Dlaczego odpuściłam idealne prace plastyczne i pozwoliłam dzieciom na bałagan

Droga Jess sprzed sześciu miesięcy,

Piszę do Ciebie z przyszłości i musisz odłożyć to organiczne purée z batatów, odejść od płótna i wziąć głęboki oddech. Siedzisz właśnie na podłodze w kuchni w swojej starej koszulce ze studiów, płacząc, bo niemowlak zjadł niebieską farbę, a starszak rączkami umazanymi w jogurcie robi nową aranżację szafek. Wiem, że jesteś wykończona próbami pakowania zamówień z Etsy i jednoczesnym ogarnianiem trójki dzieci poniżej piątego roku życia. Wiem, że bardzo starasz się robić wszystko idealnie. Ale będę z Tobą szczera: strasznie to sobie utrudniasz.

Dokładnie wiem, co próbujesz osiągnąć, bo sama przez to przeszłam. Widzisz te wyreżyserowane filmiki, na których anielskie bobasy delikatnie muskają nietoksycznymi akwarelami nieskazitelnie czysty papier przy dźwiękach łagodnej muzyki klasycznej, i myślisz, że tak właśnie powinno wyglądać macierzyństwo. Niech im Bóg błogosławi, ale ludzie, którzy wrzucają takie rzeczy, albo kłamią, albo dają swoim dzieciom silne środki uspokajające. Prawdziwe życie z maluchami na teksańskiej prowincji to znacznie więcej brudu, o wiele więcej hałasu i pies, który bez przerwy próbuje zlizywać farby z podłogi.

Mój najstarszy syn był dla mnie w tym wszystkim chodzącą przestrogą. Próbowałam z nim tych estetycznych zabaw plastycznych, kiedy miał osiem miesięcy. Kupiłam te fikuśne fartuszki w neutralnych kolorach. Rozłożyłam drogą matę ochronną. Po trzydziestu sekundach wciągnął do buzi wielką grudę kadmowej czerwieni, a ja spędziłam godzinę na telefonie z ośrodkiem informacji toksykologicznej, podczas gdy on wycierał swoje świecące jak radioaktywne ręce w listwy przypodłogowe. Dosłownie przez trzy dni szorowałam fugi szczoteczką do zębów, żeby zmyć ten pigment. To był koszmar.

Fiszki edukacyjne dla niemowląt to totalna ściema, od razu wyrzuć je do kosza.

Nocne poszukiwania znośnych kołysanek

Około pół roku temu odchodziłaś też od zmysłów, próbując znaleźć muzykę, od której nie krwawiłyby Ci uszy. Nasza pediatra, dr Evans, wspomniała przy okazji wizyty kontrolnej, że akustyczne, wolne piosenki mają naukowo udowodnione działanie obniżające tętno niemowlęcia i pomagają w zasypianiu. Mówiła coś o tym, że ich małe układy nerwowe po prostu nie radzą sobie z tymi przebodźcowującymi, syntetycznymi bitami, którymi atakuje je większość komercyjnych programów dla dzieci.

Byłam tak strasznie niewyspana, że o 3 w nocy wylądowałam z telefonem w ręku, googlując hasło "cd baby artist login", bo kojarzyłam tę nazwę i byłam święcie przekonana, że to jakaś tajna, podziemna aplikacja streamingowa stymulująca rozwój mózgu niemowląt. Odkrycie, że to po prostu serwis dystrybucyjny, gdzie niezależni muzycy wrzucają swoje utwory na Spotify i tym podobne platformy, zajęło mi wstydliwe dwadzieścia minut. Ale szczerze mówiąc, ta dziwna pomyłka wynikająca z przemęczenia wciągnęła mnie w prawdziwą króliczą norę i pomogła odkryć niesamowitych, mało znanych artystów akustycznych.

Zupełnie rozwaliło mi to system, gdy zdałam sobie sprawę, że niezależna muzyka indie-folkowa działa na uspokojenie wrzeszczącego niemowlaka dziesięć razy lepiej niż typowa muzyka "dla dzieci". Dr Evans tłumaczyła, że ma to związek z rezonansem akustycznym i falami mózgowymi, co w moim rozumieniu oznacza, że facet grający na prawdziwej drewnianej gitarze po prostu lepiej wibruje z ich rozwijającymi się mózgami niż wygenerowany komputerowo zapętlony bit. Zawsze, gdy dzieciaki zaczynają wariować przed drzemką, włączam moją autorską, akustyczną playlistę indie i to działa tak, jakby ktoś zarzucił wilgotny ręcznik na klatkę z papugami. Momentalnie się wyciszają.

Dlaczego purée z groszku jest lepsze od prawdziwych farb

Moja mama zawsze powtarzała, że dzieci poznają świat najpierw przez buzię. Kiedyś przewracałam oczami na te jej staroświeckie rady, ale w tej kwestii miała absolutną rację. Niemowlaków nie obchodzi teoria koloru ani to, żeby stworzyć arcydzieło, które powiesisz na lodówce. Im zależy na rozgniataniu, rzucaniu i smakowaniu. I to właśnie ludzie mają naprawdę na myśli, mówiąc o sztuce tworzonej przez niemowlęta.

Zamiast ulegać modzie i wydawać połowę budżetu na jedzenie na butikowe zestawy artystyczne dla maluchów, które i tak będą próbowały zjeść, po prostu rozbierz je do pieluszki, włącz spokojną gitarę akustyczną i pozwól im malować palcami za pomocą resztek purée, które zostały z obiadu. Serio, słoiczek ze szpinakiem to fantastyczna zielona farba. Sok z buraków jest różowy. Jogurt jest biały. Pozwól im to wszystko rozsmarować po całej tacy krzesełka do karmienia.

Dr Evans nazwała to "rozwojem integracji sensorycznej" i opowiadała o tym, jak chwytanie pełnymi garściami takiej papki rozwija chwyt dłoniowy, który jest podobno kamieniem milowym niezbędnym, by w przyszłości mogły prawidłowo trzymać ołówek. Szczerze mówiąc, nie do końca znam się na tych naukowych teoriach, ale skoro to zajmuje je na dwadzieścia minut, a ja mogę w tym czasie wypić moją kawę, póki jest naprawdę gorąca, to uważam to za przełomowe odkrycie w medycynie.

Jeśli koniecznie chcesz je do tego ubrać, to w sumie możesz im założyć body niemowlęce bez rękawków z bawełny organicznej. Słuchajcie, to naprawdę fajne ubranko. Bawełna organiczna nie zaostrza egzemy u dziecka, co jest świetne, a brak rękawków to po prostu mniej materiału umoczonego w jogurcie. Ale bądźmy szczerzy, to jest białe body. I tak je poplamisz. Takie są fakty. Ochroni wprawdzie klatkę piersiową przed zabrudzeniem, ale nie oczekuj, że pozostanie nieskazitelnie czyste, gdy na stół wjadą bataty.

Znajdowanie zabawek, które naprawdę przetrwają ten chaos

Jedyne prawdziwe "narzędzia artystyczne", jakie teraz daję mojemu najmłodszemu, to takie, które są w stanie przetrwać mycie w zmywarce. Moim absolutnym faworytem z rzeczy, które teraz mamy, jest zestaw miękkich klocków dla niemowląt Gentle Baby. Mówię Wam, te klocki ratują życie. Są zrobione z takiego miękkiego, nietoksycznego gumowego materiału, więc kiedy mój roczniak (jak to ma w zwyczaju) rzuci jednym w głowę trzylatka, nikt nie kończy na oddziale ratunkowym.

Ale najlepsze jest to, jak sprawdzają się do niemowlęcych zabaw sensorycznych. Wyciskam kleksy kolorowego jogurtu na tacę, a maluch używa tych klocków jako stempelków. Mają na bokach takie wypukłe wzorki ze zwierzątkami i owocami, więc robią fajne faktury w tej paćce. A kiedy obkleją się zaschniętym jedzeniem, dosłownie po prostu wrzucam je na górną półkę zmywarki. Nie muszę niczego namaczać ani martwić się, że w środku rozwinie się pleśń, jak to bywa w przypadku tych drewnianych klocków.

Jeśli chcecie zaopatrzyć się w sprzęt, który autentycznie przetrwa uroki bycia mamą na wsi, koniecznie sprawdźcie organiczne kolekcje Kianao, zanim wydacie pieniądze na coś, co trzeba myć ręcznie.

Akceptacja hałasu i bałaganu

Czasami, kiedy maluchowi ząbkują, nawet jogurtowa farba nie daje rady. Wtedy do akcji wkracza gryzak Panda. Mój najmłodszy potrafi po prostu siedzieć w krzesełku i żuć tę silikonową pandę, słuchając moich odkrytych playlist indie folk. Gryzak wykonano z silikonu spożywczego, więc czasem najpierw maczam jego uszy w moim mleku i wkładam do lodówki. Zimno znieczula dziąsła, a maluch może z łatwością samodzielnie chwycić ten mały, płaski kształt.

Więc, Jess sprzed sześciu miesięcy, błagam, przestań już płakać nad tą niebieską farbą. Przestań się martwić, że Twoje dzieci będą w tyle za rówieśnikami, bo nie malują akwarelowych arcydzieł w wieku dziesięciu miesięcy. Pozwól im robić gigantyczny, niefotogeniczny bałagan. Pozwól im słuchać dziwnej muzyki indie. Wykonujesz kawał świetnej roboty, nawet jeśli podłoga w Twojej kuchni wygląda obecnie jak miejsce zbrodni.

Jeśli jesteście gotowe, by bezpiecznie poddać się temu chaosowi, sprawdźcie te gryzaki i zabawki sensoryczne, które – słowo daję – można myć bez utraty zmysłów.

Odpowiedzi na pytania, które pewnie właśnie sobie zadajesz

Czy moje dziecko będzie gorzej rozwinięte, jeśli nie będziemy robić ustrukturyzowanych projektów plastycznych?

Absolutnie nie, a każdy, kto twierdzi inaczej, prawdopodobnie próbuje Ci coś sprzedać. Niemowlęta nie rozumieją "sztuki" w taki sposób, jak my. Dla nich wsmarowywanie purée z marchewki we własne włosy to jedno wielkie odkrycie sensoryczne. Dopóki dotykają różnych faktur, zgniatają rzeczy i doświadczają zasady przyczyny i skutku, robią dokładnie to, czego potrzebują ich małe mózgi. Zostaw te uporządkowane prace ręczne na czas, kiedy skończą trzy lata i nie będą natychmiast próbowały zjeść wszystkich kredek.

Jaka muzyka tak na poważnie uspokaja marudzące niemowlę?

Z mojego doświadczenia – każda, która jest akustyczna i w miarę wolna. Nie potrzebujesz muzyki promowanej specjalnie jako ta dla niemowląt. Prawdę mówiąc, większość z nich jest zbyt głośna i przebodźcowująca. Poszukaj niezależnych artystów folkowych, coverów na gitarę akustyczną albo nawet łagodnych utworów fortepianowych. Jeśli brzmi jak coś, czego słuchałabyś w zaspanej kawiarni w deszczowy wtorek, to prawdopodobnie powali Twoje dziecko do snu w mgnieniu oka.

Jak posprzątać po takich jadalnych zabawach sensorycznych?

Organizuj je tuż przed kąpielą. Serio, to jedyny sposób. Rozbieram je do samej pieluszki, pozwalam na szaleństwo w krzesełku do karmienia albo na łatwo zmywalnej macie na podłodze, a kiedy skończą, niosę je prosto do wanny niczym klejącą, umazaną jogurtem piłkę. Potem po prostu myję tacę od krzesełka w zlewie. Nawet nie próbujcie używać chusteczek nawilżanych do sprzątania po wielkiej sesji malowania jedzeniem. Zużyjecie pół paczki, a skończy się tylko na rozmazaniu wszystkiego wokół.

Czy silikon jest naprawdę bezpieczniejszy do gryzienia niż drewniane zabawki?

Znaczy, nie jestem naukowcem, ale z czysto praktycznego punktu widzenia – tak. Drewno jest porowate. Kiedy moje dzieci żują drewniane kółka, stają się one rozmoczone, a jeśli nie wysuszysz ich idealnie, mogą zrobić się obrzydliwe. Silikon spożywczy można wygotować. Można go wrzucić do zmywarki i włożyć do lodówki. Dla mamy, która nie ma czasu na staranne, ręczne olejowanie woskiem pszczelim drewnianych zabawek, silikon jest po prostu najpraktyczniejszym wyborem.