Nasz wielki Davis: opieka nad noworodkiem ważącym 4,5 kg

„Czy jest pani absolutnie pewna, że tam w środku jest tylko jedno?” Wpatrywałam się w teksturowany sufit gabinetu mojego ginekologa gdzieś na teksańskiej prowincji, umazana tym lodowatym, niebieskim żelem do USG, podczas gdy biedna technik wciąż na nowo mierzyła mój brzuch. Mój mąż, który uważa, że wszystko jest jak magazyn sportowy z najlepszymi akcjami, pochylił się nad fotelem, rzucił okiem na szacowaną wagę na ekranie i głośno obwieścił, że właśnie wychowujemy w naszym miasteczku kolejnego koszykarza formatu Glena „Big Baby” Davisa.

Śmiałam się tak bardzo, że prawie spadłam ze stołu przykrytego papierowym podkładem, ale panika już zaczynała dawać o sobie znać. Prowadzę mały sklepik na Etsy w moim garażu, gdzie maluję drewniane szyldy, miałam już dwójkę dzieci poniżej piątego roku życia biegającą mi wokół kostek, a mój najstarszy syn, Beau, po urodzeniu ważył w normie, lekko ponad trzy kilo. Beau to moja ostateczna przestroga, ponieważ miał kolki, odmawiał snu, chyba że agresywnie podskakiwaliśmy z nim na piłce do jogi, i generalnie przez okrągły rok kazał mi kwestionować moje życiowe wybory. A teraz lekarka mówiła mi, że za chwilę urodzę dziecko wielkości dwulatka.

Zaczęliśmy go krótko nazywać „Małym D”. I powiem wam, że noszenie dziecka tych rozmiarów podczas teksańskiego lata to sport olimpijski, za który nikt nie wręcza medali. W 36. tygodniu człapałam po kuchni jak bardzo spocony pingwin, próbując realizować zamówienia z Etsy, podczas gdy moja mama chodziła za mną, sypiąc radami z 1988 roku. Wciąż powtarzała, żebym po prostu piła więcej pełnotłustego mleka, aby „wzmocnić jego kości”. Złota kobieta, jakby to dziecko potrzebowało jakiegokolwiek dodatkowego wzmacniania.

Kiedy w końcu pojawił się na świecie, wyglądając mniej jak noworodek, a bardziej jak trzymiesięczne niemowlę, które jest gotowe płacić podatek od nieruchomości, pielęgniarki dosłownie wstrzymały oddech. Cztery i pół kilo czystego, autentycznego kluseczka. Nawet nie zmieścił się w ten mały, pasiasty szpitalny rożek. Musieli pójść na oddział pediatryczny po większy kocyk, żeby w ogóle go owinąć.

Doktor Davis i panika po powrocie do domu

Mogłoby się wydawać, że duże, silne dziecko jest mniej delikatne, ale ja byłam przerażona. Nasza pediatra, która o ironio również nazywa się doktor Davis, posadziła mnie podczas naszej pierwszej wizyty kontrolnej i wyłożyła zasady tak dosadnie, że dosłownie zaczęłam robić notatki w telefonie, karmiąc przy tym małego. Nie udaję, że rozumiem dokładne podstawy medyczne makrosomii płodu, bo tak brzmi to mądre medyczne określenie, którym ciągle rzucała, ale z tego, co z grubsza zrozumiałam między ziewnięciami z niewyspania, naprawdę duże dziecko może czasami mieć dziwne spadki poziomu cukru we krwi tuż po urodzeniu, a może to po prostu genetyczny rzut kostką.

Doktor Davis była absolutnie bezkompromisowa w kwestii bezpiecznego snu i szczerze mówiąc, napędziła mi porządnego stracha. Powiedziała nam, że ponieważ był tak ciężki, nie mogliśmy pozwalać sobie na lenistwo w kwestii odkładania go do snu. Wbiła mi do głowy trzy złote zasady, aż recytowałam je przez sen: Sam, Na plecach, W łóżeczku. Spojrzała na mnie i powiedziała: „Nudne łóżeczko to bezpieczne łóżeczko, Jess”. Żadnych uroczych ochraniaczy, żadnych luźnych kocyków robionych na drutach przez moją babcię, żadnych pluszaków, dopóki nie będzie znacznie starszy.

Oto, co kazała nam obiecać, i będę z wami szczera, trzymaliśmy się tego jak świętości:

• Utrzymywać łóżeczko całkowicie puste, z wyjątkiem prześcieradła z gumką i samego dziecka, rezygnując ze wszystkich poduszek rodem z Pinteresta, które teraz wyglądają dla mnie jak jedno wielkie ryzyko uduszenia.
• Używać otulaczy lub śpiworków do spania, aby było mu ciepło, ponieważ zimą w naszym domu bywa chłodno, a luźne kocyki absolutnie nie wchodzą w grę.
• Mierzyć mu temperaturę, jeśli wydawał się choć trochę cieplejszy, ponieważ gorączka powyżej 38°C u dziecka poniżej drugiego miesiąca życia oznacza prostą drogę na SOR, co jest po prostu przerażające, gdy twoje dziecko naturalnie promieniuje ciepłem jak mały piecyk.

Zamiast w panice kupować każdy dostępny na rynku gadżet do monitorowania oddechu, spróbujcie po prostu trzymać się zasady „nudnego łóżeczka” i zainwestujcie w dobrej jakości śpiworek, aby ocalić swoje zdrowie psychiczne.

Totalny absurd rozmiarówki ubranek dla noworodków

Muszę przez chwilę porozmawiać o ubrankach dla noworodków, ponieważ wciąż jestem głęboko oburzona całym tym przemysłem. Kiedy masz dziecko, każdy w rodzinie kupuje ci pajacyki w rozmiarze „Newborn” w malutkie kaczuszki i misie. Miałam całą szufladę wypełnioną nimi, złożonymi w perfekcyjne małe kwadraciki w stylu Marie Kondo. Mały D nie założył dokładnie ani jednego z nich. Pominął rozmiar noworodkowy. Pominął rozmiar 0-3 miesiące. Kiedy wróciliśmy do domu ze szpitala, w pośpiechu wciskałam jego pulchniutkie udka w pajacyki na 3-6 miesięcy, tylko po to, żeby móc zapiąć zatrzaski na jego brzuszku.

Ta rozmiarówka nie ma absolutnie żadnego sensu. Kupisz pajacyk na 6 miesięcy jednej marki, a dziecko wygląda w nim jak ściśnięta kiełbaska, podczas gdy bluzka na 3 miesiące innej marki wisi na nim jak tunika ciążowa. Pierwsze cztery tygodnie jego życia spędziłam, robiąc pranie każdego dnia, ponieważ miał tylko trzy stroje, które faktycznie pasowały na jego potężną budowę, i oczywiście, dbał o to, by regularnie, na zmianę, pieluszka przeciekała mu w każdym z nich.

To dziwny emocjonalny rollercoaster – pakować ubranka, których twoje dziecko nawet nie zdążyło założyć, czuć, że rośnie tak szybko, że w jakiś sposób ci to umyka, a jednocześnie panikować na myśl o stanie konta w banku, ponieważ musisz kupować całą nową garderobę co trzy tygodnie. Moja mama nazywa go swoim małym gigantem i często zjawiała się z torbami ubrań po dzieciach mojej kuzynki, tylko po to, by uświadomić sobie, że jest już szerszy niż jej dwulatek.

A o butach dla niemowląt nawet nie wspominajcie – jeśli dziecko nie potrafi chodzić, zakładanie mu butów to dosłownie podpalanie waszych ciężko zarobionych pieniędzy.

Rozrywka dla zawodnika wagi ciężkiej

Znalezienie sprzętu, który by mu sprostał, było kolejną przeszkodą. Zwykłe dzieci może i delikatnie trącają zabawki, ale duże dziecko traktuje swój stojak edukacyjny jak worek treningowy na ringu bokserskim. Ostatecznie kupiliśmy Drewniany stojak edukacyjny dla niemowląt | Zestaw z lamą i truskawką na tęczy, ponieważ miałam już absolutnie dość neonowych, plastikowych zabawek wykrzykujących w moją stronę zautomatyzowane piosenki z podłogi w salonie.

Będę z wami całkowicie szczera, kupiłam to ze względów estetycznych. Ma wspaniały pustynny motyw z małą szydełkową lamą i pięknie wygląda w naszym domu. Ale tym, co naprawdę mnie zaskoczyło, było to, jak solidna jest ta drewniana konstrukcja w kształcie litery A. W trzecim miesiącu łapał te wiszące szydełkowe zabawki i szarpał je całym ciężarem swojego ciała. Codziennie testował integralność strukturalną tej rzeczy, a ona pięknie się trzymała, dając jednocześnie moim ramionom desperacko potrzebną przerwę od noszenia go.

Jeśli zastanawiacie się, jak ubrać, zabawić i nakarmić dziecko, które rośnie szybciej niż chwasty podczas teksańskiego lata, rzućcie okiem na kolekcję akcesoriów do karmienia Kianao, zanim całkowicie postradacie zmysły.

Ząbkowanie w stylu welociraptora

Ząbkowanie uderzyło w nas jak pociąg towarowy w okolicach czwartego miesiąca. U mojego najstarszego syna ząbkowanie oznaczało odrobinę ślinienia się i trochę więcej przytulania. W przypadku Małego D oznaczało to, że próbował skonsumować podłokietnik mojego fotela bujanego. Wpadłam w panikę i pewnej nocy kupiłam mnóstwo rzeczy w internecie.

Wzięłam Silikonowo-bambusowy gryzak z pandą, ponieważ był uroczy i wyglądał na łatwy do czyszczenia. Jest... w porządku. Świetnie myje się go na górnej półce w zmywarce i trzymam go w torbie z pieluchami na wypadek awarii, ale szczerze? To w całości miękki silikon, więc moje dziecko tylko na niego spojrzało, raz go ugryzło, a potem wróciło do prób obgryzania listew przypodłogowych. Po prostu nie stawiał wystarczającego oporu jego agresywnym szczękom.

Tym, co naprawdę uratowało moje zdrowie psychiczne, był Silikonowo-drewniany gryzak Miś. Środkowy pierścień z naturalnego drewna zmienia absolutnie wszystko. Dał mu coś autentycznie twardego i nieustępliwego do gryzienia, gdy te potworne zęby przesuwały się pod dziąsłami. Poza tym, z zewnątrz ma urocze małe silikonowe uszka misia, na wypadek gdyby chciał czegoś bardziej miękkiego, ale to ten drewniany rdzeń był jedyną rzeczą, która powstrzymywała napady płaczu o 2 w nocy.

Karmienie dosłownego giganta

Duże dzieci jedzą. I to dużo. Pamiętam, jak karmiłam go piersią przez całą dobę, czując się jak krowa mleczna i zastanawiając się, gdzie to wszystko znika. Kiedy w końcu dostaliśmy zielone światło od doktor Davis na rozpoczęcie wprowadzania pokarmów stałych, myślałam, że to będzie zabawny kamień milowy godny uwiecznienia na Instagramie.

To była prawdziwa rzeźnia.

Będę z wami szczera – kiedy dziecko, które po urodzeniu ważyło cztery i pół kilo, a jako półroczniak waży już dziewięć, decyduje, że nie chce swoich batatów, nie odwraca grzecznie głowy. Uderza w miseczkę z siłą zawodnika futbolu amerykańskiego. Spędzałam więcej czasu na zmywaniu purée z szafek kuchennych niż na autentycznym karmieniu go.

Z czystej desperacji zamówiłam Silikonowy talerzyk z przyssawką w kształcie misia. Mam problemy z zaufaniem do talerzyków z przyssawką, ponieważ mój najstarszy syn wymyślił, jak podważać je za rogi, ale ta rzecz ma dosłownie siłę przemysłową. Kiedy po raz pierwszy położyłam go na blacie krzesełka, mocno za niego pociągnął, po czym spojrzał niesamowicie zdezorientowany, kiedy ani drgnął, a potem się poddał i po prostu zjadł swoje jedzenie. Głębokość talerzyka jest idealna dla jego niezdarnych małych rączek próbujących nabierać jedzenie, a ja nie muszę spędzać wieczoru na zeskrobywaniu zaschniętej owsianki z podłogi.

Przetrwaliśmy fazę noworodkową, choć mój odcinek lędźwiowy już nigdy tak naprawdę nie zregeneruje się po noszeniu go na biodrze podczas pakowania paczek wysyłkowych. Wychowywanie dużego dziecka jest wyczerpujące, ciężkie i przezabawne. Będziecie wysłuchiwać ciągłych komentarzy w sklepie od nieznajomych pytających, czym go karmicie, będziecie przeskakiwać przez rozmiary pieluch tak szybko, że aż zakręci wam się w głowie, i będziecie kochać każdy pulchny, pokryty fałdkami centymetr ich ciałka.

Gotowi na wymianę akcesoriów dla niemowląt na takie, które naprawdę przetrwają starcie z krzepkim, energicznym dzieckiem, nie rujnując przy tym estetyki waszego domu? Sprawdź drewniane zabawki i gryzaki od Kianao tutaj.

Trudne pytania prosto z pola bitwy (FAQ)

Czy duże dzieci wolniej osiągają kamienie milowe w rozwoju ruchowym?

Szczerze mówiąc, mój syn początkowo trochę odstawał, ale nasza pediatra kazała nie panikować. Kiedy masz do dźwigania kilka dodatkowych kilogramów w samych udach, przewrót na brzuszek wymaga o wiele większej siły mięśni! Trochę późno zaczął raczkować, bo w zasadzie próbował poruszyć z miejsca małą lodówkę, ale kiedy już zapanował nad swoim środkiem ciężkości, ruszył jak z kopyta. Nie porównujcie swojego potężnego malucha do filigranowego dziecka znajomych.

Jak oszczędzać pieniądze na ubraniach, gdy dzieci rosną w takim tempie?

Przestańcie kupować drogie „stylizacje” ze sztywnymi kołnierzykami i guzikami na pierwsze sześć miesięcy. Po prostu tego nie róbcie. Kupujcie elastyczne pajacyki z bambusa lub prążkowanej bawełny, które nieco się poddają. Całkowicie pomińcie noworodkowe rozmiary na liście prezentów i poproście o ubranka na 3-6 i 6-9 miesięcy, ponieważ gwarantuję wam, że już w czwartym tygodniu zaczniecie z nich korzystać. Ponadto waszym najlepszym przyjacielem staną się sklepy i aplikacje z odzieżą używaną.

Czy talerzyki z przyssawką są naprawdę tego warte, czy i tak wszystkie się odklejają?

Większość tych tanich z popularnych sieciówek odkleja się w sekundę, gdy tylko dziecko na nie krzywo spojrzy. Odkryłam, że sztuczka polega na upewnieniu się, że blat krzesełka jest całkowicie czysty i lekko wilgotny, zanim dociśnie się talerzyk. Jeśli pod spodem znajdzie się choćby jeden okruszek, mój syn oderwie go i rzuci nim jak frisbee. Ale taki dobrej jakości, jak ten w kształcie misia, którego używamy, uratuje wasze nerwy.

Jak najlepiej czyścić drewniane zabawki dla niemowląt, aby nie były obrzydliwe?

Nie namaczajcie ich w zlewie! Zrobiłam tak przy pierwszym dziecku i zniszczyłam piękną drewnianą grzechotkę. Do naszego drewniano-silikonowego gryzaka używam po prostu wilgotnej ściereczki z odrobiną łagodnego płynu do naczyń, wycieram drewnianą część i zostawiam do całkowitego wyschnięcia na ręczniku. Części silikonowe zwykle można myć w zmywarce, ale drewno i stojąca woda to zaciekli wrogowie.

Czy to normalne, że moje dziecko je więcej, niż wskazują na to tabele?

Słuchajcie, gdybym trzymała się standardowych szpitalnych tabel żywieniowych, Mały D wszcząłby bunt. Prawie od razu wypijał objętości znacznie przekraczające normy dla jego „przedziału wiekowego”. Doktor Davis właściwie powiedziała nam, żebyśmy karmili go wtedy, gdy jest głodny, i przestali stresować się książkowymi liczbami, dopóki pokarm mu służy i regularnie moczy pieluchy. Zawsze konsultujcie się z własnym lekarzem, ale z mojego doświadczenia wynika, że duży silnik potrzebuje więcej paliwa.