List do samej siebie z przeszłości: memy o dzieciach i jak przetrwać z bliźniaczkami

Siedzisz właśnie na zamkniętej desce sedesowej w łazience na dole, jest dokładnie 3:14 w nocy. Płytki mrożą ci bose stopy, a ty się ukrywasz. Wiem to, bo jestem tobą, piszącym z przyszłości oddalonej o sześć miesięcy. Na górze Bliźniaczka A wydaje z siebie ten rytmiczny, wysoki pisk delfina, co oznacza, że zgubiła smoczek w najciemniejszym kącie łóżeczka, a Bliźniaczka B śpi, ale oddycha z ciężkim, złowieszczym sapaniem małego szefa mafii, który w każdej chwili może się obudzić i zażądać haraczu. Wpatrujesz się w świecący ekran, desperacko scrollując Instagrama. Patrzysz na mema z obłąkanym szopem z ogromnymi workami pod oczami, podpisanym czymś o regresji snu w czwartym miesiącu. Śmiejesz się bezgłośnie, żeby nie obudzić psa.

Piszę, żeby powiedzieć ci kilka rzeczy o tym konkretnym momencie twojego życia. Po pierwsze, regresja snu się nie kończy; ona jedynie ewoluuje w nowe, coraz bardziej złożone formy nocnej wojny psychologicznej. Po drugie, będziesz potrzebować więcej kawy, niż obecnie uważasz za legalnie dozwolone do kupienia. I po trzecie, te absurdalne obrazki w internecie, których używasz, by utrzymać się przy zdrowych zmysłach, będą tak naprawdę jedyną rzeczą, która pozwoli ci przetrwać kolejne pół roku tego cyrku.

Sanktuarium łazienkowego ekranu

Właśnie teraz prawdopodobnie czujesz ogromną falę poczucia winy, że ukrywasz się w łazience, patrząc w telefon, podczas gdy twoje dzieci robią cokolwiek, co robią na górze. Prawdopodobnie właśnie przeczytałeś starannie sformatowany post parentingowego influencera w beżowej lnianej koszuli, który każe ci doceniać każdą sekundę, bo "dni są długie, ale lata krótkie". Powinieneś natychmiast zablokować tę osobę. Nie musisz doceniać pisków delfina o 3:00 nad ranem. Musisz je po prostu przetrwać.

Memowe obrazki, które chomikujesz w zapisanych folderach – te o trzylatkach zachowujących się jak mali, pijani współlokatorzy odmawiający płacenia czynszu, te o zamienianiu się w ludzką serwetkę, te idealnie oddające stan absolutnego braku grawitacji podczas prób wepchnięcia wrzeszczącego niemowlaka do fotelika samochodowego – to twoja prawdziwa grupa wsparcia. Kiedy śmiejesz się z obrazka kota tępo wpatrującego się w ścianę z podpisem „ja próbujący przypomnieć sobie, jak wyglądało moje życie, zanim musiałem kroić winogrona na mikroskopijne ćwiartki”, doświadczasz krótkiej, ulotnej chwili solidarności z milionami innych ludzi, którzy również są obecnie pokryci niewyjaśnionymi, lepkimi substancjami.

To niezwykle izolujące zajęcie, to całe bycie tatą na pełen etat. Pchasz podwójny wózek przez park w mżawce, kiwając głową innym rodzicom, którzy wyglądają na równie wstrząśniętych, ale nikt tak naprawdę nie mówi: „Płakałem dziś w kuchni, bo upuściłem tosta”. Memy mówią to za ciebie.

Medyczne uzasadnienie twojego internetowego nałogu

Może cię zainteresować fakt, że twój nawyk nocnego scrollowania może mieć w sobie cień fizjologicznej korzyści, chociaż kompletnie nie mam kwalifikacji, żeby wyjaśnić jak. Doktor w naszej lokalnej przychodni spojrzał na mnie z głębokim politowaniem w zeszłym miesiącu, kiedy poszedłem tam z powodu uporczywego kaszlu i zapytałem, czy halucynacje słuchowe płaczących dzieci są normalne. Wymamrotał coś ogólnikowo o poziomie kortyzolu i redukcji stresu, w zasadzie sugerując, że jeśli nie znajdę sposobu na rozładowanie napięcia związanego z utrzymywaniem dwóch małych ludzi przy życiu, moje własne ciało prawdopodobnie po prostu się podda i zdezintegruje.

Chyba gdzieś czytałem – prawdopodobnie w oparach paracetamolowego delirium, próbując naprawić elektroniczną nianię o 4:00 rano – że śmianie się z absurdalnych rzeczy autentycznie oszukuje twój mózg, zmuszając go do uwalniania endorfin. Położna środowiskowa podczas ostatniej wizyty wręczyła mi błyszczącą broszurę (strona 47 sugeruje, by zachować spokój podczas napadów złości, co uznałem za wysoce nieprzydatne, trzymając dziecko aktywnie próbujące uderzyć mnie głową w obojczyk), która wspominała, że śmiech wspiera układ odpornościowy. Nie mam pojęcia, czy to ma naukowe podstawy, ale biorąc pod uwagę, że nie uległeś jeszcze całkowicie najnowszej apokaliptycznej żłobkowej zarazie, którą dziewczynki przyniosły do domu, być może chichotanie na widok zdjęcia katastrofalnej eksplozji pieluchy jest autentycznie uzasadnioną interwencją medyczną.

Prawda kryjąca się za żartami o "kupagedonie"

Skoro już mowa o pieluszkowych eksplozjach, zajmijmy się memami o „kupokalipsie”. Myślisz, że są przesadzone dla efektu komicznego. Myślisz: „Z pewnością istota, która pochłonęła tylko pół tosta i jedną rozgniecioną borówkę, nie może wyprodukować objętości odpadów przeczącej prawom fizyki”. Jesteś tak, tak cudownie naiwny.

W najbliższy wtorek spróbujesz zabrać bliźniaczki do tej modnej kawiarni w centrum, żeby udowodnić sobie, że wciąż masz w sobie odrobinę wielkomiejskiej godności. Bliźniaczka B poczeka, aż zaczniesz popijać swoje flat white za dwadzieścia złotych, by wywołać incydent biologiczny o katastrofalnych proporcjach. Przedrze się przez pieluchę. Przedrze się przez spodenki. Powędruje w górę pleców z prędkością i determinacją przerażonej wiewiórki wspinającej się na drzewo. Zabierzesz ją do mikroskopijnej kawiarnianej toalety, położysz na wątpliwej czystości przewijaku i uświadomisz sobie, że musisz przeciągnąć mocno zabrudzone ubranko przez jej głowę.

To jest ten moment, w którym musisz przypomnieć sobie o tym liście. Musisz porzucić te wszystkie sztywne, niepraktyczne ciuszki z sieciówek, które kupiłeś, bo "uroczo wyglądały", i na stałe przerzucić się na Body z bawełny organicznej od Kianao. Mówię całkiem poważnie. Kiedy w tej kawiarni uderzy katastrofa, ze zdumieniem odkryjesz, że te dziwne, zachodzące na siebie zakładki na ramionach body Kianao to nie jest jakiś dziwaczny wymysł modowy. To dekolt kopertowy. Zaprojektowano go specjalnie po to, żebyś mógł ściągnąć całe ubranko W DÓŁ przez ciało dziecka, zamiast przeciągać strefę katastrofy przez jej twarz i włosy.

To body jest jedynym powodem, dla którego nie musiałem zostawić Bliźniaczki B w kawiarnianej toalecie i rozpocząć nowego życia w Ameryce Południowej. Bawełna organiczna jest genialna dla ich wrażliwej skóry, jasne, i nadzwyczaj dobrze spiera się z niej plamy, ale dekolt kopertowy to dzieło nieodkrytego geniusza inżynierii. Jeśli chcesz uniknąć mojego specyficznego rodzaju publicznego upokorzenia, może warto rzucić okiem na ekologiczne ubranka dla niemowląt Kianao, zanim spróbujesz tej wyprawy na miasto.

Faza gryzienia i kompromisy w kształcie pandy

Krótko po incydencie w kawiarni, czeka cię spotkanie z fazą "ząbkującego rekina". Widziałeś ten mem, w którym słodkie, anielskie niemowlę zmienia się w żarłacza białego w ułamku sekundy, gdy tylko palec zbliża się do jego ust. To wcale nie jest żart. Bliźniaczce A właśnie rosną trzonowce i zbliża się do moich dłoni z drapieżną kalkulacją welociraptora.

Spróbujesz wszystkiego. Spróbujesz zamrożonych myjek, które roztopią się w trzy sekundy i zostawią kałużę na dywanie. Spróbujesz masować jej dziąsła knykciem, co skończy się śladem po ugryzieniu, z którego będziesz musiał tłumaczyć się kasjerce w Biedronce. W końcu kupisz Gryzak Panda od Kianao.

Słuchaj, będę z tobą całkowicie szczery: jest po prostu okej. To znaczy, to kawałek silikonu w kształcie pandy, który bliźniaczki będą ciskać na kuchenną podłogę około czterdzieści razy dziennie, żebyś mógł go podnosić i myć. Ale silikon jest na tyle miękki, że Bliźniaczka A przestaje próbować gryźć listwy przypodłogowe, a na łapkach ma takie małe, teksturowane wypustki, które żuje godzinami, jak pies sztuczną kość. Utrzymuje ją w ciszy, powstrzymuje przed gryzieniem siostry i można go myć w zmywarce. Na tym etapie twojego życia fakt, że coś można wrzucić do zmywarki, jest głównym kryterium decydującym o tym, czy dany przedmiot ma prawo znajdować się w twoim domu.

Twoje stanowisko w sprawie jaskrawego plastiku

Musimy porozmawiać o podłodze w salonie. Obecnie masz teorię, że możesz utrzymać minimalistyczny, estetyczny dom, jednocześnie wychowując dwójkę maluchów. Będziesz odmawiał zakupu wielkich plastikowych zwierzątek z farmy, które śpiewają przerażająco fałszywe piosenki, gdy nadepniesz na nie w ciemności.

Zgadzam się z tobą w kwestii plastiku, ale przegrasz bitwę o przestrzeń na podłodze. Wyrzucisz podarowany elektroniczny keyboard w ciągu tygodnia, ponieważ baterie „tajemniczo” się wyczerpią, a ty stanowczo odmówisz ich wymiany. Zamiast tego pójdziesz na kompromis i wybierzesz Drewniany stojak edukacyjny od Kianao. Wygląda raczej jak mebel niż szczątki po eksplozji w barwach podstawowych. Drewniana rama jest na tyle solidna, że Bliźniaczka B nie może jej natychmiast zdemontować, a małe wiszące zwierzaczki dają im coś, w co mogą uderzać, podczas gdy ty leżysz płasko na dywanie obok nich, wpatrując się w sufit i próbując przypomnieć sobie, jak to jest przespać całą noc.

Słowo o cyfrowej godności

W końcu osiągniesz taki poziom wyczerpania, że zaczniesz rozważać opublikowanie zdjęcia Bliźniaczki A w całości pokrytej spaghetti bolognese, szlochającej niekontrolowanie z powodu upuszczonej łyżki, tylko po to, by zdobyć kilka współczujących lajków od ludzi, z którymi nie rozmawiałeś od czasów studiów. Zamiast tego powinieneś po prostu wysłać to zdjęcie do mamy w prywatnej wiadomości i zamknąć aplikację, zanim zrujnujesz przyszły cyfrowy ślad swojej córki.

Memy są po to, abyś je konsumował, a nie po to, byś je tworzył, robiąc ze swoich dzieci pointę żartu. Trzymaj chaos w tajemnicy, trzymaj się czarnego humoru, a oczekiwania względem czystego domu trzymaj stanowczo na samym dnie.

Dobrze ci idzie, Tomie z przeszłości. Dziewczynki są szczęśliwe, nawet jeśli ty jesteś w zasadzie chodzącym zombie napędzanym zimną kawą i nieodpowiednimi internetowymi żartami. Zanim wrócisz do wpatrywania się w sufit i czekania na poranny budzik, zajrzyj do Kianao, sklepu z ekologicznymi artykułami dla dzieci, żeby zrobić zapas tych body z kopertowym dekoltem. Podziękujesz mi później.

Pytania, które często zadaję sobie o 4:00 rano

Dlaczego tak bardzo utożsamiam się z obłąkanymi memami dla rodziców?
Ponieważ absolutnego absurdu, jakim jest utrzymywanie małego, dążącego do autodestrukcji człowieka przy życiu, nie da się przetworzyć poprzez normalne, racjonalne myślenie. Kiedy funkcjonujesz na skrawkach snu, a twój główny partner do rozmowy ma słownictwo składające się wyłącznie ze słowa „nie”, zobaczenie obrazka szkieletu czekającego, aż trzylatek założy buty, weryfikuje twoją rzeczywistość w sposób, w jaki po prostu nie potrafią tego zrobić poradniki pełne dobrych chęci.

Czy przez te żarty staję się cynicznym rodzicem?
Zadałem sobie to pytanie po tym, jak zaśmiałem się z wyjątkowo mrocznego żartu o wyrzuceniu całego dziecka do kosza, kiedy odmawia drzemki. Prawda jest taka, że cynizm to tylko warstwa ochronna nałożona na wyczerpującą dawkę miłości. Gdybyśmy nie żartowali z czystej udręki w trudnych chwilach, utonęlibyśmy w lęku, próbując zrobić wszystko idealnie. Memy to zawór bezpieczeństwa, a nie wada charakteru.

Czy one kiedykolwiek prześpią całą noc, żebym mógł przestać gapić się w telefon w ciemności?
Nie mam pojęcia, stary. W zeszłym miesiącu Bliźniaczka A przespała całą noc dokładnie trzy razy, a ja i tak za każdym razem budziłem się o 3:00 rano w ślepej panice, przekonany, że wydarzyło się coś katastrofalnego. Twoje ciało zapomina, jak się śpi. Równie dobrze możesz nacieszyć się obrazkami szopów, skoro już i tak nie śpisz.

Co zrobić, gdy mem staje się rzeczywistością i wszystko jest zalane płynami ustrojowymi?
Rozbierasz dziecko, rozbierasz siebie, wrzucasz body Kianao do prania (dzięki Bogu za ten dekolt kopertowy) i wsadzasz je do wanny. Potem stajesz przy wannie, patrzysz, jak z beztroską brawurą rozchlapują wodę, i uświadamiasz sobie, że jutro ta konkretna katastrofa prawdopodobnie będzie tylko kolejnym żartem, z którego będziesz śmiać się na swoim telefonie.