Dlaczego mem o Baki Baby jest dziwaczny i jak wygląda prawdziwa siła

Siedziałam na podłodze w moim domowym biurze w zeszły wtorek, próbując zrealizować trzy zamówienia z Etsy na spersonalizowane kubki, jednocześnie składając górę maleńkich, nie do pary skarpetek, kiedy do pokoju wszedł czternastoletni siostrzeniec mojej siostry. Przeszedł nad morzem porozrzucanych drewnianych zabawek, szturchnął mojego pulchnego półroczniaka prosto w jego udo przypominające ludzika Michelin, prychnął i ogłosił wszem i wobec, że wychowuję "dziecko baki". Tylko się uśmiechnęłam i pokiwałam głową, balansując koszem na pranie na biodrze i udając, że rozumiem, o czym on w ogóle mówi. W środku jednak panikowałam. Czy przegapiłam jakiś nowy kamień milowy w rozwoju? Czy moje dziecko jest za grube? Za silne? Kiedy tylko zostałam sama w pokoju dziecięcym, bujając się w tym skrzypiącym fotelu i usypiając małego, wyciągnęłam telefon i wpadłam w internetową spiralę, z której szczerze mówiąc, do dziś próbuję się otrząsnąć.

Kiedyś myślałam, że najgorszą rzeczą, na jaką może natrafić moje najstarsze dziecko, są te niesamowicie dziwne filmiki z odpakowywania zabawek, gdzie dorośli bawią się piaskiem kinetycznym w absolutnej ciszy. Wręczenie tabletu bez sprawdzenia aktualnych internetowych trendów to błąd nowicjusza, za który wciąż płacę, głównie dlatego, że kultura internetowa porusza się szybciej niż maluch uzbrojony w skradziony permanentny marker. W jednej minucie oglądają nieszkodliwą kreskówkę, a w następnej algorytm wciąga ich w jakiś dziwaczny zakątek internetu, podrzucając im wyfotoszopowane niemowlęta z sześciopakiem na brzuchu. Będę z wami szczera, próba rozszyfrowania tego, z czego żartują nastolatki na TikToku, sprawia, że czuję się, jakbym miała sto dwa lata, a moja cierpliwość do idealnego rodzicielstwa z Instagrama była już całkowicie zerowa, zanim dołożyłam sobie do głowy żarty z anime.

Prawda o tej dziwacznej bajce o sztukach walki

Więc o co dokładnie chodzi z tymi bzdurami? Okazuje się, że cały ten internetowy żart wywodzi się z anime na Netflixie zatytułowanego Baki i uwierzcie mi, ten serial absolutnie nie jest przeznaczony dla nikogo, kto wciąż potrzebuje pomocy w podcieraniu własnej pupy. Ani właściwie dla nikogo poniżej szesnastego roku życia. Serial opowiada o hiper-muskularnym nastolatku uprawiającym sztuki walki, a animacja sprawia, że każdy bohater wygląda, jakby połknął torbę pełną głazów. Obejrzałam dwuminutowy zwiastun w ciemności, podczas gdy mały spał na mojej klatce piersiowej, i zobaczyłam więcej krwi, nielegalnych walk i dziwnych mięśni wyglądających jak po sterydach, niż widziałam przez całe moje życie. A to już coś znaczy, biorąc pod uwagę, że dorastałam na wsi z trzema starszymi braćmi, którzy uważali zapasy na żwirowym podjeździe za całkiem sensowną ścieżkę kariery.

Trend ten zaczął się, ponieważ ludzie w internecie uznali, że będzie przezabawnie wklejać twarze niemowląt na te potężne, żylaste ciała kulturystów. Następnie zaczęli udostępniać filmy, na których naturalnie krępe, pulchne maluchy robią pompki lub podnoszą ciężkie przedmioty, nazywając je potomkami tej postaci z kreskówki. To niesamowicie dziwaczne i szczerze mówiąc, trochę niepokojące. Spędziłam dobre czterdzieści pięć minut na moim czacie dla mam, agresywnie narzekając na to, jak to dziwne, że projektujemy hiper-męską, toksyczną estetykę kulturystów na dosłowne niemowlęta, które właśnie nauczyły się łapać za własne paluszki u stóp. Czy nie możemy po prostu pozwolić, by niemowlęta były miękkimi, słodziutkimi kluseczkami przez pięć minut, bez zmieniania tego w zawody, kto ma najbardziej przypakowanego malucha?

Powinnam chyba wspomnieć, że to imię to tak naprawdę piękne tradycyjne arabskie słowo, które oznacza coś w rodzaju "trwały", ale gwarantuję wam, że nastolatki udostępniające te zdjęcia nie studiują w tej chwili historii językoznawstwa.

Jak małe ciałka tak naprawdę stają się silniejsze

Cały ten internetowy szum o przypakowanych niemowlakach skłonił mnie do refleksji nad tym, jak w ogóle oczekujemy, że nasze dzieci będą się rozwijać fizycznie. Nie można trenować niemowlęcia, a już na pewno nie powinno się próbować. Na naszej ostatniej wizycie kontrolnej, gdy siedziałam na tym szeleszczącym papierze, a moje dziecko próbowało zjeść stetoskop, nasza pediatra dr Miller, wyjaśniła mojemu niewyspanemu mózgowi, jak rozwijają się mięśnie u niemowląt. Z tego, co zrozumiałam przez mgłę poważnego deficytu kofeiny, ich małe układy nerwowe w zasadzie "uruchamiają się" od głowy w dół. Jestem prawie pewna, że wspomniała o słowie, które brzmiało jak "mielinizacja", co najwyraźniej oznacza, że ich nerwy muszą zostać pokryte warstwą tłuszczu, zanim będą mogły naprawdę wysyłać sygnały do mięśni. Nie jestem neurologiem, ale ogólny sens był taki, że nie da się popędzić natury, a zmuszanie maluchów do stania, zanim będą na to gotowe, przypomina próbę prowadzenia ciężarówki, zanim w ogóle zbudowano silnik.

Dr Miller powiedziała mi, że pozwalanie im na wiercenie się na brzuszku to właściwie jedyny sposób, by same zorientowały się, jak podnieść te swoje ciężkie jak kule do kręgli główki, a dodatkowo zapobiega to całkowitemu spłaszczeniu się tyłu czaszki od leżenia na plecach w łóżeczku przez cały dzień.

Przy moim najstarszym, który na tym etapie jest chodzącą przestrogą, kupiłam takie gigantyczne, plastikowe, świecące centrum aktywności. Grało jarmarczną melodię tak irytującą, że wciąż nawiedza mnie w koszmarach, gdy w domu zapada cisza. Myślałam, że to wzmocni jego mięśnie. Tak się nie stało. Przy dziecku numer trzy w końcu zmądrzałam i kupiłam Drewniany Stojak Edukacyjny od Kianao. Mam absolutnego bzika na punkcie tej rzeczy! To prosty drewniany łuk przypominający tęczę z uroczymi, wiszącymi zwierzątkami. Jest fantastyczny, bo mały po prostu leży sobie na plecach lub brzuchu, uderzając łapkami w małego słonika i naturalnie budując siłę mięśni tułowia. Nie wygląda, jakby w moim salonie wybuchła fabryka neonowego plastiku i nie śpiewa do mnie. Po prostu daje mojemu dziecku powód, by wyciągać rączki i się przeciągać.

Mamy również Zestaw Miękkich Klocków dla Niemowląt, które podobno są niesamowite, gdy dzieci zaczynają siadać i budują mięśnie stabilizujące podczas sięgania i układania. Będę z wami całkowicie szczera, u nas sprawdzają się po prostu średnio. Moje dziecko całkowicie ignoruje aspekt edukacyjny i zamiast układać wieżę, zawzięcie żuje róg klocka z numerem cztery. Ale są zrobione z miękkiej gumy i super łatwo je przetrzeć, kiedy pokryją się tą śliną z ząbkowania, której są wręcz toksyczne ilości, więc chyba spełniają swoje zadanie, zajmując mu czas, gdy tak siedzi i próbuje utrzymać równowagę.

Nieproszone rady od starszego pokolenia

Oczywiście moja babcia ma zupełnie inne poglądy na temat siły niemowląt. Ciągle mi powtarza, że powinnam stawiać małego na kolanach, by "wzmocnić mu nóżki", albo wsadzić go do jednego z tych jeżdżących, plastikowych chodzików, żeby nie wyrósł na mięczaka. Kocham ją nad życie, ale po prostu się uśmiecham i zmieniam temat. Nasza pediatra wyraźnie mi powiedziała, że te wszystkie skoczki i chodziki na kółkach mogą naprawdę zepsuć im bioderka i opóźnić właściwe chodzenie, ponieważ wymuszają nienaturalną postawę, zanim stawy są w pełni ukształtowane. Owszem, mieliśmy je w latach dziewięćdziesiątych, ale pamiętam też, jak zjechałam chodzikiem w kształcie wyścigówki ze schodka do obniżonego salonu mojej ciotki, więc może lata dziewięćdziesiąte wcale nie były szczytem bezpieczeństwa dzieci.

Jedną z rzeczy, których się nauczyłam, pozwalając im na budowanie naturalnej siły na podłodze, jest to, że nie mogą tego robić, jeśli są wepchnięci w sztywne, krępujące ubranka. Spróbujcie zrobić "deskę" w nierozciągliwym dżinsie i zobaczcie, jak wam pójdzie. Ja ubieram mojego malucha w Body Niemowlęce z Bawełny Organicznej głównie dlatego, że ma odrobinę elastanu i autentycznie się rozciąga, gdy on robi te swoje śmieszne małe brzuszki, próbując obrócić się na bok. Organiczna bawełna jest bardzo miękka dla jego skłonnej do egzemy skóry i znosi pranie znacznie lepiej niż te tanie, cienkie jak papier wielopaki z marketów, które kurczyły się o trzy rozmiary po jednym praniu.

Jeśli próbujecie stworzyć spokojne miejsce, w którym wasze dziecko będzie mogło się swobodnie przeciągać i budować te malutkie mięśnie bez migającego przed twarzą ekranu, sprawdźcie ekologiczne zabawki i akcesoria edukacyjne od Kianao.

Jak radzić sobie ze starszym kuzynostwem i czasem przed ekranem

Kiedy masz trójkę dzieci poniżej piątego roku życia, a do tego powracającą ekipę nastoletnich kuzynów, którzy traktują twój dom jak darmowy bar z przekąskami, na pewno natkniesz się na dziwne rzeczy z internetu. To nieuniknione. Jeśli złapiecie swoje starsze dzieci na oglądaniu czegoś podejrzanego, nie wyrywajcie im po prostu iPada z rąk, nie wprowadzajcie domowego zakazu na wszelką elektronikę i nie hiperwentylujcie w papierową torbę. Po prostu usiądźcie z nimi, zobaczcie, na punkcie jakiego dziwnego żartu mają teraz obsesję, i przekierujcie ich uwagę na coś, co nie wiąże się z animowanymi walkami ulicznymi czy niezdrowym wizerunkiem ciała. To wyczerpujące, ale taka jest właśnie rzeczywistość wychowywania dzieci z dużą różnicą wieku w erze cyfrowej.

Pozwólmy niemowlętom być niemowlętami. Nie muszą być umięśnione. Mają być miękkie i pulchniutkie. Odrzućcie stresujące internetowe standardy tego, jak powinno wyglądać niemowlę, i sięgnijcie po coś, co szczerze wspiera ich naturalny rozwój, ze zrównoważonej kolekcji Kianao, zanim wpadniecie w kolejną nocną spiralę wyszukiwania w Google.

Pytania, które może wstydzicie się zadać na głos

O co w ogóle chodzi z tym żartem o anime i dzieciach?

W skrócie: nastolatki w internecie wklejają twarze niemowląt na ciała potężnych, wyglądających jak po sterydach kulturystów z brutalnego serialu na Netflixie. To dziwne, wcale nie pomaga na moje matczyne lęki, a już na pewno nie powinniście pozwalać swojemu maluchowi oglądać tego serialu, bo jest niesamowicie krwawy.

Czy mogę wykonywać z niemowlęciem prawdziwe ćwiczenia, aby je wzmocnić?

Błagam, nie próbujcie robić z dzieckiem niemowlęcego crossfitu. Moja pediatra spojrzała na mnie, jakbym miała dwie głowy, kiedy zapytałam, czy powinnam podciągać synka za rączki. Po prostu połóżcie je na macie edukacyjnej na podłodze na kilka minut dziennie i pozwólcie im pokrzyczeć na drewnianą zabawkę – to dosłownie cały trening, jakiego teraz potrzebują.

Moja mama mówi, że wszyscy używaliśmy chodzików, dlaczego teraz są takie złe?

Och, moja babcia powtarza dokładnie to samo przy każdej wizycie, kochana. Ale najwyraźniej lekarze odkryli, że te jeżdżące pułapki wymuszają na maluchach chodzenie na palcach i nadmiernie obciążają stawy biodrowe, zanim te w pełni się ukształtują. Poza tym, są ogromnym zagrożeniem potknięcia się i upadku.

Jak powstrzymać starsze dzieci przed pokazywaniem tych dziwnych rzeczy maluchowi?

Trzeba po prostu trochę nad nimi "wisieć" i kontrolować ich ekrany, co jest wyczerpujące, wiem. Musiałam przeprowadzić bardzo bezpośrednią rozmowę z moim nastoletnim siostrzeńcem o tym, dlaczego nie pokazujemy klipów z brutalnymi walkami komuś, kto wciąż je przecier z groszku. Po prostu rozmawiajcie z nimi wprost i stawiajcie granice.

Kiedy moje dziecko będzie na tyle silne, żeby samodzielnie usiąść?

Szczerze mówiąc, to zależy od dziecka. Mojemu najstarszemu zajęło to wieki i najchętniej tylko leżał jak mały ślimaczek, podczas gdy ten najmłodszy już w wieku sześciu miesięcy próbuje rzucić się z kanapy. Zazwyczaj zaczynają nabierać stabilności w okolicach półrocza, ale nie panikujcie, jeśli po prostu potrzebują na to trochę więcej czasu.