Lieve zwangere Priya: Wat het babynieuws van J.J. McCarthy me leerde

Ik schrijf je dit vanaf de vloer van de babykamer om drie uur 's nachts, terwijl mijn kolfapparaat klinkt als een stervende, astmatische robot. Je bent nu zes maanden zwanger en zit waarschijnlijk met gezwollen enkels op de bank eindeloos te scrollen door het nieuws over de pasgeboren baby van de quarterback van de Minnesota Vikings. Je ziet de foto's van Katya, die er een beetje moe maar stralend uitziet, en JJ die vol trots dat gloednieuwe autostoeltje het ziekenhuis uitdraagt met een bijschrift over de 'papa-modus', en stiekem raak je in paniek over hoe wij dit in vredesnaam gaan doen.

Luister, je moet echt je telefoon wegleggen en accepteren dat die geboorteaankondigingen van beroemdheden eigenlijk gewoon sciencefiction zijn met een zacht filtertje eroverheen. Tijdens mijn werk als verpleegkundige heb ik duizenden van die verdwaasde kersverse ouders uit het ziekenhuis ontslagen, en geloof me, niemand ziet er zo perfect uit als ze de kraamafdeling verlaten. Ik schrijf je dit zodat je je geen zorgen meer hoeft te maken over het perfect gestylede plaatje van de gezinsuitbreiding van een topsporter, en je je mentaal kunt gaan voorbereiden op de prachtige, plakkerige eerstehulppost die jouw woonkamer binnenkort zal zijn.

De illusie van de celebrity papa-modus

De media raken op dit moment collectief buiten zinnen over foto's van een tweeëntwintigjarige American football-speler met een autostoeltje. Ze doen alsof hij het vaderschap heeft uitgevonden omdat het hem is gelukt zijn kind van een gebouw naar een auto te dragen zonder hem te laten vallen. Het is een lieve foto, maar de papa-modus is in het echt een stuk minder glamoureus dan zo'n paparazzikiekje.

Mijn arts vertelde mijn man tijdens onze eerste afspraak dat een vroege betrokkenheid van de vader de cognitieve en emotionele ontwikkeling van het kind positief beïnvloedt, maar ik weet vrij zeker dat ze gewoon dure medische termen gebruikte om hem zover te krijgen dat hij meer meconiumluiers zou verschonen. De realiteit is dat je niet-barende partner een absolute logistieke machine moet worden. Hij of zij draagt niet alleen het autostoeltje, maar moet ook uitvogelen hoe dat ingewikkelde inklapsysteem van de kinderwagen werkt, terwijl jij op de stoep staat te bloeden in een netbroekje.

Zorg dat hij de isofix-base van het autostoeltje vier weken voor je uitgerekende datum installeert, terwijl hij tegelijkertijd de ziekenhuistassen inpakt en passief-agressieve appjes van je schoonmoeder afwimpelt. Dat is hoe de echte papa-modus er bij ons thuis uitziet, meid. Het gaat er niet om dat je er stoer uitziet met een draagzak, het gaat erom dat hij om middernacht in stilte kolfonderdelen staat af te wassen zodat jij niet gek wordt.

Een flinke pasgeborene past nergens in

Laten we het even hebben over de fysieke afmetingen van de kleine Rome Micah. Bij zijn geboorte woog hij bijna 4 kilo en was hij 53 centimeter lang. Dat is een flinke baby. Jij bent nu waarschijnlijk kleine, fragiele newborn-pakjes met bijpassende mutsjes aan het inslaan, in de veronderstelling dat jullie kleintje straks tevoorschijn komt als een breekbaar porseleinen poppetje.

Stop daar onmiddellijk mee. De WHO zegt dat het wereldwijde gemiddelde gewicht voor een pasgeboren jongen ongeveer 3,3 kilo is, maar eerlijk gezegd voelen die groeicurves gewoon als een willekeurige grafiek die ze hebben bedacht om ons stress te bezorgen op het consultatiebureau. Jullie baby wordt waarschijnlijk met een lekker laagje babyvet geboren, en hij scheurt binnen achtenveertig uur als de Hulk uit al die stugge katoenen pakjes die je hebt gekocht.

Ik ben er op de harde manier achter gekomen dat synthetische stoffen en goedkoop katoen zorgen voor rare, rode irritatieplekjes op die kleine bovenbeentjes. Je wordt wakker, ziet uitslag en diagnosticeert hem direct met zes verschillende zeldzame huidaandoeningen voordat je je realiseert dat zijn broekje gewoon te strak zit. Het enige dat me er echt doorheen heeft gesleept, was het Rompertje van biologisch katoen van Kianao. Dit werd absoluut mijn favoriete kledingstuk omdat er een klein beetje elastaan door het biologische katoen is gemengd, waardoor het net zo rekt als een yogabroek. Ik heb onze reuzenbaby maandenlang in dat mouwloze rompertje gehesen, en door de platte naden hoefde ik niet elke keer bij het verschonen naar die vuurrode schuurplekken te kijken. Bovendien zorgt de enveloppehals ervoor dat wanneer hij onvermijdelijk een gigantische spuitluier heeft, je het hele pakje naar beneden over zijn heupjes kunt trekken in plaats van dat je dat chemisch afval over zijn gezichtje moet slepen.

Drukknoopjes zijn eigenlijk gewoon een psychologische test die is ontworpen om slaaptekort-moeders te breken, maar deze blijven tenminste goed dicht zitten. En dat hele concept van 'slaperig maar wakker' in bed leggen? Vergeet dat maar helemaal.

De knijptest van het autostoeltje gaat je opbreken

Vroeger ontsloeg ik in het ziekenhuis regelmatig families zoals de McCarthys. Je schuifelt langzaam richting de automatische schuifdeuren, met een verpleegkundige met een klembord in de buurt om er zeker van te zijn dat je je kind niet per ongeluk in gevaar brengt voordat je überhaupt de parkeergarage hebt bereikt.

Mijn arts heeft me de veiligheid van autostoeltjes ingepeperd, ook al ben ik letterlijk gediplomeerd verpleegkundige en gaf ik vroeger zélf les aan andere ouders hierover. De richtlijnen schrijven voor dat baby's vanaf dag één achterwaarts vervoerd moeten worden, en de borstclip moet precies op okselhoogte zitten om schade aan inwendige organen bij een ongeluk te voorkomen. Als ik een euro zou krijgen voor elke gedraaide riem of borstclip op navelhoogte die ik heb gezien, hoefde ik nooit meer een nachtdienst te draaien.

En dan is er nog de knijptest. De regel is dat je bij het sleutelbeen de riempjes niet dubbel mag kunnen knijpen. In de praktijk zijn baby's echter zachte, vormeloze hoopjes vet en woede. De riempjes zo strak aantrekken dat ze de test doorstaan, voelt alsof je een boze aardappel vastsnoert in een straaljager. Je moet gewoon aan dat riempje sjorren totdat je gaat twijfelen aan je eigen kracht, je zachtjes verontschuldigen bij de huilende aardappel, en in de auto stappen. Gebruik ook nooit niet-originele inlegkussentjes of dikke winterjassen onder die riemen, hoe hard het internet je ook probeert wijs te maken dat je ze nodig hebt.

Om hem een beetje af te leiden tijdens deze stressvolle autoritten, zul je waarschijnlijk veel te vroeg bijtspeeltjes aanschaffen. Tijdens zo'n nachtelijke scrollsessie heb ik de Panda Bijtring in mijn virtuele mandje gegooid. Hij is prima. Hij ziet er schattig uit, is gemaakt van voedselveilige siliconen en hij kauwt op de kleine bamboevormpjes als zijn tandvlees pijn doet. Het geneest de huilbuien niet op magische wijze, maar hij overleeft het bovenste rek van de vaatwasser. En eerlijk gezegd is dat tegenwoordig nog de enige maatstaf waarop ik producten beoordeel.

De hallucinatie-fase door slaapgebrek

De American football-speler ging de dag nadat zijn verloofde was bevallen letterlijk alweer terug naar een intensieve training. Dat is dan ook een topsporter met een miljoenencontract, wat betekent dat ze waarschijnlijk een heel team van nachtverpleegkundigen, lactatiekundigen en een privékok hebben die bottenbouillon voor ze trekt.

Jij en ik wonen niet in een bubbel en ons ondersteuningssysteem is een bevroren lasagne die je moeder dinsdag is komen brengen. Het slaapgebrek dat je straks gaat ervaren, is identiek aan vier nachtdiensten achter elkaar draaien op de spoedeisende hulp voor kinderen, met als enige verschil dat je het patiëntendossier niet kunt overdragen aan de dagdienst om vervolgens lekker thuis te gaan slapen.

Mijn arts raadde ons sterk aan om de eerste zes maanden de baby op onze kamer te laten slapen, omdat dit het risico op wiegendood drastisch vermindert. Wiegendood is een angstaanjagend woord om even terloops te horen vallen in een felverlichte spreekkamer. Dus zetten we het wiegje naast ons bed. Waar ze me echter niet voor had gewaarschuwd, is dat pasgeboren baby's slapen als verkouden gremlins. Ze knorren, ze piepen en ze spartelen alle kanten op. Je zult wakker liggen en naar het plafond staren, ervan overtuigd dat elke rare zucht een medisch noodgeval is.

Je moet je man echt dwingen om 's nachts de taken te verdelen in ploegendiensten. Jij slaapt van acht uur tot middernacht met oordoppen in op de logeerkamer, en hij houdt de knorrende gremlin in de gaten. Als je niet minstens vier aaneengesloten uren slaapt, stopt de chemie in je hersenen er gewoon mee. Je kunt hier de biologische babykamer-collectie bekijken om ademende slaapzakken te vinden waarin hij het niet te warm krijgt, terwijl jij je verplichte rust pakt.

De vloer is je nieuwe beste vriend

Uiteindelijk moet je de baby ook af en toe even wegleggen, zodat je lauwe koffie kunt drinken en wezenloos uit het raam kunt staren. Dit is het moment waarop je je realiseert dat die zorgvuldig ingerichte babykamer eigenlijk gewoon een opslagruimte is, en dat de vloer van de woonkamer de daadwerkelijke uitvalsbasis is.

Vroeger oordeelde ik over ouders die beige houten speelgoed kochten. Ik dacht dat ze gewoon krampachtig hun hippe interieurstijl in stand probeerden te houden, ten koste van de cognitieve ontwikkeling van hun kind. Ik had het zo mis. We hebben de Regenboog Babygym aangeschaft en hij is ronduit briljant. Waarom? Omdat hij niet knippert, geen schelle elektronische muziek afspeelt en geen batterijen nodig heeft. Het natuurlijke hout is zo stevig dat hij het niet op zijn eigen gezichtje kan trekken. Hij ligt daar gewoon wat te slaan naar het houten olifantje en de geometrische vormen, waarbij hij werkt aan zijn diepte- en ruimtelijk inzicht, terwijl ik op de bank probeer te onthouden of ik vandaag mijn tanden al heb gepoetst. Dat is een volkomen eerlijke ruil.

Mijn laatste aantekeningen voor jou

Je gaat dit overleven, ook al zal het in de verste verte niet lijken op de perfect gestylede updates die je van B-artiesten op social media ziet. Jullie kind wordt waarschijnlijk gigantisch en is direct al uit zijn kleertjes gegroeid. De autoritten zullen stressvol zijn. Je zult leren functioneren op een niveau van uitputting dat de menselijke biologie tart. Onthoud gewoon dat je op je eigen moederinstinct moet vertrouwen, laat de kleine dingen los en stop in vredesnaam met het kopen van kleertjes met drukknoopjes. Haal diep adem, meid. Het wordt makkelijker.

Als je nog steeds wakker bent en je zorgen maakt, kun je net zo goed even gaan kijken naar wat duurzame babyspullen, voordat je om vier uur 's nachts per ongeluk iets van goedkoop plastic bestelt.

Onprofessionele vragen en rommelige antwoorden

Hoe weet ik eigenlijk of mijn baby te groot is voor newborn-kleding?

Als je staat te zweten terwijl je probeert dat armpje in de mouw te wurmen, is het te klein. Kijk niet naar de gewichtsgrenzen op het label. Labels liegen. Als de stof rode striemen achterlaat op hun kleine, mollige beentjes, ga dan een maatje omhoog. Koop kleding met stretch, zoals een elastaanmix, anders ben je de halve dag bezig met het worstelen van een piepkleine, boze alligator in een buis van stug katoen.

Heeft de dokter je nog een geheim verteld om de knijptest voor het autostoeltje te doorstaan?

Er is geen geheim, alleen pure, rauwe moederlijke bezorgdheid. Je schuift de borstclip naar beneden, trekt aan de spanband aan de onderkant tot de schouderbandjes strak zitten en schuift de borstclip dan weer omhoog naar okselhoogte. Als je het riempje bij het sleutelbeen nog tussen je duim en wijsvinger kunt dubbelvouwen, zit het te los. Het voelt voor mij altijd net iets té strak, maar de wetten van de natuurkunde geven nu eenmaal niks om onze gevoelens tijdens een botsing.

Is het echt nodig om je baby op je kamer te laten slapen als hij zo luidruchtig is?

Mijn arts was hier vrij strikt in. Ja, ze klinken als een boerderijdier dat een zware maaltijd aan het verteren is, maar de omgevingsgeluiden van jouw bewegingen in de kamer voorkomen dat ze in een te diepe slaap vallen, en dat beschermt tegen wiegendood. Koop een white noise-apparaat om de ergste geluidjes te overstemmen, maar houd ze de eerste zes maanden echt bij je op de kamer.

Wanneer moet ik gaan nadenken over bijtspeeltjes?

Rond een maand of drie à vier ontdekken ze hun handjes en beginnen ze agressief hun vuistjes in hun mond te proppen, terwijl ze kwijlen als een lekkende kraan. Je denkt waarschijnlijk dat ze uitgehongerd zijn, maar het is gewoon een manier om zichzelf gerust te stellen. Leg een siliconen bijtring zo'n twintig minuten in de koelkast. De kou verdooft het tandvlees een beetje. Vries hem overigens niet in tot hij keihard is, want dan doe je de gevoelige weefsels in het mondje alleen maar pijn.

Heeft een babygym in het begin al zin?

Ja, al is het maar voor je eigen mentale gezondheid. Pasgeborenen doen in het begin niet veel meer dan knipperen en eten, maar rond de twee maanden beginnen ze voorwerpen te volgen met hun ogen. Door ze onder een babygym te leggen, krijgen ze visuele stimulatie en heb jij een veilige plek om ze even neer te leggen terwijl je je eten opwarmt. Vermijd gewoon de varianten die agressieve, elektronische melodietjes afspelen, tenzij je graag een migraine wilt.