Ile dokładnie dzieci rodzi się co roku w USA?

Była 4:12 nad ranem w wyjątkowo ponury wtorek, kiedy przyłapałem się na wpadaniu do króliczej nory demograficznych statystyk. Maya, która technicznie rzecz biorąc jest bliźniaczką A, ale zachowuje się agresywnie jak typowe środkowe dziecko, uznała, że sen to konstrukt społeczny, którego już nie wyznaje. Leżała przewieszona przez moje lewe ramię, lekko śliniąc się na mój obojczyk, podczas gdy moja prawa ręka bezmyślnie przewijała internet w ten specyficzny, zdesperowany sposób, który znasz, gdy próbujesz nie zasnąć, żeby nie upuścić własnego potomka. Jeśli kiedykolwiek zdarzyło ci się obudzić w środku nocy i wściekle wpisywać „ile dzieci rodzi się w USA każdego roku” w świecący ekran telefonu, podczas gdy twój mózg powoli zmieniał się w papkę, doskonale zrozumiesz, w jakim byłem stanie.

Moja historia wyszukiwania z tych pierwszych miesięcy wygląda jak list z żądaniem okupu napisany przez niezwykle niespokojną osobę z bardzo niezgrabnymi kciukami. Wciśnięta między pytania typu jaki kolor powinna mieć kupa noworodka a gorączkowe, pełne literówek wyszukiwania ile dzięci na świecie czy skok rozwojowy czemu nie śpi, pojawiła się ta nagła, przytłaczająca potrzeba zrozumienia skali ludzkiej reprodukcji. Czułem się tak potwornie samotny w ciemnościach mojego londyńskiego mieszkania, słuchając buczenia lodówki, że po prostu musiałem wiedzieć, kto jeszcze nie śpi. Internet, w swojej nieskończonej mądrości, dostarczył mi tych liczb.

Klub trzech milionów

Amerykańska populacja powiększa się rocznie o około 3,6 miliona noworodków, co mój pozbawiony snu mózg przeliczył na około 10 000 nowych maluchów każdego dnia. Dziesięć tysięcy. Gdybyś wziął wszystkie dzieci urodzone w losowy wtorek w Ameryce i umieścił je w jednym miejscu, miałbyś średniej wielkości stadion piłkarski całkowicie wypełniony krzyczącymi, pijanymi od mleka niemowlakami, co nawiasem mówiąc brzmi jak moja osobista definicja piekła.

Wskaźnik dzietności najwyraźniej osiągnął ostatnio rekordowo niski poziom, spadając do około 1,62, co statystyk prawdopodobnie określiłby jako kryzys demograficzny, ale ja traktuję to głównie jako dowód na to, że milenialsi są po prostu zbyt zmęczeni, by rozmnażać się w historycznych ilościach. Mamy mniej dzieci, ale mamy absolutną obsesję na punkcie tych, które się nam urodziły. Spędzamy nasz ograniczony czas wolny na badaniu nietoksycznych wypełnień do materacy i czytaniu poradników dla rodziców, które sugerują, by po prostu przeczekać histerię malucha oddychając (strona 47 radzi, by zachować spokój, co wydało mi się głęboko bezużyteczne o 3 nad ranem, kiedy Maya rzuciła mi kubkiem z mlekiem prosto w twarz).

Siedzenie w ciemności i przyswajanie faktu, że 10 000 osób dziennie wywraca swoje życie do góry nogami dokładnie tak jak ja, przyniosło mi dziwne poczucie spokoju. Gdzieś w Ohio jakiś facet prawdopodobnie też nosił rzygowiny swojej córki na ulubionej koszulce. Solidarność.

Wtorek o drugiej po południu

Statystyki mówią, że najpopularniejszym dniem narodzin dzieci jest wtorek, zazwyczaj między południem a trzecią po południu. To całkowicie zrujnowało moją filmową iluzję o gorączkowym, nocnym pędzie do szpitala w strugach deszczu. Nasze dziewczynki pojawiły się na świecie w czwartek rano, ale patrząc z perspektywy czasu na chaotyczne, sterylne środowisko sali szpitalnej, całkowicie rozumiem fenomen wtorkowego popołudnia.

Wszystko sprowadza się do zaplanowanych porodów. Czytałem gdzieś, że prawie trzydzieści dwa procent amerykańskich dzieci rodzi się przez cesarskie cięcie. To liczba, która wydaje się ogromna, dopóki sam nie znajdziesz się na oddziale położniczym, patrząc na migające monitory i słuchając lekarzy rozmawiających ściszonym, naglącym tonem. Personel medyczny wykonał niejasny gest w stronę karty mojej żony i mruknął coś o ułożeniu dziecka, po czym spokojnie wyjaśnił, że jedziemy na salę operacyjną. Kiwasz głową, całkowicie zdany na tych nieznajomych w fartuchach, podczas gdy twój wewnętrzny monolog jest po prostu przeciągłym krzykiem przerażenia.

To, co następuje po porodzie zabiegowym, to brutalne zderzenie z rzeczywistością. Absolutna bezczelność natury, a być może środowiska medycznego, polegająca na oczekiwaniu, że kobieta, która właśnie przeszła poważną operację jamy brzusznej, natychmiast zacznie opiekować się jednym lub kilkoma wrzeszczącymi ziemniaczkami, jest autentycznie niewyobrażalna. Spędziłem te pierwsze kilka dni głównie na próbach podnoszenia i przenoszenia rzeczy oraz na desperackim podawaniu żonie wody. Czułem się całkowicie bezużyteczny, podczas gdy pielęgniarki wkraczały co cztery godziny, by ją badać i dźgać.

Szok finansowy amerykańskich szpitali

Podczas tego nakręcającego niepokój przeglądania statystyk natknąłem się na finansową rzeczywistość porodów w Stanach Zjednoczonych i o mało co nie upuściłem telefonu na głowę Mayi. Czternaście tysięcy dolarów za standardowy poród. Siedemnaście tysięcy dolarów za cesarskie cięcie. I to z ubezpieczeniem, co jest pojęciem, którego mój brytyjski mózg w żaden sposób nie potrafi przetworzyć.

Siedemnaście tysięcy dolarów za urodzenie dziecka to nie jest rachunek medyczny. To wkład własny na mały dom lub całkiem nieźle wyposażona używana Honda Civic. Siedziałem w ciemności, przytulając moje darmowe dziecko z brytyjskiego NFZ (NHS), czując ogromną mieszankę poczucia winy i przerażenia. Nasz pobyt w szpitalu w Londynie kosztował nas okrągłe zero funtów, choć musieliśmy znieść poporodowy posiłek w postaci grubo posmarowanego masłem tosta, który smakował nieco jak tektura i rozczarowanie. Ale z radością będę jadł tekturowe tosty przez tydzień, jeśli to oznacza, że nie dostanę rachunku wymagającego planu spłaty rozłożonego na dekadę.

Nie potrafię pojąć poziomu stresu, jaki to dokłada do i tak przerażającej wizji utrzymania noworodka przy życiu. Nie tylko śledzisz mokre pieluchy i odmierzasz mleko modyfikowane w mililitrach, ale prawdopodobnie czekasz też na listonosza, który dostarczy ci fakturę za przywilej trzymania własnego dziecka w ramionach. Wymusza to pewien poziom finansowego niepokoju, który całkowicie zmienił moje rozumienie tego, dlaczego współcześni rodzice czekają znacznie dłużej z założeniem rodziny.

Średnia krajowa kosztów w przypadku narodzin bliźniąt to zupełnie inny statystyczny koszmar, na który nawet nie chcę patrzeć.

Letnie porody i oddychające warstwy

Z powodu jakiegoś dziwnego dziwactwa ludzkich zachowań sierpień jest najpopularniejszym miesiącem urodzeń. Odliczając do tyłu dziewięć miesięcy, lądujemy dokładnie w listopadzie i grudniu. Sugeruje to, że połączenie spadających temperatur, świątecznych imprez i być może o jednego za dużo kieliszka grzanego wina jest całkowicie odpowiedzialne za ten letni tłok na oddziałach położniczych.

Posiadanie noworodka pod koniec lata to specyficzny rodzaj logistycznego koszmaru. Jesteś przerażony, że maluch zamarznie na śmierć, więc twój instynkt podpowiada ci, by owinąć go w czternaście warstw polaru. Jednak potem termometr pokazuje trzydzieści stopni i wpadasz w panikę, że powoli pieczesz go we własnym wózku. Spędziliśmy nasz pierwszy sierpień całkowicie sparaliżowani temperaturowym lękiem, nieustannie dotykając karków naszych dziewczynek, by sprawdzić, czy są spocone, zmarznięte, czy po prostu lepkie od mleka.

To właśnie wtedy zaczęła się moja obsesja na punkcie materiałów. Kiedy masz dwoje dzieci, które nieustannie brudzą ubranka z powodu spektakularnych, przeczących prawom fizyki kupowych eksplozji, szybko uczysz się, co przetrwa pranie w wysokiej temperaturze, a co zamieni się w sztywny plastik.

Dostaliśmy w prezencie kocyk dziecięcy z bawełny organicznej w kojący wzór szarych wielorybów i stał się on niekwestionowanym bohaterem naszej letniej strategii przetrwania. Jest wykonany z organicznej bawełny z certyfikatem GOTS, która jakimś cudem jest na tyle solidna, że w dotyku przypomina porządny koc, a jednocześnie na tyle oddychająca, że nie martwiłem się, iż dziewczynki przegrzeją się w dusznym londyńskim klimacie. Pod koniec sierpnia miał miejsce incydent z udziałem Mayi, wątpliwej partii mleka modyfikowanego i prędkości wyrzutu wymiocin, o jakiej nie wiedziałem, że ludzkie ciało potrafi ją wygenerować. Kocyk z wielorybami oberwał bezpośrednio. Wrzuciłem go do pralki spodziewając się, że szare wieloryby wyblakną w zapomnienie, ale on autentycznie wyszedł z niej jeszcze bardziej miękki. Teraz używamy tego większego w rozmiarze 120x120 cm jako maty do zabawy, gdy jesteśmy w parku, a on nadal wygląda genialnie.

Z drugiej strony, podczas wywołanego paniką w trakcie fali upałów szału zakupów, kupiłem garść niemowlęcych bodziaków bez rękawów z bawełny organicznej. Sama w sobie bawełna organiczna jest naprawdę genialna – super miękka dla ich skóry, w pełni oddychająca, bez dziwnych chemicznych zapachów. Ale mają te malutkie zatrzaski na dole. Zatrzaski sprawdzają się idealnie o drugiej po południu, ale o czwartej nad ranem, kiedy funkcjonujesz na mikroskopijnej ilości snu i mierzysz się z wijącym się, krzyczącym dzieckiem, próba dopasowania trzech mikroskopijnych metalowych kółeczek w ciemności przypomina próbę rozbrojenia bomby za pomocą pałeczek do ryżu. W końcu po prostu zacząłem zapinać tylko ten środkowy, pozwalając bokom swobodnie wisieć. Tak czy siak, dziewczynki przeżyły w nich całe dwa miesiące.

Starsi, mądrzejszy i nieskończenie bardziej zmęczeni rodzice

Dane demograficzne z mojej nocnej sesji czytelniczej poinformowały mnie, że średni wiek zostania matką po raz pierwszy to obecnie 27,5 roku. Wskaźnik urodzeń wśród nastolatek absolutnie drastycznie spadł od lat dziewięćdziesiątych, co wydaje się jednym z rzadkich, uniwersalnych zwycięstw, o którym powinniśmy chyba więcej mówić. Mimo wszystko, 27 lat wciąż wydaje mi się szokująco młodym wiekiem. Urodziliśmy dziewczynki dopiero dobiegając czterdziestki, a jest to przedział demograficzny, który społeczność medyczna uroczo nazywa ciążą geriatryczną, co nawiasem mówiąc wciąż osobiście mnie obraża.

Bycie starszym rodzicem oznacza, że gdy pochylasz się, by wyciągnąć upuszczony smoczek spod sofy, twoje kolana wydają dźwięk przypominający łamany seler naciowy. Generalnie osiągnąłeś już trochę większą stabilność finansową, ale żywotność twojej fizycznej baterii jest znacznie krótsza. Rekompensujesz to, próbując kupować rzeczy, które rozwiązują problemy, mocno skłaniając się ku podejściu „jakość ważniejsza od ilości”, ponieważ po prostu nie masz energii na zarządzanie domem pełnym tanich plastikowych śmieci, które psują się po trzech dniach.

Odkryj nasze organiczne ubranka dla niemowląt i naturalne niezbędniki do pokoiku dziecięcego tutaj.

Malutkie ubranka dla malutkich ludzi

Jedną z bardziej otrzeźwiających statystyk, na które natrafiłem, był fakt, że ponad dziesięć procent dzieci rodzi się przedwcześnie. Bliźnięta słyną z szybkiego opuszczania brzucha, a nasze nie były pod tym względem wyjątkiem. Kiedy podali nam te malutkie, kruche istoty, szczerze mówiąc, nic z tego, co spakowaliśmy do szpitalnej torby, nie pasowało. Standardowe rozmiary noworodkowe wyglądały na nich jak kostiumy klauna.

Znalezienie ubranek, które nie pochłoną wcześniaka w całości ani nie podrażnią jego niesamowicie wrażliwej, cienkiej jak papier skóry, staje się gorączkową misją w tych pierwszych kilku tygodniach. Nagle stajesz się przewrażliwiony na punkcie wszystkiego, co ich dotyka. Moja teściowa kupiła nam kocyk bambusowy w tęcze z serii Rainbow Bridge i był on dla nas absolutnym objawieniem. Tkanina bambusowa ma w sobie tę niemal lejącą się miękkość, która w dotyku przyjemnie chłodzi. Ponieważ jest naturalnie hipoalergiczna, była to jedyna rzecz, w którą bez obaw owijaliśmy maluchy, gdy u Chloe pojawiła się plamka tajemniczej noworodkowej egzemy, którą lekarz mętnie przypisał proszkowi do prania. Kocyk ma ciemnobrązowe tło z małymi wzorami tęczy, na którym nie było widać nieuniknionych plam z mleka, co było przeogromnym bonusem.

Siedząc tam i zastanawiając się nad samą masą ludzi wchodzących codziennie na świat, dociera do ciebie, że statystyki przestają być liczbami, a stają się ogromnym, niewidzialnym klubem wyczerpanych osób. 10 000 dzieci dziennie oznacza, że 20 000 rodziców dziennie wchodzi na dokładnie tę samą chaotyczną bieżnię, googlując te same dziwne pytania po nocach i mając nadzieję, że nie zepsują tej delikatnej małej osoby, którą dostali pod opiekę. Przebrniesz przez wizyty w szpitalu, skrzywisz się na widok rachunków, owiniesz je w najdelikatniejszą bawełnę, jaką uda ci się znaleźć, i po prostu brniesz dalej.

Zanim sam o 4 nad ranem wpadniesz w króliczą norę statystyk demograficznych, równie dobrze możesz od razu złapać coś, co naprawdę pomoże ci przetrwać kolejny skok rozwojowy i regresję snu. Kup naszą kolekcję zrównoważonych, miękkich kocyków dziecięcych tutaj.

Najczęściej zadawane pytania z nocnej zmiany

Czy statystyki porodów szpitalnych w Wielkiej Brytanii i USA są takie same?

Nawet w najmniejszym stopniu. Podczas gdy w USA rodzi się około 3,6 miliona dzieci rocznie, w Wielkiej Brytanii jest to bliżej 600 000. Ale prawdziwa różnica polega na rachunku. Czytałem, że w Stanach średni koszt standardowego porodu to około czternaście tysięcy dolarów. W Wielkiej Brytanii NFZ (NHS) w całości pokrywa koszty medyczne, pozostawiając ci jedynie opłatę za parking. Prawdę mówiąc wciąż brzmi to jak haracz, gdy spędzisz tam trzy dni, ale chyba nie powinienem narzekać.

Co tak szczerze powinieneś spakować na regenerację po cesarce?

Torba mojej żony w dziewięćdziesięciu procentach składała się z bezużytecznych rzeczy, o których przeczytaliśmy na jakimś blogu. Jedyne rzeczy, które miały prawdziwe znaczenie, to gigantyczne bawełniane majtki z wysokim stanem, które kończą się wysoko powyżej linii cięcia, niesamowicie luźne domowe dresy i śmiesznie długi kabel do ładowarki, ponieważ nie będziesz w stanie schylić się, by sięgnąć do gniazdka na ścianie. A no i jeszcze przekąski, ponieważ w szpitalu kolacja jest o 17:00 i do północy będziesz po prostu umierać z głodu.

Czy naprawdę muszę kupować dla noworodka ubranka z organicznej bawełny?

Kiedyś myślałem, że bawełna organiczna to tylko marketingowe oszustwo dla ludzi, którzy robią zakupy na drogich targach ekologicznych, dopóki sami nie doczekaliśmy się przedwcześnie urodzonych bliźniąt o skórze, która reagowała absolutnie na wszystko. Zwykła bawełna jest silnie traktowana chemikaliami, które po prostu nie wypłukują się całkowicie. Kiedy masz malutkiego ludzika, którego układ odpornościowy to praktycznie okrągłe zero, otulanie go nieskażonym, oddychającym materiałem nagle nabiera bardzo dużo sensu.

Dlaczego w sierpniu rodzi się aż tyle dzieci?

Matematyka i zimowa pogoda. Odejmij dziewięć miesięcy od sierpnia, a trafisz w listopad i grudzień. Ludzie siedzą w domach, na dworze jest zimno, odbywają się świąteczne imprezy i dziewięć miesięcy później oddziały położnicze pękają w szwach. Oznacza to po prostu, że spędzisz swoje pierwsze tygodnie rodzicielstwa z obsesyjnym strachem o to, czy twojemu dziecku nie jest za gorąco, zamiast tego, czy nie jest mu za zimno.

Ilu kocyków tak naprawdę potrzebujesz?

Zaczęliśmy od dwóch i szybko zdaliśmy sobie sprawę, że porywamy się z motyką na słońce. Niemowlęta są wyjątkowo utalentowane w niszczeniu materiałów na nieprzewidywalne sposoby. Potrzebujesz co najmniej czterech: jednego do łóżeczka, jednego w praniu, jednego do wózka i jednego ukrytego na wypadek sytuacji kryzysowych, gdy w ciągu raptem sześciu godzin trzy pierwsze padną ofiarą płynów ustrojowych.