Jak w końcu znalazłam matę edukacyjną, która nie doprowadza mnie do szału

Kiedy byłam w ciąży z moim najstarszym synem, Tuckerem, przysięgam, że każdy miał głośno wyrażaną opinię na temat tego, gdzie dokładnie powinno przebywać dziecko, gdy akurat nie trzymam go na rękach. Moja babcia stwierdziła, żebym po prostu rzuciła ręcznie robioną narzutę na dywan w salonie i po kłopocie – kochana kobieta, tylko zupełnie zapomniała, że mamy dwa wielkie psy, które wnoszą do domu połowę błota z Teksasu i gubią sierść, jakby to była dyscyplina olimpijska. Z kolei sąsiadka, dla której Instagram to religia, upierała się, że absolutnie potrzebuję sprowadzanego z zagranicy inteligentnego stojaka edukacyjnego za trzysta dolarów, który gra muzykę poważną i śledzi fale mózgowe dziecka, czy coś równie niedorzecznego. Tymczasem teściowa osaczyła mnie na baby shower, by głośno obwieścić, że kładzenie noworodka na podłodze to prosta droga do zapalenia płuc przez "przeciągi". Siedziałam więc, jedząc suchą babeczkę, kompletnie sparaliżowana ogromem tych sprzecznych bzdur.

Rzeczywistość uderzyła we mnie jakieś trzy dni po przywiezieniu go do domu. Jesteś wykończona, bolą cię plecy i w pewnym momencie po prostu potrzebujesz bezpiecznego miejsca, żeby odłożyć malucha i móc wypić kawę używając obu rąk, albo spakować kilka zamówień z Etsy, nie przyklejając przypadkiem taśmy klejącej do głowy własnego dziecka. To właśnie wtedy zaczynają się gorączkowe, nocne poszukiwania w internecie idealnej maty do zabawy.

Dlaczego odmawiam kupowania rzeczy, których nie da się wyszorować

Pozwólcie, że trochę ponarzekam, bo wciąż łapie mnie złość na myśl o pierwszej macie podłogowej, jaką kupiłam dla Tuckera. To była przepiękna, pluszowa, tkana z bawełny chmurka, która kosztowała o wiele więcej, niż zdrowy rozsądek pozwalałby wydać na coś, co leży na podłodze. Myślałam, że będzie wyglądać tak estetycznie w moim salonie. Położyłam go na niej na dziesięć minut, żeby móc wydrukować kilka etykiet kurierskich, a on natychmiast zaliczył pieluszkową awarię epickich rozmiarów, która jakimś cudem całkowicie ominęła jego body.

Chwyciłam dziecko, wręczyłam je mężowi i odwróciłam matę, żeby sprawdzić instrukcję prania. Nie żartuję, na metce było napisane: „czyścić miejscowo tylko wilgotną szmatką”. Czyścić miejscowo musztardową noworodkową awarię? Czy wy do reszty postradaliście zmysły? Nie da się tak po prostu potrzeć zagrożenia biologicznego mokrym ręcznikiem papierowym i uznać, że jest czysto.

Skończyło się na tym, że jak wariatka próbowałam spłukać to wężem ogrodowym przed domem, a potem i tak wepchnęłam ją do pralki na program delikatny. Wyciągnęłam coś, co przypominało zmiętą, grudkowatą chusteczkę higieniczną. Ostatecznie cała mata wylądowała w koszu. Jeśli firma projektuje produkt dla niemowląt, który nie jest w stanie przetrwać agresywnego czyszczenia, jej projektanci wyraźnie nie mają dzieci i w ogóle nie powinni mi niczego sprzedawać.

A jeśli chodzi o te gigantyczne, neonowe, plastikowe maty, które świecą i grają irytującą, piskliwą elektroniczną melodyjkę za każdym razem, gdy dziecko kopnie w przycisk... szczerze mówiąc, wolałabym przez dwanaście godzin z rzędu słuchać moskitiery trzaskającej na wietrze, niż wnieść taką maszynę do robienia bólu głowy do mojego domu.

Co powiedział mi lekarz na temat płaskich główek i wzroku u niemowląt

Kiedy Tucker miał około dwóch miesięcy, zabrałam go na wizytę kontrolną, a nasz pediatra, dr Evans, mimochodem wspomniał, że tył jego główki robi się trochę płaski z jednej strony. Natychmiast wpadłam w panikę, zakładając, że zrujnowałam moje dziecko na zawsze. Dr Evans tylko się roześmiał i powiedział mi, że to bardzo powszechne, ponieważ teraz niemowlęta śpią na plecach, więc po prostu potrzebuje więcej czasu na brzuszku, by wzmocnić mięśnie szyi i pozwolić jego czaszce wrócić do krągłego kształtu.

Kazał mi odkładać go z pleców na podłogę, nawet jeśli będzie narzekał. Wspomniał również o czymś, co całkowicie zmieniło moje myślenie o wzroku u niemowląt. Nie znam dokładnych mechanizmów rozwoju ich małych oczek, ale w skrócie powiedział, że noworodki nie widzą niczego poza odległością około dwudziestu centymetrów od swojej twarzy. Te wszystkie urocze, pastelowe zabawki, które zawiesiłam pod sufitem w jego pokoiku? Były dla niego tylko rozmytymi plamami.

Powiedział, że musimy kłaść rzeczy o wysokim kontraście tuż przed jego buzią. Zrozumiałam wtedy, że połowa rzeczy, które kupiłam, służyła tak naprawdę mojej własnej rozrywce, a nie jego. On nie potrzebował skomplikowanego pokazu świateł; potrzebował tylko wygodnej powierzchni i kilku rzeczy, na których mógłby się skupić bez poczucia przebodźcowania.

Sprzęt, który faktycznie przetrwał w moim salonie

Po wielkiej pieluszkowej katastrofie na pierwszej macie stałam się znacznie bardziej praktyczna. I tak w moim życiu pojawiła się Okrągła mata do zabawy z wodoodpornej i nietoksycznej skóry wegańskiej. Będę z wami szczera, ta rzecz uratowała moje zdrowie psychiczne i moje drewniane podłogi. Jest całkowicie wodoodporna. Mówię tu o takim poziomie wodoodporności, gdzie „wycierasz kałużę ulanego mleka nawilżaną chusteczką i wracasz do swoich spraw”.

Na początku to na pewno spora inwestycja i trochę się wahałam, bo zazwyczaj dość skrupulatnie pilnuję budżetu. Ale biorąc pod uwagę to, że wyrzuciłam tanią matę z materiału zanim znalazłam tę, to na dłuższą metę naprawdę oszczędza to pieniądze. Wewnątrz ma organiczne wypełnienie przypominające jedwab, które zapewnia wystarczającą miękkość, bym nie miała wrażenia, że kładę dziecko na betonie, a do tego wygląda jak normalny, ładny element wystroju wnętrza. Używałam dokładnie tej samej maty przy całej trójce moich dzieci i wciąż wygląda jak nowa. Najlepiej wydane pieniądze w moim życiu.

Przechodząc dalej, pierwotnie mieliśmy też Drewniany stojak edukacyjny z tęczowymi zwierzątkami. Jest niezaprzeczalnie uroczy, a drewno jest tak gładko zeszlifowane, że choćbyś bardzo chciał, nie wbijesz sobie drzazgi. Tucker naprawdę lubił uderzać rączkami małego wiszącego słonika przez kilka dobrych miesięcy, kiedy był jeszcze małym ziemniaczkiem. Ale będę z wami absolutnie szczera – kiedy skończył około siedmiu miesięcy i odkrył, jak agresywnie się turlać i chwytać przedmioty z siłą dorosłego mężczyzny, chciał po prostu zrzucić na siebie całą drewnianą konstrukcję. Stojak jest przepiękny i super pomocny w tych pierwszych miesiącach, kiedy maluchy tylko wpatrują się i uderzają w przedmioty, ale nie spodziewajcie się, że okiełzna mobilnego pełzaka.

Jeśli czujecie, że toniecie w internetowych poszukiwaniach i po prostu chcecie znaleźć coś, co nie zrujnuje klimatu waszego salonu, a przy tym naprawdę działa, poświęćcie chwilę, by przejrzeć kolekcje akcesoriów dziecięcych marki Kianao.

Ostatecznie, zamiast polegać na wiszącym stojaku edukacyjnym, zaczęłam po prostu rzucać przypadkowe, bezpieczne przedmioty prosto na matę, żeby mógł się do nich wyciągać podczas czasu na brzuszku. Zazwyczaj było to po prostu to, co akurat miałam pod ręką, ale jego absolutnym faworytem był Silikonowo-bambusowy gryzak Panda. Lubiłam go, bo mogłam go wrzucić prosto na górną półkę zmywarki razem z talerzami po obiedzie, kiedy tylko nieuchronnie pokrył się psią sierścią. On lubił go z kolei dlatego, że mógł bez problemu objąć go swoimi malutkimi piąstkami i nie upuścić na własną twarz.

Zamiast panikować, kupować idealne zabawki edukacyjne i stresować się każdym drobnym kamieniem milowym w rozwoju malucha, po prostu kupcie prostą, łatwą do przetarcia wodoodporną matę i wrzućcie na nią kilka bezpiecznych, silikonowych zabawek do gryzienia.

Odpowiedzi na pytania, które wciąż mi zadajecie

Za każdym razem, gdy publikuję zdjęcie mojego zabałaganionego salonu w mediach społecznościowych sklepu, dostaję lawinę wiadomości o tym, jak radzę sobie z czasem na podłodze z dzieciakami. Oto naga prawda o tym, co u nas naprawdę się sprawdza.

Kiedy zaczęłaś kłaść dzieci na podłodze?

Tak naprawdę już w drugim tygodniu po powrocie ze szpitala. Dr Evans zalecił, by zacząć od minuty czy dwóch, kilka razy dziennie. Na początku po prostu leżą jak kłody i zwykle płaczą, bo leżenie na brzuszku to ciężka praca, kiedy głowa waży więcej niż reszta ciała. Stopniowo wydłużaliśmy ten czas przez kilka miesięcy, aż zaczęły radośnie się turlać i ulewać po całej mojej ładnej, czystej wegańskiej skórze.

Jak odganiasz psy od rzeczy dziecka?

Szczerze? Nie do końca mi się to udaje. W wiejskim Teksasie to z góry przegrana walka. Psy chcą być tam, gdzie jest dziecko. To właśnie dlatego przestałam kupować tkane maty z materiału. Z tą wodoodporną jest tak, że jeśli golden retriever postanowi się na niej zdrzemnąć, gdy akurat nie patrzę, po prostu spryskuję ją bezpiecznym dla niemowląt środkiem czyszczącym, przecieram szmatką i jest super. Musisz pożegnać się z myślą o sterylnym domu, jeśli masz dzieci i zwierzęta.

Co jeśli moje dziecko zaczyna krzyczeć, gdy tylko je odłożę?

Tucker robił to przez pierwsze dwa miesiące. Absolutnie nienawidził, gdy nikt go nie trzymał. Odkryłam, że położenie się z nim na podłodze i robienie z siebie totalnego głupka bardzo pomaga. Kładłam twarz na macie tuż obok jego buzi i wydawałam dziwne dźwięki. Kiedy docierało do niego, że jestem tam w okopach razem z nim, zazwyczaj uspokajał się na tyle, by wytrzymać to przez kilka minut.

Czy naprawdę potrzebuję jakiejś miękkiej podkładki na podłogę?

Jeśli macie gruby dywan, prawdopodobnie wystarczy po prostu rzucić na niego gruby koc, chociaż pod spodem i tak wolałabym mieć coś wodoodpornego ze względu na nieuchronne pieluszkowe przecieki. Jeśli jednak macie w domu drewniane podłogi lub kafelki tak jak my, to tak – zdecydowanie potrzebujecie miękkiej maty. Niemowlęta są niezdarne. Kiedy uczą się siadać, potrafią z impetem polecieć do tyłu jak ścięte drzewo, więc na pewno chcecie mieć coś, co zdoła zamortyzować uderzenie między ich głową a deskami na podłodze.