Je zit momenteel op de vloer van de babykamer, omringd door vijftig euro aan mosterdgeel garen, en je huilt omdat je vier rijen terug een steek hebt laten vallen. Ik weet dit omdat ik precies een half jaar geleden in jouw schoenen stond. Hoogzwanger van nummer drie, zwetend in een zwangerschapstopje eind oktober (want het weer in Texas is soms een wrede grap), en er heilig van overtuigd dat ik faalde als moeder als ik niet nú meteen een familiestuk in elkaar zou knutselen.
Ik schrijf je dit vanaf de andere kant van de kraamtijd-loopgraven, terwijl ik de was opvouw en koffie drink die drie uur geleden al koud is geworden. Ik heb in vredesnaam een eigen Etsy-shop, dus ik weet heus wel hoe een knutselproject werkt, maar zwangerschapshormonen in combinatie met Pinterest vormen een giftige mix die je laat geloven dat je in een weekendje wel even een meesterwerk in elkaar flanst. Ik ga gewoon eerlijk met je zijn: leg die haaknaald even neer en luister naar me. Alles wat onze moeders en oma's ons vertelden over het maken van babyspullen is namelijk zwaar achterhaald, en onze oudste zoon Wyatt is het levende bewijs van wat er gebeurt als je hier niet goed over nadenkt.
Wat dokter Evans écht zei over slapen
Weet je nog dat oma die zware, prachtige gehaakte deken met franjes maakte voor Wyatt? De schat had er maanden aan gewerkt en ze ging er blindelings vanuit dat ik hem er elke avond in zijn ledikantje strak mee zou instoppen, als een soort kleine burrito. Ik nam de deken mee naar dokter Evans tijdens onze tweewekelijkse controle, omdat ik doodsbang was om iets verkeerd te doen.
Onze kinderarts keek me strak aan en zei eigenlijk gewoon dat ik hem in de kast moest leggen. Mijn kennis over wiegendood is misschien wat vaag, maar de kern is dat baby's hun eigen ademhaling nog niet goed kunnen reguleren als er iets zwaars over hun gezichtje valt. Ze ademen dan hun eigen koolstofdioxide in, of zoiets engs. Dokter Evans zei dat er de eerste twaalf maanden absoluut géén los beddengoed, kussens of zachte dekentjes in dat bedje mogen liggen. Zelfs niet die speciale handgemaakte. En óók niet de dekentjes waar oma al haar liefde in heeft gestopt.
Dus als je geobsedeerd bent door het vinden van het perfecte patroon voor een wiegdeken: stop er maar mee, want een babydekentje mag überhaupt de wieg niet in. Je gaat het gebruiken voor 'tummy time' op je stoffige woonkamervloer, je drapeert het over de Maxi-Cosi als het hard waait bij de supermarkt, of je gebruikt het om de zon tegen te houden terwijl je borstvoeding geeft op het terras. Dat verandert nogal wat voor het soort knutselproject waar je eigenlijk aan bent begonnen.
Die grote gaten zijn kleine vinger-valstrikken
Hier moet ik even mijn frustratie kwijt. Ik ben er namelijk zó ongelooflijk klaar mee om overal op internet van die delicate, opengewerkte kantpatronen te zien die als 'babyvriendelijk' in de markt worden gezet. Ze zien er prachtig uit als ze over een schommelstoel gedrapeerd liggen op een foto met een mooi filtertje. Maar in het echte leven zijn die enorme gaten in de 'granny squares' en wijde V-steken eigenlijk gewoon kleine valstrikken, wachtend om een piepklein vingertje of teentje te vangen.

Zoals je je misschien herinnert, kreeg Wyatt het voor elkaar om met drie weken oud zijn grote teen vast te klemmen in een gat van een losjes gebreide trui. Het garen draaide zich zo strak om zijn teentje dat ik het met een nagelschaartje moest losknippen, terwijl hij moord en brand schreeuwde. Ik heb verpleegkundigen wel eens horen praten over 'haartourniquets', waarbij een losse draad zich om het vingertje van een baby wikkelt en de bloedsomloop afknelt. Blijkbaar kan precies hetzelfde gebeuren met goedkoop, rekbaar garen als de steken niet dicht genoeg op elkaar zitten. Dus als je op zoek bent naar haakpatronen voor babydekentjes, zoek er dan een met een strakke, dichte steek, zoals een weefsteek of gewone vasten. En als een patroon je vertelt om pompons of franjes aan de randen toe te voegen, vraag je letterlijk om een ritje naar de spoedeisende hulp. Wyatt had zo'n pompon namelijk naar binnen gewerkt alsof het een stukje popcorn was.
Wat betreft het formaat: maak hem eerlijk gezegd gewoon groot genoeg om de beentjes in de kinderwagen te bedekken. Maar maak hem niet zó massief dat hij over de straatstenen sleept wanneer je naar buiten loopt om de brievenbus te legen.
Dat goedkope garen gaat smelten
Laten we het even hebben over die stapel garen waar je nu om zit te huilen. Ik weet dat je de voordeelverpakking bij de grote discounter hebt gekocht, want we moeten op de kleintjes letten en baby's zijn al duur genoeg. Maar je moet nú op het etiket kijken. Mijn moeder zweert bij dat stugge acrylgaren omdat het een nucleaire winter kan overleven, maar het ademt voor geen meter.
Ik las laatst op een nacht tijdens een voeding een artikel waarin stond dat synthetische vezels microplastics kunnen loslaten, of een soort onzichtbare pluisjes die in die kleine luchtwegjes terechtkomen. Dat klinkt misschien wat dramatisch, maar het is ook volkomen aannemelijk als je ziet hoeveel stof dat spul opwerpt als je ermee bezig bent. En nog belangrijker: het houdt warmte vast. Je weet hoe bloedheet het op de slaapkamer kan worden in juli. Als je een baby in goedkoop plastic garen wikkelt, zitten ze al onder de warmte-uitslag voordat je de auto hebt bereikt.
Je moet echt biologisch katoen of bamboe gebruiken. Ik weet dat het duurder is en irritant om lokaal te vinden, maar het is van nature hypoallergeen en het ademt. Plus, als je goedkoop acryl op de verkeerde stand in onze eeuwenoude droger gooit, smelt het letterlijk samen tot een kriebelige, stijve plank.
Als je nu al uitgeput bent van het lezen en die hele handwerkwinkel liever wilt overslaan, kun je ook gewoon door de biologische collectie van Kianao bladeren en iemand anders het zware werk laten doen.
Waarom ik het uiteindelijk opgaf en gewoon bamboe kocht
Ik ga je nu een hoop schuldgevoel besparen. Twee weken voor je uitgerekende datum zwellen je handen waarschijnlijk zo ver op dat je geeneens een haaknaald meer kunt vasthouden. En dan raak je in paniek, omdat je geen speciaal dekentje hebt om de baby in mee naar huis te nemen.

Uiteindelijk kocht ik midden in een hormonale nachtpaniek om 3 uur 's nachts de Fox Bamboe Babydeken van Kianao, en ik vertel je eerlijk: het is het beste geld dat ik ooit heb uitgegeven. De bamboestof is zachter dan elk katoengaren waar ik ooit mee had kunnen werken en het reguleert de temperatuur perfect. Dat is echt een redder in nood wanneer de baby ligt te zweten in de Maxi-Cosi, maar de airco in de supermarkt op de hoogste stand staat te blazen. We gebruiken hem elke dag. Ik leg hem op de vloer voor 'tummy time', ik gebruik hem als borstvoedingsdoek en hij komt prachtig de was uit zonder te pillen of rare vezels in de oogjes van de baby achter te laten.
We hebben uiteindelijk ook een paar houten babygyms aangeschaft om over de deken te zetten als de kleine op de vloer speelt. Eerlijk gezegd hadden we eerst de Beer en Lama Babygym Set, en die is oké. Het houten A-frame is ontzettend stevig en prachtig om te zien, maar het proberen te verwijderen van spuugvlekken uit dat gehaakte beertje stelt mijn geduld aardig op de proef. Bovendien probeert de hond de hele tijd de lama te likken omdat hij denkt dat het zijn speeltje is.
Zelf geef ik veel meer de voorkeur aan de Alpaca Babygym Set met de regenboogspeeltjes. De mix van gladde houten kralen en zachte gehaakte elementen lijkt gewoon veel beter bestand tegen de plakkerige handjes van de baby. Als ik de Fox-deken eronder leg, creëer ik het perfecte, veilige hoekje in de woonkamer waar ik de baby écht even vijf minuten kan neerleggen om een deel van die eindeloze was op te vouwen.
Wees een beetje lief voor jezelf
Kijk, als je dat project wilt afmaken, doe het dan omdat je geniet van de herhalende beweging van de steken en omdat het je rust geeft. Doe het niet omdat je het gevoel hebt dat je via handgemaakt textiel moet bewijzen dat je een goede moeder bent. Het maakt een baby echt niets uit of er een gevallen steek in de vierde rij van zijn deken zit. Voor je baby telt alleen dat je naar melk ruikt en dat je komt als hij huilt.
Werk je draadjes zo strak weg dat je er een tang voor nodig hebt om ze los te krijgen, kies een dichte steek waar geen kleine vingertjes in verstrikt raken, en doe er in vredesnaam géén franjes aan. En weet je? Zelfs als je de hele stapel garen achterin de kast gooit en gewoon online iets bestelt, ben je nog steeds een fantastische moeder.
Ben je er klaar voor om te stoppen met stressen over knutselen en gewoon eindelijk die ziekenhuistas in te pakken? Neem een kijkje in de webshop van Kianao en pak nog wat slaap nu het nog kan.
Vragen die je gegarandeerd om 2 uur 's nachts aan het googelen bent
Is het echt veilig om een deken voor mijn baby te haken?
Ja, maar je moet het wel slim aanpakken. Dokter Evans was heel duidelijk: het is uitsluitend voor gebruik onder toezicht, dus niét voor in het ledikantje. Je moet strakke steken gebruiken, zodat hun kleine vingertjes niet vast komen te zitten. En voeg absoluut geen overbodige frutsels zoals pompons of kwastjes toe. Daar kunnen ze in stikken wanneer ze (en dat is onvermijdelijk) de randen van de deken in hun mond stoppen.
Van welk garen krijgt mijn baby geen uitslag?
Ik weiger inmiddels om nog iets anders te gebruiken dan biologisch katoen of bamboe. Het favoriete acrylgaren van mijn oma zorgt er alleen maar voor dat mijn kinderen gaan zweten en onder de kleine rode bultjes komen te zitten. Bovendien zweer ik erbij dat het goedkope spul stof in de lucht achterlaat. Blijf bij natuurlijke vezels die ademen, helemaal als de zomerdagen weer warmer worden.
Hoe groot moet ik dit ding nu eigenlijk maken?
Maak het niet te reusachtig. Een gigantische deken van 100x100 cm klinkt geweldig, totdat je hem in de luiertas probeert te proppen of hij aan de zijkant van de kinderwagen in de modder sleept. Ik ben erachter gekomen dat ongeveer 75x75 cm de perfecte afmeting is. Zo kun je ze in de Maxi-Cosi toedekken, zonder dat je worstelt met een berg aan extra stof.
Kan ik handgemaakte dekentjes gewoon bij de normale was gooien?
Als je goedkoop garen hebt gebruikt misschien wel, maar als je goed geld hebt uitgegeven aan mooi katoen of bamboe, moet je het koud wassen. Gooi het al helemáál niet bij je spijkerbroeken in de droger op een hoge temperatuur. Ik heb een van mijn eerste projecten geruïneerd door het in de droger te 'bakken'. Tegenwoordig leg ik ze gewoon plat te drogen op een handdoek op de eettafel, terwijl ik tegen de oudste kinderen roep dat ze er vanaf moeten blijven.
Wat als ik gewoon de energie niet meer heb om het af te maken?
Dan stop je het garen in een zak, gooi je het in de knutselkast en koop je zonder een grammetje schuldgevoel een fijne bamboe inbakerdoek. Je bent een mens aan het maken, dat is al hard genoeg werken. Echt niemand gaat bij de deuren van het ziekenhuis naar je 'handgemaakte-deken-diploma' vragen.





Delen:
Waarom het meeste "educatieve" speelgoed gewoon peperduur plastic is
Het binnenspeeltuin-drama waardoor ik jongenskleding voor mijn tweeling kocht