Mit idealnego karmienia: dlaczego potrzebujesz śliniaka z rękawami

Instagram sprzedaje nam absolutne kłamstwo, że nauka jedzenia to minimalistyczna, skąpana w beżach podróż pełna pięknych odkryć. Filmik zawsze zaczyna się od idealnie czystego dziecka w prążkowanym, neutralnym ubranku, siedzącego w drewnianym krzesełku. Maluch delikatnie wkłada do buzi jeden kawałeczek ugotowanego na parze batata, leżący na bambusowym talerzyku z przyssawką. Wszyscy się uśmiechają. W tle cierpliwie siedzi pies. Słuchaj. Jeśli uwierzysz w tę propagandę, spędzisz cały urlop macierzyński na szorowaniu puree z soczewicy z podłogi.

Rzeczywistość rozszerzania diety przypomina scenę z ostrego dyżuru. Na izbie przyjęć zawsze ocenialiśmy pacjentów na podstawie mechanizmu urazu, żeby odpowiednio przygotować sprzęt. Wypadek przy dużej prędkości wymaga pełnej uwagi i pełnego ubioru ochronnego. Dziewięciomiesięczniak z miską jogurtu wymaga dokładnie takiego samego poziomu przygotowań obronnych. Nie idziesz na reanimację bez rękawiczek i tak samo nie dajesz maluchowi łyżki pełnej curry z kurkumą bez kombinezonu osłaniającego całe ciało.

Moja hinduska teściowa o mało nie dostała zawału, gdy po raz pierwszy zobaczyła stan mojej kuchni po obiedzie. Zasugerowała, żebym karmiła go wyłącznie przezroczystymi płynami, dopóki nie skończy czterech lat. W końcu posłuchałam rady przyjaciółki mieszkającej w Zurychu i kupiłam lätzli mit ärmel (śliniak z rękawami), który jest w zasadzie skafandrem ochronnym udającym ubranko dla dziecka. Zakrywa ramiona, klatkę piersiową, kolana, a czasem też psa, jeśli stanie za blisko.

Absolutna porażka silikonowych korytek

Pozwól, że opowiem Ci o rzeczach, które się nie sprawdzają. Sztywne silikonowe śliniaki z tą małą kieszonką na dole to tylko iluzja bezpieczeństwa. Świetnie wyglądają na liście prezentów. Wydaje się, że mają sens. Zapinasz tę ciężką, gumową zbroję wokół delikatnej szyi dziecka z założeniem, że złapie wszystkie resztki.

W praktyce silikonowa krawędź po prostu wbija się w skórę, dopóki maluch nie zrobi się czerwony i nie zacznie agresywnie próbować go zedrzeć. Małe korytko wyłapuje równe zero procent spadającego stałego jedzenia, ponieważ ręce dziecka i tak je strącają na boki. To, co korytko łapie wręcz znakomicie, to płyny. Staje się stojącym zbiornikiem na letnie ulewki, rozlaną wodę i ślinę. Po prostu tam jest – ta piekielna zupa trawienna, czekająca na dokładnie ten moment, kiedy odepniesz śliniak, by chlusnąć prosto na Twoje dżinsy.

Wyrzuciłam wszystkie trzy nasze egzemplarze prosto do pojemnika na dary po tym, jak mój syn odkrył, że może pociągnąć za sztywny dekolt i użyć go jako katapulty, by wystrzelić garść borówek na drugą stronę jadalni. Bawełniane śliniaki typu apaszka są z kolei dla ząbkujących maluchów, które produkują hektolitry śliny, a nie dla dzieci, które aktywnie uczą się grawitacji na przykładzie puree z groszku.

Co pediatra tak naprawdę powiedziała o bałaganie

Na wizycie kontrolnej w szóstym miesiącu dr Miller posadziła mnie i właściwie kazała mi pozwolić dziecku całkowicie zanurzyć ręce w jedzeniu. Wymamrotała coś o propriocepcji i rozwoju chwytu pęsetowego. Teoria mówi, że jeśli pozwolisz im zgniatać banany w piąstkach, podobno uczą się, jak prawidłowo używać rączek. A przynajmniej tak twierdzą wykresy rozwoju w przychodni.

Zasugerowała również dość dosadnie, że jeśli będę krążyć nad nim z wilgotną chusteczką za każdym razem, gdy dostanie kroplą sosu na brodę, może nabawić się kompleksu na punkcie mokrych tekstur albo skończyć jako niejadek, który akceptuje tylko suche tosty. Jestem na dziewięćdziesiąt procent pewna, że wyolbrzymiała długoterminowe szkody psychologiczne wynikające z czystej buzi, ale przytaknęłam. Nikt nie chce być powodem, dla którego jego dziecko będzie potrzebowało drogiej terapii karmienia w przedszkolu. Musiałam więc zaakceptować bałagan. Jednak akceptacja bałaganu wymaga bariery ochronnej, ponieważ zwyczajnie nie daję rady robić czterech prań dziennie.

Anatomia ochronnej odzieży do karmienia

Piękno fartuszka polega na mankietach. Potrzebujesz ściągaczy na nadgarstkach. Bez nich zupa pomidorowa po prostu spływa po przedramieniu, omijając wszelkie środki obronne, i zbiera się na łokciach tej ładnej bluzki pod spodem. Widziałam mnóstwo maluchów z trwale zabarwionymi na pomarańczowo łokciami tylko dlatego, że ich fartuszek miał szerokie, otwarte rękawy.

Potrzebujesz również zapięcia, które ma sens. Ciasne zatrzaski na szyi są okropne, ponieważ zdejmowanie brudnego fartucha przez głowę dziecka przypomina ściąganie zakażonej rękawiczki z niespokojnego pacjenta. Szukaj rzepów lub wiązań z tyłu, aby móc odciągnąć ten cały bałagan od ich ciała, zwijając zniszczenia do środka jak worek na niebezpieczne odpady.

Pod spodem tej zbroi potrzebujesz solidnej warstwy bazowej, która przetrwa ewentualny przeciek. Przed posiłkiem zawsze ubieram mojego syna w Body niemowlęce z długim rękawem z bawełny organicznej. Zakładki na ramionach są tu prawdziwym bohaterem. Jeśli zdarzy się wielka wpadka, albo bardzo kwaśny sok z jagód jakoś przedostanie się przez dekolt, po prostu ściągasz całe body w dół, a nie przez głowę. Jest bardzo miękkie, bawełna organiczna świetnie się trzyma, nawet gdy agresywnie szoruję ją płynem do naczyń, żeby usunąć tłuste plamy, i występuje w naturalnych kolorach, które nie wyglądają dziwnie, gdy lekko wyblakną od intensywnego prania. To po prostu ubranko do zadań specjalnych.

Jeśli próbujesz przetrwać ten najbardziej brudny etap rodzicielstwa i nie zwariować z powodu zniszczonych ubrań, rzuć okiem na kilka z tych ekologicznych opcji.

Przeglądaj naszą ekologiczną kolekcję dla niemowląt i znajdź rzeczy, które naprawdę przetrwają pranie

Protokół dekontaminacji po posiłku

Wyciągnięcie dziecka z krzesełka to dopiero pierwszy etap. Po zdjęciu fartuszka zostajesz z maluchem, który prawdopodobnie ma jedzenie we włosach, brwiach i jakimś cudem między palcami u stóp. Rozbierasz go, wycierasz z najgorszego, a potem potrzebujesz miejsca, gdzie możesz go odłożyć, by zająć się podłogą w kuchni.

Zazwyczaj kładę dziecko na kocyku w salonie z kilkoma drewnianymi klockami, żeby zająć jego uwagę. Do zabawy na podłodze używamy kocyka Ultramiękki kocyk niemowlęcy z bawełny organicznej - Monochromatyczna Zebra. Dr Miller wspomniała, że kontrastowe czarno-białe wzory są dobre dla wczesnych ścieżek nerwowych i rozwoju wzroku. Może to stymuluje jego mózg, a może po prostu lubi patrzeć na paski. Szczerze mówiąc, głównym powodem, dla którego uwielbiam ten kocyk, jest to, że ten chaotyczny czarno-biały wzór całkowicie ukrywa słabe ślady po kawie i batatach, które nigdy do końca nie schodzą z moich pastelowych kocyków. Jest wystarczająco gruby, by stanowić bufor od chłodnej podłogi z drewna, a to w sumie wszystko, czego wymagam od kocyka na podłogę.

Mamy również Kocyk niemowlęcy z bawełny organicznej - Pingwinia Przygoda. Jest uroczy. Żółto-czarne pingwiny są trochę bardziej fantazyjne, niż te które zazwyczaj wybieram, ale mój syn lubi pokazywać na nie paluszkiem. Świetnie sprawdza się do opatulenia go po tym, jak zmuszeni jesteśmy do środkowodziennego mycia w wannie, bo incydent ze spaghetti wymknął się spod kontroli. Dwuwarstwowa bawełna dobrze oddycha, więc nie zaczyna się od razu pocić, kiedy go w niego zawijam.

Moje wysoce specyficzne zasady przetrwania

Jeśli wkraczasz w okopy rozszerzania diety, potrzebujesz strategii. Tu nie da się po prostu improwizować.

• Załóż maluchowi fartuszek, zanim w ogóle postawisz miskę na stole, bo gdy tylko zobaczy jedzenie, zacznie miotać się jak dziki kot i już nigdy nie wsuniesz jego rąk w rękawy.
• Wodoodporna powłoka jest ważniejsza niż urocze wzory. Jeśli materiał wchłania wodę, wchłonie też tłuszcz, a potem już zawsze będzie pachniał jak zjełczałe masło.
• Nie kupuj niczego, co wymaga suszenia na sznurku w cieniu. Jeśli śliniak nie przetrwa wizyty w mojej suszarce bębnowej na średnich obrotach, nie ma dla niego miejsca w moim domu.
• Zaakceptuj, że podłoga jest stracona. Jeśli musisz, połóż pod krzesełkiem stary ręcznik, ale przestań próbować łapać jedzenie w locie.

Rodzicielstwo to w dużej mierze sztuka minimalizacji szkód. Nie powstrzymasz dziecka przed wmasowaniem hummusu we własne uszy, ale możesz ochronić jego ubranie. Zaopatrzenie się w porządny fartuszek to uświadomienie sobie, że bałagan i tak będzie miał miejsce, a ty po prostu decydujesz się tym nie przejmować.

Odkryj kocyki, które ukrywają plamy i zapewniają im przytulność

Brudne pytania, które wciąż słyszę

Kiedy powinnam zacząć używać ochrony z pełnym rękawem?

Około szóstego miesiąca, kiedy podajesz im pierwszy kawałek jedzenia. Pierwsze kilka dni wydaje się niewinne, aż tu nagle odkrywają, że rzucenie garści owsianki o ścianę wydaje zabawny dźwięk. Nie czekaj na pierwsze zniszczone ubranko, żeby kupić odpowiedni sprzęt.

Ile tak naprawdę muszę ich kupić?

Jeśli masz w domu pralkę i suszarkę i robisz pranie codziennie, przetrwasz z dwoma. Jeśli jesteś normalnym, zmęczonym człowiekiem, który robi pranie dwa razy w tygodniu, kup trzy lub cztery. Musisz mieć ich w rotacji wystarczająco dużo, żeby nigdy nie musieć zakładać wilgotnego, zimnego fartucha na krzyczącego malucha.

Czy te silikonowe są naprawdę takie złe, czy po prostu dramatyzujesz?

Pewnie trochę dramatyzuję, ale uwierz mi, są naprawdę okropne. Ograniczają ruchy. Ramiona malucha uderzają o boki śliniaka, zamiast sięgać do tacki, co potęguje frustrację. Fartuszek z materiału porusza się razem z ich ciałem, więc mogą swobodnie sięgnąć przez tackę po łyżkę.

Czy muszę prać je w pralce za każdym razem?

Absolutnie nie. Jeśli to tylko okruchy po krakersach czy suchym toście, strzepnij je na zewnątrz i powieś fartuszek na oparciu krzesła. Jeśli to jogurt albo cokolwiek tłustego, musisz go uprać, w przeciwnym razie zapach będzie prześladował Twoją kuchnię od samego rana. Ja piorę swoje razem ze zwykłymi ubrankami dziecięcymi.

Czy mogę ich potem używać do prac plastycznych?

Tak, i to w sumie jedyna zaleta kupowania zbyt dużego rozmiaru. Ten sam fartuszek, który chronił dziecko przed zblendowaną marchewką w dziewiątym miesiącu, ochroni je przed zmywalnymi farbami do malowania palcami w wieku dwóch lat. Plamy po prostu nałożą się na siebie, tworząc na klatce piersiowej arcydzieło sztuki współczesnej.