Lieve ik: Wat ik had willen weten over Happy Baby biologische flesvoeding

Je zit nu op de rand van het bad, de badkamerdeur op slot zodat je man je niet hoort huilen. De helderheid van je telefoonscherm staat op één procent terwijl je wanhopig googelt wat je deze baby in vredesnaam moet voeren. Ik weet precies hoe je je nu voelt, want ik ben jou, maar dan zes maanden in de toekomst. De baby schreeuwt in zijn wiegje, je melkproductie heeft net z'n koffers gepakt en is onverwachts met de noorderzon vertrokken, en je voelt je de allerslechtste moeder van de hele wereld. Ik schrijf dit om je te vertellen: haal even diep adem, veeg je tranen weg en laat mij je zo'n veertig uur obsessief internetonderzoek besparen.

De pure paniek van de ingrediëntenlijst

Laat me gewoon eerlijk tegen je zijn over wat er gebeurt als je je derde kind krijgt. Bij onze oudste spoot de melk eruit als een brandweerslang, heb ik veertien maanden lang probleemloos borstvoeding gegeven en veroordeelde ik in stilte iedereen die ook maar een plastic fles durfde te gebruiken. Ach, mijn naïeve, onschuldige hart. Datzelfde kind vindt inmiddels dat het vinden van oude frietjes onder de autostoel een uitgebalanceerde maaltijd is, en likt standaard aan het handvat van het winkelwagentje in de supermarkt. Het is dus wel duidelijk dat mijn smetteloze vroege opvoedingsmethoden een compleet lachertje waren. Maar nu zijn we bij baby nummer drie, besloot mijn lichaam acht weken na de bevalling dat het klaar was met melk maken, en vreet het schuldgevoel je levend op.

Dan komt de absolute marteling van het Instagram-algoritme. Je zoekt wat op over flesvoeding, en ineens staat je tijdlijn vol met perfecte vrouwen in beige linnen jurken die je vertellen dat als je niet persoonlijk bij zonsopgang een biologische amandel melkt, je je kind eigenlijk aan het vergiftigen bent. Je pakt 's nachts om drie uur een standaard pak babymelk uit de supermarkt erbij en leest de woorden "vaste maïssiroop". Waarom is in vredesnaam het hoofdingrediënt van het avondeten van een baby precies hetzelfde spul dat ze gebruiken om goedkope frisdrank te maken? De paniek slaat meteen toe en je verdwaalt in de donkere krochten van het internet, in een poging uit te vinden hoe je kunt voorkomen dat je kleine baby een suikerrush krijgt.

Voor je het weet, beland je in de wanhopige 'Europese zwarte markt'-fase. Je zit daar echt met vermoeide ogen te overwegen om geld over te maken naar een of andere Klaus in Duitsland, puur om wat 'schone' buitenlandse melk langs de douane te smokkelen omdat daar geen nepsuikers in zitten. Je berekent internationale verzendkosten met een budget dat in augustus nauwelijks de energierekening dekt, terwijl je huilt om de douaneformulieren. Alsjeblieft, stop daarmee.

Waarom we bij de blauw met groene bus uitkwamen

Uiteindelijk trok de slaapgebrek-mist net ver genoeg op om me te doen beseffen dat vijfenveertig minuten rijden naar de enige grote babywinkel in de buurt om flesvoeding van Happy Baby te kopen, een stuk praktischer was dan internationale zendingen in de gaten houden via een vage tracking-app. Het merk Happy Baby heeft een hele lijn met biologische producten die de super strenge Europese richtlijnen volgen, maar die je gewoon in je winkelwagentje kunt gooien naast het wc-papier en de hondenbrokken.

Nu ga ik de budget-situatie niet mooier maken dan hij is. Het is niet goedkoop. Je zult elke keer even ineenkrimpen als het wordt aangeslagen bij de kassa. Maar als je kijkt naar wat je er daadwerkelijk voor terugkrijgt, begint de rekensom een heel klein beetje logisch te worden voor onze gemoedsrust.

De grote prebiotica-verwarring

Tijdens de controle bij twee maanden keek de arts naar mijn uitgeputte gezicht en ratelde een hoop wetenschappelijk jargon af over de darmflora dat klonk als toverspreuken uit Harry Potter. Ik kon mijn ogen amper openhouden, dus ik heb werkelijk geen flauw idee wat het exacte verschil is tussen een prebiotica en een probiotica. Maar in de basis begreep ik dat de ene dient als voedsel voor de andere, en dat ze samen een soort magie verrichten in het buikje van de baby.

Ze gaf me wel een lijstje met dingen om op te letten, dat ik gehaast op de achterkant van een Kruidvat-bonnetje krabbelde:

• Lactose moet als allereerste op de ingrediëntenlijst staan, omdat dit moedermelk nabootst.
• Absoluut geen maïssiroop of rare nepsuikers.
• Geen kunstmatige groeihormonen, want we zijn geen wetenschappelijke experimenten aan het opvoeden.

De biologische producten van Happy Baby gebruiken échte biologische lactose als hun belangrijkste koolhydraat in plaats van goedkope siropen. Ze stoppen het ook vol met een gepatenteerde mix voor de darmgezondheid die blijkbaar geen enkel ander biologisch merk heeft. Nogmaals, de wetenschap erachter is wartaal voor mij, maar het praktische resultaat is wat telt. Toen we de standaardmerken probeerden, zagen zijn keutels eruit als harde hertenkeuteltjes en krijste hij elke avond een uur lang. Zodra we hierop overstapten, zagen zijn luiers er weer uit als normale, zachte luiers van een borstgevoede baby.

Palmolie en andere dingen waar ik weiger me druk over te maken

Ik weet dat het internet momenteel collectief door het lint gaat omdat ze biologische palmolie in dit spul gebruiken, maar tussen het runnen van een Etsy-shop, het achtervolgen van twee wilde peuters en het enigszins behouden van mijn verstand door, heb ik simpelweg niet de emotionele capaciteit om me druk te maken over een druppel olie terwijl mijn kind eindelijk doorslaapt.

Omgaan met doorkomende tandjes tijdens het flesjes maken

Hier is een leuke kleine spoiler voor je: deze baby gaat onwaarschijnlijk vroeg beginnen met tandjes krijgen. Je zult 's middags om twee uur in de keuken staan, proberend met één hand een flesje te maken, terwijl hij agressief probeert je schouder eraf te knagen.

Dit is precies waarom we de Houten Bijtring en Rammelaar met Beer van Kianao hebben gekocht. Ik zal eerlijk zijn: dit ding is momenteel absoluut mijn favoriete baby-item dat we in huis hebben. Het heeft een natuurlijke, onbehandelde houten ring die hard genoeg is om even helemaal op los te gaan als zijn tandvlees pijn doet, met daaraan een zacht gehaakt blauw berenhoofdje. De echte reden dat ik er zo van hou, is dat het hem lang genoeg afleidt zodat ik in alle rust de schepjes poeder kan tellen. Bovendien heb ik het per ongeluk al twee keer in zijn geheel in de wasmachine gegooid omdat het verstrikt was geraakt in zijn dekentjes, en het is er perfect uitgekomen. Duw het gewoon in zijn handjes terwijl je zijn maaltijd klaarmaakt.

De rare schepjes-wiskunde die je moet leren

Als je verder niets van deze brief onthoudt, let dan alsjeblieft op de mengverhouding. Bijna elk standaardmerk babymelk in Amerika gebruikt een verhouding van één schepje poeder op elke 60 milliliter water.

De mensen bij Happy Baby besloten het anders te doen. Hun onlangs vernieuwde poeder gebruikt een één-op-één verhouding. Dat is één losjes geschept, afgestreken schepje op elke 30 milliliter (1 ounce) water.

Zorg dat je dit niet door elkaar haalt. Als je slaaptekort hebt, zal je spiergeheugen je terug willen sturen naar de oude verhouding, en eindig je met waterige melk. Mijn moeder, de schat, kwam vorige week oppassen, zag het prijskaartje op de bus en fluisterde dat ik "gewoon wat extra water moest toevoegen om er langer mee te doen", net zoals ze dat in de jaren zeventig deden met geëvaporeerde melk. Ik werd bijna gek. Je kunt de waterverhouding niet op het blote oog inschatten. Volg de instructies op de verpakking precies op, anders raakt dat kleine maagje compleet van slag.

Andere aankopen waar je misschien nog eens over na wilt denken

Aangezien ik je advies geef vanuit de toekomst, kan ik je net zo goed waarschuwen voor mijn nachtelijke stress-shoppen. Koop niet elk willekeurig siliconen voorwerp op het internet, simpelweg omdat het er schattig uitziet.

We kochten bijvoorbeeld de Siliconen Cactus Bijtring. Het is op zich wel oké. De kleine nopjes op de cactusarmen zijn prima voor zijn tandvlees en het is BPA-vrij, wat top is. Maar de specifieke textuur van de siliconen die ze gebruiken, werkt als een magneet op de haren van de golden retriever. Als hij het ook maar drie seconden op het vloerkleed in de woonkamer laat vallen, ziet het eruit als een bontjas als je het oppakt. Ik ben de halve dag bezig met dat ding afspoelen onder de kraan. Als je geen huisdieren hebt die binnen overal constant haren achterlaten is het waarschijnlijk prima, maar hier op de boerderij is het nogal een gedoe.

Aan de andere kant, het enige siliconen ding dat écht mijn verstand redde tijdens de extreme spuugfase (waar de probiotica wel bij helpt, maar niet volledig oplost, want baby's zijn nu eenmaal knoeipotten), is de Kianao Waterdichte Siliconen Babyslab. Het heeft zo'n gigantische opvangbak aan de onderkant die alles opvangt voordat het weer een rompertje verpest. Als je net als ik gewoon de newborn-fase probeert te overleven en je baby-uitzet compleet wilt maken met spullen die serieus bestand zijn tegen het landelijke leven en plakkerige peuters, snuffel dan eens rond in de Kianao-collectie met babyspullen op een moment dat je niet ergens brandjes aan het blussen bent.

Ik denk dat het beste wat je nu kunt doen is gewoon je laptop dichtklappen, een van die bijtringen in de vriezer gooien voor de onvermijdelijke driftbui van morgen, en bidden dat de baby doorslaapt tot minstens vijf uur 's ochtends.

Vragen die ik 's nachts om 3 uur wanhopig heb gegoogeld

Maakt die één-op-één schepverhouding nou echt zoveel uit?

Mijn hemel, ja. Luister niet naar je moeder of oma als ze zeggen dat je het best wat kunt aanlengen met water om geld te besparen. De voedingsstoffen zijn perfect in balans voor exact één afgestreken schepje op 30 milliliter (1 ounce) water. Als je rommelt met de verhoudingen, rommel je met de nieren en de spijsvertering van je baby. Het is even vervelend om aan te wennen, zeker als je flessen maakt met oneven aantallen zoals 3 of 5 schepjes, maar je moet er echt even op letten.

Krijgt mijn baby hier rare ontlasting van?

Eerlijk gezegd hangt dat af van wat jij momenteel definieert als raar. Als je baby overstapt van een standaard flesvoeding, is de poep momenteel waarschijnlijk vrij stevig. De grote hoeveelheid pre- en probiotica in dit specifieke merk maakt de boel meestal een stuk zachter. Het kan er wat meer uitzien als de mosterdkleurige smurrie van een borstgevoede baby, wat oprecht een goed teken is voor hun darmpjes, ook al heb je er wat extra babydoekjes voor nodig.

Is het dat prijskaartje oprecht waard?

Ik ga gewoon heel eerlijk tegen je zijn—het is ontzettend duur in vergelijking met de huismerken. Maar voor ons, na wekenlang dealen met vreselijke obstipatie, huilbuien, en mijn eigen zware schuldgevoel over het stoppen met borstvoeding, was het vinden van een 'schoon' product met biologische lactose dat zijn maagje écht tot rust bracht, absoluut de moeite waard om op andere boodschappen te bezuinigen. Gemoedsrust heeft een prijs, en blijkbaar komt dat in een blauw met groene bus.

Maakt de temperatuur van het water uit bij het klaarmaken van de fles?

Mijn arts zei dit terloops, en ik had het bijna gemist. Je mag dit poeder niet mengen met water dat erg heet is. Als je kokend of heel heet water gebruikt, kook en dood je letterlijk alle dure probiotica die erin zitten om het buikje van de baby te helpen. Ik gebruik meestal gewoon gefilterd water op kamertemperatuur of warm het heel ietsjes op, maar nóóit heet.

Ruikt het vies?

Voor mij ruiken alle poedermelken een beetje naar gesmolten muntgeld en oude vitamines, maar deze is eerlijk gezegd niet verschrikkelijk. Het ruikt in ieder geval veel meer naar echte melk en minder naar een chemische fabriek dan de goedkopere merken die we hebben geprobeerd. Laat alleen geen halfvolle fles drie dagen onder de bank slingeren, want de natuur neemt absoluut haar beloop.