Dlaczego warto traktować swoje dziecko jak małą małpkę

Posłuchaj, zanim urodził się mój syn, przez cztery miesiące urządzałam neutralny płciowo pokoik, który wyglądał jak skandynawskie centrum medytacji. Było tam cicho, przeważał beż, a w powietrzu unosił się delikatny zapach drogiej lawendy. Składałam muślinowe, ekologiczne otulacze w idealne, małe kwadraciki. Myślałam, że jestem gotowa. A potem przywieźliśmy go ze szpitala do domu, a on krzyczał przez trzy dni bez przerwy, dopóki mój mąż przypadkiem nie przewrócił i nie włączył odkurzacza, co sprawiło, że mały natychmiast zasnął.

Zanim zostałam mamą, lata pracy jako pielęgniarka pediatryczna całkowicie zaburzyły moje wyobrażenie o tym, czym tak naprawdę są niemowlęta. W szpitalu wszystko ma swój harmonogram, jest sterylne i mierzone w mililitrach. Byłam przekonana, że noworodki to delikatne, kruche porcelanowe lalki, które wymagają absolutnej ciszy i łagodnych, idealnie zaplanowanych działań.

Teraz już znam prawdę.

Nie masz w domu delikatnego kwiatuszka, kochana. Masz pierwotnego, wiercącego się, niezwykle wymagającego małego naczelnego. Chyba moja dawna lekarka prowadząca żartobliwie nazwała okres półrocza fazą „szczeniako-małpo-dziecka”, nawiązując do tej bardzo dziwnej reklamy z Super Bowl sprzed lat, ale z biologicznego punktu widzenia wcale się tak bardzo nie myliła. Gryzą meble jak szczeniaki, muszą się do ciebie tulić jak małe małpki i płaczą jak... cóż, jak dzieci.

Ogłuszająca rzeczywistość łona matki

Musimy porozmawiać o ciszy i o tym, dlaczego rujnuje ci ona życie.

Widzę tak wielu świeżo upieczonych rodziców chodzących na paluszkach po własnym domu, szepczących do siebie, przerażonych, że obudzą dziecko. Kiedyś też tak robiłam. Dosłownie czołgałam się z sypialni syna, żeby nie skrzypiała podłoga. To całkowita strata czasu.

Niemowlęta nienawidzą ciszy. Macica to nie jest ciche studio jogi. Jest tam niesamowicie głośno. Słyszysz szum krwi matki, rytmiczne uderzenia serca, dziwne bulgotanie związane z trawieniem. To w zasadzie odpowiednik mieszkania w działającej pralce przez dziewięć miesięcy.

Pamiętam, jak podczas nocnej zmiany na oddziale czytałam badanie, z którego wynikało, że około osiemdziesięciu procent niemowląt zasypia spontanicznie przy głośnym białym szumie, w porównaniu z zaledwie jedną czwartą, która zasypiała w ciszy. Moja własna lekarka poradziła mi, żebym podkręciła głośność w urządzeniu emitującym szum do poziomu, który sprawia, że czuję się lekko niekomfortowo, i miała rację. Odtworzenie tego ciężkiego dźwięku otoczenia to prawdopodobnie jedyny powód, dla którego przetrwałam czwarty trymestr, nie tracąc przy tym zmysłów.

Noszenie dla przetrwania

Jeśli spojrzysz na małpy, ich młode rodzą się z taką siłą fizyczną, że po prostu łapią się futra matki i trzymają się go kurczowo, podczas gdy ona spędza dzień na zdobywaniu pożywienia lub ignorowaniu innych małp. Ludzkie dzieci są pod tym względem całkowicie bezradne.

Rodzą się biologicznie „niedopieczone”, ponieważ gdyby nasze głowy jeszcze bardziej urosły w łonie matki, żadna z nas nie przeżyłaby porodu. Rodzą się więc bez napięcia mięśniowego pozwalającego im się utrzymać, ale nadal mają ten silny instynkt chwytania właściwy naczelnym. Właśnie dlatego nie możesz ich odłożyć, żeby nie zachowywały się, jakby zostały porzucone na lodowcu.

Noszenie dziecka w chuście lub nosidle to jedyne sensowne obejście tego problemu. Przywiązanie syna do klatki piersiowej miało mniej wspólnego z budowaniem więzi, a więcej z podstawowym przetrwaniem, żebym mogła zjeść tosta dwiema rękami. Przytulenie do klatki piersiowej stabilizuje ich nierówne bicie małego serduszka i temperaturę ciała, a twój ruch podczas chodzenia i robienia prania oszukuje ich pierwotny mózg, że bezpiecznie podróżują ze stadem.

Moja doradczyni laktacyjna zaserwowała mi przerażający, wygłoszony na jednym tchu wykład o tym, by trzymać je ciasno, zawsze w zasięgu wzroku, wystarczająco blisko, by móc je pocałować w główkę, z bródką z dala od własnej klatki piersiowej i z podpartymi pleckami. Upewnij się więc po prostu, że nie duszysz malucha w nosidle, podczas gdy próbujesz wysłać e-maila.

Potrzebujesz też podstawowych ubranek, które nie będą kolidować z paskami nosidła ani dziwnie się podwijać. Skończyło się na tym, że w zasadzie wykupiłam cały zapas ubranek Niemowlęce Body Bez Rękawów Z Bawełny Organicznej. To po prostu solidna, elastyczna warstwa, która nie podrażnia jego skóry, gdy jest do mnie przyciśnięty i poci się przez trzy godziny. Fakt, że to bawełna organiczna, jest świetny ze względu na jego losowe ataki egzemy, ale szczerze mówiąc, najbardziej podoba mi się to, że zakładki na ramionach oznaczają, że mogę zsunąć body w dół przez nóżki, gdy przydarzy mu się pieluszkowa awaria, zamiast przeciągać zabrudzony materiał przez jego głowę.

Ząbkowanie, czyli koszmar na jawie

Około czwartego lub piątego miesiąca, cały klimat „małpiego dziecka” zmienia się w coś bardziej psiego.

Widziałam w klinice tysiące ząbkujących dzieci, ale nic nie przygotuje cię na własnego malucha, który dosłownie próbuje obgryźć lakier z twojego stolika kawowego. Ślinotok jest biblijny. Wpychają całe pięści do buzi i patrzą na ciebie tymi wściekłymi, pełnymi zdrady oczami, bo czują, jakby im puchły dziąsła.

Kupiliśmy tyle bezużytecznych plastikowych kółek, którymi on po prostu rzucał o ścianę. Jedyną rzeczą, która faktycznie zadziałała, był Gryzak Dla Niemowląt Małpka Z Drewna I Silikonu. Kupiłam go o trzeciej nad ranem, bo wyglądał uroczo i idealnie pasował do tego całego małpiego motywu mojego obecnego życia, a okazał się jedyną rzeczą, której z rąk nie wypuszczał.

Połączenie twardego pierścienia z drewna bukowego i miękkich silikonowych uszu daje im różne tekstury do zapamiętałego gryzienia, w zależności od tego, jaki rodzaj bólu dokucza im danego dnia. Gryzak jest całkowicie nietoksyczny, co stanowi absolutne minimum w przypadku rzeczy lądujących w buzi mojego dziecka. Ponadto naprawdę ładnie wygląda leżąc na dywanie, w przeciwieństwie do jakiegoś neonowego, plastikowego śmiecia. Mój synek nosił ze sobą ten mały gryzak w kształcie małpki przez pełne sześć miesięcy.

Gdzieś tam plącze się nam też Zestaw Miękkich Klocków Dla Niemowląt. Moja teściowa upierała się, że on natychmiast potrzebuje zabawek edukacyjnych. Są zrobione z miękkiej gumy, co jest super, bo nie bolą, gdy nieuchronnie na nie nadepnę w ciemnościach, ale póki co, mały głównie próbuje je zjeść.

Jeśli twoje dziecko właśnie niszczy meble swoimi nowymi ząbkami, prawdopodobnie powinnaś przyjrzeć się kolekcji gryzaków Kianao, zanim przerzuci się na gryzienie twoich butów.

Trwałość obiektu i emocjonalne wsparcie

W końcu orientują się, że jesteś odrębną istotą, która może wyjść z pokoju. Dzieje się to mniej więcej między szóstym a ósmym miesiącem życia i jest to kamień milowy w rozwoju, który przypomina karę.

Przez mgłę pamiętam ze szkoły pielęgniarskiej stare badanie psychologiczne z udziałem makaków. Kiedy małe małpki były oddzielane od swoich matek, w poszukiwaniu emocjonalnej równowagi przytulały się do pluszowych przedmiotów, które miały zastąpić rodzicielkę. Jeśli zabrało się im tę pluszową zabawkę, to miały w zasadzie załamanie nerwowe.

Ludzkie dzieci robią dokładnie to samo. Potrzebują obiektu przejściowego. Przytulanki, miękkiego kocyka, maleńkiej pluszowej zabawki. To fizyczny odpowiednik ciebie, gdy masz czelność wyjść do kuchni na trzydzieści sekund.

Oczywiście mój medyczny umysł zawsze musi popsuć tu zabawę. Wytyczne AAP dotyczące nagłej śmierci łóżeczkowej (SIDS) są dość jasne – łóżeczko musi być całkowicie puste, dopóki dziecko nie skończy dwunastu miesięcy. Tak więc przytulanka musi być używana wyłącznie w ciągu dnia. My korzystamy z naszej w wózku, podczas nadzorowanej zabawy na podłodze albo gdy utknęliśmy w samochodzie, a on odchodzi od zmysłów na tylnym siedzeniu.

Zasadniczo musisz po prostu zaakceptować fakt, że przez pierwszy rok lub dwa nie wychowujesz miniaturowego dorosłego. Wychowujesz pierwotne, małe stworzenie, które działa całkowicie w oparciu o instynkt, temperaturę, głód i rozpaczliwą potrzebę kontaktu fizycznego. Kiedy przestaniesz próbować wcisnąć je w sztywne, ciche i sterylne ramy, cała ta przygoda zwana rodzicielstwem stanie się nieco mniej awykonalna.

Jeśli jesteś gotowa przestać walczyć z biologią i po prostu poddać się temu chaosowi, sprawdź resztę ekologicznych niezbędników, które autentycznie pomogą ci przetrwać ten etap w Kianao.

Chaotyczna rzeczywistość zachowań niemowląt (FAQ)

• Dlaczego moje dziecko nagle nienawidzi odkładania? To po prostu biologia. Zaczynają zdawać sobie sprawę, że są małe i bezbronne, a ty jesteś ich głównym źródłem ciepła i pożywienia. Kiedy je odkładasz, ich pierwotny umysł naczelnych podnosi alarm, że stado je zostawiło. Po prostu przytul je i zawiąż w nosidle na klatce piersiowej, i zaakceptuj fakt, że przez kilka miesięcy nie usiądziesz sama w ciszy.
• Czy można używać białego szumu zbyt głośno? Moja lekarka powiedziała mi, że powinno to przypominać głośność silnego strumienia z prysznica w pokoju, czyli około 50 do 60 decybeli. Nie chcesz, żeby szum był dosłownie ogłuszający, ale jeśli jesteś w stanie usłyszeć swój szept z drugiego końca pokoju, jest prawdopodobnie zbyt cicho, by skutecznie zagłuszyć szczekanie psa czy skrzypienie podłogi.
• Kiedy tak naprawdę muszę kupić gryzaki? Szczerze? Kup je, zanim pomyślisz, że ich potrzebujesz. Mój syn zaczął wykazywać oznaki ząbkowania około trzeciego miesiąca, śliniąc się rzekami, na długo przed tym, zanim jakikolwiek ząb na dobre przebił się przez dziąsło. Czekanie, aż maluch zacznie głośno krzyczeć z bólu o północy, to błąd nowicjusza, który zdecydowanie popełniłam.
• Czy drewniane gryzaki są naprawdę bezpieczne? Są, jeśli kupisz te odpowiednie. Nie możesz przecież po prostu dać dziecku kija z podwórka. Dobre gryzaki, takie jak małpka Kianao, są wykonane z nielakierowanego drewna bukowego, które nie pozostawia drzazg i jest wykończone bezpiecznymi olejami. Wystarczy przetrzeć je wodą z mydłem, zamiast wygotowywać jak te plastikowe.
• Kiedy mogę pozwolić dziecku spać z pluszakiem? Ścisła odpowiedź medyczna brzmi: po dwunastym miesiącu życia. Do tego czasu łóżeczko musi wyglądać jak sterylna więzienna cela. Żadnych koców, ochraniaczy czy miękkich zabawek. Ryzyko SIDS jest realne, więc my korzystaliśmy z przytulanki wyłącznie za dnia i podczas jazdy samochodem, dopóki mały nie skończył roku.