Droga dawna ja: Magiczna rureczka Windi uratowała moje zdrowie psychiczne

Droga dawna ja, sprzed dokładnie sześciu miesięcy. Siedzisz właśnie na zimnej, betonowej podłodze w garażu w jakieś losowe wtorkowe popołudnie. Otaczają cię trzy kartonowe pudła z agresywnym napisem „DO ODDANIA” zrobionym czarnym markerem, a ty trzymasz małe, nieotwarte, niebiesko-białe pudełko rurek na niemowlęce bąki i bezwstydnie płaczesz do letniego kubka ciemno palonej kawy. Wiem, że płaczesz, bo Maya ma już siedem lat, a Leo cztery, i opłakujesz koniec etapu niemowlęcego, ale szczerze? Musisz natychmiast się z tego otrząsnąć. Przypomnijmy sobie, co to małe niebieskie pudełko tak naprawdę reprezentuje, bo mój Boże, pamięć to podstępny kłamca, który patrzy na świat przez różowe okulary.

Patrzyłaś na to pudełko rurek windi baby i robiłaś się cała nostalgiczna na myśl o zapachu główki noworodka i malutkich, puszystych skarpetkach, całkowicie zapominając o absolutnym, czystym piekle kolki o 3:00 nad ranem. Piszę to, żeby przypomnieć ci prawdę. Bo w tej chwili idealizujesz przeszłość, a ja chcę, żebyś przypomniała sobie noc, kiedy po raz pierwszy odkryłyśmy czystą, przerażającą magię niemowlęcego cewnika na gazy.

Proszę, odłóż tę wodę koperkową

Pozwól, że nakreślę ci ten obraz, na wypadek gdyby twój odurzony hormonami mózg to wyparł. Leo miał sześć tygodni. Miał na sobie ten okropny, żółty, polarowy pajacyk, który kupiła mu babcia, ten, w którym wyglądał jak bardzo wściekły banan. Była 3:14 w nocy. Mark chrapał w sypialni tak głośno, że płyty kartonowo-gipsowe dosłownie wibrowały, a ty siedziałaś na dywaniku w łazience na dole, lulając wrzeszczącego, sinego na twarzy noworodka, gorączkowo wpisując w Google: „czy dziecko może wybuchnąć od bąków”.

Próbowałaś dosłownie wszystkiego. I mam na myśli: WSZYSTKIEGO. Internet jest pełen tak wielu bezużytecznych rad na kolkę, a ty, jako zdesperowana (znowu) świeżo upieczona mama, nabrałaś się na nie wszystkie. Przez godzinę robiłaś te głupie rowerki. Próbowałaś kiedyś robić rowerki na dziecku, które z czystej wściekłości robi idealną deskę? To jak próba złożenia sztywnej deski do prasowania, która na dodatek na ciebie wrzeszczy. Pompowałaś jego małymi nóżkami tam i z powrotem, jakby startował w mikroskopijnym Tour de France, ale jego mięśnie brzucha były napięte jak skała, i jedyne, co z tego wyszło, to że oboje spociliście się na wylot.

A potem były krople i syropy. Ach, kropelki na gazy. Dawkowałaś symetykon jak barman polewający kiepskie szoty w piątkowy wieczór, po prostu wstrzykując mu to do buzi, podczas gdy on się krztusił i pluł. Te kropelki mają niby rozbijać duże pęcherzyki gazu na mniejsze, czy coś w tym stylu? Nie wiem, nasz lekarz, dr Evans, mówił, że u niektórych dzieci działają, ale u Leo skończyło się tylko na lepkich ustach i absolutnym braku ulgi. I nawet nie zaczynajmy tematu wody koperkowej, która jest po prostu drogą wodą z cukrem, dającą ci poczucie, że coś robisz, podczas gdy tak naprawdę nie robisz absolutnie nic.

Czym w ogóle jest to plastikowe kazoo?

Więc siedziałaś tam na dywaniku łazienkowym, pokonana, aż przypomniałaś sobie o prezencie z baby shower od twojej przyjaciółki Jess. Wręczyła ci pudełko i szepnęła: „To uratuje ci życie, ale nawet na to nie patrz, dopóki nie będziesz musiała”. Wygrzebałaś to z głębi szafy z pościelą. Rurki Windi.

Szczerze mówiąc, nadal nie do końca rozumiem podstawy medyczne tego ustrojstwa. To w zasadzie pusta rurka z miękkiego plastiku, którą wkłada się w ich... no, wiesz gdzie. Wydaje mi się, że chodzi o to, że noworodki mają koszmarną koordynację mięśni głębokich? W sensie, nie wiedzą, jak rozluźnić mięśnie dna miednicy, jednocześnie wypychając gazy, więc gazy zostają uwięzione, rozciągają im jelita i sprawiają, że mają ochotę umrzeć. Dr Evans tłumaczył mi to kiedyś, rysując mały schemat na podkładzie jednorazowym, ale byłam tak niewyspana, że gapiłam się tylko na jego długopis i zastanawiałam, czy rano użyłam antyperspirantu. W skrócie, rurka fizycznie omija mięsień, który zatrzymuje gazy.

Brzmi to przerażająco. Wiem, że tak. Siedziałaś tam, gapiąc się na ten malutki plastikowy przyrząd, zastanawiając się, czy nie przebijesz przypadkiem narządów wewnętrznych swojego syna. Ale dziwnie pocieszające jest to, że na rurce znajduje się specjalny kołnierz – nazywają to stoperem zapobiegającym zbyt głębokiej aplikacji – który fizycznie uniemożliwia wsunięcie jej za daleko. To jak kółka boczne do rowerka w niemowlęcej gastroenterologii.

Dokładna anatomia ratunku przed gazami o 3 w nocy

Jeśli jest jedna rzecz, którą chcę, żebyś zapamiętała z tamtej nocy, to dokładna sekwencja wydarzeń, bo był to jednocześnie medyczny cud i strefa skażenia biologicznego. Dla każdego, kto nigdy z tego nie korzystał, oto co dokładnie dzieje się na froncie:

• Przygotowujesz strefę rażenia: Nie potrafię tego wystarczająco podkreślić. Kładziesz ręcznik, podkład wodoodporny i może jeszcze plandekę, jeśli akurat masz.
• Zapewniasz poślizg: Chwyciłaś słoik organicznego oleju kokosowego z kuchni, bo przeczytałaś gdzieś, że wazelina jest zła, i obficie posmarowałaś końcówkę rurki, podczas gdy Leo wciąż wył jak opętany.
• Unosisz nóżki: Dociskasz jego małe nóżki wściekłego banana do klatki piersiowej, żeby otworzyć miednicę.
• Wkładasz i się modlisz: Delikatnie wsunęłaś rurkę aż do momentu, gdy stoper napotkał opór, a potem... czekałaś.

I wtedy ten dźwięk. Osławiony gwizd. Przysięgam na Boga, to brzmiało jak malutki, smutny pociąg opuszczający stację. Fweeeeee. To był dźwięk gigantycznego, uwięzionego bąbla powietrza, który w końcu wydostał się z jego malutkiego układu trawiennego. Od razu opadły mu ramiona. Jego piąstki się rozluźniły. Fiolet ustąpił z jego twarzy, a na jej miejsce wjechał wyraz czystej, wyczerpanej ulgi.

Skutki uboczne i zmiany garderoby

Ale twoja ulga trwała niezwykle krótko, bo zapomniałaś o podstawowej zasadzie używania rurek windi baby: tam, gdzie są uwięzione gazy, tuż za nimi zazwyczaj czeka potężny, będący pod ogromnym ciśnieniem zator z kupy. To było jak odkorkowanie wstrząśniętej butelki szampana.

Eksplozja była legendarna. Złamała linię obrony pieluchy, zrujnowała żółtego polarowego pajacyka i wymagała pełnej kąpieli dla was obojga o 3:45 nad ranem. Bo kiedy Windi działa, to naprawdę działa, a wszystko poniżej pasa nagle staje się strefą zagrożenia biologicznego. Wyrzuciłam tyle tanich piżamek w tamtych miesiącach, zanim wreszcie zmądrzałam w kwestii tego, jak go ubierać.

To był dokładnie ten moment, kiedy zaczęłam ubierać go prawie wyłącznie w body dla niemowląt bez rękawów z organicznej bawełny marki Kianao. To był szczerze mój absolutnie ulubiony element garderoby, jaki mieliśmy, głównie dlatego, że miał te zakładki na ramionach. Kiedy masz do czynienia z „wypadkiem” po użyciu Windi, ostatnią rzeczą, jakiej chcesz, to ściąganie brudnego kołnierzyka przez główkę dziecka i smarowanie mu włosów kupą. Body Kianao pozwalało mi ściągnąć całe ubranko w dół, zatrzymując bałagan w środku. Poza tym to była po prostu super miękka, organiczna bawełna, która nie podrażniała jego skóry przy ciągłym podcieraniu. Mieliśmy je w chyba czterech kolorach i przetrwało tak wiele prań w gorącej wodzie, nie tracąc swojej elastyczności.

Czy zrujnujemy jego zdolność robienia kupy?

Oczywiście, następnego ranka Mark obudził się – w pełni wypoczęty, drań jeden – i zobaczył puste opakowania po Windi w koszu. Natychmiast wpadł w panikę. „Czy go od tego uzależnimy? Co, jeśli zapomni, jak samemu robić kupę? Czy pójdzie na studia, potrzebując plastikowej rurki, żeby puścić bąka?”

Mężowie są tacy dramatyczni, kiedy to nie oni ogarniają zmiany o 3 w nocy. Tak czy inaczej, wkręciłam się i wpadłam w potężną króliczą norę na Reddicie, na r/NewParents, czytając te wszystkie historie grozy od ludzi, którzy twierdzili, że ich dzieci straciły chęć do robienia kupy. Skończyło się na tym, że ze łzami w oczach zadzwoniłam na infolinię medyczną.

Pielęgniarka w słuchawce w zasadzie mnie wyśmiała – bardzo życzliwie, no ale jednak. Powiedziała mi, że choć zdecydowanie nie powinno się tego używać dziesięć razy dziennie, użycie rurek kilka razy w ciągu doby, gdy dziecko znosi absolutne męki, nie zreorganizuje jego układu nerwowego. Przez pozostałe 95% czasu dzieci i tak muszą używać swoich mięśni. Chodzi o to, by używać tego jako ostateczności, narzędzia ratunkowego na moment, gdy są tak spięte i niewyspane od płaczu, że dosłownie nie potrafią się rozluźnić na tyle, by wypuścić gazy. To przerywa błędne koło bólu, dzięki czemu mogą w końcu odpocząć.

Szybka dygresja o ząbkowaniu, bo czemu nie

Kiedy opanowaliśmy sytuację z gazami, myślałam, że jesteśmy uratowani. Ale wtedy, oczywiście, w wieku czterech miesięcy zaczął ząbkować, bo wszechświat mnie nienawidzi. Ząbkowanie to po prostu zupełnie inne, nowe piekło, które przypomina kolkę, ale wiąże się z toną śliny.

Próbowałam rozwiązać problem rzucając w niego pieniędzmi, jak to bywa w takich sytuacjach. Kupiłam silikonowy gryzak Panda z bambusem dla niemowląt, ponieważ jakaś dziewczyna na Instagramie z perfekcyjnie beżowym pokojem dziecięcym dałaby się za niego pokroić. Jest w porządku. Szczerze mówiąc, jest po prostu okej. To urocza, mała silikonowa panda i uspokajała go może na cztery minuty naraz, ale głównie po prostu lubił rzucać nią na legowisko psa, żebym musiała myć ją od nowa. Przyjemnie chłodziła się w lodówce, co trochę pomagało na jego opuchnięte dziąsła, ale nie była to magiczna pigułka na wszystko, jak obiecywał internet. Bo w sumie nic tym nie jest, prawda?

Po prostu przetrwaj noc

Swoją drogą, jeśli chcesz zapobiec gromadzeniu się gazów, leżenie na brzuszku to właściwie jedyna naturalna profilaktyka, która jako tako działa, nawet jeśli dzieci krzyczą z twarzą wbitą w dywan. W końcu kupiliśmy drewniany stojak edukacyjny | Tęczowy Baby Gym, który szczerze bardzo mi się spodobał. Wyglądał estetycznie w salonie, nie raził w oczy jaskrawymi kolorami, a to, że miał po co wyciągać rączki, faktycznie odwracało jego uwagę na tyle, by chciał leżeć na brzuszku. Rozciąganie się na podłodze pod tymi małymi, drewnianymi zwierzątkami w naturalny sposób angażowało jego mięśnie brzucha, co pomagało przesuwać gazy w ciągu dnia, dzięki czemu nie zawsze lądowaliśmy z nocnym kryzysem.

Więc do dawnej mnie, siedzącej w garażu i płaczącej nad kartonem z rzeczami do oddania. Dorzuć to pudełko Windi do sterty dla kolejnej biednej, wyczerpanej matki, która będzie go potrzebować. Przetrwałaś wojnę w okopach. Przetrwałaś wrzaski, wybuchowe kupy i niekończące się kubki zimnej kawy. Zaakceptuj fakt, że zrobiłaś wszystko, co było konieczne, by przetrwać tamte noce, nasmaruj to malutkie plastikowe kazoo i wybacz sobie, że nie pokochałaś każdej sekundy etapu noworodkowego.

Bo szczerze? Pełna noc snu jest teraz znacznie lepsza niż zapach główek noworodków.

Gotowa ulepszyć swoją wyprawkę rzeczami, które naprawdę działają? Kup pełną kolekcję zrównoważonych, zatwierdzonych przez rodziców artykułów dla niemowląt Kianao tutaj.

FAQ: Brudna prawda o uldze przy kolkach niemowlęcych

Czy rurki windi baby są na pewno bezpieczne w użyciu?

Cóż, FDA twierdzi, że tak, a mój lekarz na mnie nie nakrzyczał, więc dla mojego niewyspanego mózgu było to wystarczające. Mają taki mały, plastikowy kołnierz, który sprawia, że wciśnięcie rurki za głęboko jest fizycznie niemożliwe, a to był mój największy strach. Po prostu nie eksperymentuj z własnymi metodami – używaj dużo oleju kokosowego, rób to powoli, a jeśli napotkasz opór, po prostu się zatrzymaj. Nie wolno niczego robić na siłę.

Jak często można ich realnie używać?

Na pudełku jest napisane, by używać ich nie więcej niż trzy razy na dobę. Nasz lekarz powiedział to samo. Naprawdę nie chcesz używać ich za każdym razem, gdy maluch pojękuje, bo w końcu muszą się nauczyć, jak napinać brzuch i robić kupę jak normalni ludzie. Zostaw to na sytuacje absolutnych dramatów, gdy krzyczą od godziny, a ich brzuszek jest twardy jak mały bębenek.

Czy moje dziecko uzależni się od windi?

To był największy atak paniki Marka. Według każdego lekarza, którego błagałam o zapewnienie – nie, sporadyczne użycie nie zrujnuje ich przewodu pokarmowego ani ich nie uzależni. Leo ma teraz cztery lata, bez problemu robi kupę w toalecie, bez żadnej pomocy ze strony plastikowych rurek. Po prostu traktujcie to jako ostateczność, a nie zaplanowaną, codzienną czynność.

Czy na pewno muszę używać lubrykantu?

O matko, tak. Błagam, nie próbuj wkładać suchego plastiku do pupy dziecka. To je zaboli i w ogóle nie zadziała. My używaliśmy organicznego oleju kokosowego, bo jest bezpieczny dla niemowląt i mieliśmy go już w spiżarni, ale nada się każdy lubrykant bezpieczny dla dziecka. Nie żałuj go.

Co się dzieje zaraz po usłyszeniu gwizdu?

Chaos. Czysty chaos. Gwizd oznacza uwięziony gaz wydostający się przez pustą rurkę, co jest super, ale zasadniczo zdejmuje to korek z butelki. Prawie za każdym razem, gdy słyszeliśmy gwizd, około dwie sekundy później podążała za nim potężna, wybuchowa kupa. Przez cały czas podkładaj dziecku pieluchę, miej pod ręką chusteczki i szczerze mówiąc, może lepiej nie miej na sobie wtedy ulubionej bluzki.