Koszmar ząbkowania, nostalgia za latami 90. i Vanilla Ice Ice Baby

Była 3:14 w nocy z poniedziałku na wtorek, a podłoga w kuchni wręcz mroziła w stopy. Maya miała sześć miesięcy i wrzeszczała jak mała, wściekła banshee, bo jej dolny lewy ząb próbował przebić się przez dziąsło z zaciekłością diamentowego wiertła. Miałam na sobie dresy z czasów studenckich z 2009 roku z podejrzaną plamą po jogurcie na kolanie i trzymałam trzeci kubek odgrzewanej w mikrofali kawy – tak, o 3 w nocy, nie oceniajcie mnie – podczas gdy mój mąż Dave gorączkowo stukał w ekran telefonu. „Czytałem o tym na jakimś forum” – mruknął, i nagle z naszego inteligentnego głośnika uderzył najgłośniejszy, najbardziej irytujący bas, jaki można sobie wyobrazić.

Spojrzałam na niego, jakby całkowicie postradał zmysły. Ale potem wszedł bit i nagle oboje podskakiwaliśmy w ciemnej kuchni, bujając wrzeszczącego niemowlaka i na całe gardło rapując tekst do „Ice Ice Baby”. Czysty absurd dwojga wyczerpanych trzydziestolatków próbujących uśpić dziecko hip-hopem był, szczerze mówiąc, szczytem rodzicielstwa.

A co w tym najdziwniejsze? Maya naprawdę przestała płakać. Po prostu gapiła się na nas, pewnie zastanawiając się, kim są ci obłąkani ludzie, ale jej małe ciałko całkowicie się rozluźniło. Tak czy inaczej, zmierzam do tego, że przetrwanie tych nocnych sesji ząbkowania wymaga robienia wszystkiego, co cholernie działa, nawet jeśli czujesz się przy tym absolutnie głupio.

Noc, w której hip-hop z lat 90. uratował moje zmysły

Jestem prawie pewna, że gdzieś czytałam – a może to był TikTok, o Boże, mój mózg to w tym momencie głównie papka i kawa mrożona – że niemowlęta naturalnie reagują na muzykę w tempie około 110 do 120 uderzeń na minutę, ponieważ rzekomo naśladuje to przyspieszone bicie serca, które słyszały w łonie matki. Wiecie, kiedy jesteś w ciąży i stresujesz się składaniem łóżeczka, twoje serce bije szybciej, a one po prostu przyzwyczają się do tego szaleńczego tempa. Więc kawałki takie jak „Ice Ice Baby” albo w zasadzie jakikolwiek agresywny pop-rap z lat 90. trafiają u nich w ten magiczny rytmiczny punkt.

Nasza pediatra, dr Miller, która zawsze patrzy na mnie, jakbym była lekko niestabilna, ale ma dobre intencje, mruknęła kiedyś coś o tym, że rytmiczny bas może kojąco działać na układ nerwowy. Ostrzegała mnie też jednak przed głośnością, co jest w pełni uzasadnione. Wytyczne pediatryczne sugerują, że wszystko powyżej 50 czy 60 decybeli może faktycznie uszkodzić te ich malutkie bębenki, więc otulanie dziecka głośnym dźwiękiem nie jest najlepszym pomysłem. Poszliśmy na kompromis, stawiając głośnik po drugiej stronie pokoju na blacie w kuchni, zamiast puszczać go na pełnej głośności tuż przy jej głowie, co uważam za całkiem solidny złoty środek w sztuce przetrwania współczesnego rodzica.

Błagam, nie wkładajcie im do buzi prawdziwego lodu

Ironia całej tej sytuacji z „lodowym dzieckiem” (Ice Baby) tamtej nocy nie umknęła mojej uwadze, bo wcześniej tego samego popołudnia dzwoniła moja mama, żeby mi powiedzieć, że w jej czasach po prostu pocierano dziąsła dziecka dosłownie kostką lodu, by uśmierzyć ból. Rady rodzicielskie pokolenia boomersów to prawdziwy odlot, szczerze mówiąc.

Prawie to zrobiłam. Byłam tak zdesperowana, by powstrzymać płacz Mayi, że miałam już otwarte drzwiczki zamrażarki, ale wtedy przypomniałam sobie, jak dr Miller mimochodem wspomniała, że ekstremalne zimno może szczerze mówiąc spowodować odmrożenia delikatnej tkanki dziąseł i ust, co brzmi jak absolutny koszmar, za który nie chciałabym być odpowiedzialna. No i oczywiście topiąca się kostka lodu to ogromne ryzyko zadławienia dla dziecka, które dopiero uczy się, jak egzystować na tym świecie. Więc zamiast zamrażać coś, czym dziecko może się udławić i wręczać to płaczącemu niemowlakowi, albo fundować mu dosłowne odmrożenia na jego malutkich dziąsłach, po prostu weź czystą, wilgotną myjkę, zwiń ją i wrzuć do lodówki na jakieś dziesięć minut, jednocześnie kwestionując wszystkie swoje życiowe wybory.

Co gryźliśmy zamiast ryzykować odmrożenia

Skoro już ustaliliśmy, że przeraża mnie zamrażanie czegokolwiek, popadłam w obsesję na punkcie znalezienia idealnej rzeczy do gryzienia dla Mayi, która nie uszkodziłaby jej buzi ani mojej psychiki. I powiem wam jedno: gryzak gryzakowi nierówny.

Maya traktowała Silikonowo-bambusowy gryzak dla niemowląt Panda jak swoją własną religię. Nawet nie przesadzam. To coś wykonane w 100% z silikonu spożywczego, co wrzucaliśmy do lodówki (NIE do zamrażarki, odrobiłam lekcję), a efekt chłodzenia trwał dokładnie tyle, by uspokoić jej szaleńcze żucie. Jest płaski i ma te wszystkie dziwne, małe, teksturowane wypustki, o które mogła idealnie masować swoje tylne dziąsła. Do tego jest całkowicie wolny od BPA, więc nie miałam ataków paniki, że toksyczny plastik przedostanie się do jej organizmu, gdy ona niekontrolowanie go śliniła. Szczerze mówiąc, to uratowało nam życie nie raz, a do tego lądowało prosto w zmywarce, bo absolutnie odmawiam ręcznego mycia czegokolwiek, jeśli nie muszę.

Z drugiej strony, Dave kupił Drewnianą grzechotkę sensoryczną i gryzak z misiem, ponieważ jest głęboko oddany tej smutnej, beżowej estetyce naturalnego drewna w pokoju dziecięcym. Jest niezaprzeczalnie piękna, a Leo naprawdę uwielbiał drewniane kółka, kiedy był mały, ale Maya używała tej zabawki po prostu jako broni. U nas sprawdziła się średnio – gryzła ją przez minutę, a potem z furią rzucała w psa, bo twarde drewno bukowe nie przynosiło jej tej miękkiej ulgi, jakiej pragnęła o 3 nad ranem. Cóż, każde dziecko jest inne.

Kolejną rzeczą, przed którą nikt nie ostrzega przy ząbkowaniu, jest czysta, niezmącona ilość śliny. Zużywaliśmy sześć ubranek dziennie, ponieważ jej klatka piersiowa była ciągle przemoczona, przez co dostawała okropnej, wściekle czerwonej wysypki pod brodą. W końcu pękłam i wymieniłam wszystkie jej tanie body z sieciówek na Niemowlęce body bez rękawów z bawełny organicznej. Brzmi to banalnie, ale bawełna organiczna autentycznie wchłaniała wilgoć, nie więżąc jej przy skórze, i ma na tyle dużo elastycznego stretchu, że mogłam ściągnąć je przez ramiona w dół, kiedy zdarzyła się nam grubsza wpadka z pieluchą (co tak w ogóle zdarza się ZNACZNIE częściej podczas ząbkowania). Nie znam naukowych podstaw łączących ząbkowanie z biegunką, ale to fakt. Tak czy inaczej, jeśli właśnie toniecie w morzu dziecięcej śliny, powinniście po prostu poświęcić minutę na przejrzenie kolekcji organicznych ubranek niemowlęcych Kianao i oszczędzić sobie robienia prania cztery razy dziennie.

Dlaczego sobie to robimy

Czasami tak bardzo wciągam się w tę całą kulturę nowoczesnego rodzicielstwa – wiecie, te elektroniczne nianie, które śledzą każdy oddech, i aplikacje, w których notujesz dokładnie, ile milimetrów przecieru zjadło twoje dziecko – że zapominam, iż kiedyś w byciu rodzicem chodziło po prostu o przetrwanie nocy.

Tak bardzo stresujemy się, by kupować idealne, ekologiczne, estetycznie zachwycające rzeczy. O północy, podczas gdy dziecko wrzeszczy, wpisujemy w Google „czy organiczny bambus jest lepszy od silikonu”. Ale szczerze? Czasami wystarczy odłożyć aplikacje do śledzenia, przytulić swoją brudną, zaślinioną, nieszczęśliwą małą istotkę i odpalić na cały regulator hit jednego przeboju z 1990 roku, aż wszyscy się uspokoją. Nie ma na to idealnego sposobu. Po prostu starasz się przetrwać proces wyrzynania się zęba z czaszki bez powszechnego płaczu.

Podsumujmy ten gorączkowy sen

Jeśli z mojego paplania macie zapamiętać tylko jedną rzecz, niech to będzie to: nie zamrażajcie gryzaków, nie wkładajcie głośnika do łóżeczka i absolutnie czerpcie z każdej absurdalnej muzycznej nostalgii, która powstrzymuje wasze dziecko przed wrzaskiem. A ja idę nalać sobie czwartą filiżankę kawy i pogapić się przez chwilę w ścianę.

Jeśli dziś w nocy czeka was regres senny z powodu ząbkowania, idźcie od razu schłodzić swoje silikonowe zabawki, chwyćcie każdą dawkę kofeiny, jaką znajdziecie, i może rzućcie okiem na kolekcję na ząbkowanie Kianao, zanim nadejdzie pobudka o 3 nad ranem.

Pytania, które pewnie właśnie teraz googlujecie

Czy ten cały motyw z muzyką i biciem serca naprawdę działa?
Dobra, nie jestem naukowcem, ale w moim głęboko nienaukowym doświadczeniu płaczu w kuchni – tak. Przedział 110-120 BPM naprawdę wydaje się odwracać ich uwagę. Naśladuje to twoje szaleńcze bicie serca w czasie ciąży, co z jakiegoś powodu jest dla nich kojące. Tylko pamiętajcie o niskiej głośności i postawieniu głośnika na drugim końcu pokoju, bo uszkodzenie słuchu to bardzo realna rzecz, o którą musimy się teraz martwić.

Czy mogę po prostu włożyć gryzaki do zamrażarki?
O Boże, nie, bardzo proszę, nie róbcie tego. Dr Miller napędziła mi tym absolutnego stracha. Zamrożone na kość przedmioty mogą powodować odmrożenia małych dziąsełek, przez co ból staje się dziesięć razy gorszy. Wystarczy, że włożycie silikonowe gryzaki lub mokrą myjkę do zwykłej lodówki. Robi się tam wystarczająco zimno, żeby znieczulić ból, bez tworzenia z tego lodowej broni.

Czy silikonowe gryzaki są naprawdę lepsze od drewnianych?
Szczerze, to całkowicie zależy od preferencji twojego dziecka. Mój starszy syn, Leo, uwielbiał twarde drewniane kółka do gryzienia, ale Maya była typowym silikonowym dzieckiem. Silikon jest bardziej miękki i łatwiejszy w czyszczeniu (witaj, zmywarko!), ale drewno świetnie się sprawdza, gdy ząb naprawdę próbuje przebić się na powierzchnię. Kupcie po jednym z każdego rodzaju i zobaczcie, którym z nich dziecko nie rzuci wam od razu w głowę.

Kiedy do cholery kończy się ząbkowanie?
Przykro mi wam to mówić, ale to trwa w zasadzie ze dwa lata. Mają przerwę, ty znów zaczynasz sypiać, a potem nagle idą zęby trzonowe i wracasz prosto do podskakiwania w kuchni o 3 w nocy. Kupcie dobrą kawę. Będziecie jej potrzebować.