét weglopen.

Onze dokter was snoeihard over dat spul. Die vrij verkrijgbare gels met benzocaïne kunnen blijkbaar een ongelooflijk zeldzame, maar superenge aandoening veroorzaken waarbij het zuurstofgehalte in het bloed van een baby ineens keldert. Dat is niet bepaald een bijwerking die ik wil riskeren, alleen maar zodat ik in alle rust mijn true crime-documentaire kan afkijken. Ik vind het bizar dat ze het nog steeds op ooghoogte in de schappen leggen, zodat uitgeputte ouders het zo in hun mandje gooien.

En begin me al helemáál niet over homeopathische tandjesdruppels of gels, want in de helft daarvan zit belladonna. Dat is letterlijk vergif. Het maakt me niet uit hoeveel hippe Instagram-influencers je vertellen dat het 'puur natuur' is. Arseen is ook natuurlijk, jongens, maar we gieten het ook niet in een tuitbeker.

Oh, en sla die barnstenen kauwkettinkjes alsjeblieft over. Je kind per ongeluk wurgen voor een bohemian esthetiek is een verschrikkelijk plan.

Spullen waar ik mijn geld aan heb verspild, zodat jij dat niet hoeft te doen

Bij Jackson – onze oudste, van wie we zielsveel houden maar die eigenlijk vooral als mijn opvoed-proefkonijn fungeerde – maakte ik vroeger gewone badstof washandjes nat. Ik rolde ze op en stopte ze in de vriezer. Ik dacht dat ik een geniale, zuinige moeder was, totdat hij er een keer zo hard op kauwde dat hij er een letterlijke vriesblaar van op zijn lip kreeg. De dokter vertelde me dat kou goed is, maar dat dingen keihard invriezen heel slecht is voor dat tere mondweefsel. We willen het tandvlees verzachten, geen bevriezingsverschijnselen veroorzaken.

Dus je móét wel een echt bijtspeeltje kopen. Een paar eigenlijk, zodat je altijd een koud exemplaar in de koelkast hebt liggen. Was gewoon je handen en masseer met een schone vinger hun tandvlees, en gooi dan snel een koude siliconen bijtring in hun richting voordat ze doorhebben dat ze boos zijn.

Ik ben uiteindelijk met een hele buit van Kianao geëindigd. Ik ben namelijk gek op hun duurzame visie en stiekem een beetje paranoïde over de materialen die Wyatt inslikt. Maar eerlijk is eerlijk, het was een beetje wisselvallig.

Laten we het eerst even hebben over de Handgemaakte Houten & Siliconen Bijtring. Ik zal er geen doekjes om winden: hij is wel oké. Ik bedoel, hij is prachtig. Hij ziet er precies uit als de chique, minimalistische spullen die ik in mijn eigen Etsy-shop verkoop. Maar elke keer als ik hem aan Wyatt gaf, kauwde hij er exact drie seconden op om hem vervolgens keihard naar het hoofd van de hond te smijten. De houten ring is mooi en van nature antibacterieel, wat top is, maar hij is gewoon nog wat te lomp voor zijn kleine handjes. Bewaar hem voor als je kindje wat ouder is en echt flink wil kauwen op een doorkomende kies achterin, maar verwacht niet dat dit nu je wondermiddel is.

Dan nu, de heilige graal. Het Panda Bijtspeeltje is het allerbeste wat ik dit jaar heb gekocht. Ik vond hem gisteren terug tussen de bankkussens en moest bijna huilen van opluchting. Hij is gemaakt van voedselveilige siliconen, helemaal plat en licht genoeg voor zijn onhandige vijf-maanden-oude knuistjes om hem goed vast te pakken en precies naar de zere plek te manoeuvreren. Hij heeft kleine, bamboe-achtige bobbeltjes waar hij helemaal los op gaat. Bovendien kost hij minder dan een menu bij de fastfoodketen en kun je hem gewoon in de vaatwasser gooien als er hondenhaar of pluisjes op zitten. Koop er hier onmiddellijk drie van.

Als je nu al ten einde raad bent en je salontafel er inmiddels uitziet als een berg zaagsel, kun je maar beter direct even naar de bijtspeeltjes van Kianao kijken. Sla alvast een voorraadje in voordat je je laatste beetje verstand verliest.

Ik bewaar hun Beren Bijtrammelaar ook altijd in de luiertas voor als we naar de kerk of naar oma gaan. Het is een houten ring met een zacht, gehaakt beertje eraan. Het contrast tussen het harde hout en de zachte stof lijkt hem net genoeg in de war te brengen om te stoppen met huilen. Ik zou hem niet in de koelkast leggen omdat het garen dan gek en nat wordt, maar het is fantastische afleiding voor droog gebruik onderweg.

Rare mond-wetenschap waar niemand je voor waarschuwt

Hier is nog iets wat me echt omverblies en veranderde hoe ik naar babyaccessoires kijk. Een vriendin van ons, die logopedist is, vertelde me dat baby's laten kauwen op lange dingen met textuur eigenlijk dé manier is waarop ze leren om zich later niet te verslikken in hun eten.

Blijkbaar zit de kokhalsreflex bij pasgeborenen helemaal voorin op de tong. Daarom spugen ze in het begin alles uit. Als je ze een bijtspeeltje geeft en ze duwen het half in hun keel, maakt dat die reflex schijnbaar minder gevoelig en verplaatst het zich verder naar achteren. Ik ken de exacte anatomie niet van hoe een stukje siliconen de keelspieren van een kind opnieuw bedraadt, maar het klinkt zo logisch. Zeker als ik eraan terugdenk hoe vaak Jackson kokhalsde van zijn hapje zoete aardappel, in vergelijking met hoe makkelijk ons middelste kind aan vast voedsel wende.

Ze moeten ook oefenen met het op en neer bewegen van hun kaak voordat we ze stukjes avocado beginnen te voeren. Dus, wanneer Wyatt daar agressief op zijn panda zit te knagen, doet hij eigenlijk een soort fysiotherapie voor zijn gezicht. Het zorgt ervoor dat die eindeloze plassen kwijl op mijn hardhouten vloer toch net iets nuttiger aanvoelen.

Overleef gewoon de week

Luister, deze fase is gewoon zwaar. Er is geen magisch wondermiddel dat het laten groeien van botten door je tandvlees een fijne ervaring maakt. Jij gaat moe zijn, hij gaat bloedchagrijnig zijn en je huis gaat een rampgebied zijn.

Trap niet in de dure trucjes, vries geen natte washandjes in en stop alsjeblieft, omwille van álles, met hem op de salontafel te laten kauwen. Zorg voor een paar goede siliconen bijtspeeltjes, bewaar er altijd eentje in de koelkast en wees vooral heel mild voor jezelf.

Voordat je vannacht om drie uur weer eindeloos begint te scrollen op zoek naar medische symptomen: bestel een paar betrouwbare bijtspeeltjes en bereid je overlevingspakket voor.

De smerige vragen die we allemaal stiekem googelen

Waarom is de poep van mijn kind zo raar als de dokter zegt dat het geen tandjes zijn?
Precies deze vraag stelde ik terwijl ik een zeer verdachte luier vasthield. Het zit zo: als een baby tandjes krijgt, produceren ze een belachelijke hoeveelheid kwijl. Ze slikken al dat overtollige speeksel in, wat soms hun maagje een beetje van slag kan maken en leidt tot dunnere, ietwat rare ontlasting. Maar als het regelrechte diarree is, dan is dat een buikgriepje, lieverd, en geen tandje.

Kan ik die siliconen speeltjes gewoon in de vriezer leggen?
Nee! Dit heb ik door schade en schande geleerd met Jackson. Als je bijtspeeltjes in de vriezer legt, worden ze keihard. Dit kan hun toch al gezwollen tandvlees kneuzen, of ze kunnen aan de lipjes vastvriezen als een lantaarnpaal in de winter. De koelkast is je beste vriend. Een koude rilling is genoeg om de pijn te verzachten zonder het weefsel te beschadigen.

Hoeveel van die dingen moet ik nu écht kopen?
Ik geloof heilig in de regel van drie. Je hebt er één nodig in de hand van de baby, één om koud te worden in de koelkast, en één die helemaal zoek is op de bodem van de luiertas of klem zit onder de autostoel. Je hebt echt geen enorme mand met twintig speeltjes nodig, gewoon drie van goede kwaliteit die je kunt afwisselen.

Wanneer zijn ze nou eindelijk klaar met tanden krijgen?
Ik breng dit slechte nieuws liever niet, maar het is een marathon. Eerst krijgen ze die schattige kleine voortandjes, en dan is het een druppelsgewijze stroom aan tandjes totdat die massieve kiezen ergens rond hun tweede of derde verjaardag doorkomen. Koop dus de spullen die vaatwasserbestendig zijn, want je zult ze nog héél lang moeten schoonmaken.