Waarom we in de ban zijn van de Homeless Billionaire Baby Daddy

Mijn schoonmoeder vertelde me dat ik gewoon harder moest bidden om mijn spreekwoordelijke 'village' te vinden. De lactatiekundige in het ziekenhuis zei dat ik me-time in blokken van een kwartier moest inplannen. Mijn beste vriendin, na drie margarita's, zei dat ik gewoon de apps moest downloaden en even helemaal moest uitschakelen. Drie compleet verschillende overlevingsstrategieën om je door de loopgraven van het prille moederschap te slaan.

Luister, ik koos voor uitschakelen. En zo belandde ik om twee uur 's nachts in een enorme rabbit hole en keek ik naar de homeless billionaire baby daddy dailymotion-saga. Als je deze hoek van het internet op de een of andere manier hebt weten te vermijden: het is een viraal microdrama waarin een vrouw genaamd Daisy haar kind vijf jaar lang alleen opvoedt, waarna de vader plotseling weer opduikt, en plottwist: hij is een geheime miljardair. Het is absolute trash-tv, en ik kon niet stoppen met kijken.

De nachtelijke media-binge

Laten we het hebben over die nachtelijke scroll-verlamming. Je ligt vastgepind onder een slapende baby, je blaas is overvol, maar bewegen betekent de draak wakker maken. Dus open je je telefoon in het donker. Het algoritme voert je deze hapklare soapseries. Je kijkt er een over een baby die bij de geboorte is verwisseld. Je kijkt er nog een over een baby die is achtergelaten in de regen. Je brein verandert in wezen in moes.

Ik weet wat de richtlijnen hierover zeggen. We hebben allemaal de gelamineerde folders in de wachtkamer gelezen. Schermtijd vlak voor het slapengaan vernietigt je bioritme en onderbreekt het heen-en-weer oogcontact dat naar verluidt de hersenstructuur van je kind opbouwt. Ik geloof dat mijn kinderarts iets zei over het aanleren van gezonde gewoontes, al was ik waarschijnlijk aan het hallucineren van slaapgebrek tijdens dat specifieke consult bij het consultatiebureau.

Maar hier is de harde waarheid over die doomscroll-sessies om 3 uur 's nachts. Soms is kijken naar een fictieve vrouw die een spectaculair chaotische situatie met de vader van haar baby probeert op te lossen, absoluut het enige dat je bij je verstand houdt. Je ziet hoe Daisy met haar absurde leven omgaat, en ineens ziet je eigen stapel wasgoed er niet meer zo boosaardig uit.

Echt solo-ouderschap is gewoon triage

Ik wil dit wel zeggen over die 'dakloze miljardair babypappa'-verhaallijn: de serie slaat de plank volledig mis over de realiteit van alleenstaand ouderschap. Ze laten het lijken op een tragische romance die wacht op een redder, terwijl echt solo-ouderschap eigenlijk gewoon ziekenhuistriage is, maar dan met meer snacks en minder personeel.

• De logistiek van ziek zijn: Wanneer je er alleen voor staat en jullie allebei buikgriep krijgen, kun je niemand anders inschakelen. Je accepteert gewoon je lot op de badkamertegels.
• De mentale last: Jij bent het enige archief voor elke allergie, doktersafspraak en schoenmaat, en dat neemt gewoonweg te veel hersenruimte in beslag, joh.
• De financiële leegloop: Reddingsacties door miljardairs gebeuren niet in het echte leven.

Laten we het even over kleding hebben, want als je het alleen doet, heb je spullen nodig die je leven niet actief moeilijker maken. Ik kocht het Mouwloze Baby Rompertje van Biologisch Katoen tijdens zo'n nachtelijke voedingsspiraal. Het is eigenlijk briljant. Vorige week hadden we een enorme code bruin situatie op de parkeerplaats van de supermarkt. Zo eentje die tot ver op de rug kruipt. Dit rompertje heeft van die envelop-schoudertjes waardoor ik de hele giftige bende naar beneden over haar voetjes kon uittrekken in plaats van over haar hoofd. Het was prachtig. Het rekt perfect mee, is makkelijk te wassen en voelt niet aan als goedkoop plastic.

Luister, iedereen heeft het over het opbouwen van je 'village'. Het klinkt fantastisch, totdat je je realiseert dat het opbouwen van een netwerk de energie van een buurtwerker vereist, en die heb je niet omdat je overleeft op koude koffie en overgebleven boterhamkorstjes. Als je op zoek bent naar dingen die die 24-uursdienst daadwerkelijk makkelijker maken, bekijk dan de collectie biologische baby essentials en haal gewoon alles in huis wat je door de dag heen helpt.

De fantasie van de terugkerende vader

Terug naar het drama. De vijfjarige accepteert deze vreemde man blindelings in haar leven omdat hij glimmende spulletjes voor haar koopt. Met mijn achtergrond als kinderverpleegkundige kromp ik fysiek ineen bij het zien van die scène. Ik heb duizend van dit soort complexe gezinsherenigingen gezien in de kliniek, en het is nooit zo simpel.

Mijn kinderarts vertelde me ooit dat een peuter volledig functioneert op basis van een strakke routine en direct vertrouwen, wat betekent dat je niet zomaar een biologische vader in de woonkamer kunt droppen en onmiddellijke hechting kunt verwachten. Ik neem aan dat de wetenschap stelt dat veranderingen in de gezinsstructuur moeten draaien om de emotionele veiligheid van het kind, al weet niemand echt wat er de helft van de tijd in het hoofd van een peuter omgaat. Als een co-ouder weer in beeld komt, moet je dit in feite rustig opbouwen met langzame, streng begeleide bezoekjes aan het park in plaats van ze in het diepe te gooien, waarbij je oppast dat je jouw eigen zeer terechte volwassen woede niet projecteert op een kind dat gewoon met blokken wil spelen.

Wat me eraan herinnert: we hebben een tijdje terug de Zachte Baby Bouwblokken Set gehaald. Ze zijn prima. Ze zijn zacht en hebben van die schattige macaronkleurtjes die geen pijn doen aan je ogen. Mijn dochter kauwt er vooral op in plaats van ze te stapelen. Ze doen wat ze moeten doen als je een baby zeven minuten moet afleiden terwijl je een e-mail probeert te beantwoorden, maar ze gaan je leven niet fundamenteel veranderen.

Dingen die wél echt helpen

Over kauwen gesproken, doorkomende tandjes zijn een heel eigen, speciale laag van de hel. Je probeert gewoon op te voeden, en ineens verandert je lieve baby in een wilde honingdas. Wij probeerden de Panda Bijtring van Siliconen en Bamboe. Hij is schattig genoeg. De siliconen zijn voedselveilig, wat betekent dat ik niet hoef te stressen dat ze chemicaliën uit goedkoop plastic binnenkrijgt, en je gooit hem zo in de vaatwasser als hij onvermijdelijk weer op de parkeerplaats op de grond valt. Hij werkt fijn om de pijn aan het tandvlees te verzachten. Ik zou het geen wonder noemen, maar het levert me een paar minuten rust op, wat in deze tijdseconomie eigenlijk onbetaalbaar is.

Die hele obsessie met de homeless billionaire baby daddy dailymotion is slechts een symptoom van hoe uitgeput we allemaal zijn. We willen geloven dat er iemand langskomt die ons komt redden en alle moeilijke dingen laat verdwijnen. Maar tot het zover is, blijven we gewoon de ene voet voor de andere zetten, de siliconen bijtringen afwassen en proberen we onze kinderen in leven te houden.

Voordat we toekomen aan de vragen waarvan ik weet dat je ze gaat stellen: als je de situatie rondom de doorkomende tandjes van je baby wilt upgraden, bekijk dan hier de collectie bijtspeeltjes en scoor iets wat je gewoon in de vaatwasser kunt gooien.

Vragen die je waarschijnlijk hebt

Waarom ben ik zo verslaafd aan deze verschrikkelijke microdrama's

Omdat je brein moe is. Je bent de hele dag bezig met risicoanalyses op hoog niveau voor een klein mensje dat actief z'n vingers in stopcontacten wil steken. Kijken naar een video van negentig seconden over een neppe miljardair brengt geen enkel risico met zich mee. Het is digitale junkfood, en soms heb je gewoon die junkfood nodig om de nachtdienst te overleven.

Hoe leg ik een afwezige ouder nou écht uit aan een peuter

Hou het pijnlijk simpel. Je hoeft geen TED-talk over het mislukken van relaties te houden voor een driejarige. Mijn kinderarts zei dat ik me gewoon moest houden aan de concrete feiten die ze kunnen begrijpen. Iets als: papa woont nu in een ander huis, maar we gaan er allebei voor zorgen dat je veilig bent. Maak het niet te ingewikkeld, lieverd. Ze willen eigenlijk gewoon weten wie er kookt vanavond.

Is het normaal om je als alleenstaande ouder compleet overweldigd te voelen

Ik zou me eerder zorgen maken als je je níet overweldigd zou voelen. Je doet het werk van twee personen, met het slaapschema van een coassistent. Het systeem is volledig kapot en jij draagt de hele boel op je rug. Wees een beetje lief voor jezelf en koop gewoon dat voorgesneden fruit.

Moet ik echt mijn nachtelijke scroll-sessies beperken

De experts zullen 'ja' zeggen, vanwege het blauwe licht en de cortisolpieken. Ik zeg je dat je gewoon moet doen wat nodig is om wakker te blijven terwijl je de baby om 3 uur 's nachts voedt. Als het kijken naar absurde soapseries voorkomt dat je je baby van uitputting op de grond laat vallen, blijf dan vooral lekker kijken.