Dlaczego Nike Swoosh 1 zmieniły moje podejście do bucików dla maluchów

Był to zupełnie zwyczajny wtorek, może 9 rano, a ja miałam na sobie legginsy, które na sto procent nie były prane od niedzieli. Kręciłam się koło mikrofalówki, sącząc trzeci kubek agresywnie przeciętnej, ciemno palonej kawy, kiedy moja teściowa położyła na kuchennym blacie parę sztywnych, ciężkich, śnieżnobiałych skórzanych bucików.

„Dla kostek Leo” – ogłosiła, wyglądając na bardzo dumną z siebie. „Potrzebuje usztywnienia, żeby nauczyć się chodzić”.

Gapiłam się na te malutkie, średniowieczne narzędzia tortur. O matko. Uwielbiam Brendę, naprawdę, ale wciska nam się to masowe, wszechobecne kłamstwo, że dzieci muszą być zapinane w sztywne gipsy na kostkach, żeby ogarnąć, jak stawiać jedną stopę przed drugą. To wierutna bzdura. I szczerze mówiąc, to błąd, który sama popełniłam przy moim pierwszym dziecku, Mai, zanim w ogóle zorientowałam się, co robię.

Absolutny mit usztywniania kostki

Kiedy Maja miała około 11 miesięcy i zaczęła podciągać się przy stoliku kawowym, spanikowałam i kupiłam jej te bardzo drogie, bardzo sztywne buty do nauki chodzenia, bo przez internet czułam, że jej kostki po prostu pękną na pół, jeśli tego nie zrobię. Chodziła jak pijany Frankenstein. Poważnie. W ogóle nie mogła zginać swoich małych stópek, więc jakby machała całą nogą od biodra, robiła dwa sztywne kroki, trafiała na lekko nierówny fragment dywanu i przewracała się jak ścięte drzewo.

Spędziłam tyle czasu, siłując się, by wcisnąć te sztywne skórzane buty na jej wrzeszczące, spocone stópki. Próba wepchnięcia podkurczonych paluszków wiercącego się malucha do twardego buta przypomina próbę włożenia mokrego makaronu do dziurki od klucza. To doprowadza do szału. Ona ich nienawidziła, ja byłam cała mokra z nerwów, i zawsze spóźniałyśmy się na zajęcia muzyczne, bo walczyłam z obuwniczym koszmarem. Czułam się jak okropna matka za każdym razem, gdy płakała, kiedy tylko wyciągałam je z szafy.

W każdym razie, do czasu, gdy pojawił się Leo, byłam zdeterminowana, żeby zrobić to inaczej. Chciałam, żeby chodził boso tak długo, jak to tylko ludzko możliwe. Kiedy był jeszcze takim małym ziemniaczkiem, spędzającym czas na brzuszku pod swoim Drewniany Stojak Edukacyjny | Tęczowy Zestaw do Zabawy, w ogóle nie myślałam o butach. Po prostu pozwalaliśmy mu kopać gołymi stópkami w drewnianego słonika. (Swoją drogą: ten stojak uratował mi zdrowie psychiczne, bo nie jest zrobiony z rażącego w oczy neonowego plastiku, więc nasz salon nie wyglądał, jakby eksplodowało w nim przedszkole).

I nawet nie zawracajcie sobie głowy skarpetkami z tymi małymi gumowymi wypustkami pod spodem – dosłownie zsuwają się w trzy sekundy i tak czy siak znikają bez śladu w poduchach kanapy.

Ale ostatecznie Leo zaczął chodzić. A my mieszkamy w mieście. Nie możesz tak po prostu pozwolić dziecku biegać boso po chodniku, na którym leży rozbite szkło, są tajemnicze lepkie plamy i kto wie co jeszcze. Potrzebowaliśmy butów.

Wkracza Dave ze swoimi miniaturowymi sneakersami

Mój mąż Dave wrócił w pewną sobotę z zakupów z małym pomarańczowym pudełkiem. Wyglądał na zdecydowanie zbyt zadowolonego z siebie. W środku była para butów Nike Swoosh 1.

Od razu przewróciłam oczami. Pomyślałam: „Dave, serio?”. Miniaturowe wersje butów dla dorosłych zazwyczaj wyglądają niewiarygodnie uroczo, ale w dotyku przypominają miniaturowe betonowe bloki. Najczęściej są fatalne dla stópek niemowlaka. Nadają się tylko na Instagram.

Ale potem wzięłam je do ręki. O rany. One nie ważą kompletnie nic. Serio, jestem pewna, że mój telefon jest cięższy niż oba te buty razem wzięte. Złapałam but i wygięłam go, a on idealnie złożył się na pół. To była w zasadzie gruba, ochronna skarpeta z gumowym spodem.

Jeśli jesteś właśnie w trakcie kompletowania całej dziecięcej garderoby i czujesz się przytłoczona całą tą masą syntetycznych, sztywnych śmieci na rynku, szczerze polecam wziąć głęboki oddech i sprawdzić kolekcję ubranek dziecięcych z bawełny organicznej Kianao, zanim kupisz cokolwiek innego.

Co mój pediatra tak naprawdę powiedział o stópkowej galaretce

Wzięłam więc te buty na bilans roczniaka Leo, bo jestem tą irytującą, przewrażliwioną matką. Nasza pediatra, dr Miller, autentycznie uśmiechnęła się na ich widok, co jest rzadkością, bo zazwyczaj jest bardzo stoicka.

Powiedziała mi, że stópki niemowląt to w zasadzie po prostu galaretka. No dobra, chrząstka. Nie mają jeszcze stwardniałych kości, tak jak my. Z tego powodu, jak powiedziała, mają mnóstwo zakończeń nerwowych w stopach, więcej niż gdziekolwiek indziej, i desperacko potrzebują czuć podłoże, żeby wypracować zmysł równowagi. Jeśli założysz im twardy but, odcina to całe sprzężenie zwrotne sensoryczne. To tak, jakby próbować pisać na klawiaturze w grubych zimowych rękawicach.

Podobno ich wzorzec chodu na całe życie kształtuje się jakieś pięć czy sześć miesięcy po tym, jak zaczną chodzić? Nie znam się na tych wyliczeniach ani na zaawansowanej nauce za tym stojącej, pewnie źle zrozumiałam połowę tego, co mówiła, bo Leo w tym samym czasie próbował zjeść drewnianą szpatułkę lekarską, ale sens był taki, że pierwsze buty mają ogromne znaczenie.

Nike Swoosh 1 mają autentycznie gigantycznie szeroki przód na palce. Na początku wygląda to trochę dziwnie, prawie jak małe stópki hobbita, ale dr Miller zwróciła uwagę, że niemowlęta potrzebują miejsca, aby ich pulchne małe paluszki mogły się szeroko rozłożyć, by chwytać się podłogi. Otrzymały nawet oficjalną pieczęć akceptacji od Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego Podiatrów, co podobno udało się marce Nike po raz pierwszy w historii w przypadku butów dla dzieci.

Zakładanie ich na wrzeszczącego rosomaka

A oto tak naprawdę najlepsza rzecz w tych butach. Ta część, która każdego dnia ratuje moje zdrowie psychiczne. Pasek na rzep.

Cała góra buta otwiera się bardzo szeroko. Nie musisz niezgrabnie wpychać tam stopy. Po prostu otwierasz go, wkładasz stopę jak do małego taco i zapinasz rzep. Z tyłu jest duża pętelka, o którą można zaczepić palec. Nawet kiedy Leo odstawia swój numer na „sztywną nogę i wrzeszczącego rosomaka”, bo nie chce wejść do wózka, i tak jestem w stanie założyć mu te buty w jakieś cztery sekundy.

Podczas tej konkretnej fazy swojego życia, Leo praktycznie mieszkał w swoich Swoosh 1 i swoim Body Niemowlęcym z Bawełny Organicznej. Pozwólcie, że po prostu to powiem: mam absolutnego bzika na punkcie tego body. Nie ma rękawków, co było idealne na lato, a organiczna bawełna jest niesamowicie miękka. Uprałam je chyba ze sto razy, bo Leo działa jak magnes na brud, a i tak nigdy nie straciło kształtu, nie zrobiło się dziwne ani się nie zmechaciło. Dosłownie żył w tym bodziaku i tych małych najkach.

Wtedy też bardzo intensywnie ząbkował. Mieliśmy ten Gryzak Bubble Tea, który kupiłam, bo wydał mi się przezabawny. Szczerze mówiąc, jest w porządku. Jest uroczy i wykonany z bezpiecznego silikonu, a moja starsza córka Maja pewnie by go uwielbiała, gdy była niemowlakiem. Ale Leo? Leo był absolutnym agentem chaosu i stwierdził, że zdecydowanie woli próbować żuć rzep swojego buta Nike niż prawdziwy gryzak, który był do tego przeznaczony. Dzieci są dziwne.

Ekologiczna sprawa, na której zależy Dave'owi

Drugim powodem, dla którego Dave był tak zadowolony z zakupu tych butów, jest to, że ich górna część — ta rozciągliwa, dzianinowa — jest w około 80% wykonana z materiałów pochodzących z recyklingu.

Dave to totalny świr na punkcie recyklingu. Myje słoiki po maśle orzechowym, zanim wrzuci je do kosza, co nadal uważam za marnowanie gorącej wody, ale nieważne. Naprawdę zależało mu na tym, żebyśmy nie kupowali po prostu kolejnych śmieci ze zwykłego plastiku, z których Leo wyrośnie w trzy miesiące. I muszę przyznać, że miło jest mieć świadomość, że te buty są chociaż trochę zrównoważone ekologicznie.

Używają tego materiału Flyknit, który jest super miękki w środku. To jak naprawdę przytulna przędza szenilowa. Właściwie nie potrzebujesz do nich skarpetek, jeśli nie chcesz, co jest świetne, ponieważ jak wspomniałam wcześniej, skarpetki to jeden wielki spisek wymyślony po to, by doprowadzić matki do szaleństwa.

Kiedy bym ich nie użyła

Muszę być jednak szczera w jednej kwestii. Są ciepłe.

Ponieważ wewnątrz mają ten przytulny dzianinowy materiał chroniący przed pęcherzami, nie należą do najbardziej przewiewnych rzeczy na świecie. W naprawdę upalny, sierpniowy dzień w parku, stopy Leo zdecydowanie lekko się pociły. I pod żadnym pozorem nie zabierajcie ich na plażę, bo piasek wplątuje się w tę dzianinę i pozbycie się go stamtąd to istny koszmar.

Na szczyt letnich, plażowych dni po prostu pozwólcie im biegać boso po trawie albo kupcie tanie sandałki do wody, a zaoszczędzicie na Niekach.

Ale na codzienne spacery po mieście? Na plac zabaw, do żłobka, do nawigowania po zdradliwych alejkach supermarketu, kiedy on upiera się, żeby pchać ten mini wózeczek? Są idealne. Naprawdę chodzi w nich jak normalny człowiek, a nie jak sztywny mały robot.

Tak bardzo myliłam się co do butów dla dzieci. Naprawdę nie warto marnować pieniędzy na sztywne, twarde trzewiki, skoro maluchy po prostu muszą chodzić boso tak często, jak to tylko możliwe, a przynajmniej nosić coś niezwykle elastycznego i lekkiego, by ich galaretkowate, chrząstkowe stópki mogły rozgryźć, jak działa grawitacja.

Zanim przejdziemy do tych wszystkich bałaganiarskich, chaotycznych pytań, które pewnie macie w głowie w związku z tym tematem, zajrzyjcie do ekologicznego sklepu z artykułami dla niemowląt Kianao i znajdźcie rzeczy, które naprawdę ułatwią wam życie. Wasze przyszłe, zmęczone „ja” będzie wam za to wdzięczne.

Pytania, które gorączkowo wpisywałam w Google o 2 w nocy

Czy drogie buty dla niemowląt są naprawdę warte swojej ceny?
Szczerze mówiąc, zazwyczaj nie. Większość z nich to tylko urocze śmieci. Ale jeśli płacisz za autentyczną elastyczność, szeroki przód buta i coś, co nie zaburzy ich chodu, to tak. Swoosh 1 kosztują około 60 dolarów, ale Dave dowiedział się, że robią teraz wersję „Important” za 40 dolarów, co jest w zasadzie tym samym, tylko wygląda nieco mniej bajerancko. Zapłaciłabym 40 dolców za sam fakt, jak obłędnie łatwy w użyciu jest ten rzep.

Czy niemowlęta naprawdę potrzebują usztywnienia kostki, żeby chodzić?
Nie! Moja pediatra dosłownie wybuchnęła śmiechem, kiedy o to zapytałam. Ich kostki muszą się chwiać i ruszać, aby budować siłę. Wsadzenie ich w sztywne buty za kostkę to w zasadzie jak założenie gipsu na zdrowy staw. Pozwólcie im się chwiać.

Jak czyścić Nike Swoosh 1?
Są zrobione z dzianiny, więc szybko się brudzą, jeśli wasze dziecko lubi błoto. Ja po prostu przecieram gumową podeszwę nawilżaną chusteczką, a do wierzchu szczerze mówiąc używam starej szczoteczki do zębów z odrobiną płynu do naczyń i wody. Tylko nie wrzucajcie ich do suszarki, bo gorąco prawdopodobnie rozpuści klej albo odkształci gumę. Po prostu pozwólcie im wyschnąć na świeżym powietrzu.

Czy mogą je nosić bez skarpetek?
Tak, Leo nosił swoje bez skarpet cały czas. Wewnątrz znajduje się ten miękki, puszysty materiał, który nie obciera pięt i nie robi pęcherzy. Tylko ostrzegam: pot na stópkach malucha to realna sprawa, więc po kilku tygodniach mogą trochę specyficznie pachnieć. Ale szczerze mówiąc, wszystko w moim domu pachnie teraz trochę specyficznie, więc po prostu wtapiają się w tło.

Kiedy powinnam na poważnie zacząć zakładać dziecku buty?
Dr Miller kazała mi zawsze pozwalać mu chodzić boso po domu. ZAWSZE. Zakładaj buty tylko wtedy, gdy wychodzicie z domu i dziecko naprawdę będzie chodzić po podłożu, które mogłoby je zranić. Jeśli tylko siedzi w wózku, zdejmij mu buty. Pozwólcie tym małym paluszkom oddychać.