Cała prawda o bezpiecznym przenoszeniu piskląt na zewnątrz

Facet bez kciuka w wiejskim sklepie rolniczym powiedział mi, że cztery tygodnie. Influencerka z TikToka, która jakimś cudem nosi nieskazitelnie biały len w oborze pełnej zwierząt, stwierdziła, że absolutne minimum to osiem tygodni. Moja sąsiadka, która traktuje swoje trzy kury jak rasowe labradoodle, poradziła, żebym wystawiła je na zewnątrz, kiedy tylko zaczną wyglądać na smutne.

Ustalenie, kiedy mały kurczak może bezpiecznie wyjść na zewnątrz, jest gorsze niż pytanie o usypianie dziecka na facebookowej grupie dla mam. Odpowiedzi są całkowicie oderwane od rzeczywistości, mocno sprzeczne i zazwyczaj owinięte w grubą warstwę osądzania.

Kupujesz te malutkie, puszyste kulki, bo mieszczą się w dłoni i wyglądają uroczo w kartonowym pudełku. Nikt ci nie mówi, że w trzecim tygodniu stają się miniaturowymi welociraptorami, które wywołują lokalną burzę piaskową w twoim domu. I to wcale nie jest zwykły kurz. To drobny, pudrowy osad, który pokrywa twoje listwy przypodłogowe, buty i jakimś cudem ląduje w twoim kubku z kawą. Zapach przenika cały przedsionek. W końcu łapiesz się na tym, że gapisz się w kalendarz, w desperacji obliczając, kiedy będziesz mogła wreszcie eksmitować je na podwórko.

Wycieczki na podwórko pod nadzorem

Słuchaj, nie musisz trzymać ich w zamknięciu, aż w pełni dorosną. W okolicach trzeciego lub czwartego tygodnia możesz zacząć wyprowadzać je na nadzorowane spacery. W moim przypadku to zazwyczaj ten moment, kiedy wyciągam na trawnik ciężką, metalową klatkę dla psa, byle tylko stracić je z oczu na jakąś godzinę.

Musisz tylko całkowicie chronić je przed deszczem, a nawet lekko wilgotną trawą, ponieważ podobno brakuje im jeszcze naturalnych olejków w piórach, które odpychają wodę. Będą ją chłonąć jak gąbka, po czym po prostu odejdą z wyziębienia. Brutalna rzeczywistość.

Potrzebujesz też w pełni zamkniętej przestrzeni z solidnym dachem. Nigdy nie zapominaj o dachu. U nas w Chicago mamy te wielkie myszołowy rdzawosterne, które przesiadują na słupach telefonicznych, a dla nich taki mały kurczak spacerujący w koniczynie to po prostu ciepły nugget z kurczaka podany na tacy.

Zazwyczaj siadam na trawie z moim maluchem, podczas gdy ptaki zażywają świeżego powietrza. To całe przedsięwzięcie. Przynoszę Zestaw miękkich klocków dla niemowląt, aby utrzymać go w jednym miejscu, żeby nie próbował powalić drobiu. Układa miękkie, gumowe klocki, kurczaki dziobią ziemię, a my przez jakieś dwadzieścia minut mamy kruchy rozejm. Klocki są całkowicie wodoodporne, co jest niezbędne, bo nieuchronnie lądują w brudnym poidle dla kurczaków. Są też na tyle miękkie, że gdy synek w złości rzuca jednym z nich w moją głowę, po prostu się od niej odbija.

Prawdziwa oś czasu upierzenia

Przeniesienie ich na zewnątrz na stałe wymaga wyższego poziomu planowania. Szukasz dwóch konkretnych kamieni milowych, które muszą się zbiec w czasie, zanim zamkniesz przed nimi drzwi do domu na dobre.

Po pierwsze – upierzenie. Cały ten uroczy, dziecięcy puszek musi wypaść i zostać zastąpiony prawdziwymi, dorosłymi piórami. W czwartym tygodniu wyglądają, jakby liniały, z tymi sztywnymi, woskowatymi osadkami piór przebijającymi przez miękki puch. Wyglądają doprawdy żałośnie. Bądźmy szczerzy, nie można po prostu wystawić półnagiego ptaka na zimny wiatr i oczekiwać, że przetrwa. Potrzebują pełnych, dorosłych piór, co zazwyczaj następuje około szóstego do ósmego tygodnia.

Do tego dochodzi matematyka związana z temperaturą. Moje zrozumienie termoregulacji ptaków jest w zasadzie zerowe, ale konsensus wśród ludzi, którzy faktycznie się na tym znają, jest taki, że maluch w pierwszym tygodniu życia potrzebuje środowiska o temperaturze około 35 stopni Celsjusza. Z każdym kolejnym tygodniem obniżasz to wymaganie o około 3 stopnie.

Jeśli temperatura otoczenia na twoim podwórku odpowiada ich potrzebom w danym tygodniu, teoretycznie mogą zostać na zewnątrz. Mieszkanie na Środkowym Zachodzie Stanów oznacza, że moje ptaki wyklute zimą siedzą w piwnicy, dopóki praktycznie nie zaczną płacić czynszu, podczas gdy wiosenne pisklęta mogą wyjść na dwór znacznie szybciej.

Katastrofa z lampą grzewczą

Pozwólcie, że przez chwilę ponarzekam na lampy grzewcze.

Każdy zestaw startowy ze sklepu rolniczego zawiera jedną z tych przerażających czerwonych żarówek grzewczych, przymocowanych do lichego, metalowego zacisku. Widziałam już oddziały oparzeniowe, uwierzcie mi. Dokładnie wiem, co się dzieje, gdy niestabilne, źle zabezpieczone źródło ciepła spotyka się z suchymi wiórami sosnowymi i wysoce łatwopalnymi drewnianymi ścianami.

Ludzie puszczają z dymem swoje kurniki, garaże, a czasem nawet domy, bo w środku nocy kurczak uderzył w klamrę lub silniejszy wiatr poluzował żarówkę.

Po prostu kupcie płaską płytę grzewczą. Kosztuje trochę więcej, ale niesie ze sobą zerowe ryzyko pożaru. Płyty grzewcze symulują kwokę, więc kurczaki po prostu nurkują pod ciepły plastik, gdy czują chłód, i wychodzą, gdy chcą zjeść. To niezawodne rozwiązanie. Nie używajcie lampy grzewczej na klips, chyba że naprawdę lubicie mieć aktywne zagrożenie pożarowe na swoim podwórku.

Jeśli chodzi o wprowadzanie młodych do starszych ptaków, po prostu poczekajcie, aż maluchy będą miały co najmniej dziesięć do dwunastu tygodni, inaczej starsze kury dosłownie je zniszczą.

Protokoły zakaźne

Na bilansie mojego syna w osiemnastym miesiącu życia, nasza pediatra pochyliła się nad stołem do badań i obdarzyła mnie najbardziej intensywnym, nieustępliwym spojrzeniem, kiedy wspomniałam o naszym podwórkowym stadzie. Powiedziała mi, że dziecięcy SOR odnotowuje ogromny wzrost zakażeń salmonellą absolutnie każdej wiosny.

Dzieje się tak, ponieważ dzieci całują swój podwórkowy drób lub dotykają ptaka, a następnie natychmiast wkładają ręce do buzi. Kiedy małe dziecko łapie salmonellę, to nie jest tylko łagodny ból brzucha. To dni nieustępliwych objawów, letargu i pieluszek, które sprawiają, że kwestionujesz swoje życiowe wybory. W szpitalu widziałam wystarczająco dużo takich przypadków, by wiedzieć, że nigdy nie chcę tego w swoim domu.

Mamy więc surowy protokół bezpieczeństwa. Jeśli dotkniesz ptaka lub kurnika, musisz po prostu wyszorować ręce prawdziwym mydłem, zanim zrobisz cokolwiek innego, chyba że marzysz o miejscu w pierwszym rzędzie na oddziale zakaźnym.

Jeśli podczas czasu na zewnątrz ze stadem masz w pobliżu ząbkujące dziecko, musisz czymś zająć jego buzię. W przeciwnym razie na pewno spróbuje zjeść ziemię, po której właśnie przeszły kurczaki. Kupiłam Gryzak w Kształcie Wiewiórki głównie dlatego, że pasował do leśnej estetyki podwórka, z której uparcie nie chcę zrezygnować. Jest w porządku. Silikon jest bezpieczny, kształt żołędzia uroczy, a mój syn żuje teksturowany ogon zamiast wkładać skażoną trawę do buzi. Spełnia swoje zadanie w stu procentach.

Na te ciepłe popołudniowe sesje na podwórku staram się również ubierać go w coś przewiewnego, żeby nie rozpłynął się na słońcu. Body z organicznej bawełny z falbankami jest zazwyczaj w ciągłym użyciu. Jest wystarczająco lekkie na dzień, w którym temperatura sięga 27 stopni, a organiczna bawełna sprawia, że nie martwię się o pot i potówki, kiedy siedzimy w trawie przez ponad godzinę.

Jeśli próbujecie przetrwać na łonie natury z niemowlakiem i stadem ptaków, warto sprawdzić kilka sprawdzonych akcesoriów dla niemowląt, które sprostają temu chaosowi.

Monitorowanie parametrów życiowych

Łatwo poznać, kiedy ludzkie dziecko jest przytłoczone bodźcami sensorycznymi. Z kurczakami jest dokładnie tak samo.

Głośno i nieustannie ćwierkają, gdy są zestresowane. Jeśli są cicho i spacerują po zagrodzie w poszukiwaniu pożywienia, wszystko jest w najlepszym porządku. Jeśli kulą się w kącie i są ospałe, coś jest bardzo nie tak. Zazwyczaj albo zamarzają, albo przez drucianą siatkę wpatruje się w nie bezdomny kot.

Po prostu zwracajcie uwagę na otoczenie. To naprawdę nie jest aż takie skomplikowane. Potraktujcie to jak obniżanie temperatury w inkubatorze wcześniaka – postawcie na stopniową ekspozycję, obserwujcie parametry życiowe i odpowiednio dostosowujcie otoczenie.

Zanim wyciągniesz cały sprzęt do odchowu na podwórko i uznasz sprawę za załatwioną, upewnij się, że masz przygotowaną zewnętrzną stację higieniczną. A jeśli potrzebujesz czegoś, co zajmie ludzkie dziecko podczas opieki nad pierzastymi podopiecznymi, sprawdź naszą kolekcję zabawek.

Pytania, które prawdopodobnie sobie zadajesz

• Kiedy jest za zimno dla kurczaka na zewnątrz?
  Wszystko zależy od wieku. Tygodniowy ptak potrzebuje około 35 stopni Celsjusza. Sześciotygodniowy zazwyczaj poradzi sobie przy 21 stopniach. Jeśli wystawisz je na dwór, a one natychmiast skupiają się blisko siebie i trzęsą się z zimna, to znaczy, że jest zbyt chłodno i musisz z powrotem zabrać je do środka.
• Czy od razu mogą wchodzić na trawę?
  Podczas krótkich wycieczek pod nadzorem – tak. Jedzenie trawy i robaków jest dla nich dobre. Upewnij się tylko, że trawa nie była pryskana pestycydami ani nawozami, ponieważ zjedzą dosłownie wszystko, co znajdą.
• Co zrobić, jeśli spadnie deszcz, gdy są w zagrodzie?
  Natychmiast zabierz je do domu. Nie mają jeszcze wodoodpornych piór, jak dorosłe kury. Mokry kurczak to przemarznięty kurczak, a gdy tylko ich temperatura ciała spadnie, ich stan pogarsza się niewiarygodnie szybko.
• Czy w ciągu dnia muszę się martwić drapieżnikami?
  Zdecydowanie. Jastrzębie polują w ciągu dnia, a psy z sąsiedztwa czy bezdomne koty łatwo podkopią się pod kruchą drucianą zagrodą. Nigdy nie zostawiaj ich na zewnątrz w zamknięciu, które nie ma solidnego dachu i mocnej dolnej krawędzi.
• Kiedy przestają całkowicie potrzebować źródła ciepła?
  Zazwyczaj w okolicach szóstego do ósmego tygodnia, kiedy mają już pełne upierzenie. Jeśli jednak mieszkasz w miejscu, gdzie noce bywają zimne, mogą potrzebować płyty grzewczej w kurniku przez kilka dodatkowych tygodni, aby przetrwać chłody.