Een brief aan mijn jongere ik over babyhuidverzorging en het insmeren van een tweeling

Beste Tom uit november,

Je staat waarschijnlijk op dit moment in het toilet beneden, of niet? Je houdt een tegenspartelende Florence onder één arm als een slecht ingepakte rugbybal, staart naar haar linkerkuit en vraagt je af of baby's psoriasis kunnen krijgen, of scheurbuik, of welke middeleeuwse aandoening er dan ook voor zorgt dat de menselijke huid op een oud mariakaakje lijkt. Je bent uitgeput, je hebt sinds dinsdag geen fatsoenlijke kop thee meer op, en je bent als de dood dat je je kroost voor hun eerste verjaardag al stuk hebt gemaakt.

Ik schrijf je vanuit de toekomst, zes maanden later, om je te vertellen: haal even diep adem, zet de waterkoker aan en stop met het paniekerig inslaan van biologische schapenmelkzeep via Instagram-advertenties. Het gaat goed met de tweeling. Hun huid is op dit moment rustig, hoewel Matilda net wel probeerde een waskrijtje op te eten, dus we hebben weer andere brandjes te blussen. Maar die schuurpapier-huid? Dat is opgelost. Ik ben hier om je een hoop geld te besparen en een flinke dosis nachtelijke stress over wat je in vredesnaam op de huid van die kinderen moet smeren.

Het bezoek aan de huisarts en het mysterie van de onzichtbare barrière

Volgende week heb je eindelijk een afspraak met dokter Patel op de praktijk. Hij gaat je geen magisch wondermiddel geven, wat je op dat moment mateloos zal frustreren. In plaats daarvan zal hij naar de rode plekken op de armpjes van Florence kijken, zuchten op een typische huisartsen-manier, en iets mompelen over dat haar huidbarrière totaal niet voorbereid is op de Londense winter.

Blijkbaar is de huid van een baby ongeveer dertig procent dunner dan die van ons. Dat klinkt als verzonnen natuurkunde, maar ik ben geen dermatoloog. Van wat ik door de mist van slaapgebrek wist op te vangen, hebben baby's nog niet het volgroeide 'bakstenen-en-metselspecie'-systeem van vetten dat het vocht in hun lichaam vasthoudt. Dokter Patel zei dat hun huid vocht gewoon laat verdampen in onze agressief centraal verwarmde flat. Ik weet vrij zeker dat hij een deftige medische term als 'transepidermale waterverdamping' gebruikte, hoewel de kans groot is dat ik dat heb gehallucineerd terwijl ik probeerde te voorkomen dat Matilda de onderzoekstafel aflikte.

Zijn advies kwam eigenlijk neer op een nogal rommelige, chaotische instructie: stop met alles wat lekker ruikt, gooi het bubbelbadschuim weg en begin je te gedragen als een stukadoor die plamuur op een vochtige muur smeert.

Het grote pot versus fles debat

Dit brengt ons bij het gangpad in de drogist, waar je drie kwartier lang wezenloos zult staren naar een verbijsterende muur van witte en blauwe flessen. Laat me je deze existentiële crisis besparen. Je gaat de enorme pot CeraVe baby hydraterende crème kopen, en die wordt een vast onderdeel van het interieur: op de commode, de salontafel en af en toe het aanrecht.

Ik moet je wel even waarschuwen voor deze pot. Het is echt een kolossaal huidverzorgingsproduct. Je moet letterlijk met je vingers in de pot graaien, wat volkomen verkeerd voelt als je net een catastrofale poepluier hebt weggewerkt en je je pijnlijk bewust bent van waar die handen zijn geweest. De crème zelf is zo dik dat hij de wetten van de zwaartekracht tart. Je zou de pot ondersteboven kunnen houden en schudden, zonder dat er ook maar iets uitvalt. Het aanbrengen voelt minder als het insmeren van een kind, en meer als het glaceren van een bijzonder boze taart.

Je zult jezelf terugvinden in een worsteling met een dreumes die actief probeert te ontsnappen, terwijl je dominante hand volledig bedekt is met een dikke, witte pasta. Het belandt op de gordijnen. Het belandt op je spijkerbroek. Op de een of andere manier belandt het zelfs in je eigen haar. Maar hier komt de frustrerende waarheid: het werkt écht. Het zit vol met ceramiden — wat klinkt als kleine mythologische wezentjes, maar blijkbaar lipiden zijn die de gaten in hun gebrekkige huidbarrière opvullen. Na een paar dagen Florence te hebben ingevet alsof ze het Kanaal gaat overzwemmen, zullen die droge rode schilfers daadwerkelijk beginnen te verdwijnen.

Je pakt ook meteen de CeraVe baby wasgel voor in bad mee. Die is prima, maar wees je ervan bewust dat het een natte dreumes verandert in een levensgevaarlijk, ingevet projectiel dat zo door je handen glipt als je even niet oplet.

Oh, en de CeraVe baby lotion? Daar praten we niet over; die is veel te dun en eerlijk gezegd totaal zinloos tegen de brute agressie van tweelingeczeem.

Wanneer het internet je vertelt dat je een e-baby hebt

Ik weet wat je om 3 uur 's nachts doet. Je scrollt in het donker door ouderschapsforums terwijl de meiden die rare, luidruchtige slaap-knorgeluidjes maken. Ik weet dit omdat ik me herinner dat ik 'remedie voor e baby' in mijn telefoon typte, omdat mijn duimen te moe waren om de letters voor eczeem te vinden, waarna ik op een bizarre uithoek van het internet belandde, ervan overtuigd dat mijn kinderen een elektronisch huidvirus hadden.

Als het je eindelijk lukt om 'eczeem' correct te typen, zal het internet duizend verschillende regels naar je hoofd slingeren. Het zal je vertellen om je water te koken, te stoppen met het geven van zuivel en ze in havermout te baden. Negeer alsjeblieft de angstaanjagende medische artikelen die suggereren dat hun droge plekken vroege tekenen zijn van iets catastrofaals. Het is gewoon eczeem. Een kwart van alle baby's krijgt het omdat hun huid tijdelijk gewoon ontzettend slecht is in het zijn van een huid.

Katoen is vanaf nu je enige vriend

Je moet echt even luisteren als het om kleding gaat. Je kunt de meiden van top tot teen insmeren met alle crèmes ter wereld, maar als je ze die synthetische, pluizige polyester trui aantrekt die tante Susan heeft gestuurd, ben je tegen lunchtijd weer terug bij af.

Gooi de synthetische stoffen weg en hul ze in ademend katoen voordat je helemaal gek wordt. Mijn absolute redding van de afgelopen zes maanden was de Romper van Biologisch Katoen Zonder Mouwen van Kianao. We hebben uit pure wanhoop een hele stapel gekocht toen Matilda's borstkas zo erg opvlamde dat het wel een plattegrond van de Londense metro leek.

Dit is waarom deze rompers voor ons echt het verschil maken:

• Geen kriebelende onzin: Er zitten geen labels in de nek, iets waar Florence vroeger van ging gillen alsof ze door een wesp was gestoken.
• Het ademt écht: Het biologische katoen sluit dat zweet van de centrale verwarming niet op tegen hun huid, wat betekent dat het eczeem niet die vochtige, warme omgeving krijgt waar het zo van houdt.
• De rekbaarheid: Het bevat net genoeg elastaan (5%) zodat je het over het hoofd van een tegenstribbelende dreumes kunt trekken zonder het gevoel te hebben dat je hun schouders uit de kom trekt.

Serieus, ze blijven prachtig in de was, zelfs op 40 graden, wat een klein wonder is gezien de hoeveelheid geprakte banaan en lichaamsvloeistoffen die deze kinderen dagelijks produceren. Investeer in het katoen. Je geestelijke gezondheid hangt ervan af.

Afleiding en de logistiek van een vochtige huid

Laten we het hebben over de logistiek van de "soak and seal"-methode (weken en verzegelen) die dokter Patel je ongetwijfeld gaat voorschrijven. Het medische advies is om de baby in bad te doen, ze lichtjes droog te deppen zodat ze nog zichtbaar vochtig zijn, en dat vocht onmiddellijk in te sluiten met die dikke crème.

Wat de medische wereld echter niet begrijpt, is dat twee vochtige, blote en verkleumende tweejarigen in een Londense badkamer een tactische nachtmerrie is. Je hebt grofweg vijfenveertig seconden voordat de een in de toiletpot probeert te klimmen en de ander begint te krijsen omdat ze het koud heeft.

Je hebt afleiding nodig. Wij kwamen uiteindelijk uit bij de Zachte Baby Bouwblokkenset. Die zijn helemaal prima. De meiden stapelen de rubberen blokken af en toe op, maar ze vinden het vooral leuk om ze naar de kat te gooien terwijl ik verwoed crème op hun benen probeer te smeren. Ze veranderen je leven niet, maar ze verwoesten je vloerdelen tenminste ook niet, dus ik zie het als een absolute winst.

Wat écht goed werkt als afleiding tijdens het insmeren, is de Panda Bijtring van Siliconen en Bamboe. Matilda krijgt momenteel in een moordend tempo tandjes, en ze kauwt met liefde exact drie minuten lang op het hoofd van deze siliconen panda. Het is volledig voedselveilig, absoluut niet giftig, en het allerbelangrijkste: het weerhoudt haar ervan om aan de pot crème te likken terwijl ik hem aanbreng. Je kunt hem van tevoren zelfs even in de koelkast leggen, zodat het lekker koud is voor haar tandvlees. Het is echt geniaal, eerlijk waar.

Als je de garderobe van de meiden wilt vernieuwen met spullen die hun huid niet verder irriteren, kijk dan eens naar fatsoenlijke biologische babykleding en bespaar jezelf de hoofdpijn van vreemde uitslag door goedkope kleurstoffen.

Een laatste noot uit de toekomst

Je doet het goed, kerel. Ik weet dat je het gevoel hebt dat je faalt telkens als je een nieuwe droge plek in hun knieholtes ontdekt, maar hun huid is zichzelf momenteel letterlijk vanaf de basis aan het opbouwen. Je doet niets verkeerd.

Houd de pot crème binnen handbereik. Accepteer dat al je zwarte broeken voorlopig vage, vettige handafdrukken op kniehoogte zullen hebben. Blijf bij het biologische katoen, houd de badjes lauw, en onthoud dat hun huid uiteindelijk echt wel leert hoe het zijn werk moet doen.

Ga nu maar even wat slapen voordat ze wakker worden en een boterham eisen.

Groeten,

Tom

Als je strijdt tegen de eindeloze cyclus van huidproblemen bij je tweeling en de garderobe flink op de schop moet zonder dat het de kleintjes irriteert, bekijk dan het volledige assortiment duurzame babyproducten van Kianao voordat je in mijn rommelige, door slaapgebrek gedreven antwoorden duikt op de vragen die je momenteel waarschijnlijk aan het googelen bent.

Antwoord op jouw paniekerige vragen van 3 uur 's nachts

Heb ik echt die dikke crème nodig, of kan ik ook gewoon de lotion gebruiken?

Je hebt de crème nodig. Ik weet dat de lotion in een mooie, handige pompfles zit die je met één hand kunt gebruiken, maar het is een valstrik. De lotion is veel te dun voor serieuze eczeemplekken — het ligt er een beetje op en verdwijnt dan. De crème in de gigantische, onhygiënische pot is het enige dat vet genoeg is om echt een barrière te vormen. Accepteer de pot. Geef je over aan de pot.

Hoe breng je de crème aan zonder dat het overal belandt?

Niet. Dat is het geheim. Je accepteert gewoon dat je leven vanaf nu vettig is. Ik heb minstens drie goede t-shirts geruïneerd omdat Florence besloot mijn been te knuffelen direct nadat ze was ingesmeerd. Mijn beste advies is om het aan te brengen terwijl ze vastzitten in hun ledikantje, of afgeleid zijn door een goed kauwbaar speeltje, om ze vervolgens vliegensvlug in een katoenen pyjama te proppen voordat ze de meubels kunnen aanraken.

Pikt de wasgel in hun oogjes?

In mijn ervaring prikt het niet, nee, maar dat betekent niet dat baddertijd zonder tranen is. De wasgel is erg mild en schuimt niet zoals traditioneel badschuim (wat goed is, want bubbels drogen de huid uit). Maar zoals ik al zei, het maakt de baby's ongelooflijk glibberig. De tranen komen meestal door mijn eigen stress terwijl ik een wegglijdende, zeperige dreumes probeer op te vangen voordat ze met een buikschuiver tegen de kraan klapt.

Wat gebeurt er als ze de crème opeten?

Kijk, ik ben geen kinderarts, maar ik kan je uit persoonlijke, zeer stressvolle ervaring vertellen dat Matilda ooit een volle vinger van dat spul in haar mond stopte voordat ik haar kon tegenhouden. Ik raakte in paniek, belde de huisartsenpost en kreeg te horen dat ik haar gewoon wat water moest laten drinken en in de gaten moest houden. Er was absoluut niets aan de hand. Blijkbaar smaakt het walgelijk, dus meestal proberen ze het maar één keer.

Hoe lang duurt de eczeemfase?

Dokter Patel vertelde ons dat het rond het eerste levensjaar een piek bereikt en vaak weer verdwijnt tegen de tijd dat het peuters worden. Bij de tweeling komt en gaat het met het weer. De centrale verwarming in de winter maakt het erger; vochtige zomerdagen maken het beter. Het is geen rechte lijn, maar het wordt wel makkelijker te managen zodra je je eigen routine hebt gevonden. Gewoon blijven smeren.