Rozbudzony maluch i co teraz: Nocny list do samej siebie z przeszłości

Droga Jess sprzed sześciu miesięcy,

Wiem dokładnie, gdzie teraz jesteś. Siedzisz na brzegu fotela do karmienia, jest 2:13 w nocy. Masz na sobie tę wyblakłą, za dużą koszulkę z plamą po ulaniu na ramieniu i gapisz się na swoje trzecie dziecko, które właśnie traktuje materacyk w łóżeczku jak zamek do skakania. Ściemniłaś ekran telefonu do zera, mrużysz jedno oko i gorączkowo wpisujesz w Google tekst jakiegoś wiralowego rapu, bo to jedyne, co oddaje Twoją obecną, absurdalną rzeczywistość. Jesteś wykończona, na stole w jadalni piętrzy się stos personalizowanych drewnianych tabliczek z imionami z Twojego sklepu na Etsy, które czekają na etykiety kurierskie, a Ty masz ochotę po prostu się rozpłakać. Weź głęboki oddech, bo zamierzam być z Tobą całkowicie szczera i powiedzieć Ci, jak naprawdę udaje nam się przetrwać ten bałagan.

Musisz przestać oglądać te instagramowe matki z beżowymi filtrami, które twierdzą, że ich niemowlęta naturalnie zamykają swoje ciężkie powieki w sekundę po tym, jak słońce chowa się za horyzontem. Bo, przysięgam, albo kłamią przez swoje profesjonalnie wybielone zęby, albo urodziły rośliny doniczkowe. Przez równe trzy tygodnie perfekcyjnie odstawiałaś ten cały rytuał: lawendowy balsam, ciche kołysanki, tylko po to, by to dziecko nagle zaczęło się zachowywać, jakby wypiło espresso w rozmiarze venti, gdy tylko jego plecy dotkną prześcieradła. Czujesz, że ponosisz porażkę na poziomie komórkowym, kiedy Twoje dziecko robi agresywne rowerki w ciemności, a Ty dosłownie płaczesz z niewyspania. Kwestionujesz swoją dietę przy karmieniu piersią, temperaturę w domu i zastanawiasz się, czy to, że Twoje najstarsze dziecko głośno przeklinało na psa podczas kolacji, jakoś nie zaburzyło aury malucha. Tak czy siak, nie zawracaj sobie głowy kupowaniem tego budzika do treningu snu za sześćdziesiąt dolców ze świecącą owcą – to straszny bubel.

Pewnie powinnaś przypomnieć sobie, co działo się z Twoim najstarszym, bo to już samo w sobie powinno być przestrogą, jak tego nie robić. Wtedy, kiedy on o północy robił wielkie oczy, zapalałam wszystkie światła w salonie i wyciągałam hałaśliwe, plastikowe zabawki z farmy, myśląc, że muszę po prostu pozwolić mu „wybiegać nadmiar energii”. Co to był za katastrofalny błąd. Skończyło się na tym, że nie spał do czwartej rano, odbijając się od poduszek na kanapie, a ja w jedną noc postarzałam się o dekadę. Więcej tego nie zrobimy.

Dr Miller uświadomił mi brutalną prawdę

W przyszły wtorek zaciągniesz go do gabinetu lekarskiego wyglądając jak odwodniony szop pracz, a dr Miller zaskoczy Cię czymś, co brzmi zupełnie nielogicznie. Okazuje się, że kiedy dziecko o północy zachowuje się, jakby było gotowe przebiec maraton, wcale nie jest wypoczęte. Mój lekarz powiedział mi, że to taki dziwny biologiczny błąd: jeśli przegapią swoje magiczne okienko na sen, ich maleńkie organizmy wariują i wyrzucają do systemu mnóstwo kortyzolu i adrenaliny, żeby na siłę utrzymać je w stanie czuwania.

Wyobrażam to sobie tak, że jego maleńkie nadnercza wciskają wielki czerwony przycisk paniki, bo nie spał przez dwie godziny i piętnaście minut zamiast dokładnie przez dwie godziny. Chyba to jakiś mechanizm przetrwania z czasów jaskiniowców, który w dzisiejszych czasach na prowincji w Teksasie jest nam absolutnie do niczego niepotrzebny. Więc te wszystkie chichoty, wiercenie się i hiperaktywność to nie jest jego sposób na powiedzenie, że chce się bawić, to po prostu jego organizm biegnący w panice, bo jest ekstremalnie przemęczony.

Jak wyłapać zmęczenie, zanim nadejdzie burza

Zamiast czekać, aż zacznie zachowywać się jak mały pijany marynarz, a potem desperacko próbować wcisnąć mu smoczek, kołysząc go do utraty tchu, musisz go wyłapać, gdy tylko zacznie tępo wpatrywać się w ścianę lub pociągać się za płatek ucha. Moja mama zawsze zarzekała się na wszystkie świętości, że pociąganie za ucho oznacza potężną infekcję, ale z mojego doświadczenia wynika, że zazwyczaj oznacza to po prostu, że dzieli go jakieś trzydzieści sekund od złapania tego okropnego drugiego oddechu. Medyczne artykuły, które przeglądałam o 3 nad ranem, mówią, że niemowlęta w tym wieku potrzebują od dwunastu do szesnastu godzin snu na dobę, co brzmi jak zmyślona liczba, gdy Twój śpi tylko w dwudziestominutowych kawałkach. Ale najwyraźniej pomijanie drzemek w ciągu dnia to dokładnie ten powód, dla którego przed snem robi pajacyki.

Mówią też o ściszeniu hałasu w domu i przyciemnieniu ekranów na trzydzieści minut przed snem, bo podobno niebieskie światło jakoś blokuje produkcję melatoniny, cokolwiek to w praktyce oznacza. Dziewczyny, mam czterolatka, który uważa, że korytarz to tor wyścigowy dla monster trucków, i dwulatkę, która wniebogłosy krzyczy, jeśli jej groszek dotknie marchewki, więc ściszenie domowego hałasu to dla mnie przekomiczny koncept. Ale robimy, co w naszej mocy, po prostu chowając iPada i wyłączając górne jarzeniówki na długo przed tym, zanim on naprawdę zacznie wyglądać na śpiącego.

Pułapka drzemek w ciągu dnia, która rujnuje Ci noc

Muszę cię też ostrzec przed pułapką dziennych drzemek, bo w tym właśnie temacie najbardziej zawalałam pół roku temu. Kiedyś myślałam, że jeśli w ciągu dnia przetrzymam go dłużej bez snu, to o 20:00 padnie ze zmęczenia i prześpi całą noc. Pozwól, że zaoszczędzę ci kłopotu: to jedno wielkie kłamstwo. Jeśli nie zaliczą tych drzemek w dzień, ich sen w nocy to absolutna tragedia. To tak, jakby sen napędzał sen – co brzmi jak jedna z tych irytujących zagadek, ale to najprawdziwsza rzecz, jakiej się nauczyłam. Kiedy opuści popołudniową drzemkę, bo musiałaś zaciągnąć całą trójkę dzieci do marketu po zakupy, spodziewaj się, że przed snem zamieni się w radosny, hiperaktywny koszmar.

Musimy porozmawiać o kwestii kocyka

Słuchaj, wiem, że gapisz się teraz na stan swojego konta, próbując wymyślić, czy w tym miesiącu stać cię na naprawę drzwi z moskitierą, ale musisz po prostu wejść i kupić ten Bambusowy kocyk dla niemowląt w kolorowe liście. Mówię ci to jako twoja wersja z przyszłości, która wycierpiała już wystarczająco dużo spoconych nocnych pobudek. Kiedy jego małe ciałko się rozkręci na tej fali adrenaliny, o której mówiłyśmy, zaczyna się pocić jak grzesznik w kościele, a te tanie, poliestrowe polary, które dostałyśmy na baby shower, po prostu pieką go żywcem.

Ten bambusowy kosztuje coś koło trzydziestu paru dolarów, przez co na początku się skrzywiłam i za dużo o tym myślałam, bo jestem oszczędna. Ale on w dotyku przypomina dosłownie zimny jedwab i jakoś w magiczny sposób reguluje jego temperaturę, więc przestaje się rzucać z gorąca. To teraz jedyny kocyk, po który w ogóle sięgam, gdy zaczyna szaleć.

A skoro już mowa o rzeczach do łóżeczka, ta Grzechotka-gryzak Miś, którą mamy, jest urocza jak guziczek i zrobiona z bezpiecznego drewna, ale szczerze mówiąc, przez połowę czasu on po prostu używa jej jako pocisku, którym rzuca z łóżeczka, kiedy jest zły. Jest spoko do gryzienia w ciągu dnia, kiedy możesz go pilnować, ale nie zostawiaj mu jej tam na noc w nadziei, że magicznie ukołysze go do snu, bo po prostu walnie się w czoło drewnianym kółkiem i będzie płakać jeszcze głośniej.

Czasem te ich małe buzie po prostu bolą

Musisz też pamiętać, że jego dziąsła pewnie pulsują, bo ząbkowanie nie dba o to, która jest godzina i uwielbia rujnować dobrą noc. Moja babcia wpadła tu któregoś dnia, zobaczyła, że wyglądam jak chodzący zombie, i próbowała mi wmówić, że powinnam po prostu wetrzeć trochę whiskey w jego dziąsła, żeby go ścięło z nóg. Niech ją Bóg błogosławi, ale to totalnie odklejona rada, z której oczywiście nie skorzystałam. Staramy się teraz robić rzeczy bezpieczniej, choć czasem bywa o wiele trudniej uspokoić dzieci bez tych starych, babcinych metod na skróty.

Kiedy znów ma ten swój rozbudzony, nadmiernie czujny nastrój, spróbuj wyciągnąć z lodówki ten Silikonowy gryzak Wiewiórka. Zimny silikon lekko szokuje jego system i odwraca uwagę od faktu, że właśnie walczy ze snem. Poza tym nie ma w sobie tych wszystkich dziwnych, toksycznych plastików, których ponoć mamy teraz unikać. Zazwyczaj po prostu wrzucam go w miękkie Body bez rękawów z bawełny organicznej – co ratuje życie za mniej niż dwadzieścia dolców, bo nie musisz wciskać mu po ciemku długich rękawów na wymachujące ręce, kiedy się z tobą siłuje – i siedzę z nim w ciemnym pokoju z tym zimnym gryzakiem, aż się uspokoi. Bawełna organiczna nie zatrzymuje ciepła i jest na tyle rozciągliwa, że jak o 2 nad ranem zdarzy ci się wielka wpadka z pieluchą, możesz ściągnąć całość w dół przez jego ramiona, zamiast przeciągać ten cały bałagan przez jego głowę.

A jeśli szukasz rzeczy, które nie podrażnią jego skóry, kiedy będzie się rzucał próbując walczyć ze zmęczeniem, obczaj kolekcję organicznych ubranek dla dzieci od Kianao, zanim kupisz w markecie kolejną drapiącą, syntetyczną piżamkę, po której wszystko będzie go tylko swędzieć.

Przetrwasz ten szalony etap

Wiem, że teraz masz wrażenie, że już nigdy w życiu nie prześpisz cięgiem więcej niż trzech godzin, i w myślach przeliczasz, ilu wielkich kubków kawy będziesz jutro rano potrzebować, żeby spakować te zamówienia z Etsy i nie poplątać etykiet wysyłkowych. Ale obiecuję ci, ten dziwny, przebodźcowany etap w końcu minie. Nauczysz się zauważać jego subtelne sygnały zmęczenia. Przestaniesz puszczać głośne kreskówki w telewizji na godzinę przed jego snem. Nabierzesz większej wprawy w tym całym bałaganie.

Babcia naprawdę miała rację, kiedy mówiła, że dni są długie, ale lata krótkie, nawet jeśli wywróciłam oczami tak mocno, że zobaczyłam własny mózg, gdy powiedziała mi to na rodzinnym grillu w zeszłym tygodniu. Po prostu odłóż telefon, przestań googlować internetowe trendy o drugiej w nocy i zaufaj swojemu instynktowi.

Nie spędzaj kolejnej nocy na z góry przegranej walce ze swędzącymi materiałami i gorącymi kocami; złap kilka oddychających niezbędników do snu od Kianao i daj sobie realną szansę na prawdziwy odpoczynek.

Pytania z późnej nocy, które pewnie właśnie teraz wrzucasz w Google

Skąd mam wiedzieć, czy on jest naprawdę zmęczony, czy po prostu chce się bawić?

Szczerze mówiąc, jeśli minęła jego normalna pora spania, a on nagle zachowuje się jak miniaturowy komik ze stand-upu, to znaczy, że jest przemęczony. Dobrze wypoczęte niemowlę nie dostaje tak po prostu nagłego napadu maniakalnej energii o 22:00. Dr Miller powiedział mi, że prawdziwa chęć do zabawy pojawia się po przebudzeniu z dobrej drzemki, a nie po czterech godzinach ciągłego niespania. Jeśli głośno chichocze, ale ma nieco zaczerwienione oczy lub jest niezdarny, to przemawia przez niego adrenalina, a nie autentyczna ochota na układanie klocków.

Czy trzydziestominutowy rytuał wyciszania jest w ogóle realny przy dwójce innych dzieci?

Absolutnie nie, a przynajmniej nie w taki sposób, jak opisują to wypasione blogi parentingowe. Nie dam rady zrobić mu spokojnej kąpieli przy świecach i dwudziestominutowego masażu, kiedy mój najstarszy syn próbuje karmić psa płatkami z podłogi, a dwulatka płacze z powodu swoich skarpetek. Moja wersja rytuału wyciszenia to po prostu zgaszenie górnych świateł, wyłączenie telewizora i mówienie nieco ściszonym głosem podczas siłowania się z dzieckiem przy zakładaniu czystej pieluchy. Po prostu robisz to, co możesz, by dać mu znak, że dzień się kończy, nawet jeśli wygląda to chaotycznie.

Czy utrzymanie chłodniejszej temperatury w pokoju pomoże mu się uspokoić?

Tak, i nauczyłam się tego na własnych błędach po tym, jak owinęłam go w zbyt wiele grubych koców. Niemowlęta i tak szybko się nagrzewają, a kiedy walczą ze snem, stają się jeszcze bardziej spocone. Lekarz wspomniał, że idealna temperatura w pokoju to gdzieś między 68 a 72 stopnie (ok. 20–22°C), co dla mnie brzmi trochę chłodno, ale ubranie go w to oddychające organiczne body i zostawienie włączonej klimatyzacji naprawdę położyło kres wielu nocnym rzucaniom się po łóżeczku.

A co jeśli on po prostu krzyczy, kiedy próbuję odłożyć go sennego do łóżeczka?

Wtedy go z powrotem podnosisz, biedactwo. Ta cała zasada „senny, ale wciąż obudzony” działa może u dziesięciu procent niemowląt, a żadne z moich się do tej grupy nie zaliczało. Jeśli jest już przebodźcowany i całkowicie rozbudzony, odłożenie go do zimnego, pustego łóżeczka tylko go zdenerwuje. Zazwyczaj po prostu siadam z nim na fotelu w ciemności, daję mu ten zimny silikonowy gryzak do gryzienia i przeczekuję wyrzut adrenaliny, aż całkowicie padnie mi na ramię.

Czy ząbkowanie naprawdę wywołuje u nich nadpobudliwość, czy tylko marudzenie?

Szczerze mówiąc, i to, i to. Myślałam, że ząbkowanie to tylko płacz i ślinienie się, ale czasem ten ból sprawia, że są absolutnie niezdolne do wyciszenia się. To tak, jakbyś ty sama miała ból zęba; nie możesz tak po prostu beztrosko zasnąć, kiedy pulsuje ci cała buzia. Robią się niespokojne, gryzą rączki, a ten dyskomfort zamienia się w dziwną, chaotyczną energię. Dlatego trzymanie zimnego gryzaka pod ręką daje dużo więcej dobrego niż tylko godzinne kołysanie wierzgającego dziecka.