Wychowywanie małych małpiatek: Dzika prawda o opiece nad noworodkiem

Kiedy przywiozłam mojego pierwszego synka do domu, automatyczne drzwi szpitalne jeszcze się za nami nie zamknęły, a już zaczęły sypać się sprzeczne rady. Moja własna mama pochyliła się nad fotelikiem na parkingu i oświadczyła, że muszę go spowijać tak ciasno, aż mu rączki zsinieją, bo inaczej nie zmruży oka. Pół godziny później moja teściowa – złota kobieta – zadzwoniła na komórkę, by mnie ostrzec, że owijanie mu nóżek na stałe zwichnie mu bioderka. Potem, następnego ranka, sąsiadka złapała mnie przy skrzynce na listy i rzuciła mimochodem, że jej dzieciak od drugiego dnia życia spał na brzuchu, tuląc wielkiego pluszowego golden retrievera, i wyrósł na zdrowego chłopaka. A ja stałam w kuchni o trzeciej nad ranem, szlochając do zimnej kawy, próbując rozkminić, która z tych kobiet celowo próbuje zrujnować moje dziecko.

Mijają cztery lata. To samo bezsenne niemowlę to teraz dziki przedszkolak, który ma obsesję na punkcie filmików ze zwierzakami na YouTube, a konkretnie virali o galago. Widziałyście je kiedyś? To te maleńkie afrykańskie naczelne z oczami wielkości talerzy. Prowadzą całkowicie nocny tryb życia, komunikują się wydając dźwięki, które przypominają wrzask ludzkiego dziecka w ciemnościach, i ważą niecałe pół kilo, ale potrafią skoczyć na pięć metrów za jednym zamachem. Będę z wami szczera, to niepokojąco trafny opis mojego średniego dziecka, kiedy jest przemęczone.

Ale te filmiki doprowadzają mnie do szału. Ludzie na siłę próbują robić z tych dzikich zwierząt domowe maskotki, karmiąc je jogurtem z łyżeczki dla lajków w internecie. To doprowadziło do poważnej rozmowy z moim najstarszym synem o tym, dlaczego miejsce dzikich zwierząt jest w dziczy, co naturalnie przerodziło się w tyradę o tym, jak musimy chronić ich środowisko. Staramy się podróżować rodzinnie w bardziej ekologiczny sposób, żeby wyciągnąć nasze własne małe dzikusy na łono natury. Czytałam artykuł o zrównoważonych agencjach turystyki rodzinnej, które organizują niesamowite afrykańskie safari, żeby zobaczyć prawdziwą dziką przyrodę, co brzmi cudownie, jeśli masz wolne czterdzieści tysięcy i nianię. Nasza budżetowa wersja to wrzucenie lodówki turystycznej z soczkami w kartonikach na tył auta i wyjazd w teksańskie pagórki, próbując nauczyć nasze dzieci doceniać ziemię i robaki we własnym ogródku, bez niszczenia ekosystemu.

Rady, dzięki którym (jako tako) nie zwariowałam

Wróćmy jednak do tych przerażających rad dotyczących snu noworodka, bo próba zmuszenia małego nocnego naczelnego do zamknięcia oczu to najtrudniejsza część pierwszego roku. W końcu usiadłam z naszym lekarzem, doktorem Millerem, który spojrzał na moją niewyspaną twarz i wyłożył mi wszystko kawa na ławę. Czytałam ten potężny plik wytycznych ze szpitala dziecięcego – taki, przy którym czujesz, że potrzebujesz dyplomu medycznego, żeby w ogóle utrzymać niemowlę przy życiu – i wpadłam w panikę. Powiedział, że to całe spanie na plecach to nie jest tylko sugestia wymyślona po to, by wkurzać zmęczone mamy, ale praktycznie jedyny udowodniony sposób na zapewnienie im bezpieczeństwa w łóżeczku, które musi wyglądać jak jałowe pustkowie. Żadnych poduszek, żadnych kołderek, żadnych uroczych pluszaków wyglądających jak leśne zwierzątka. Trochę odpłynął w medyczny żargon o poziomie tlenu i ponownym wdychaniu dwutlenku węgla, ale sens był taki: kłaść je na płasko i absolutnie bez niczego wokół.

A co ze spowijaniem? Cóż, moja teściowa wyjątkowo miała w tym trochę racji. Kiedyś owijałam mojego najstarszego synka od szyi aż po same palce u stóp jak ciasno zwiniętego naleśnika. Doktor Miller delikatnie uświadomił mnie, że choć krępowanie rączek powstrzymuje ten dziwny odruch Moro przed wybudzaniem, to proste i ciasne owijanie nóżek to bilet w jedną stronę do dysplazji stawów biodrowych. Dół otulacza trzeba zostawić na tyle luźny, by małe kolanka mogły się zgiąć i rozłożyć na boki jak u żabki. Jeśli maluch nie jest w stanie zrobić szpagatu w swoim śpiworku, to znaczy, że jest zdecydowanie za ciasny. A w ułamku sekundy, w którym dziecko choćby pomyśli o przewróceniu się na brzuszek, musisz całkowicie zrezygnować ze spowijania, bo inaczej może utknąć twarzą w dół i się udusić.

Jeśli chodzi o higienę – wystarczy dwa razy w tygodniu przetrzeć mokrą myjką te serkowate resztki zaschniętego mleka z fałdek na szyi i można uznać sprawę za załatwioną.

Ubranka dla małego dzikuska

Kiedy wyciągasz niemowlę na zewnątrz w tym upalnym, letnim skwarze, to, co zakładasz na jego skórę, ma ogromne znaczenie. Moja mama zawsze kupowała te tanie, sztywne poliestrowe zestawy z dyskontu, twierdząc, że dzieci i tak zaraz je zniszczą. Przysięgam, że mój najstarszy dostawał czerwonej, wściekłej wysypki za każdym razem, gdy jechaliśmy do parku stanowego. Przy drugim dziecku wreszcie poszłam po rozum do głowy i przerzuciłam się na Body Niemowlęce Bez Rękawków z Organicznej Bawełny od Kianao. Powiem Wam, to ubranko odwala u nas w domu kawał dobrej roboty.

Nie ma tych drapiących metek, które zostawiają bąble na karku, a ponieważ to głównie bawełna organiczna, pozwala potowi odparować, zamiast kisić go przy wrażliwej skórze i prowokować potówki. Do tego ma te elastyczne, zakładkowe wykończenia na ramionach. Myślisz, że jesteś przygotowana na nowe dziecko, dopóki nie staniesz na żwirowym parkingu, próbując ogarnąć katastrofalną awarię pieluchy w bagażniku SUV-a. Dzięki takim ramionkom możesz ściągnąć całą tę lepką katastrofę w dół, przez nóżki, zamiast przeciągać musztardowy koszmar przez twarz dziecka. Kupiłam sześć sztuk w pięknych, naturalnych kolorach ziemi i przetrwały już dziesiątki prań, nie zamieniając się w zmechaconą szmatę.

Wielka wyprawa w plener z małym dyktatorem

Zabranie dzieci na łono natury to cała logistyczna operacja. Za każdym razem, gdy ją odwiedzamy, moja babcia nadal wciska mi banknot dwudziestodolarowy i mówi, żebym kupiła coś ładnego dla dzidziusia, niech ją Bóg błogosławi. Zazwyczaj wydaję to na kolejny krem z filtrem mineralnym, bo schodzi nam w ilościach hurtowych. Doktor Miller mówił mi też o zaletach kontaktu „skóra do skóry”, co podobno stabilizuje temperaturę ciała i tętno niemowlęcia. Jestem prawie pewna, że miał na myśli robienie tego w cichej, klimatyzowanej sali szpitalnej, podczas gdy pielęgniarka sprawdza parametry. Odkryłam, że przywiązanie najmłodszego do mojej gołej klatki piersiowej w lnianym nosidełku podczas wędrówek po szlakach miało równie magiczny, uspokajający efekt. Po prostu odpływał, słuchając bicia mojego serca, całkowicie niewzruszony faktem, że pociłam się jak mysz i opędzałam od chmury komarów.

Kiedy nie pocimy się na zewnątrz, staram się aranżować w domu małe strefy, żeby zająć czymś dzieciaki, podczas gdy ja mogę złożyć niekończącą się górę prania na kanapie. Sprawiliśmy sobie Drewniany Stojak Edukacyjny | Tęczowy Zestaw z Zabawkami Zwierzątkami, ponieważ pasował do mojego dywanu w salonie, a ja absolutnie odmawiałam zakupu kolejnego kawałka neonowego plastiku, który wygrywa w kółko tę samą elektroniczną melodyjkę. Jest w porządku. Mały drewniany słoń jest uroczy, a wiszące kółka wyglądają całkiem nieźle. Chociaż, szczerze mówiąc, moje średnie dziecko całkowicie zignorowało wiszące zwierzątka i przez bite trzy miesiące próbowało tylko wściekle gryźć drewniane nogi samego stojaka. Więc jeśli chcecie czegoś, co pięknie wygląda w tle na zdjęciach na rodzinną grupę – jest super. Ale nie oczekujcie, że w magiczny sposób zajmie wasze dziecko na długie godziny, podczas gdy wy będziecie myć podłogi.

W okopach ząbkowania

A skoro mowa o gryzieniu mebli, jest taki bardzo specyficzny etap rozwoju, w którym wasz słodki aniołek zamienia się w śliniącego się, wściekłego małego borsuka. Ząbkowanie to absolutnie najgorszy etap pierwszego roku. Doktor Miller zasugerował podawanie im do żucia zamrożonych, mokrych myjek, co działało przez równe trzy minuty, zanim lód się rozpuścił, zostawiając gigantyczną mokrą plamę na poduszkach mojej kanapy. Mój najmłodszy był nieszczęśliwy, ciągle pchał rączkę do buzi i budził się z płaczem co dwie godziny.

W końcu poddałam się z domowymi sposobami i zamówiłam Silikonowy Gryzak Panda z Włóknem Bambusowym, i to autentycznie uratowało mi zdrowie psychiczne. Można go wrzucić prosto do lodówki, dzięki czemu silikon robi się przyjemnie zimny i chłodzi dziąsła. Najlepszy w nim jest ten płaski, szeroki kształt. Maluchy mogą faktycznie same go trzymać, zamiast krzyczeć, żebym to ja go trzymała, podczas gdy tkwię po łokcie w surowym kurczaku, próbując przygotować obiad. Jest całkowicie nietoksyczny i nie gromadzi pleśni jak te dziwne, puste w środku plastikowe zabawki. Po prostu wrzucam go co wieczór na górną półkę zmywarki i rano jest znów gotowy do akcji.

Jeśli próbujecie przetrwać front ząbkowania bez uciekania się do głośnych, plastikowych śmieci, które rujnują estetykę waszego salonu, naprawdę powinnyście sprawdzić naszą kolekcję silikonowych gryzaków, które autentycznie dają radę.

Jak przetrwać drogę do domu

Najtrudniejszą częścią zabierania małych dzikusów na łono natury jest powrót do domu. Są potwornie zmęczone, pokryte cienką warstwą brudu i zazwyczaj uwięzione w foteliku samochodowym przez godzinę, podczas gdy ty przedzierasz się przez wiejskie drogi. To idealne warunki do ataku histerii. Musisz tylko wrzucić chusteczki nawilżane do torby, mocno zapiąć im pasy i modlić się, żeby szum silnika je uśpił, zanim całkowicie postradasz zmysły.

Zgarnijcie jedną z tych drewnianych grzechotek-misiów do uchwytu na kubek przed następną dłuższą trasą, inaczej będziecie ryzykować życie, wyławiając zbłąkanego, czerstwego frytka z ich buzi, pędząc autostradą sto dwadzieścia na godzinę.

Pytania, na które prawdopodobnie jesteście zbyt zmęczone, by je zadać

Dlaczego ciągle gadasz o tych galago?
Ponieważ mój najstarszy ma obsesję na punkcie tych wiralowych filmików o miniaturowych afrykańskich małpiatkach z wielkimi oczami. A także dlatego, że moje własne, ludzkie dzieci o trzeciej nad ranem zachowują się identycznie, wyjąc o mleko. Ale serio, nie kupujcie dzikich zwierząt jako domowych pupili. To okrutne, a poza tym one sikają na wszystko wkoło.

Czy naprawdę nie mogę używać miękkiego kocyka w łóżeczku?
Słuchajcie, mój lekarz mówił o tym całkiem poważnie. Wasze łóżeczko musi wyglądać jak pusta więzienna cela. Żadnych kocyków, żadnych miękkich ochraniaczy na szczebelki, żadnych uroczych pluszowych misiów od cioci. Jeśli martwicie się, że zmarzną w środku nocy, po prostu zapnijcie je w ubierany śpiworek do spania.

Czy ubranka organiczne naprawdę są warte swojej wyższej ceny?
Kiedyś myślałam, że to wielkie oszustwo, żeby wyciągnąć kasę od zmęczonych, dręczonych poczuciem winy matek. Ale po walce z koszmarnymi czerwonymi wysypkami mojego starszaka, wywołanymi przez tanie syntetyki w brutalnym, teksańskim upale, zupełnie zmieniłam zdanie. Organiczna bawełna naprawdę oddycha i nie trzeba ich co noc smarować kremem z hydrokortyzonem.

Jak oduczyć dziecko gryzienia mebli?
Prawdopodobnie nie da się całkowicie powstrzymać tego instynktu, ale można przekierować ich uwagę, zanim zrujnują wam stolik kawowy. Po prostu wręczam mojemu najmłodszemu ten zimny silikonowy gryzak z pandą w ułamku sekundy, gdy tylko widzę, że zerka na drewniane nogi krzesła. W większości przypadków to działa.

Kiedy tak naprawdę powinnam przestać spowijać moje dziecko?
Doktor Miller powiedział mi, że w chwili, gdy maluch chociażby wygląda, jakby miał spróbować przekręcić się na bok, otulacz musi pójść w odstawkę. Zazwyczaj dzieje się to około ósmego tygodnia. Jeśli jakimś cudem uda im się obrócić na brzuszek z rączkami uwięzionymi wzdłuż tułowia, staje się to niezwykle niebezpieczne.