Jak przebrać niemowlaka za Baby Firefly z Bękartów diabła

Największym mitem współczesnego rodzicielstwa jest złudzenie, że twoje niemowlę to czysta, chętna do współpracy karta, na której możesz przelać swoje własne, bardzo specyficzne popkulturowe obsesje. Odkryłam to zdecydowanie za późno, próbując wytłumaczyć bardzo oceniającej kobiecie w lokalnym supermarkecie, dlaczego Bliźniak A jest akurat przebrany za masowego mordercę z lat 70. Kiedy zbliża się Halloween, a nawet w zwykły wtorek, kiedy wypijesz o jedną kawę za dużo i masz pod ręką aparat, pojawia się ta dziwna pokusa, by przebrać swoje ząbkujące, obślinione potomstwo za czarny charakter z filmu dla dorosłych. Obecnym trendem wydaje się być postać Baby Firefly z tego filmu Roba Zombie o Bękartach Diabła, co jest obiektywnie przezabawne przez dokładnie cztery sekundy, dopóki twoje prawdziwe dziecko nie spróbuje zjeść swojej własnej peruki.

Naprawdę rozumiem ten urok, słowo daję. Jest coś genialnego w tej specyficznej, milenialnej ironii polegającej na wzięciu niesamowicie brutalnej, wulgarnej ikony horroru i nałożeniu tej estetyki na siedmiomiesięczne dziecko, które właśnie rozpłakało się, bo cień poruszył się zbyt szybko. Chcesz mieć to zdjęcie. Pragniesz lajków na Instagramie. Chcesz udowodnić, że nie straciłaś całkowicie pazura, tonąc w morzu pastelowych muślinów i śpiewających plastikowych zwierzątek z farmy. Jednak rzeczywistość ubierania bezbronnego niemowlaka w tanią, wysoce łatwopalną replikę garderoby kinowego psychopaty to logistyczny koszmar, który zazwyczaj kończy się tym, że ktoś potrzebuje dawki paracetamolu i bardzo długiej drzemki.

Zanim jednak zdecydujesz się zamienić swoje niewinne dziecko w mrocznego ocalałego z horroru z lat 70., musimy odbyć bardzo niekomfortową rozmowę o tym, co się dzieje, gdy syntetyczne materiały z sieciówek spotykają się z surowym, nieokiełznanym chaosem skóry niemowlęcia.

Wielkie filmowe nieporozumienie

Spójrzmy przez chwilę na ten kontrast. Na ekranie członkowie rodziny Firefly biegają w zakurzonych, zachlapanych krwią dzwonach z lat siedemdziesiątych, emanując czystą, niefiltrowaną grozą. W moim salonie Bliźniak A próbuje emanować grozą, ale mocno przeszkadza mu w tym pełna pielucha i fakt, że nie opanował jeszcze do końca stałości obiektu. Kiedy próbujesz wcisnąć dziecko w strój z motywem z horroru, nie tylko walczysz z jego naturalną skłonnością do zrywania z siebie wszystkiego; aktywnie toczysz bój z niewiarygodnie fatalnym wykonaniem ubrań maskowych.

Większość dostępnych w sklepach przebrań dla dzieci, inspirowanych kultowymi horrorami, jest wykonana z materiałów, które – jestem tego niemal pewna – zostały odrzucone przez program kosmiczny jako zbyt niebezpieczne. Zazwyczaj to w 100% poliester, potraktowany chemicznymi środkami trudnopalnymi o lekkim zapachu benzyny, z drapiącymi szwami, które zostawiają wściekle czerwone pręgi na udach malucha. Obserwowałam przyjaciółkę, jak zeszłej jesieni ubrała swojego synka w masowo produkowany popkulturowy kostium, a po dwudziestu minutach biedak wyglądał, jakby go przeciągnięto tyłem przez zarośla pokrzyw. Ironia przebierania ich za złoczyńców z horrorów polega na tym, że prawdziwym koszmarem jest kontaktowe zapalenie skóry, z którym będziesz musiała się zmierzyć o 3 nad ranem.

Nie przegadasz dziecku, które obficie poci się w kombinezonie powlekanym plastikiem. Kończysz z bardzo czerwonym, bardzo wściekłym stworzeniem, które wygląda o wiele bardziej przerażająco niż cokolwiek, co Rob Zombie mógłby kiedykolwiek wymyślić, głównie dlatego, że te krzyki nie są w żadnym scenariuszu.

Co położna środowiskowa tak naprawdę powiedziała o sztucznej krwi

Kiedy mimochodem zapytałam moją położną środowiskową o najbezpieczniejszy sposób nakładania sztucznego brudu i krwi na twarz noworodka do sesji zdjęciowej, spojrzała na mnie z miną sugerującą, że właśnie w głowie przegląda kryteria wezwania opieki społecznej. Dała mi jasno do zrozumienia, że smarowanie wysoce przepuszczalnej skóry niemowlaka tanimi, niesprawdzonymi kosmetykami imprezowymi to niezwykle szybki sposób, by wylądować na SOR-ze.

Jej ogólne rady, przefiltrowane przez moją własną, pozbawioną snu paranoję, sprowadzają się do kilku niepodważalnych prawd dotyczących bezpieczeństwa niemowląt podczas prób z przebraniami:

• Problem masek i peruk: Wszystko, co zakrywa twarz dziecka lub posiada długie, syntetyczne włosy, stanowi bezpośrednie ryzyko uduszenia, ponieważ niemowlęta mają samobójczą determinację, by wciągać wszystko prosto do ust i dróg oddechowych.
• Ryzyko zadławienia w stylu lat 70.: Wszystkie te autentyczne detale kostiumów z lat 70., takie jak frędzle, luźne koraliki i tanie plastikowe guziki, to w zasadzie tylko kolorowe zagrożenia zadławieniem, czekające, aby się oderwać w sekundzie, gdy odwrócisz się, by chwycić telefon.
• Rzeczywistość toksycznego makijażu: Tanie farbki do twarzy często zawierają metale ciężkie i silne barwniki, o czym przekonałam się na własnej skórze, gdy spróbowałam odrobiny na wierzchu dłoni, co skończyło się łagodnym oparzeniem chemicznym, które znikało przez trzy dni.

Jeśli absolutnie musisz osiągnąć ten zakurzony, zniszczony drogą wygląd z horroru, zasugerowała użycie odrobiny organicznego kakao zmieszanego z bezpiecznym dla dzieci balsamem (jako brudu), co przynajmniej nie otruje maluchów, gdy nieuchronnie poliżą własne ramię.

Dlaczego tkaniny syntetyczne to prawdziwe czarne charaktery

Zamiast kupować gotowy koszmar z włókien syntetycznych, jedynym sposobem na przetrwanie tak skomplikowanej sesji zdjęciowej bez incydentu medycznego jest samodzielne stworzenie stroju z wysokiej jakości, oddychających ubrań bazowych. Estetyka w stylu Bękartów Diabła to w zasadzie tylko brudne ubrania z lat siedemdziesiątych z rozszerzanymi nogawkami, co można łatwo podrobić używając rzeczy, które nie wywołają u dziecka wysypki.

Naszym absolutnym kołem ratunkowym na tego typu bzdury, a szczerze mówiąc, również na przetrwanie codziennego ataku płynów ustrojowych, jest Niemowlęce body bez rękawów z bawełny organicznej. Mam około sześciu sztuk w różnych stadiach ciągłego użytkowania. To moja ulubiona warstwa bazowa, ponieważ w 95% składa się z bawełny organicznej, co oznacza, że faktycznie oddycha. Kiedy próbowaliśmy zrobić brudną sesję zdjęciową w stylu vintage z bliźniakami, użyłam tych niebarwionych body jako podstawy. Rozciągają się na tyle, by bez rozdzierania przejść przez główkę dziko wierzgającego dziecka, a naturalne włókna sprawiają, że maluchy nie przegrzewają się, siedząc pod ostrym światłem. A dodatkowo, kiedy sesja zdjęciowa nieuchronnie wymyka się spod kontroli i ktoś ulewa niepokojącą ilość mleka, łatwo to zmyć bez pozostawiania dziwnych zapachów.

Z drugiej strony spróbowaliśmy również wykorzystać Pajacyk z falbankami i krótkim rękawem z bawełny organicznej dla Bliźniaka B, aby nadać jej ten nieco szalony klimat sukienki z lat siedemdziesiątych w stylu vintage. Bawełna organiczna jest genialna i miękka, ale muszę być szczera – rękawki z falbankami są trochę uciążliwe na co dzień. Wyglądają niesamowicie uroczo przez pierwsze pięć minut, ale w sekundzie, gdy wprowadzisz jakiekolwiek jedzenie lub rekwizyt, te małe falbanki działają jak sieć, wyłapując każdy okruch, kroplę śliny i kłaczek w najbliższym otoczeniu. Na szybkie zdjęcie są w porządku, ale nie posłałabym w nich dziecka do żłobka, chyba że chcesz, żeby personel cię znienawidził.

Jeśli zamierzasz ubrać swoje dziecko w odważny, popkulturowy strój, zacznij od organicznej bazy, dodaj miękkie, sztruksowe spodnie z odzysku i na tym poprzestań. Nie kupuj tego plastikowego kombinezonu. Po prostu mi zaufaj.

Rekwizyty i gryzaki w strefie zagrożenia

Innym ważnym problemem przy tworzeniu dziecięcej wersji postaci z filmów dla dorosłych są rekwizyty. Oczywiście nie możesz wręczyć dziewięciomiesięcznemu maluchowi realistycznie wyglądającej atrapy broni, głównie dlatego, że natychmiast wydłubie sobie nią oko, ale również dlatego, że jest to po prostu bardzo dziwne. Zamiast próbować odtworzyć konkretne filmowe akcesoria, musisz przerzucić się na rzeczy, które faktycznie będą tolerować w dłoniach.

Podczas naszej krótkiej przygody z fotografią tematyczną Bliźniak A aktywnie ząbkował, co oznaczało, że wszystko – moje palce, poduszki na kanapie, ogon psa – trafiało prosto do jego ust. Wymieniliśmy więc wszystkie niebezpieczne elementy przebrania na Gryzak panda - silikonowo-bambusową zabawkę do gryzienia. Oczywiście w najmniejszym stopniu nie pasuje to do mrocznej estetyki horroru, ale jest to w 100% bezpieczny dla żywności silikon, który całkowicie uratował moje zdrowie psychiczne. Ma świetne, teksturowane powierzchnie, które dziecko mogło gryźć jak mały, agresywny borsuk, i to zajęło go na tyle, abym mogła w pośpiechu pstrykać zdjęcia. To o wiele lepsze rozwiązanie niż zmuszanie ich do trzymania plastikowego akcesorium, którego nienawidzą. Zwykle wrzucam go do lodówki na dziesięć minut, zanim mu go wręczę, co wydaje się znieczulać dziąsła na tyle, by powstrzymać nieustanne marudzenie.

Czas przed ekranem a serie horrorów

Wśród rodziców krąży taki mroczny, cichy żart polegający na tym, że udajemy, że nasze maluchy lubią to samo co my. Ale mój pediatra dał mi do zrozumienia, w tonie nieznoszącym absolutnie żadnego sprzeciwu, że narażanie niemowlęcia na pełne przemocy produkcje to kategorycznie kiepski pomysł. Nawet jeśli myślisz, że są za małe, aby zrozumieć fabułę slashera, nie są za małe, aby chłonąć ten chaos.

Z grubsza rozumiałam naukową stronę tego zjawiska, ale sprowadza się to w zasadzie do ich nierozwiniętego układu nerwowego. Mózg niemowlęcia przetwarza nagłe krzyki, agresywne dźwięki i szybkie, migające ujęcia montażowe jako bezpośrednie, fizyczne zagrożenia. Dzieci nie potrafią pojąć, że krzyki w telewizorze nie są prawdziwe. Jeśli masz włączony taki film w tle podczas prób ustawienia sesji zdjęciowej, to tak naprawdę tylko zalewasz ich malutkie nadnercza hormonami stresu. Raz przypadkowo zostawiłam włączony zwiastun skrajnie nieodpowiedniego filmu w telewizji, a Bliźniak B nie spał po nim porządnie przez dwa dni. Po prostu wpatrywał się w sufit, cały rozedrgany z niepokoju.

Oglądanie takich filmów zostaw na czas, kiedy maluchy śpią już od co najmniej godziny, a nawet wtedy rozważ ściszenie dźwięku, żeby ich nie obudzić i nie musieć tłumaczyć, dlaczego mamusia i tatuś oglądają, jak ludzie są ścigani po pustyni.

Zderzenie z rzeczywistością po sesji zdjęciowej

Część, o której nikt ci nie powie przy ubieraniu niemowlaka w skomplikowane, żartobliwe stroje, to proces ich zdejmowania. Wyciąganie zmęczonego, marudnego dziecka z kostiumu jest jak próba rozbrojenia bomby w rękawicach bokserskich. Jeśli użyłaś jakichkolwiek naturalnych farbek do twarzy lub kakao udającego brud, musisz teraz wykąpać stworzenie, które aktywnie opiera się wodzie, próbując przy tym nie zabarwić fug w łazience.

Jeśli chodzi o ich zabawianie podczas procesu sprzątania, odkryłam, że pomaga położenie ich pod czymś interesującym wizualnie, a jednocześnie uspokajającym. My używamy Drewnianego stojaka edukacyjnego Tęczowy plac zabaw ze zwierzątkami, aby odwrócić uwagę Bliźniaka A, podczas gdy ja agresywnie wycieram fałdki na szyi Bliźniaka B ze sztucznego brudu. Drewniana konstrukcja jest na tyle stabilna, że maluch może szarpać za małego słonika bez zrzucania sobie całości na głowę, a neutralne kolory zdają się pomagać zresetować jego maleńki, przebodźcowany mózg po tym, jak poddaliśmy go naszym absurdalnym koncepcjom zdjęciowym.

Ostatecznie, zrobienie zdjęcia swojemu dziecku w wysoce nieodpowiednim popkulturowym przebraniu to rytuał przejścia. Jednak otul je w bawełnę organiczną, pomiń toksyczne farbki do twarzy i zaakceptuj, że prawdopodobnie będą wyglądać raczej jak zrzędliwy ziemniak w dzwonach niż jak ikona kina. To bezpieczniejsze, prostsze i gwarantuje, że nie spędzisz wieczoru na wygooglowaniu „jak leczyć zapalenie kontaktowe skóry u niemowląt”.

Gotowa, aby zbudować garderobę swojego dziecka z bezpiecznych, zrównoważonych ubrań zamiast taniego poliestru? Sprawdź naszą pełną ofertę odzieży z bawełny organicznej z certyfikatem GOTS właśnie tutaj.

FAQ