Kryzys o 3 w nocy, przez który w końcu kupiłam porządny gryzak

Była 3:17 nad ranem w mroźnym styczniu, a ja siedziałam na podłodze w pokoju gościnnym mojej teściowej w Connecticut, ubrana w poplamione dresy ciążowe, które absolutnie powinnam była wyrzucić dwa lata wcześniej. Maya miała sześć miesięcy i wrzeszczała jak opętana. Jej twarz była całkowicie zalana śliną, mały podbródek pokrywała jaskrawoczerwona wysypka, a mój mąż siedział po turecku na dmuchanym materacu, gorączkowo scrollując w ciemnościach internetowe fora medyczne i szepcząc coś nerwowo o zapaleniu ucha. Trzymałam w ręku mokrą myjkę dla dzieci, którą przez przypadek zamroziłam na prawdziwą broń masowego rażenia, desperacko próbując nakłonić małą, by ją pogryzła. Zapomnieliśmy naszego jedynego, porządnego gryzaka – został na kuchennym blacie na Brooklynie, co oznaczało, że byliśmy zdani na łaskę domu teściowej, w którym zdecydowanie brakowało bezpiecznych do gryzienia dla niemowląt przedmiotów.

Szlag by to.

Tamtej nocy uświadomiłam sobie, że ząbkowanie to nie jest po prostu uroczy kamień milowy w rozwoju, kiedy to twoje dziecko nagle ma w buzi słodki ząbek wielkości ziarenka ryżu, idealny do zdjęć. To sytuacja zakładnicza. To sport wytrzymałościowy. Próbujesz po prostu przetrwać noc i nie dzwonić po karetkę tylko dlatego, że twój mąż jest przekonany, iż ten ślinotok to objaw wścieklizny.

Noc, w której moje zdrowie psychiczne oficjalnie mnie opuściło

W tamtym pokoju gościnnym spróbowaliśmy chyba wszystkiego. Pozwoliłam jej gryźć mój czysty mały palec, w który natychmiast wgryzła się z przerażającą siłą ściskając szczęki – najwidoczniej ten jeden dolny siekacz był już na tyle ostry, by przeciąć kość. Chodziłam w tę i z powrotem, podskakując z nią i wydając z siebie nerwowe „szszsz”, które brzmiało pewnie jak zepsuty kaloryfer. Mąż zaproponował, żebyśmy dali jej kawałek lodu, ale spiorunowałam go takim wzrokiem, że aż dziw, iż od razu nie spłonął na tym dmuchanym materacu.

Pamiętam, jak tak siedziałam, całkowicie naładowana resztkami adrenaliny i letnią kawą z ekspresu wypitą o 21:00, myśląc o tym, jak bardzo nie byłam przygotowana na ten etap. Przeczytałam przecież wszystkie książki o nauce zasypiania i pierwszych przecierach, ale jakimś cudem pominęłam rozdział o tym, co zrobić, gdy czaszka twojego dziecka dosłownie przebudowuje się od wewnątrz, a ono – co w pełni zrozumiałe – jest z tego powodu wściekłe.

Jeśli właśnie tkwisz w samym środku tego koszmaru i potrzebujesz czegoś, czegokolwiek, co możesz wrzucić do zamrażarki, by pospać chociaż dwadzieścia minut, to zanim skończysz czytać o moim osuwaniu się w szaleństwo, śmiało przejrzyj kolekcję gryzaków Kianao – całkowicie to zrozumiem.

Co nasza pediatra tak naprawdę powiedziała o gorączce

Następnego ranka, po dokładnie zerowej liczbie godzin snu, wróciliśmy do miasta i natychmiast zadzwoniłam do naszej pediatry, dr Aris. Mój mąż spędził całą drogę przekonany, że Maya ma gorączkę, bo była „trochę ciepła” w dotyku, i był gotów pędzić z nią na ostry dyżur.

Dr Aris, która ma anielską cierpliwość i ratowała mnie przed załamaniem więcej razy, niż jestem w stanie zliczyć, wyjaśniła, że owszem, niemowlęta stają się cieplejsze podczas aktywnego ząbkowania z powodu stanu zapalnego dziąseł, ale nie mają prawdziwej gorączki. Pamiętam przez mgłę, jak tłumaczyła, że zęby przemieszczające się ku górze powodują miejscowy ucisk i delikatny obrzęk, co nieznacznie podnosi temperaturę ciała. Zaznaczyła jednak bardzo wyraźnie, że jeśli dziecko ma gorączkę powyżej 38°C, to jest to infekcja wirusowa lub bakteryjna, a nie tylko zęby próbujące zrujnować mi życie.

Powiedziała mi też, że ta wysypka od śliny jest całkowicie normalna i powinnam po prostu osuszać jej bródkę miękką ściereczką, a może nałożyć też trochę kremu ochronnego, żeby skóra nie pękała. Brzmi to banalnie, ale kiedy funkcjonujesz na deficycie snu, który przypomina kliniczne upojenie alkoholowe, usłyszenie „po prostu wycieraj jej buzię” wydaje się objawieniem z niebios.

Rzeczy z apteki, które prawie kupiliśmy, a które okazują się fatalnym pomysłem

Z powodu mojej desperacji zapytałam dr Aris o wszystkie te żele znieczulające, które można znaleźć w aptekach na dziale dziecięcym. Te, które obiecują natychmiastową ulgę. Dosłownie stałam między alejkami, z przyciśniętym do ucha telefonem, trzymając tubkę żelu z benzokainą, jakby to był Święty Graal.

Praktycznie na mnie nakrzyczała, żebym to odłożyła. Okazuje się, że organizacje zdrowotne wydają bardzo surowe ostrzeżenia przed wszelkimi żelami i kremami bez recepty zawierającymi benzokainę lub lidokainę, ponieważ mogą one wywołać rzadki, ale absolutnie przerażający stan zwany methemoglobinemią. Nawet nie potrafię tego poprawnie wypowiedzieć, ale polega to na zmniejszeniu ilości tlenu we krwi dziecka i może powodować drgawki. O rany. Odrzuciłam tubkę na półkę tak szybko, że aż przewróciłam cały rząd smoczków.

Równie negatywnie odniosła się do modnych bursztynowych naszyjników na ząbkowanie, na które przysięgają wszystkie trendy mamy na placu zabaw. Słusznie zauważyła, że zakładanie dziecku do snu sznurka z koralikami, które mogą się zerwać, to proszenie się o zadławienie i uduszenie. Kiedy wypowiada się to na głos, ma to absolutny sens, ale jeśli nie spałaś od tygodnia, wypróbujesz dosłownie wszystko, jeśli ktoś ci powie, że to działa. W każdym razie, morał z tego taki: odpuść sobie te średniowieczne urządzenia do tortur i wątpliwe apteczne żele. Znajdź po prostu porządny gryzak, który możesz bezpiecznie schłodzić w lodówce – i pamiętaj, nigdy w zamrażarce! Zamrożone rzeczy są twarde jak cegła i mogą zranić ich biedne, małe i tak już obrzęknięte dziąsła.

Wielkie zapasy przy drugim dziecku

Kiedy trzy lata później na świat przyszło moje drugie dziecko, Leo, już nie przebierałam w środkach. Zaakceptowałam fakt, że ząbkowanie to będzie piekło, zwłaszcza gdy około 14. miesiąca zaczną wyżynać się trzonowce, bo te tylne zęby są jak tępe, okropne głazy próbujące przebić się przez najgrubszą warstwę dziąseł.

Popadłam w niemalże obsesję na punkcie gromadzenia silikonu medycznego. Moim absolutnym faworytem, czymś co w zasadzie uratowało moje małżeństwo i zdrowe zmysły, był Silikonowo-Bambusowy Gryzak w Kształcie Pandy. Szczerze mówiąc, kupiłam go początkowo dlatego, że był uroczy, a ja byłam bardzo podatna na reklamy w internecie o 2 w nocy, ale okazał się prawdziwym wybawieniem.

To, co naprawdę pokochałam w tym konkretnym gryzaku, to jego płaski kształt. Kiedy Leo miał około 4 miesięcy i dopiero zaczynał obgryzać własne piąstki, nie miał jeszcze wykształconej koordynacji ręka-oko. Próbował chwytać te grube, ciężkie pierścienie wypełnione wodą, co zawsze kończyło się tym, że sam uderzał się w twarz, przez co oczywiście płakał jeszcze bardziej. Tymczasem panda była na tyle płaska i lekka, że jego małe, nieskoordynowane rączki bez problemu ją łapały. Na bambusowej części miała mnóstwo różnych, wypukłych struktur, o które agresywnie cierał swoje dziąsła. Co więcej, to w 100% silikon spożywczy, co oznaczało, że kiedy Leo – co nieuniknione – upuszczał ją na podłogę w jadącym metrze, mogłam wziąć ją do domu i dosłownie wygotować w celu sterylizacji.

Drewno czy silikon – moja całkowicie nieobiektywna opinia

Wiem, że wielu rodziców uwielbia drewniane zabawki. Moja teściowa kupiła nam Ręcznie Robiony Drewniano-Silikonowy Pierścień do Gryzienia i, żeby nie było nieporozumień, jest on przepiękny. Wygląda niesamowicie na tych estetycznych zdjęciach pokoików na Instagramie, a kontrastujące faktury gładkiego drewna bukowego i miękkich silikonowych koralików są naprawdę świetne do zabawy sensorycznej.

Ale bądźmy szczerzy. Kiedy jest 4 nad ranem, moje dziecko szaleje z bólu, a zabawka jest pokryta grubą warstwą lepkiej śliny i jakimś cudem też kocią sierścią, nie mam głowy do tego, żeby ostrożnie przecierać surowe drewno wilgotną ściereczką, by się nie odkształciło. Chcę wrzucić wszystko do zmywarki. Potrzebuję rzeczy „idiotoodpornych”. Więc o ile drewniany pierścień był świetny do wózka w ciągu dnia, kiedy wciąż byłam funkcjonującym człowiekiem, o tyle nie był moim wyborem na nocne walki w okopach.

Zamiast tego w pełni polegałam na silikonowych opcjach, takich jak Gryzak Wiewiórka. Ma kształt małego pierścienia, przez który dziecku łatwo zaczepić paluszki, a strukturalna część w kształcie żołędzia jest idealna, żeby dotrzeć do tych dziwnych, bocznych kątów, gdy wyżynają się boczne siekacze. Po prostu trzymałam dwa lub trzy z nich w lodówce przez cały czas, wymieniając je tak, jakbym brała udział w mało efektownej sztafecie.

Po prostu przetrwajcie ten etap

Słuchajcie, nie ma magicznego lekarstwa na ząbkowanie. Wasze dziecko będzie marudne, jego sen pogorszy się dokładnie wtedy, gdy myśleliście, że w końcu macie jakąś rutynę, a wy prawdopodobnie wypijecie niezdrową ilość kawy. Ale posiadanie odpowiednich narzędzi stanowi różnicę między trudną nocą a całkowitym załamaniem nerwowym.

Nie kupujcie w panice żeli aptecznych, nie zamrażajcie myjek na śmiercionośną broń i na litość boską, nie zostawiajcie swojego jedynego porządnego gryzaka w domu, kiedy jedziecie w odwiedziny do teściów.

Jeśli stoicie przed wizją 6-miesięcznego regresu snu związanego z ząbkowaniem, a wasze dziecko właśnie obgryza wam obojczyk, zróbcie sobie przysługę i zaopatrzcie się w coś bezpiecznego i łatwego do mycia. Zobaczcie pełną kolekcję bezpiecznych, ekologicznych gryzaków w Kianao i rozpocznijcie swoją lodówkową sztafetę.

Moje chaotyczne, zupełnie nienaukowe FAQ o ząbkowaniu

Skąd mam wiedzieć, czy to ząbkowanie czy przeziębienie?

Szczerze mówiąc, przez połowę czasu to trochę zgadywanka, ale u moich dzieci ślinotok zawsze rozwiewał wątpliwości. Mam na myśli taki ślinotok, który przemaczał trzy śliniaki na godzinę. Dzieci też ciągle pchały rączki do buzi i stawały się super rozdrażnione. Dr Aris zawsze przypominała mi, że jeśli gorączka przekracza 38°C lub pojawiają się wymioty albo gęste, zielone gile, to prawdopodobnie przedszkolny wirus, a nie tylko wyżynający się ząb.

Czy mogę po prostu zamrozić zabawki, żeby były zimniejsze?

Przekonałam się o tym na własnej skórze przy betonowej myjce – nie! Naprawdę nie powinieneś wkładać gryzaków do zamrażarki. Materiał staje się wtedy o wiele za twardy i zamiast łagodzić dziąsła, może faktycznie zranić delikatną tkankę, co sprawi, że maluch będzie krzyczeć jeszcze głośniej. Wystarczy włożyć silikonowe gryzaki do zwykłej lodówki na jakieś 20 minut. Będą w sam raz.

Co, jeśli moje dziecko całkowicie nienawidzi każdego kupionego przeze mnie gryzaka?

Leo przeszedł przez etap, w którym odrzucał wszystko, co mu proponowałam, i chciał gryźć tylko metki od swoich kocyków. Jeśli dziecko nie chce żadnej fizycznej zabawki, możesz dokładnie umyć ręce i po prostu gołym palcem masować jego dziąsła, wykonując małe, okrężne ruchy. Czasami delikatny, ale stanowczy ucisk palca działa lepiej niż zabawka, nawet jeśli oznacza to, że zostaniesz kilka razy ugryziona.

Kiedy u licha ten etap się tak naprawdę kończy?

Chciałabym mieć lepsze wieści, ale ząbkowanie wraca falami przez... jakieś dwa lata. Maya dostała dwa dolne zęby w wieku sześciu miesięcy, potem miała przerwę, a gdy skończyła dziewięć miesięcy, wyrosły jej cztery górne na raz – to był wyjątkowo widowiskowy tydzień w naszym domu. Trzonowce wyrzynające się około drugiego roku życia to zazwyczaj wielki finał, a kiedy te głazy już się przebiją, masz w zasadzie spokój... aż zaczną wypadać w przedszkolu.

Ile z tych rzeczy tak naprawdę potrzebuję?

Więcej niż myślisz, ale mniej, niż branża dziecięca chciałaby, żebyś kupiła. Odkryłam, że posiadanie trzech porządnych silikonowych sztuk to magiczna liczba. Jeden do torby na pieluchy, jeden w lodówce do schłodzenia, a trzeci do aktywnego gryzienia i konsekwentnego zrzucania na podłogę. Nie potrzebujesz pełnej szuflady gryzaków, wystarczy kilka sprawdzonych sztuk, które łatwo umyjesz będąc w półśnie.