Wychowanie dziecka Linxia: Cała prawda o życiu z noworodkiem

Był wtorek, godzina 21:00. Stałam w dziale dziecięcym w markecie, kompletnie wyzuta z życia, podczas gdy mój najstarszy syn, Jackson, krzyczał przytulony do mojej klatki piersiowej w nosidełku, które prawdopodobnie źle założyłam. Miał trzy tygodnie. Trzymałam w ręku butelkę jaskraworóżowego balsamu dla niemowląt, czytając długą jak powieść listę składników, których nie potrafiłam wymówić, i szlochałam, bo wszystko pachniało syntetyczną lawendą i tanimi perfumami. Pamiętam, jak pomyślałam: Mam tytuł magistra pedagogiki, dlaczego sprawienie, by ten trzykilogramowy człowiek czuł się dobrze, jest tak całkowicie niemożliwe?

Tamta noc była moim punktem krytycznym. Byłam tak wyczerpana, że pod prysznicem słyszałam urojony płacz, skóra mojego dziecka ciągle była obsypana, a ja czułam, że ponoszę porażkę w tej jednej jedynej roli, w której powinnam być naturalnie dobra. Będę z tobą szczera – wejście w macierzyństwo uderza jak kula wyburzeniowa i nikt cię nie ostrzega przed ogromem sprzecznych rad, które zaraz na ciebie spadną.

Teraz, gdy mam już trójkę dzieci w tym cyrku i mieszkam na teksańskiej prowincji, patrzę wstecz na tę płaczącą dziewczynę w markecie i mam ochotę po prostu podać jej kubek kawy. Przetrwaliśmy. Rozgryźliśmy to. Ale droga od tamtej nasączonej chemią alejki z balsamami do spokojnego, "oddychającego" i zrównoważonego sposobu, w jaki teraz wychowuję moje najmłodsze dziecko, wymagała mnóstwa prób, błędów i zniszczonych pajacyków.

W czym moja mama okrutnie myliła się w kwestii kremów pod pieluszkę

Zacznę od naszego pierwszego prawdziwego kryzysu: wysypki noworodkowej. Mała pupa Jacksona była ciągle czerwona, a moja mama, złota kobieta, kazała mi zrobić to, co sama robiła w latach osiemdziesiątych, czyli wysmarować go grubą na pół centymetra warstwą wazeliny. Ręczyła za to. Moja babcia też za to ręczyła. Będąc przerażoną świeżo upieczoną mamą, nabrałam wielką garść wazeliny i pokryłam moje dziecko jak babeczkę lukrem.

Dziewczyny, nie róbcie tego.

W ciągu dwudziestu czterech godzin jego skóra stała się podrażniona, jaskrawoczerwona i wyglądała jak poparzona słońcem. Spanikowałam i pobiegłam z nim do naszej pediatry, doktor Miller. Spojrzała na mnie znad okularów i delikatnie wyjaśniła, że wazelina jest dosłownie produktem ubocznym rafinacji ropy naftowej, co zabrzmiało dla mnie absolutnie szalenie, i że tworzy nieprzepuszczalną barierę, która zatrzymuje ciepło i wilgoć tuż przy skórze. Zasadniczo uświadomiła mi, że skóra dziecka wchłania prawie wszystko, co się na nią nałoży, więc jeśli nie miałabym ochoty zjeść tych składników, to pewnie nie powinnam ich wcierać w jego okolice pieluszkowe.

To był mój sygnał alarmowy. Całkowicie porzuciliśmy te wszystkie pochodne ropy i przerzuciliśmy się na czysty, roślinny krem cynkowy, aby zaleczyć skórę, a następnie na wolny od wazeliny balsam ochronny ze składników takich jak awokado czy olej słonecznikowy. Wysypka zniknęła w dwa dni. Okazuje się, że ufanie potężnym koncernom chemicznym bardziej niż naturze nie jest najmądrzejszym posunięciem, gdy ma się do czynienia z przepuszczalną skórą noworodka.

Wejście w erę mojego dziecka w stylu "Linxia"

Zanim na świat przyszło moje trzecie dziecko, Sadie, miałam już całkowicie dość neonowych poliestrowych ubranek i toksycznych kosmetyków. Chciałam spokoju. Chciałam ubrań, które naprawdę oddychają. Chciałam czegoś, co teraz nazywam stylem "Linxia baby" – co w zasadzie sprowadza się do postawienia na naturalne, surowe materiały, zachowania prostoty i nierobienia z dziecka chodzącego billboardu z rysunkowymi dinozaurami.

To niesamowite, o ile spokojniejsze są twoje poranki, gdy nie musisz wciskać walczącego dziecka w sztywne, niewygodne materiały. W końcu zacisnęłam zęby i zaczęłam inwestować w prawdziwe, wysokiej jakości ubranka, i muszę przyznać, że body z bawełny organicznej od Kianao to absolutny święty Graal. Wiem, że dużo mówię o cenach i tak, kosztują więcej niż trzypak z sieciówki, ale posłuchajcie: Sadie miała w foteliku samochodowym awarię pieluszkową, która zaprzeczała prawom fizyki, a to body sprało się do czysta, bez konieczności szorowania ostrą chemią. Pozostało maślanie miękkie. Nie zmechaciło się. To jedyna rzecz, w którą ubieram ją do snu.

Z drugiej strony, będę całkowicie szczera w kwestii drewnianych gryzaków dla niemowląt, które widać na każdym kroku. Kupiłam jeden, bo wyglądał niezwykle szykownie i idealnie wpisywał się w moją zrównoważoną estetykę, ale Sadie podchodzi do niego z absolutną obojętnością. Jest po prostu okej. Zdecydowanie woli gryźć moje zimne kluczyki do samochodu albo tanie silikonowe kółko, więc choć gryzak pięknie wygląda na półce w pokoiku, nie jest to magiczne lekarstwo na ząbkowanie, na jakie liczyłam.

Jeśli zastanawiasz się, jak ubrać swoje dzieci w ciuszki, które nie podrażnią ich skóry i nie rozpadną się po dwóch praniach, gorąco polecam przejrzenie kolekcji ubranek z bawełny organicznej Kianao, ponieważ naprawdę wytrzymują one starcie z rzeczywistością, podwórkowym brudem i ulewaniem.

Wielkie kłamstwo o śnie i płacz na ganku

Możemy porozmawiać o płaczu? Bo nikt mi nie powiedział, że niemowlęta w standardzie płaczą przez trzy do czterech godzin dziennie. Przy Jacksonie za każdym razem, gdy tylko pisnął, skakało mi ciśnienie. Myślałam, że robię coś źle. Przemierzałam pokój w te i z powrotem, uciszając go i skacząc na piłce do jogi, aż wysiadały mi kolana.

A ludzie wprost uwielbiają mówić: „śpij, kiedy dziecko śpi”. Nienawidzę tego zdania z mocą tysiąca słońc. Kto umyje części laktatora, kiedy dziecko śpi? Kto poskłada tę górę maleńkich skarpetek? Kto przypilnuje, żeby pies nie zjadł listew przypodłogowych? To najbardziej bezużyteczna, wywołująca poczucie winy rada na planecie, bo sprawia, że czujesz się jak ofiara losu, kiedy wybierasz prysznic zamiast dwudziestominutowej drzemki.

Jeśli sprawdziłaś pieluszkę, nakarmiłaś je i nie ma gorączki, czasem musisz po prostu odłożyć je bezpiecznie do łóżeczka, wyjść na taras i przez pięć minut gapić się na drzewa, pijąc letnią kawę i dając swojemu układowi nerwowemu szansę na reset.

Po prostu odłóż je senne, ale jeszcze wybudzone na początku ich wieczornej rutyny, a co ma być, to będzie.

Dlaczego pozwalam psu lizać trzecie dziecko

Przy pierwszym dziecku miałam fobię na punkcie zarazków. Jeśli smoczek musnął dywan, od razu go wyparzałam. Jeśli krewny przyszedł z wizytą i nie zdezynfekował rąk aż po same łokcie, fizycznie odcinałam mu dostęp do kołyski. Byłam wykończona próbami stworzenia sterylnej bańki.

Zanim na świecie pojawiła się Sadie, nasz golden retriever był w zasadzie jej drugą matką. Podczas jednej z wizyt doktor Miller wspomniała coś o mikrobiomie i o tym, jak ekspozycja na normalny domowy brud i sierść zwierząt tak naprawdę trenuje układ odpornościowy, by nie reagował przesadnie w późniejszym życiu. Podobno dzieci, które dorastają w odrobinie brudu, rzadziej chorują na astmę i alergie. Nie udaję, że rozumiem dokładną biologię flory jelitowej i reakcji immunologicznych, ale wiem jedno: moje trzecie dziecko, które regularnie dzieli się z psem przekąskami z podłogi, ma z nich wszystkich najsilniejszą odporność.

Tak bardzo stresujemy się utrzymaniem wszystkiego w nieskazitelnej czystości, a nauka zdaje się sugerować, że w ten sposób wyrządzamy im poważną krzywdę. Pozwólmy im turlać się po ekologicznej macie. Pozwólmy psu obwąchać ich paluszki u stóp. To buduje charakter, albo odporność, czy jakkolwiek naukowcy to w tym tygodniu nazywają.

Moja doradczyni laktacyjna zasłużyła na medal

Przygoda z karmieniem to osobny rodzaj traumy i powiem to głośno i wyraźnie: stabilna psychicznie matka jest o wiele ważniejsza niż to, w jaki sposób karmi swoje dziecko.

Próbowałam karmić Jacksona piersią, ale był to koszmar popękanej skóry, niekończącego się odciągania i mojego płaczu nad rozlanym mlekiem o 3 nad ranem. Presja, by dostarczać to dynamiczne, bogate w hormony płynne złoto, prawie mnie złamała. Dopiero gdy wynajęłam doradczynię laktacyjną, która usiadła na mojej kanapie, spojrzała w moją zapłakaną, niewyspaną twarz i powiedziała, że podawanie mleka modyfikowanego jest okej, mogłam wreszcie odetchnąć. Nauczyłam się, że wykonanie każdego najprostszego zadania z noworodkiem trwa jakieś dziesięć razy dłużej, niż mogłoby się wydawać. I jeśli tylko potrafisz pozwolić praniu się piętrzyć, a do tego przyjmujesz pomoc od każdego, kto ją oferuje, to naprawdę masz szansę to przetrwać.

Prawda o toksycznych kremach z filtrem i bezpiecznych materiałach

W miarę jak dzieci rosną, lęk związany z produktami wcale nie znika; po prostu zmienia formę. Kiedy stuknęło nam pół roku i wreszcie mogliśmy wyjść na teksańskie słońce, zaczęłam czytać etykiety kremów z filtrem. Filtry chemiczne działają poprzez pochłanianie promieni UV i zamienianie ich w ciepło, a wiele z tych chemicznych substancji przenika prosto do krwiobiegu. Podziękuję. Teraz używamy wyłącznie produktów na bazie minerałów – tlenku cynku, który zostawia nieco denerwujący, biały nalot, ale szczerze mówiąc, fizycznie blokuje słońce, nie trując przy tym mojego dziecka.

Tej samej logiki używam w kwestii miejsc do spania. Niemowlęta spędzają zdecydowaną większość swojego wczesnego życia na spaniu (lub udawaniu, że śpią), więc to, w czym kładą się do łóżka, ma znaczenie. Mam absolutnego bzika na punkcie ubranek do spania od Kianao, ponieważ znalezienie tkanin z certyfikatem OEKO-TEX sprawia, że nie muszę leżeć nocą bezsennie, zastanawiając się, czy śpiworek był traktowany metalami ciężkimi albo dziwnymi żywicami formaldehydowymi. Po prostu zasuwasz je w czystą, "oddychającą" bawełnę i modlisz się, żeby spały do świtu.

Jeśli obecnie toniesz w fazie noworodkowej, przestań wygooglowywać każdy pojedynczy objaw. Odłóż telefon, idź nalać sobie wielką szklankę wody i obniż swoje oczekiwania co do tego, jak powinien wyglądać czysty dom. A jeśli musisz zaopatrzyć się w rzeczy, których wyboru nie będziesz musiała kwestionować, zerknij na niezbędnik do pielęgnacji niemowląt Kianao – oni odwalili za nas brudną robotę, ustalając, co jest naprawdę bezpieczne, dzięki czemu ty możesz po prostu skupić się na utrzymaniu tego małego człowieczka przy życiu.

Pytania, które zadają mi panikujące mamy (FAQ)

Czy naprawdę muszę prać ubranka dla dzieci w specjalnym proszku?

Szczerze mówiąc, i tak, i nie. Nie potrzebujesz mocno reklamowanych, różowych butelek "dziecięcego" proszku, które kosztują fortunę i pachną jak sztuczny puder. Ale absolutnie potrzebujesz czystego, bezzapachowego detergentu. Kiedyś zniszczyłam całą partię organicznych body Sadie, używając mocnego płynu do prania ubrań sportowych mojego męża, a jej skóra momentalnie zareagowała wysypką. Stawiaj na prostotę i brak zapachu.

Skąd mam wiedzieć, czy w śpiworku nie jest im za gorąco?

Moja babcia zawsze mi powtarzała, żebym dotykała ich rączek, ale rączki niemowląt są zawsze lodowate, bo mają okropne krążenie. Dotknij tyłu ich szyi lub klatki piersiowej. Jeśli są spocone lub bardzo gorące w dotyku, ubrałaś je za grubo. Właśnie dlatego trąbię na prawo i lewo o naturalnych włóknach – poliester zatrzymuje ciepło jak worek na śmieci, podczas gdy bawełna organiczna naprawdę pozwala ich skórze oddychać.

Czy to źle, że moje dziecko nienawidzi kontaktu skóra do skóry?

Moje średnie dziecko zachowywało się tak, jakbym próbowała je torturować za każdym razem, gdy kładłam je na swojej nagiej klatce piersiowej. Pediatrzy uwielbiają kangurowanie, bo stabilizuje ono tętno i oddech, ale jeśli twoje dziecko krzyczy i się przed nim broni, to nie jest to relaksujące dla żadnego z was. Spróbuj to robić, gdy są prawie uśpione, albo podczas ciepłej kąpieli, a jeśli wciąż tego nienawidzą, po prostu otul je ciasno i odpuść.

Jak zachęcić dziecko do częstszego mówienia?

Doktor Miller powiedziała mi, że niemowlęta muszą usłyszeć szaloną liczbę około 21 000 słów dziennie, by rozwijać swoje umiejętności językowe, co brzmi wręcz wyczerpująco. Ja po prostu opowiadam im o swoim nudnym życiu. „Mamusia składa ten ręcznik. A teraz mamusia wyrzuca ten przeterminowany jogurt”. Nie potrzebujesz żadnych wymyślnych fiszek edukacyjnych; po prostu musisz do nich mówić podczas zmywania naczyń.

Czego tak naprawdę, z ręką na sercu, potrzebujesz przy noworodku?

Wyrozumiałości dla samej siebie. Bardzo dużo. No i świetnego, ponadwymiarowego otulacza muślinowego, który posłuży jako kocyk, ścierka do ulewania, osłonka na fotelik samochodowy i awaryjny ręcznik. Odpuść sobie drogie podgrzewacze do chusteczek i buciki, które zostaną zrzucone z nóżek w trzy sekundy. Kupuj dobre materiały i łap trochę snu.