Het was precies 18:43 uur op een dinsdag in november. De radiatoren in ons appartement in Chicago rammelden zoals altijd wanneer de wind opstak. Mijn lieve dochter van drie maanden, die de hele ochtend vredig had liggen kraaien naar een plafondventilator, trok plotseling haar rug zo hol dat ik dacht dat haar wervelkolom zou breken. Haar ogen draaiden weg. Er kwam een geluid uit haar dat ik alleen maar kan omschrijven als een wilde kat die in een houtversnipperaar valt. Ik weet nog dat ik mijn man aankeek over het kookeiland heen en fluisterde dat we een priester nodig hadden.
Ik heb me die avond letterlijk verstopt in de badkamer en gegoogeld op de term 'baby demoni'. Ik weet niet of ik die 'i' toevoegde omdat mijn handen te veel trilden om normaal te typen, of dat ik onbewust dacht dat een Italiaans exorcisme beter zou werken. Het bleek dat 'demoni' gewoon een oude Griekse afgeleide is voor een beschermgeest. Maar als je een slaaptekort-ouder bent die om 3 uur 's nachts de donkere hoeken van het internet afspeurt, weet je precies wat een baby-demon is.
Het is dat angstaanjagende moment waarop je engeltje wordt vervangen door een krijsende gremlin die een hekel aan je heeft.
Waarom je arts het geen exorcisme noemt
Ik heb duizenden van dit soort gevallen gezien op de kinderafdeling. Een doodsbange kersverse moeder loopt door de schuifdeuren met een rood aanlopende, spartelende baby in haar armen, er heilig van overtuigd dat er een fatale darmobstructie gaande is. Ik deed dan de controles bij binnenkomst, terwijl ik probeerde mijn gezicht volkomen neutraal te houden.
Mijn kinderarts noemt het gewoon overprikkeling. Ik neem aan dat dat de beleefde medische term is voor een zenuwstelsel dat het simpelweg opgeeft.
Luister, als een baby in de huiluurtjes belandt, maakt dat kleine, onvolgroeide brein letterlijk kortsluiting door het verwerken van te veel licht en geluid gedurende de dag. Jij zou ook schreeuwen als je negen maanden in een donkere, warme jacuzzi had rondgedobberd en plotseling in een wereld werd gegooid vol tl-buizen, blaffende honden en luidruchtige familieleden die in je wangen knijpen terwijl ze een octaaf te hoog praten.
Mijn moeder noemt het 'nazar', het boze oog, en wil altijd een zwart draadje om de pols van de baby binden, maar ik zeg dan: mam, geen enkel touwtje gaat een brein repareren dat actief aan het smelten is omdat het al twee uur wakker is.
Mijn kinderarts vertelde me dat het meestal gewoon een mentale sprong is, wat artsen-taal is voor: niemand weet eigenlijk waarom ze dit doen, maar ze groeien er meestal wel overheen voordat ze gaan studeren.
De periode van PURPLE crying is gewoon een schattige naam voor de hel
Sommige experts noemen de darmkrampjes-piek rond zes tot acht weken de periode van 'PURPLE crying', een acroniem dat ze hebben bedacht om te voorkomen dat uitgeputte ouders hun auto een meer in rijden.
Echte medische dingen vermomd als een spookverschijning
Voordat je de babykamer met salie gaat reinigen, moet je fysieke oorzaken uitsluiten. Dat is gewoon basis-triage.
Mijn opleiding tot verpleegkundige heeft me geleerd om altijd eerst de teentjes te controleren. Een haartourniquet ontstaat wanneer een verdwaalde pluk van je uitvallende kraamtijd-haar zich zo strak om een babyteentje wikkelt dat de bloedsomloop wordt afgesneden. Het klinkt als een broodjeaapverhaal uit een paranoïde Facebook-groep, maar op de spoedeisende hulp trek ik ze vaker van kleine paarse teentjes af dan ik zou willen toegeven. Het is zo verholpen, maar het gekrijs is werkelijk angstaanjagend.
Dan is er ook nog het hele verhaal rondom verborgen reflux en koemelkallergie. Eerlijk gezegd gokken we in de geneeskunde de helft van de tijd gewoon op maagzuur omdat de baby zijn rug overstrekt en huilt na het eten, dus gooien we er wat maagzuurremmers voor baby's tegenaan en bidden we tot de goden dat het werkt. Geneeskunde is op deze leeftijd vooral een kwestie van goed beargumenteerd gokken in een witte jas.
En dan zijn er nog doorkomende tandjes. De tandjesdemon is een speciaal soort ellende, omdat deze altijd 's nachts piekt als het huis muisstil is en ze absoluut niets anders hebben om hen af te leiden van dat kloppende gevoel in hun tandvlees.
De paar dingen die de pijn daadwerkelijk verzachtten
Toen mijn dochter zes maanden was, kauwde ze dwars door het bandje van mijn favoriete voedingsbh heen. Ik besloot haar uiteindelijk de Siliconen en Bamboebijtring Panda te geven. Luister, ik schrijf normaal gesproken geen liefdesbrieven aan stukjes siliconen, maar dit ding was mijn redding.
Het heeft de vorm van een plat pandabeertje, wat betekende dat haar ongecoördineerde handjes het daadwerkelijk konden vasthouden zonder het elke vijf seconden op de vieze stoep te laten vallen. Ik legde het tien minuutjes in de koelkast terwijl ze de boel bij elkaar schreeuwde. Het verdoofde haar tandvlees net genoeg om het huilen te laten stoppen. Het bamboegedeelte met textuur leek precies de plek te raken waar dat eerste tandje ons leven probeerde te verwoesten. Koop er meteen drie, want je raakt er gegarandeerd eentje kwijt onder de bank.
Tijdens een van mijn nachtelijke shopsessies om 3 uur kocht ik ook het Rompertje van Biologisch Katoen, in de veronderstelling dat de zachte stof op de een of andere manier haar zenuwstelsel zou kalmeren. Het is een fijn rompertje. Het biologische katoen is superzacht en rekt goed mee over het hoofdje van een tegenstribbelende baby tijdens het verschonen. Cureerde het de demonische bezetenheid? Nee. Maar het irriteerde haar eczeem ook niet, dus dat reken ik goed. Het is perfect als onderlaagje als je ergens woont waar het ijskoud kan zijn, zoals ik.
Ik kocht ook de Houten Babygym Regenboog omdat het internet me had verteld dat Montessori-speelgoed haar onrust zou genezen. Het is echt een prachtig houten ontwerp met mooie, gedempte kleuren waardoor mijn woonkamer niet lijkt alsof er een plasticfabriek is ontploft. Maar als je er om 18:00 uur een overprikkelde baby-demon onder legt, gaat ze gewoon tegen de houten olifant staan gillen. Het is fantastisch voor 9:00 uur 's ochtends als ze nog een engeltje zijn, maar verwacht niet dat het wonderen verricht in de vroege avond.
Als je uitgeput bent en liever naar mooie spulletjes kijkt in plaats van mijn geklaag te lezen, kun je hier de baby essentials van Kianao bekijken.
De slaapsprongetjes overleven zonder je koffers te pakken
Eindelijk slapen ze door. Je voelt je weer mens. Je overweegt zelfs nog een tweede kindje.
En dan komt de sprong van vier maanden.
Hun brein verandert de slaaparchitectuur permanent zodat deze lijkt op die van een volwassene, maar ze weten nog niet hoe ze slaapcycli aan elkaar moeten knopen. Dus worden ze elke vijfenveertig minuten gillend wakker, alsof ze zijn verraden door hun eigen matras. Mijn kinderarts vertelde me dat ze gewoon objectpermanentie aan het leren zijn. Ik vertelde hem dat ik leerde hoe ik staand kon slapen in mijn keuken.
Je zult allerlei esthetische blogs lezen die je vertellen dat je een bedtijdroutine in meerdere stappen moet instellen, babymassages moet doen en klassieke muziek moet afspelen, maar heel eerlijk: baker ze gewoon strak in, stap even de ijskoude buitenlucht in om hun systeem in de zwijgstand te shockeren en stop een speen in hun mond, terwijl je al je levenskeuzes in heroverweging neemt.
De time-out methode (even afkloppen bij je partner) is het enige psychologische advies dat ik echt van harte aanbeveel. Als de baby krijst en je de bloeddruk achter je ogen voelt stijgen, leg ze dan in hun bedje en loop tien minuten weg. Een huilende baby in een veilig bedje is oké. Een huilende baby in de armen van een ouder die op het punt staat door te draaien, is dat niet.
Toen mijn dochter midden in die fase zat, legde ik haar neer, ging ik naar de badkamer, zette ik de douche aan om het geluid te overstemmen en at ik een heel pak koekjes leeg terwijl ik wezenloos naar de tegels staarde. Je overleeft het, door het simpelweg te overleven.
De overgang naar de peuterfase
Laat me je vertellen over de peuterfase. Denk je dat de huiluurtjes van een baby erg zijn? Wacht maar totdat de prefrontale cortex rond de achttien maanden probeert om nieuwe verbindingen te leggen.
Het logisch denkvermogen in hun brein is nog een complete blinde vlek. Ik zag mijn kind een twintig minuten durende, heftige driftbui krijgen omdat ze van mij geen gebruikte AA-batterij mocht opeten. Ik probeerde niet eens met haar te redeneren of haar gevoelens te erkennen. Ik ging gewoon op de grond zitten en liet haar demonen even uitrazen, terwijl ik op mijn telefoon scrolde.
Je moet de rit gewoon uitzitten. Er bestaat geen magische oplossing voor een brein dat in de steigers staat.
Voordat je jezelf weer verliest in een nachtelijke zoektocht op Google, pak je de dingen erbij die de pijn écht verzachten, zoals die siliconen panda-bijtring, en pak je elk uurtje gebroken slaap dat je kunt krijgen.
Dingen die je waarschijnlijk om 2 uur 's nachts googelt
Waarom krijst mijn baby alleen tussen 17:00 en middernacht?
Luister, dat is het bekende huiluur. Hun zenuwstelsel is gewoon overbelast van het wakker zijn. Ze hebben te veel licht, te veel geluid en te veel gezichten in zich opgenomen. Ze kunnen het allemaal niet meer verwerken, dus gooien ze de handdoek in de ring en gaan ze gillen. Dim de lichten, zet white noise aan en stel je verwachtingen voor de avond flink naar beneden bij.
Zijn het buikkrampjes of is het gewoon een mentale sprong?
Meestal is het gewoon een sprongetje. Als ze hun knietjes naar hun borst trekken en scheetjes laten, kan het met de darmen te maken hebben. Maar eerlijk is eerlijk, baby's zijn ontzettend slecht in zowel het verteren van voedsel als het verwerken van de realiteit. Het is bijna onmogelijk om het verschil te zien. Laat ze gewoon wat extra boeren en kijk of het overwaait.
Hoe weet ik of het huilen komt door doorkomende tandjes?
Ik steek gewoon mijn schone vinger in hun mond en voel langs het tandvlees. Als het gezwollen is of als ik een klein scherp randje voel, zijn het tandjes. Ze zullen ook genoeg kwijlen om per dag drie outfits te doorweken en proberen om op de gezinshond te kauwen. Geef ze iets kouds om op te bijten.
Helpt het echt om met ze naar buiten te gaan als ze huilen?
Ja, het werkt als een systeem-reboot. De plotselinge temperatuurverandering en de frisse lucht choqueren ze net genoeg om ze te laten stoppen met huilen en adem te laten halen. Soms doe ik gewoon de vriezer open en laat ik ze een minuutje naar de bevroren doperwten staren.
Wanneer moet ik écht de huisarts of kinderarts bellen over het huilen?
Bel als het huilen klinkt alsof ze echt fysieke pijn hebben, als ze koorts hebben, of als het huilen niet stopt nadat je al een paar uur hebt geprobeerd te voeden, verschonen en troosten. Bel ook als je diep van binnen voelt dat er iets niet klopt. Verpleegkundigen vertellen je liever honderd keer dat alles in orde is, dan dat ze iets over het hoofd zien.
Delen:
Dus je peuter heeft een levend kraaienjong mee de keuken in genomen
De harde realiteit van kleine puppy's en een pasgeboren tweeling