Droga Saro: Co chciałabym wiedzieć wcześniej o śliniakach dla dorosłych

Droga Saro z zeszłego listopada,

Siedzisz właśnie przy stole w jadalni swojej teściowej. Jest dokładnie 15:14 we wtorek, a ty masz na sobie te szare dresy z sieciówki z tajemniczą plamą z wybielacza na lewym kolanie, która została ci po tym, jak próbowałaś gruntownie wyszorować łazienkę na dole. Maya krzyczy w salonie, bo złamała się jej niebieska kredka. Leo w jakiś niewyjaśniony sposób utknął pod stolikiem kawowym. A ciocia twojego męża, Martha, która wprowadziła się do was po swoim udarze, właśnie wylała całą miskę jesiennego kremu z dyni prosto na swoją ulubioną, kremową bluzkę.

Wpatrujesz się w tę pomarańczową kałużę na jej klatce piersiowej, a twój mąż Mark patrzy na ciebie z szeroko otwartymi, spanikowanymi oczami, jakbyś to ty miała mieć odpowiedź na wszystko. Bo w końcu jesteś mamą. Bo non stop radzisz sobie z rozlanym jedzeniem. O rany.

Piszę do ciebie z przyszłości, żeby ci powiedzieć: weź głęboki oddech. Napij się mrożonej kawy. Będzie łatwiej, ale najpierw wpadniesz w bardzo dziwną internetową króliczą norę, próbując wymyślić, gdzie w ogóle zacząć szukać akcesoriów do jedzenia dla dorosłych, tak by nie odrzeć ich całkowicie z godności.

Internet to koszmarne miejsce na takie poszukiwania

Słuchaj, wiem, co zrobisz dziś wieczorem, kiedy dzieci w końcu zasną. Usiądziesz na kanapie z telefonem, zignorujesz stertę prania i spróbujesz wymyślić, gdzie można kupić śliniaki dla dorosłych, nie sprawiając, by poczuli się, jakby wrócili do przedszkola.

A wyniki wyszukiwania sprawią, że będziesz miała ochotę wyrzucić telefon przez okno.

Znajdziesz te wszystkie strony ze sprzętem medycznym, które sprzedają absolutnie ohydne, sztywne potworności podszyte plastikiem. Zawsze są pokryte jakimś dziwnym, wyblakłym wzorem w kratę lub przygnębiającymi, zgaszonymi kwiatkami, które krzyczą: „poddałam się”. Wyglądają jak coś, co założyłabyś, jedząc homara w tandetnej knajpie dla turystów, a nie siedząc przy miłym, rodzinnym obiedzie.

A samo to słowo? Jakie ono jest poniżające. Martha ma siedemdziesiąt dwa lata. Kiedyś kierowała oddziałem banku. Używa Chanel No. 5. Nazwanie tego wprost „śliniakiem” wydaje się ogromną obelgą i bardzo szybko nauczysz się, że terminologia ma ogromne znaczenie, gdy próbujesz przetrwać w tym całym opiekuńczym piekle pokolenia kanapkowego.

Terapeutka zajęciowa wpadła do nas w zeszłym tygodniu — miała niesamowite szylkretowe okulary, muszę ją koniecznie zapytać, gdzie je kupiła — i wręczyła nam bardzo przegadaną ulotkę. Mówiła coś o degradacji szlaków ruchowych i dysfagii, co chyba jest po prostu mądrym, medycznym określeniem na to, że mózg czasami zapomina, jak powiedzieć mięśniom gardła i rąk, by ze sobą współpracowały? Szczerze mówiąc, nie do końca nadążałam za tą całą nauką, bo Leo próbował właśnie wejść do zmywarki, ale moje niedoskonałe wnioski były takie, że ona po prostu dosłownie nie może poradzić na to, że upuszcza jedzenie. Trzęsą jej się ręce. Zupa się rozlewa. To dla niej przerażające i jest jej po prostu wstyd.

W każdym razie chodzi o to, że musisz przestać szukać w sklepach medycznych.

Rzepy, czyli absolutny koszmar

Pozwól, że oszczędzę ci teraz mnóstwo pieniędzy i frustracji. Kiedy w końcu, z braku snu i w panice, zamówisz przez internet kilka opcji, wybierzesz te zapinane na rzep z tyłu szyi. Nie rób tego.

Rzepy są potwornie głośne. Wydają ten okropny, rwący dźwięk tuż przy uszach Marthy za każdym razem, gdy je zdejmujesz, a ona aż się wzdryga. Są takie kliniczne, hałaśliwe i okropne.

Co gorsza, kiedy wrzucisz to do pralki — a robisz teraz tak dużo prania, tak strasznie dużo prania — rzepy będą haczyć o wszystko. Zniszczyłam moje ulubione legginsy do jogi z Lululemon, bo szorstka strona paska zapięła się na udzie w suszarce i wyciągnęła wszystkie nitki. To była tragedia. A potem rzep zapycha się kłaczkami z suszarki i psią sierścią, aż w ogóle przestaje się trzymać i tylko bezużytecznie powiewa, gdy ona próbuje zjeść swoją owsiankę.

Nawet nie będę marnować twojego czasu na gadanie o tych marnych, jednorazowych, papierowych ochraniaczach, których używają u dentysty, bo one dosłownie rozpadają się w sekundę, gdy tylko dotknie ich kropla wody.

Rzeczy, które naprawdę pomagają opanować bałagan

Więc skoro te medyczne rzeczy to śmieci, zaczęłam przyglądać się dziecięcym akcesoriom, które już walały się po domu, żeby sprawdzić, czy coś można by wykorzystać inaczej. I szczerze? Niektóre z nich sprawdziły się o wiele lepiej niż rzeczy reklamowane specjalnie dla seniorów.

Mark, który zazwyczaj zostawia mi wszystkie domowe zakupy, miał autentyczny przebłysk geniuszu. Zauważył, że Martha męczy się, goniąc łyżką po stole swoje zwykłe ceramiczne miski, bo drżenie rąk ciągle je odsuwało. Wyjął więc z szafki starą Silikonową miseczkę z przyssawką Miś Mai.

Początkowo pomyślałam: Mark, przecież nie możemy dać siedemdziesięcioletniej kobiecie miski w kształcie misia. To dokładnie to, czego staramy się uniknąć.

Ale jej wydało się to urocze. A co ważniejsze, przykleiło się do drewnianego stołu w jadalni jak kropelka. Dzięki przysysającej się podstawie nie musiała już używać lewej ręki, by stabilizować miskę. Mogła po prostu położyć lewą rękę na kolanach i skupić się całkowicie na nabieraniu jedzenia prawą. Zwróciło jej to ogromną dawkę niezależności. Miska zrobiona jest z naprawdę grubego, bezpiecznego do kontaktu z żywnością silikonu, który się nie ślizga, a w dodatku można ją włożyć do mikrofalówki, więc podgrzewam zupę bezpośrednio w niej. To szczerze mówiąc moja ulubiona rzecz, jakiej spróbowaliśmy, nawet jeśli ma małe misie uszka.

Jednak nie wszystko sprawdziło się równie idealnie.

Myślałam, że może Zestaw bambusowych sztućców dla dzieci zadziała, bo bambusowe rączki są naprawdę grube i łatwe do chwycenia, co jest świetne przy artretyzmie. I są piękne! Ale silikonowe końcówki dziecięcych łyżeczek są po prostu za małe do ust dorosłego. Frustrowało ją to, bo nabierała dosłownie po trzy groszki na jeden gryz, a obiad trwał półtorej godziny. Więc zachowaj je dla Leo i Mai. Dla starszych dorosłych są po prostu takie sobie.

Jeśli masz do czynienia z kimś, kto ma problemy ze wzrokiem lub po prostu gubi się, gdy mieszają się różne tekstury — co jest kolejnym „zabawnym” etapem demencji, z którym się zmagamy — Silikonowa miseczka z przegródkami okazuje się zaskakująco pomocna. Ma dwie sekcje, dzięki czemu purée ziemniaczane nie miesza się z fasolką szparagową, a do tego ma tę mocną przyssawkę. Ma kształt świnki, co tam, ale ta funkcjonalność rozdzielania jedzenia i mocowania go do stołu jest absolutnie warta wszystkiego.

Swoją drogą, jeśli tkwisz głęboko w okopach prób nakarmienia całej rodziny przy jednoczesnym utrzymaniu ubrań wszystkich w miarę w czystości, może zerknij na pełną ofertę ekologicznych akcesoriów do karmienia Kianao. Możesz sprawdzić ich ekologiczne kolekcje prosto tutaj, na stronie, kiedy będziesz miała wolną sekundę między jednym a drugim wybuchem płaczu.

Na co naprawdę musisz zwracać uwagę

Kiedy w końcu znajdziesz jakieś porządne ochraniacze na ubrania — szukaj pod hasłem „apaszki do karmienia” albo „ochraniacze na odzież dla dorosłych” zamiast tego okropnego słowa na „ś” — oto co naprawdę powinno cię obchodzić:

• Wodoodporny spód, który nie przypomina zasłony prysznicowej. Potrzebujesz czegoś, co powstrzyma gorącą kawę przed poparzeniem skóry pod spodem, ale jeśli materiał szeleści przy każdym oddechu, jest to po prostu upokarzające.
• Jakaś kieszonka na okruchy na dole. Ponieważ zamiatanie ryżu z drewnianej podłogi trzy razy dziennie złamie cię szybciej niż cokolwiek innego.
• Zapięcia na zatrzaski. Metalowe zatrzaski z tyłu szyi. Żadnych rzepów, żadnych sznurków, które musisz wiązać w supeł, podczas gdy oni się wiercą. Tylko proste, ciche zatrzaski.
• Materiały, które wyglądają jak prawdziwe ubrania. Bawełna organiczna, ciemne kolory, subtelne wzory jak cienkie prążki czy jednolity granat. Rzeczy przypominające fartuch lub szal.

Zamiast przejmować się mierzeniem obwodu szyi i czytaniem metek z przepisami prania, po prostu wrzucaj wszystko do pralki na zimną wodę, żeby się nie stopiło, i zaakceptuj fakt, że niektóre plamy od teraz będą po prostu częścią garderoby.

Robisz dobrą robotę, Saro. Wydaje ci się teraz, że toniesz w obowiązkach opiekuńczych, nieustannie lawirując między krojeniem winogron dla malucha a blendowaniem marchewek dla dorosłej osoby. To wyczerpujące. Ale znajdujesz sposoby na zachowanie jej godności, a to znaczy o wiele więcej niż zrujnowana bluzka.

Napij się wody. Idź spać. I mówię poważnie, przestań kupować te na rzepy.

Jeśli chcesz sprawić, by posiłki były choć odrobinę mniej chaotyczne dla kogokolwiek, kim się opiekujesz, koniecznie sprawdź miseczki z przyssawką i silikonowe akcesoria Kianao, zanim oszalejesz od zamiatania podłogi.

Trudne pytania, które w kółko wpisywałam w Google o 2 nad ranem

Jak mam nazywać te rzeczy, skoro nie mogę powiedzieć słowa „śliniak”?

O rany, dosłownie jakkolwiek inaczej. Zaczęliśmy nazywać to „szalem do jedzenia” albo „fartuszkiem Marthy”. Niektóre marki nazywają je „ochraniaczami na odzież”. Jeśli po prostu zachowujesz się tak, jakby to był całkowicie normalny dodatek do jedzenia brudzących potraw, zazwyczaj przyjmują to lepiej. Tylko nie używaj słowa na „ś”. To od razu sprawia, że czują się jak wielkie dzidziusie.

Czy naprawdę potrzebuję wodoodpornej podszewki?

Tak, absolutnie. Myślałam, że gruby bawełniany ręcznik wetknięty za kołnierzyk koszuli wystarczy, dopóki nie wylała gorącej herbaty na klatkę piersiową. Bawełna po prostu wchłonęła ją od razu i poparzyła jej skórę. Potrzebujesz tej wodoodpornej warstwy w środku, aby zatrzymać gorące płyny przed przedostaniem się do ich ciała. To kwestia bezpieczeństwa, a nie tylko prania.

Jak pozbyć się z nich zapachu starej zupy?

Słuchaj, nie jestem ekspertką od prania, ale namaczanie ich w mieszance zimnej wody i białego octu w zlewie przez około godzinę przed wrzuceniem do pralki zazwyczaj załatwia sprawę. Nie używaj gorącej wody do plam z nabiału lub mięsa, bo zapach po prostu zapiecze się w materiale. Przekonałam się o tym na własnej skórze.

Czy przyssawki w miseczkach są naprawdę wystarczająco mocne dla dorosłego?

Te od Kianao trzymają zadziwiająco mocno. Oczywiście, jeśli dorosły celowo będzie w złości próbował oderwać miskę od stołu, uda mu się to. Ale przy normalnym drżeniu spoczywającej dłoni lub przypadkowych uderzeniach, miska trzyma się naprawdę stabilnie na czystym drewnianym lub szklanym stole. Tylko najpierw upewnij się, że spód przyssawki nie jest pokryty okruchami.