Syndrom małej sowy: triki na sen, lęk separacyjny i ptasie prawo

We wtorek moja mama powiedziała mi, żebym po prostu pozwolił mu się wypłakać, bo rzekomo testuje mój autorytet. To dość zabawne, zważywszy na to, że ma jedenaście miesięcy, a jego główna forma komunikacji to parskanie śliną na psa. W środę nasza ultra-ekologiczna sąsiadka z Portland wychyliła się przez płot i stwierdziła, że muszę spalić trochę szałwii, żeby uszanować jego nocne zwierzę mocy. Z kolei wczoraj mój główny inżynier z zespołu DevOps napisał mi na Slacku, żebym po prostu rozwiązał problem pieniędzmi i kupił jakiś inteligentny kosz Mojżesza za 300 dolców z wbudowanym generatorem białego szumu. Trzy różne osoby, trzy kompletnie bezużyteczne sposoby na zdiagnozowanie, dlaczego mój syn nagle zamienił się w nocne stworzenie, które krzyczy wniebogłosy, gdy tylko moja żona wychodzi z pokoju.

Aktualizacja stałości obiektu

Jesteśmy obecnie na samym dnie lęku separacyjnego. Mój pediatra rzucił mimochodem, że właśnie teraz mózg mojego dzieciaka instaluje potężną aktualizację w tle – w końcu dociera do niego, że moja żona nadal istnieje, nawet kiedy wychodzi z domu. Najwyraźniej to pobieranie nowych danych wywołuje absolutną panikę systemu. Żeby pomóc mu zdebugować ten strach, moja żona przyniosła stos książek z biblioteki, w tym tę słynną, w której trzy małe ptaszki budzą się na drzewie i orientują się, że ich mama zniknęła. Czytamy ją każdego wieczoru.

Jeśli usłyszysz kogoś mruczącego jestem małą sówką, gdzie jest mama w kolejce po kawę, to będę ja, ponieważ te dialogi na stałe wypaliły się w moich ścieżkach neuronowych. Ma to go nauczyć, że mamy zawsze wracają, chociaż nie jestem do końca pewien, czy on już w ogóle ogarnia fabułę. Przeważnie po prostu próbuje zjeść te tekturowe strony.

Fizyka pory obiadowej i rozwiązanie z przyssawką

Zanim w ogóle podejmiemy próbę wieczornego czytania, musimy przetrwać kolację. Muszę wam opowiedzieć o fizyce jedenastomiesięczniaka jedzącego stałe pokarmy. Obecnie odnotowuję 72% współczynnik niepowodzenia w dostarczaniu jedzenia do jego układu trawiennego. Reszta ląduje na podłodze, w jego włosach albo jest rozsmarowana na oknie w jadalni. W niedzielę spędziłem trzy godziny, gotując ekologiczne purée z batatów, a on popatrzył mi prosto w oczy, podniósł ceramiczną miseczkę i rzucił nią jak frisbee przez całą kuchnię. Nie wyglądał nawet na wkurzonego, był raczej naukowo zaintrygowany grawitacją.

To potrafi doprowadzić do szału. Wydajesz połowę wypłaty na ekologiczne produkty, blendujesz je na idealną konsystencję, serwujesz w temperaturze idealnych 37 stopni, a on po prostu strąca je z tacy krzesełka niczym wściekły kot zrzucający szklankę z wodą. Podłoga jest permanentnie lepiąca. Moje skarpetki są permanentnie lepiące. Z czystej desperacji spróbowałem raz przykleić miseczkę do tacy mocną srebrną taśmą naprawczą, o co moja żona grzecznie poprosiła, żebym nigdy więcej tego nie robił.

Jeśli wy również próbujecie zdebugować fazę rzucania obiadem, może warto przyjrzeć się sprytniejszym akcesoriom do karmienia, zanim całkowicie stracicie zmysły.

I właśnie dlatego tak bardzo zachwycam się Silikonową Miseczką z Przyssawką dla Dzieci, którą mamy od Kianao. To w zasadzie ochrona przed atakami DDoS dla waszej podłogi w kuchni. Wystarczy ją docisnąć, a powstaje próżniowe uszczelnienie, które całkowicie udaremnia małe próby wywrócenia kolacji. Wczoraj złapał za krawędź, pociągnął z siłą całego swojego ciała, a miska po prostu tam została, bezczelnie z niego drwiąc. To był piękny moment rodzicielskiego triumfu. Jestem prawie pewien, że ten silikon spożywczy jest niezniszczalny, bo od miesiąca co noc przeżywa mycie w zmywarce bez żadnych odkształceń.

A skoro o żuciu mowa, właśnie wyrzynają mu się górne zęby, co tylko dodaje pikanterii do wieczornego chaosu. Trzymamy w lodówce Gryzak Panda – Silikonowo-Bambusową Zabawkę do Gryzienia, i po prostu wręczam mu ją, kiedy próbuję przypiąć go do krzesełka, żeby jego dziąsła miały coś zimnego do uciskania, podczas gdy ja prowadzę negocjacje z pięciopunktowymi pasami bezpieczeństwa.

W ciągu dnia, żeby czymś go zająć, a samemu móc odpisać na maile, używamy Maty Edukacyjnej Panda z Gwiazdką i Namiotem Tipi. Wygląda niesamowicie w salonie, a minimalistyczne drewno idealnie pasuje do naszej kanapy w stylu mid-century, ale będę szczery – wczoraj wpatrywał się w tę małą szydełkowaną gwiazdkę przez dokładnie dwanaście minut, po czym się poddał i w zamian spróbował zjeść drewnianą nogę od tipi. Mata jest świetna do estetycznych zdjęć, ale skuteczność w utrzymywaniu uwagi dziecka bywa różna.

Spisek nocnego brandingu

Zrozumiałem, że te wszystkie urocze sówki na produktach do snu dla niemowląt – lampkach nocnych, maszynach do białego szumu, śpiworkach – to tylko rozpaczliwe próby rodziców, by sprzedać nocne, przerażające przebudzenia dziecka jako coś uroczego i łatwego do opanowania.

Lokalna dzika przyroda i ptasia policja

Ironią całego tego ptasiego motywu w pokoju dziecięcym jest fakt, że w zeszłym tygodniu mieliśmy na podwórku prawdziwy incydent z dziką przyrodą. Próbowałem w spokoju wypić moją zimną kawę na tarasie, kiedy pies nagle wpadł w kompletny szał w pobliżu dębu. Podszedłem bliżej i znalazłem dosłownie dzikiego ptaka siedzącego w ziemi, wyglądającego jak zakurzona piłka tenisowa z wielkimi oczami. Moim pierwszym instynktem było wygooglowanie, jak zbudować gniazdo ze skoszonej trawy, ale na zewnątrz wyszła moja żona, wytrąciła mi telefon z ręki i kazała mi się odsunąć.

Okazuje się, że kiedy znajdujesz w naturze małego ptaszka, wszystko, czego nauczyłeś się z kreskówek z lat 90., mija się z prawdą. Oto czego dowiedziałem się po gorączkowym telefonie na lokalną infolinię dla dzikich zwierząt:

• Prawdopodobnie to po prostu podloty (tzw. gałęźniki): Jeśli mają już piórka, to młode ptaki uczące się latać poprzez wyskakiwanie z drzewa. Wydaje się to fatalną strategią beta-testowania grawitacji, ale chyba taka już jest natura.
• Sprawa z zapachem to fake news: Ptaki nie mają świetnego węchu, więc ten stary mit, że matka odrzuci swoje młode, jeśli dotknie go człowiek, to po prostu wymysł rodziców, żeby powstrzymać nas przed dotykaniem brudnych rzeczy na podwórku.
• Trzymaj zwierzęta w domu: Największym zagrożeniem nie jest porzucenie przez matkę, ale mój golden retriever myślący, że znalazł nową piszczącą zabawkę.

Jeśli zobaczysz małego puchatego ptaszka, który wygląda na autentycznie rannego lub nie ma w ogóle piór, po prostu weź ręcznik, delikatnie przełóż go do kartonowego pudełka i natychmiast zadzwoń do lokalnego ośrodka rehabilitacji dzikich zwierząt (albo ptasiego strażnika), zamiast próbować karmić go ekologicznym mlekiem ze swojej lodówki. Nie próbuj zatrzymywać go jako zwierzątka domowego, chyba że chcesz złamać kilka przepisów federalnych i ostatecznie tłumaczyć sędziemu, dlaczego uważałeś, że miejsce dzikiego drapieżnika jest w twojej łazience dla gości.

Zanim przejdziemy do pytań, które zwykle zadają mi inni ojcowie cierpiący na brak snu, poświęć chwilę na ulepszenie swoich własnych, codziennych rytułałów. Sprawdź pełną ofertę inteligentnego, zrównoważonego sprzętu od Kianao, zaprojektowanego po to, by twoje życie było choć trochę mniej chaotyczne.

Pytania, które wciąż wpisuję w Google o 2 w nocy

W jakim wieku błąd lęku separacyjnego zostaje wreszcie spatchowany?

Mój pediatra napomknął dość mgliście, że szczyt przypada na okolice 18. miesiąca, co wydaje się wiecznością, biorąc pod uwagę to, gdzie jesteśmy teraz. Z tego, co widzę, to nadchodzi falami. Właśnie wtedy, gdy myślisz, że rozwiązałeś problem i wreszcie możesz wyjść samemu do toalety, następuje kolejny skok rozwojowy i wracasz do punktu wyjścia, z dzieckiem uczepionym twojej nogi niczym rzep. Po prostu próbujemy to przeczekać dzięki dużej ilości cierpliwości i kawy.

Czy czytanie książek o ptakach na serio sprawi, że on przestanie płakać w nocy?

Szczerze? Nie. A na pewno nie od razu. Ale moja żona upiera się, że chodzi o budowanie długoterminowych asocjacji danych. Czytamy tę samą książkę co wieczór, żeby poznał wzorzec: mama wychodzi, mama wraca. To jak ciągłe pingowanie serwera, aż w końcu zaczniesz ufać, że usługa działa bez przerw. To w magiczny sposób nie sprawi, że dzisiejszej nocy prześpi smacznie całą noc, ale podobno z czasem pomaga w zbudowaniu emocjonalnego bezpieczeństwa.

Czy mogę włożyć silikonową miseczkę z przyssawką do mikrofalówki?

Tak, i dzięki Bogu. Każdego ranka podgrzewam jego owsiankę w mikrofalówce bezpośrednio w miseczce. Tylko nie rób jej wrzącej, ponieważ silikon świetnie zatrzymuje ciepło i ostatecznie poparzysz sobie palce, próbując zanieść ją do krzesełka. Zgadnij, skąd o tym wiem.

Co jeśli miseczka z przyssawką nie chce trzymać się naszego drewnianego stołu?

Trzyma się idealnie naszej plastikowej tacy z krzesełka do karmienia, ale zauważyłem, że miewa problemy na naszym porowatym, rustykalnym, drewnianym stole w jadalni. Do wytworzenia próżniowego uszczelnienia potrzebuje całkowicie gładkiej, czystej powierzchni. Jeśli twoja taca ma na sobie wczorajsze okruchy lub zaschnięty jogurt, uszczelka puści, a twój dzieciak natychmiast wykorzysta tę lukę w zabezpieczeniach, by rzucić groszkiem w ścianę.

Znalazłem małego ptaszka, czy powinienem dać mu wody?

Nie. Nie dawaj mu zupełnie niczego. Pani z infolinii o dzikiej przyrodzie praktycznie na mnie za to nakrzyczała. Najwyraźniej ich anatomia jest dość dziwna, i jeśli spróbujesz wpuścić mu kroplę wody do dzioba, wleci ona prosto do płuc, i ptak utonie. Po prostu włóż go do ciemnego, cichego pudełka i pozwól profesjonalistom zająć się resztą.